Κωνσταντίνος Γ. Πάγκαλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Κωνσταντίνος Γ. Πάγκαλος, MD, DSc)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κωνσταντίνος Γ. Πάγκαλος, MD, DSc


Ο Κωνσταντίνος Γ. Πάγκαλος είναι Ιατρός και Γενετιστής, τέως Αναπληρωτής Καθηγητής Ιατρικής Γενετικής (Faculté de Médecine Necker-Enfants Malades, Université Paris), αντεπιστέλλον μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Ιατρικής της Γαλλίας και Διευθύνων Σύμβουλος & Επιστημονικός Διευθυντής της InterGenetics Ιατρικής ΑΕ.

Σπουδές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα το 1950. Αποφοίτησε από τη Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή. Έλαβε πτυχίο Ιατρικής από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1971 και στη συνέχεια με υποτροφία της Γαλλικής Κυβέρνησης έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη βασική και ιατρική Γενετική (1971-1973) στα Πανεπιστήμια Université Paris VI και Université Paris V. Ταυτόχρονα υπηρέτησε ως Βοηθός προερχόμενος εκ του εξωτερικού (Assistant Etranger) στο Hôpital Necker-Enfants Malades, Université Paris V (1971-1974).

Είναι κάτοχος Πτυχίου Ανωτέρων Σπουδών Βασικής Γενετικής, (Certificat d’ Etudes Supérieures de Génétique, Faculté des Sciences, Université Paris VI) το 1972, Πτυχίου Ανωτέρων Σπουδών Κυτταρογενετικής (Certificat d’ Etudes Supérieures de Cytogénétique, Faculté de Médecine, Université Paris V) το 1973, και Πτυχίου Ανωτέρων Σπουδών Γενικής Γενετικής του Ανθρώπου (Certificat d’Etudes Supérieures de Génétique Humaine Générale, Faculté de Médecine, Université Paris V) το 1974.

Τα τρία αυτά πτυχία οδήγησαν στο να αποκτήσει το Ανώτερο Πτυχίο Βιολογίας του Ανθρώπου με ειδικότητα τη Γενετική (Maitrise de Biologie Humaine, mention Génétique), του κύκλου σπουδών και ερευνών της Βιολογίας Ανθρώπου της Ιατρικής Σχολής Necker-Enfants Malades, Université Paris V το 1974.

Κατά τη διάρκεια της τετραετούς θητείας του στο Νοσοκομείο Necker-Enfants Malades, εκπαιδεύτηκε συστηματικά καταρχήν στην Κλινική και Εργαστηριακή Κυτταρογενετική, υπό την επίβλεψη του Καθηγητή Jérôme Lejeune (Chaire de Génétique Fondamentale, Université Paris V) (1971-1973) και στη συνέχεια στην Κλινική Γενετική, υπό την επίβλεψη του Καθηγητή Jean Frézal (Clinique de Génétique) (1973-1974), όπου ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την έρευνα χαρτογράφησης των ανθρώπινων γονιδίων.

Από την αρχή των σπουδών του στη Γενετική, είχε την τύχη να έχει δάσκαλο και μέντορα του, τον διάσημο καθηγητή της Γενετικής στο Πανεπιστήμιο Παρισίων, Jérôme Jean Louis Marie Lejeune, ο επιστήμονας που περιέγραψε για πρώτη φορά χρωμοσωματική ανωμαλία στον άνθρωπο, την τρισωμία 21 (σύνδρομο Down).

Το 1974 επέστρεψε στην Αθήνα και υπηρέτησε την θητεία του στο Πολεμικό Ναυτικό.

Σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1976 έγινε Διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ειδικεύτηκε και στην Παιδιατρική (Β’ Παιδιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών) και απέκτησε την ειδικότητα του Παιδιάτρου το 1979. Παράλληλα, διορίσθηκε Επιμελητής της Β’ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών (Διευθυντής-Καθηγητής Κ. Παπαδάτος), θέση που κατείχε από το 1977 έως το 1981.

To 1981 εξελέγη Διευθυντής του νεοσύστατου τότε Τμήματος Γενετικής της Α΄ Μαιευτικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Μαιευτήριο Αλεξάνδρα (Διευθυντής-Καθηγητής Δ. Κασκαρέλης) . Υπηρέτησε στη θέση αυτή από το 1981 έως το 1986.

