Κωνσταντίνος Καραβίδας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κωνσταντίνος Καραβίδας
Γέννηση
Κεφαλονιά
Θάνατος
Υπηκοότητα / Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Ιδιότητα συγγραφέας

Ο Κωνσταντίνος Δημητρίου Καραβίδας (Κεφαλονιά 1890 – Αθήνα, Μάρτιος 1973) υπήρξε δοκιμιογράφος, νομικός και λογοτέχνης, υπέρμαχος του δημοτικισμού, για τον οποίο αγωνίστηκε μαζί με τους Δελμούζο και Δραγούμη στην περίοδο 1908-1912. Κατά τον Χρίστο Διαμαντή φέρεται ως ο συστηματικότερος μελετητής του φαινομένου της κοινότητας στη σύγχρονη ελληνική ιστορία[1], το οποίο υπέβαλε σε εξονυχιστική πραγματολογική ανάλυση[2]. Στην σύγχρονη πολιτική και κοινωνική ιστορία ο Κωνσταντίνος Καραβίδας θεωρείται ο θεμελιωτής του σύγχρονου ελληνικού κοινοτισμού, μιας οικονομικοπολιτικής θεωρίας και πρακτικής με βάση την οργάνωση μορφών κοινοτήτων, σύμφωνα με την άμεση δημοκρατία. Η πολιτική κοινότητα, σύμφωνα με τον Κ Καραβίδα, οργανώνεται μέσα από τις συνελεύσεις πολιτών, συνέργεια, συντροφικότητα, αναπτύσσοντας συνεργατικού ή οικογενειακού τύπου επιχειρήσεις.

Ενταγμένος στο Κίνημα Εθνικής Άμυνας υπηρέτησε στο πολιτικό γραφείο του Ελ. Βενιζέλου και υπηρέτησε στην Ύπατη Αρμοστεία της Σμύρνης στις αρχές του '22. Διετέλεσε διευθυντής του περιοδικού του Ίωνα Δραγούμη Πολιτική Επιθεώρησις και συνεκδότης του περιοδικού Κοινότης, με τον Ντίνο Μαλούχο, όπου εκδόθηκαν πολλά κείμενά του[3].

Όντας ιδρυτικό στέλεχος της Δημοκρατικής Ομάδας κατά την περίοδο της Κατοχής προχώρησε στην έκδοση της παράνομης εφημερίδας Ο Δημοκράτης, η οποία συμμετείχε στο Ε.Α.Μ. Μετά την Κατοχή αρθρογράφησε στο περιοδικό Δημοκρατική Επιθεώρησις[1].

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εύρωπος, (1925)
  • Δωρικόν Άσμα, (1926)
  • Η Μακεδονοσλαβική Αγροτική Κοινότης (1926)
  • Η πύκνωσις των αγροτικών μας πληθυσμών, (1927)
  • Σοσιαλισμός και Κοινοτισμός, (1930)
  • Αγροτικά, (1931)
  • Μακεδονικοί Ύμνοι, (1943)

Στο συγγραφικό του έργο εντάσσονται και σειρά άρθρων σε εφημερίδες. Το 1986 η οικογένειά του και συγκεκριμένα η κόρη του Ζωή, δώρησε στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη το προσωπικό του αρχείο[4].

Παραπομπές σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]