Κωνσταντίνος Καψαμπέλης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κωνσταντίνος Καψαμπέλης
Γέννηση 1909
Θάνατος 1984
Ιδιότητα αρχιτέκτονας

Ο Κωνσταντίνος Καψαμπέλης (1909-1984) υπήρξε αρχιτέκτονας στην Ελλάδα του μεσοπολέμου με ευρύ έργο τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1909, γόνος του ιδρυτή της αθηναϊκής εργοληπτικής εταιρείας «Δ. Καψαμπέλης & Σία». Σπούδασε για δύο χρόνια στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών στο Πανεπιστήμιο της Γάνδης στο Βέλγιο κι επιστρέφοντας το 1929 στην Ελλάδα ακολούθησε την κλίση του, αποφοιτώντας τελικά το 1933 από τη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Άμεσα, έγινε τακτικό μέλος του Τ.Ε.Ε. και ξεκίνησε να εργάζεται ως ελεύθερος επαγγελματίας. Στο διάστημα 1934-1941 διετέλεσε αρχιτέκτων και διευθυντής της Αρχιτεκτονικής Υπηρεσίας του Δήμου Πειραιώς ενώ για ένα σχετικά μικρό διάστημα (1944-1954) κατείχε και την έδρα των Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων του Ε.Μ.Π. Το 1950 έγινε μέλος της Ε.Α.Ε και το 1966 τιμήθηκε με τον Ταξιάρχη του Βασιλικού Τάγματος του Φοίνικα.

Στοιχεία Βιογραφίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με το πέρας της γερμανικής κατοχής, ίδρυσε ιδιωτικό γραφείο αναλαμβάνοντας πλήθος έργων διαφορετικής κλίμακας ανά την Ελλάδα. Σχεδίασε και υλοποίησε ιδιωτικές μονοκατοικίες, βίλλες και πολυκατοικίες, κτίρια γραφείων, δημόσια έργα, εκθεσιακά περίπτερα, έργα τουριστικής υποδομής, κτίρια και εγκαταστάσεις μεγάλων επιχειρήσεων, βιομηχανικούς χώρους και χώρους υγείας, αθλητισμού και ψυχαγωγίας. Μερικοί μόνο από τους επιφανείς αναθέτες υπήρξαν ο Όμιλος Εταιρειών Ωνάση, οι αντιπροσωπείες Fiat-Ελλάς και Pirelli-Ελλάς, οι τουριστικές επιχειρήσεις Γ. Καρρά, εύποροι ιδιώτες της εποχής αλλά και ξένοι επενδυτές. Συνεργάστηκε με γνωστούς κι έμπειρους συναδέλφους μηχανικούς της εποχής όπως ο Ι. Ρίζος, ο Ι. Βικέλας, ο Δ. Νάκος, ο Εμμ. Μοσχονάς και ο Κ. Σταμάτης, με τον οποίο μάλιστα συνεταιρίστηκε το 1975, ιδρύοντας ένα χρόνο μετά την εταιρεία «Κωνσταντίνος Δ. Καψαμπέλης και Συνεργάται Αρχιτέκτονες, Μηχανικοί, Πολεοδόμοι ΕΠΕ». Κοινή φιλοδοξία ήταν η ευρύτερη δραστηριοποίησή τους στο διεθνή χώρο, την οποία και πέτυχαν με γενικό υπεύθυνο επικεφαλής τον ίδιο τον Κ. Καψαμπέλη και διευθυντή των έργων εξωτερικού τον Κ. Σταμάτη, αποσπώντας μάλιστα και τέσσερα βραβεία σε διεθνείς αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς.