Το 1984 έγινε Υφηγητής (Άμισθος Επίκουρος Καθηγητής) της Γενικής Βιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών.

Το 1986 εξελέγη και διορίσθηκε Έμμισθος Αναπληρωτής Καθηγητής Ιατρικής Γενετικής (Professeur Associe de Génétique), της Ιατρικής Σχολής Necker-Enfants Malades του Πανεπιστημίου Paris V, με τριετή θητεία, που ανανεώθηκε μία φορά, υπό το δάσκαλό του Καθηγητή Jérôme Lejeune. Κατά τη διάρκεια της θητείας του αυτής, διετέλεσε υπεύθυνος διδασκαλίας στα πλαίσια του Πιστοποιητικού Ανωτέρων Σπουδών Κυτταρογενετικής, του Πανεπιστημίου Paris V, ενώ ταυτόχρονα ασχολήθηκε εντατικά με την έρευνα, δημοσιεύοντας σειρά εργασιών σε διάφορα αντικείμενα της Ιατρικής Γενετικής.

Το 1992 έγινε Διδάκτωρ Φυσικών Επιστημών (Docteur es Science) του Πανεπιστημίου Paris VII (Université Paris VIΙ).

Επιστημονική διαδρομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1992, για να ασχοληθεί αποκλειστικά με το αντικείμενο της διαγνωστικής Γενετικής, μέσω του Διαγνωστικού Κέντρου Γενετικής, το οποίο είχε ιδρύσει το 1985 και διευθύνει μέχρι και σήμερα με την επωνυμία InterGenetics Ιατρική Α.Ε., Ιδιωτικό Πολυϊατρείο.

Οργάνωσε συνολικά τρία κρατικά εργαστήρια Γενετικής, ένα στη Γαλλία και δύο στην Ελλάδα και ένα τέταρτο, αυτό στον ιδιωτικό χώρο.

Οργάνωσε με ιδιαίτερη επιτυχία το 1ο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Κυτταρογενετικής (1st European Cytogenetics Conference) το 1996 στην Αθήνα. Στα πλαίσια αυτού του Συνεδρίου, πρότεινε και υλοποίησε την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κυτταρογενετιστών (European Cytogeneticists Association - ECA), που υφίσταται μέχρι και σήμερα. Διετέλεσε πρώτος Γενικός Γραμματέας της ECA από το 1996 έως το 2000.

Είναι ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Ιατρικής Γενετικής (ΕΕΙΓ), της οποίας διετέλεσε πρώτος Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου απο το 2011 έως το 2014.

Το Μάρτιο του 2016 η Εθνική Ακαδημία Ιατρικής της Γαλλίας στη συνεδρίαση της 29ης Μαρτίου 2016, τον εξέλεξε αντεπιστέλλον μέλος της. Η Εθνική Ακαδημία Ιατρικής της Γαλλίας ιδρύθηκε το 1820 και σήμερα τελεί υπό την αιγίδα του Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας. Σύμφωνα με το καταστατικό της, η Ακαδημία απαρτίζεται από επιστήμονες αναγνωρισμένους για το επιστημονικό έργο τους και τις υπηρεσίες τους προς την δημόσια Υγεία. Από την ίδρυσή της έως σήμερα, μέλη της έχουν διατελέσει 11 νομπελίστες, συμπεριλαμβανομένης της Μαρίας Κιουρί. Τα μέλη χωρίζονται σε τέσσερις τομείς: Ιατρικής & Ιατρικών Ειδικοτήτων (1ος Τομέας), Χειρουργικής & Χειρουργικών Ειδικοτήτων (2ος Τομέας), Βιολογικών Επιστημών & Φαρμακευτικής (3ος Τομέας) και Δημοσίας Υγείας (4ος Τομέας). Ο Καθηγητής Κ. Πάγκαλος εξελέγη μέλος του 3ου Τομέα[1]. Η ορκωμοσία του πραγματοποιήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2016 σε ειδική τελετή στην έδρα της Ακαδημίας στο Παρίσι.

Είναι κάτοχος πολλών βραβείων και διακρίσεων για την επιστημονική του δραστηριότητα, όπως το Prix annuel και Medaille Jubilaire της Union Medicale Balcanique, για το σύνολο του ερευνητικού του έργου και για τη συμβολή του στην πραγματοποίηση των σκοπών της Βαλκανικής Ιατρικής Ένωσης το 1978, επαίνου του επάθλου «Σωτήρης Παπασταμάτης» της Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών το 1984 και τέλος το β’ βραβείο της Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών [2]για την καλύτερη εργασία εφαρμοσμένης έρευνας για την εργασία του «Διάγνωση σύνθετων γενετικών νοσημάτων με whole exome sequencing (WES): αποτελέσματα, διδάγματα και συμπεράσματα από την επιτυχή ανάλυση των πρώτων 15 κλινικών περιστατικών στην Ελλάδα», που παρουσιάστηκε το 2013, στα πλαίσια του ετήσιου Πανελληνίου Συνεδρίου της Εταιρείας.

Είναι μέλος πολλών επιστημονικών εταιρειών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, όπως της American Society of Human Genetics (ASHG), της European Society of Human Genetics (ESHG) και της Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρείας.

Μετεκπαιδευτικές διαλέξεις

Καταγράφονται περισσότερες από 45 διαλέξεις Κλινικής Γενετικής, Κυτταρογενετικής, Μοριακής Γενετικής και Γενωμικής Ιατρικής, στα πλαίσια μετεκπαιδευτικών μαθημάτων στα κάτωθι πανεπιστήμια της ημεδαπής αλλά και της αλλοδαπής:

Β΄Παιδιατρική Κλινική, Ιατρική Σχολή,Πανεπιστήμιο Αθηνών

Α΄Μαιευτική και Γυναικολογική Κλινική, Ιατρική Σχολή, Πανεπιστήμιο Αθηνών •

Τμήμα Ιατρικής, Σχολή Επιστημών Υγείας, Πανεπιστήμιο Πατρών

Τμήμα Βιολογίας, Φυσικομαθηματική Σχολή, Πανεπιστήμιο Αθηνών •

Faculté de Médecine Necker-Enfants Malades, Université Paris V

Πανεπιστημίων Mumbai και Lucknow, Ινδία

Τμήμα Ιατρικής, Σχολή Επιστημών Υγείας, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης

Τμήμα Ιατρικής, Σχολή Επιστημών Υγείας, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Τμήμα Ιατρικής, Σχολή Επιστημών Υγείας, Πανεπιστήμιο Κρήτης

Δημοσίευσε πάνω από 50 εργασίες στην ελληνική και ξένη βιβλιογραφία. Επίσης, καταγράφονται περισσότερες από 150 ανακοινώσεις του σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια, ενώ συμμετείχε σε περισσότερα από 150 στρογγυλά τραπέζια σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια. Τέλος συνέβαλε με συγγραφή κεφαλαίων σε 6 επιστημονικά συγγράμματα.