Στα πρώτα έργα, όπως η βίλα Καψαμπέλη (1934) και η πολυκατοικία Λυκουρέζου (σημ. Μητσοτάκη, 1935), διακρίνονται επιρροές του Μοντέρνου Κινήματος, παρότι δεν υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής του. Άλλωστε, οι ευκατάστατοι πελάτες του προτιμούσαν τα ελίτ στοιχεία, έως τότε ενδείξεις ευμάρειας και κύρους, παρά τις μοντερνιστικές τάσεις της περιόδου, με αποτέλεσμα να εισάγει, σε αυτήν την κατηγορία έργων, στοιχεία της μεσογειακής λαϊκής αρχιτεκτονικής σε συνδυασμό με την κοσμοπολίτικη τυπολογία των επαύλεων της Ν. Καλιφόρνια. Σε γενικές γραμμές, συνδυάζει τις λειτουργικές απαιτήσεις με την καλαίσθητη πολυτέλεια και τις επιταγές των καιρών, όπως εκφράζονταν τότε στο ελληνικό προσκήνιο. Συνέβαλε σημαντικά στη διαμόρφωση, εδραίωση και διάδοση της ιδιαίτερης μορφολογικής αντιμετώπισης της μεγαλοαστικής μονοκατοικίας και πολυκατοικίας στην μεταπολεμική ελληνική αρχιτεκτονική. Αντιλήφθηκε άμεσα τη σημασία ικανοποίησης των αναγκών εκείνων που υπαγορεύονταν από τους ιδιοκτήτες και αναθέτες των έργων του, συνεχίζοντας το έργο του Κ.Κιτσίκη, πρώτου εισηγητή των παραδοσιακών στοιχείων ελληνικότητας στη μοντέρνα κοσμική αρχιτεκτονική.

Έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατοικίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Οικία Ζάννα, Θεσσαλονίκη, 1935
  • Έπαυλη Νομικού, Καστέλλα, 1956
  • Έπαυλη Γουλανδρή, Εκάλη, 1956
  • Έπαυλη Καρρά, Ψυχικό, 1960 και Σιθωνία Χαλκιδικής, 1966
  • Έπαυλη Καρέλλα, Καβούρι, 1978
  • Βίλα Καρακώστα, Ψυχικό, 1953

Πολυκατοικίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Πολυκατοικία Τιφτιξή, σημ. Υπουργείο Εσωτερικών, Βασιλίσσης Σοφίας 15, 1960
  • Πολυκατοικία στη λ. Βασιλίσσης Όλγας, Θεσσαλονίκη, 1967
  • Πολυκατοικία Πιπινέλη, Π. Φάληρο, π.1971 - 1974

Διάφορα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μακεδονικά Κλωστήρια, 1949
  • Σταθμός Έκθεσης Αυτοκινήτων Fiat, 1955
  • Ξενοδοχειακό συγκρότημα «Ποσειδών», Σούνιο Αττικής, 1959
  • Εκθεσιακά περίπτερα Ιονικής – Λαϊκής Τράπεζας, Εμπορικής Τράπεζας της Ελλάδος και Οργανισμού Καπνού, Δ.Ε.Θ. 1959 – 1960
  • Νοσοκομείο Πατρών «Άγιος Ανδρέας», 1961
  • Καζίνο Κέρκυρας, π.1961 – 1962
  • Ναυτικός Όμιλος Θεσσαλονίκης, 1963
  • Εγκαταστάσεις Ολυμπιακής Αεροπορίας, Ελληνικό Αττικής, π.1966
  • Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, δεκαετία 1980
  • Mέγαρο Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου, Ακαδημίας και Βουκουρεστίου, 1965
  • Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως, λ. Κατεχάκη, 1967
  • Όμιλος Αντισφαίρισης Θεσσαλονίκης

Έργα στο εξωτερικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Συγκρότημα κατοικιών της ADNOC, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ,1977 – 1980
  • Μέγαρο της έδρας της ADIA, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. 1980 – 1982

Σημ. συγγραφέα : τα έργα που αναφέρονται παραπάνω είναι ενδεικτικά.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Βασίλης Κολώνας, κατάλογος έκθεσης Θεσσαλονίκη 1912-1992 : 8 δεκαετίες νεοελληνικής αρχιτεκτονικής, Θεσσαλονίκη : Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης/Υπουργείο Πολιτισμού/Δήμος Θεσσαλονίκης, 1993
  • Δημήτρης Φιλιππίδης, Νεοελληνική Αρχιτεκτονική, Αθήνα, Μέλισσα, 1984
  • Ελένη Φεσσά - Εμμανουήλ, Ελληνική Αρχιτεκτονική Εταιρεία : Αρχιτέκτονες του 20ού αιώνα, Μέλη της Εταιρείας (Αρχιτέκτονες - Μηχανικοί Διπλωματούχοι των ετών 1905-1933), Περίοδος Πρώτη, Αθήνα, Ποταμός, 2009

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Γ.Κ.Γιαννίτσαρης, Η ελληνική μεταπολεμική αρχιτεκτονική, [1]
  • Πολυκατοικία Καλλιγά, [2]
  • Η ανακάλυψητης σύγχρονης αρχιτεκτονικής, Αθήνα, [3]
  • Λαϊκή Τράπεζα, [4]
  • Μοντερνισμός και Παραδοσιοκρατία, [5]