Δημοσιεύσεις

  1. Gontika MP, Konialis C, Pangalos C, Papavasiliou A. Novel SCN1A and GABRA1 Gene Mutations With Diverse Phenotypic Features and the Question on the Existence of a Broader Spectrum of Dravet Syndrome[3]. Child Neurol Open[4]. 2017 May 8;4
  2. Konialis C, Assimakopoulos E, Hagnefelt B, Karapanou S, Sotiriadis A, Pangalos C. Prenatal diagnosis of X-linked myopathy associated with a VMA21 gene mutation afforded through a novel targeted exome sequencing strategy applied in fetuses with abnormal ultrasound findings[5]. Clin Case Rep[6]. 2017 Feb 4;5(3):308-311.
  3. Konialis C, Spengos K, Iliopoulos P, Karapanou S, Gialafos E, Hagnefelt B, Vemmos K, Zakopoulos N, Pangalos C. The APOE E4 Allele Confers Increased Risk of Ischemic Stroke Among Greek Carriers[7]. Adv Clin Exp Med[8]. 2016 May-Jun;25(3):471-8.
  4. Pangalos C, Hagnefelt B, Lilakos K, Konialis C. First applications of a targeted exome sequencing approach in fetuses with ultrasound abnormalities reveals an important fraction of cases with associated gene defects[9]. Peer J.[10] (2015:12:8276:0:1: New 14 Feb 2016)
  5. Konialis C, Pangalos C. Dilemmas in Prenatal Chromosomal Diagnosis Revealed Through a Single Center's 30 Years' Experience and 90,000 Cases[11]. Fetal Diagn Ther[12]. 2015;38:218-32.
  6. Aravidis C, Konialis CP, Pangalos CG, Kosmaidou Z. A familial case of Muenke syndrome. Diverse expressivity of the FGFR3 Pro252Arg mutation-case report and review of the literature[13]. J Matern Fetal Neonatal Med[14]. 2014;27:1502-6.
  7. Konialis C, Savola S, Karapanou S, Markaki A, Karabela M, Polychronopoulou S, Ampatzidou M, Voulgarelis M, Viniou NA, Variami E, Koumarianou A, Zoi K, Hagnefelt B, Schouten JP, Pangalos C. Routine application of a novel MLPA-based first-line screening test uncovers clinically relevant copy number aberrations in haematological malignancies undetectable by conventional cytogenetics[15]. Hematology[16]. 2014;19:217-24.
  8. Vrachnis N, Gkogkas L, Iliodromiti S, Grigoriadis C, Samoli E, Iliodromiti Z, Pangalos C, Pappa KI, Drakoulis N, Creatsas G, Botsis D.J. Resistin in mid-trimester amniotic fluid in trisomy 21[17]. Matern Fetal Neonatal Med[18]. 2013;26:1576-80.
  9. Konialis C, Hagnefelt B, Sevastidou S, Pispili K, Pangalos C. A novel β(0)-thalassemia frameshift mutation: [HBB:c.216delT][19]. Hemoglobin[20]. 2012;36:586-8.
  10. Iliodromiti S, Vrachnis N, Samoli E, Iliodromiti Z, Pangalos C, Drakoulis N, Creatsas G, Botsis D. Fetuin A concentration in the second trimester amniotic fluid of fetuses with trisomy 21 appears to be lower: phenotypic considerations[21]. Mediators Inflamm[22]. 2012;2012:138971.
  11. Konialis C, Hagnefelt B, Sevastidou S, Karapanou S, Pispili K, Markaki A, Pangalos C. Uncovering recurrent microdeletion syndromes and subtelomeric deletions/duplications through non-selective application of a MLPA-based extended prenatal panel in routine prenatal diagnosis[23]. Prenat Diagn.[24] 2011;31:571-7.
  12. Goussetis E, Konialis CP, Peristeri I, Kitra V, Dimopoulou M, Petropoulou T, Vessalas G, Papassavas A, Tzanoudaki M, Kokkali G, Petrakou E, Spiropoulos A, Pangalos CG, Pantos K, Graphakos S. Successful hematopoietic stem cell transplantation in 2 children with X-linked chronic granulomatous disease from their unaffected HLA-identical siblings selected using preimplantation genetic diagnosis combined with HLA typing[25]. Biol Blood Marrow Transplant[26]. 2010;16:344-9.
  13. Pangalos CG, Hagnefelt B, Kokkali G, Pantos K, Konialis CP. Birth of a healthy histocompatible sibling following preimplantation genetic diagnosis for chronic granulomatous disease at the blastocyst stage coupled to HLA typing[27]. Fetal Diagn Ther[28]. 2008;24:334-9.
  14. Konialis C, Hagnefelt B, Kokkali G, Pantos C, Pangalos C. Pregnancy following preimplantation genetic diagnosis of cerebral autosomal dominant arteriopathy with subcortical infarcts and leukoencephalopathy (CADASIL[29]). Prenat Diagn. 2007;27:1079-83.
  15. Konialis CP, Hagnefelt B, Kazamia C, Karapanou S, Pangalos C. CFTR DeltaF508 mutation detection from dried blood samples in the first trimester of pregnancy: a possible routine prenatal screening strategy for cystic fibrosis?[30] Fetal Diagn Ther. 2007;22:41-4.
  16. Milunsky A, Konialis C, Shim SH, Maher TA, Spengos K, Ito M, Pangalos C. The prenatal diagnosis of cerebral autosomal dominant arteriopathy with subcortical infarcts and leukoencephalopathy (CADASIL) by mutation analysis[31]. Prenat Diagn. 2005;25:1057-8.
  17. Tsirigotis P, Papageorgiou S, Abatzis D, Athanatou S, Girkas C, Pappa V, Pangalos C, Papageorgiou E, Dervenoulas J, Raptis S. Acute myelogenous leukemia with tetrasomy 8 is a disease with a poor prognosis[32]. Cancer Genet Cytogenet[33]. 2005;161:78-81.
  18. Stavroyianni N, Belessi C, Stamatopoulos K, Kosmas C, Paterakis G, Abazis D, Pangalos C, Yataganas X, for the Greek AML study group. Expression of recombination activating genes -1 and -2 immunoglobulin heavy chain gene rearrangements in acute myeloid leukaemia: evaluation of biological and clinical significance in a series of 76 uniformly treated patients and review of the literature[34]. Haematologica.[35] 2003;88:268-274.
  19. Kollia P, Stavroyianni N, Stamatopoulos D, Zoi K, Viniou N, Mantzourani M, Noguchi CT, Paterakis G, Abazis D, Pangalos C, Loukopoulos D, Yataganas X. Molecular analysis of transferrin receptor mRNA expression in acute myeloid leukaemia.[36] British Journal of Haematology[37]. 2001; 115:19-24.
  20. Mantzourani M, Stavroyianni N, Abazis D, Kyriazopoulos P, Pangalos C, Loukopoulos D, Yataganas X. Malignancy: molecular demonstration of BCR/ABL fusion in a patient with chronic myelogenous leukaemia with basophilia carrying a variant t (16; 22) (q24; q11) Philadelphia[38]. Hematology. 1999;4:211-216.
  21. Stavroyianni N, Yataganas X, Abazis D, Pangalos C, Meletis J. Acute promyelocytic leukaemia relapsing into FAB-M2 acute myeloid leukaemia with trisomy 8[39]. Cancer Genet Cytogenet. 2000;117:82-83.
  22. Dakou-Voutetakis C, Bazopoulou-Kyrkanidou E, Kyrkanides S, Pangalos C, Apostolakis A. Growth retardation, distinct oriental-like facies, glaucoma, brachydactyly, ventricular septal defect and speech disorder. An unknown entity.[40] Genet. Couns.[41] 1999;10:245-250.
  23. N, Abazis D, Konstantopoulos K, Troungos C, Vaiopoulos G, Meletis J, Kittas C, Pangalos C, Yataganas X, Plata E, Viniou N. Cytogenetic analysis and RAS mutations in primary myelodysplastic syndromes[42]. Cancer Genet Cytogenet. 1999;111:124-129.
  24. Viniou N, Abazis D, Yataganas X, Benkhalifa M, Stamatopoulos K, Vayopoulos G, Plata E, Loukopoulos D, Pangalos C. A novel chromosomal abnormality involving chromosomes 2 and 18 in a patient with myelodysplastic syndrome.[43] Cancer Genet Cytogenet. 1997;96:1,7-12.
  25. Sarri C, Gyftodimou J, Avramopoulos D, Grigoriadou M, Petersen W, Pandelia E, Pangalos C, Abazis D, Kitsos G, Vassilopoulos D, Brondum-Nielsen K, Petersen MB. Partial trisomy 17q22-qter and partial monosomy Xq27-qter in a girl with a de novo unbalanced translocation due to a postzygotic error: a case report and review of the literature on partial trisomy 17qter[44]. American Journal of Medical Genetics[45].1997;70:87-94.
  26. Mantzourani M, Stamatopoulos K, Abazis D, Kontopidou F, Viniou N, Pangalis GA, Pangalos C, Loukopoulos D. Molecular demonstration of BCR/ABL fusion in two cases with chronic myeloproliferative disorder carrying variant Philadelphia t(14;22)(q32;q11)[46]. Cancer Genet Cytogenet.1996:91:1,82-7.
  27. Meletis J, Samarkos M, Abazis D, Michali E, Vavourakis S, Plata E, Rombos J, Konstantopoulos K, Pangalos C, Yataganas X, Loukopoulos D. Trisomy 11 with loss of the Y chromosome and trisomy 13 in a case of de novo acute myeloid leukaemia[47]. Cancer Genet Cytogenet. 1996;86:65-68.
  28. Pangalos C. Understanding the mechanism(s) of origin of human chromosomal nondisjunction by using DNA polymorphism analysis. Cellular Pharmacology.1996;3:185-187.
  29. Papadimitriou S, Abazis D, Repa C, Papaconstantinou C, Papanastasiou C, Pangalos C, Stamatelou M. An unusual cytogenetic abnormality involving chromosomes 1 and 7 in a case of chronic myelomonocytic leukaemia[48]. Cancer Genet Cytogenet.1995;85:75-77.
  30. Viniou N, Yataganas X, Abazis D, Paterakis G, Vavourakis S, Stamatopoulos K, Matzourani M, Loukopoulos D, Pangalos C. Hypereosinophilia associated with monosomy 7[49]. Cancer Genet Cytogenet.1995;80:1,68-71.
  31. Pangalos C, Avramopoulos D, Blouin JL, Raoul O, de Blois MC, Prieur M, Schinzel AA, Ghica M, Abazis D, Antonarakis SE. Understanding the mechanism(s) of mosaic trisomy 21 by using DNA polymorphism analysis[50]. Am J Hum Genet[51]. 1994;54:473-481.
  32. Blouin JL, Avramopoulos D, Pangalos C, Antonarakis SE. Normal phenotype with parental uniparental isodisomy for chromosome 21[52]. Am J Hum Genet. 1993;53:1074-1078.
  33. Pangalos C, Theophile D, Sinet PM, Marks A, Stamboulieh-Abazis D, Chettouh Z, Prieur M, Verellen C, Rethoré MO, Lejeune J, Delabar JM. No significant effect of monosomy for distal 21q22.3 on the Down syndrome phenotype in «mirror» duplications of chromosome 21[53]. Am J Hum Genet. 1992;51: 1240-1250.
  34. Pangalos C, Talbot CC, Lewis JG, Adelsberger PA, Petersen MB, Serre JL, Rethoré MO, de Blois MC, Parent P, Schinzel AA, Binkert F, Boue J, Corbin E, Croquette MF, Gilgenkrantz S, de Grouchy J, Bertheas MF, Lejeune MJ, Antonarakis SE. DNA polymorphism analysis in families with recurrence of free trisomy 21[54]. Am J Hum Genet. 1992;51:1015-102.
  35. Antonarakis SE, Petersen MB, McInnis MG, Adelsberger PA, Schinzel AA, Binkert F, Pangalos C, Raoul O, Slaugenhaupt SA, Hafez M, Cohen MM, Roulson D, Schwartz S, Mikkelsen M, Tranebjaerg L, Greenberg F, Hoar DI, Rudd NL, Warren AC, Metaxotou C, Bartsocas C, Chakravarti A. The meiotic stage of nondisjunction in trisomy 21: determination by using DNA polymorphisms.[55] Am J Hum Genet. 1992;50:544-50.
  36. Rethoré MO, de Blois MC, Peeters M, Popowski P, Pangalos C, Lejeune J. Pure partial trisomy of the short arm of chromosome 5[56]. Hum Genet.[57] 1989;82:296-298.
  37. Verloes A, Lemerrer M, Soyer D, Kaplan J, Pangalos C, Rigo J, Briard ML. CFC syndrome: a syndrome distinct from Noonan syndrome[58]. Ann.Genet.[59] 1988;31:230-234.
  38. Pangalos C, Serre JL, Ghica M, Abazis D, Sinet PM, Rethoré MO, Lejeune J. Molecular analysis of the parental origins of the trisomy in two families with two regular trisomic 21 siblings[60]. Ann Genet. 1988;31:151-4.
  39. Pangalos C, Velissariou V, Ghica M, Liacacos D. Ring-14 and trisomy 14q in the same child[61]. Ann. Genet. 1984;1: 38-40.
  40. Pangalos C, Couturier J. Partial trisomy 13 (q21.3->qter) resulting from a maternal translocation t(13 ;21)[62]. Ann. Genet. 1981;3:179-181.
  41. Pangalos C, Couturier J, Bartsocas C, Theodorou S. Trisomie partielle 11q par malegration d’une translocation maternelle t(11;22)(q23;q11.1)[63]. Nouvelle Presse Med[64]. 1980;9:3065-3067.
  42. Vancong N, Rebourcet R, Weil D, Pangalos C, Frezal J. Localisation d’un locus de structure de la pyrophosphatase inorganique «Erythrocytaire» sur le chromosome 10 chez l’homme par la méthode d’hybridation cellulaire homme-hamster. C.R. Acad, Sc. Paris.1975;435-438.[65]
  43. Vancong N, Weil D, Rebourcet R, Pangalos C, Frezal J. Tay-Sachs and Sandhoff Diseases: A hypothesis about the primary lesion based on hexosaminidase patterns in interspecific hybrids.Cytogenet. Cell Genet. 1975;14:272-275.[66]
  44. Vancong N, Weil D, Rebourcet R, Pangalos C, Frezal J. Tay-Sachs and Sandhoff Diseases: A hypothesis about the primary lesion based on hexosaminidase patterns in interspecific hybrids. Birth Defects Orig Artic Ser. 1975;11:272-5.[67]