Κωνσταντίνος Βλαχόπουλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κωνσταντίνος Βλαχόπουλος
Γέννηση 1789
Αγρίνιο
Θάνατος 1868
Υπηκοότητα Ελλάδα
Ιδιότητα στρατιωτικός
Αξίωμα Φιλικός

Ο Κωνσταντίνος Βλαχόπουλος (1789 - 1868) ήταν Φιλικός, αρματολός, οπλαρχηγός της επανάστασης του 1821 και ο πρώτος Έλληνας αρχηγός της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1789 στη Νικόπολη της Πρέβεζας και ήταν γόνος μεγάλης οικογένειας αρματολών της Δυτικής Ελλάδας. Κατά την προεπαναστατική περίοδο, διετέλεσε μαζί με τον αδελφό του Αλεξάκη, αρματολός. Αργότερα, λόγω των διώξεων από τον Αλή πασά, αναγκάστηκε να καταφύγει από κοινού με τον αδελφό του στην Κέρκυρα. Εκεί, τα δύο αδέλφια κατετάγησαν ως βαθμοφόροι στα ελληνικά τάγματα του βρετανικού στρατού[1]. Το 1819 μυήθηκε, μαζί με τους αδελφούς του Αλέξιο και Δημήτριο, στη Φιλική Εταιρεία[2].

Όταν ξέσπασε η επανάσταση, συμμετείχε στα τέλη Μαΐου του 1821 στη μάχη του Βραχωρίου ενώ λίγο αργότερα, έλαβε μέρος και στην καταδίωξη του Αλβανού οπλαρχηγού, Νούρκα Σερβάνη[3]. Έπειτα, συνέβαλε στην απελευθέρωση του Ζαπαντίου[2]. Το επόμενο έτος, αναγνωρίστηκε στρατιωτικός αρχηγός των επαρχιών Βλοχού και Αγρινίου και πολέμησε υπό τις διαταγές του Μάρκου Μπότσαρη[2] και διακρίθηκε στη μάχη του Καρπενησίου[4]. Τον Δεκέμβριο του 1823, προβιβάστηκε σε χιλίαρχο[5].

Πολέμησε στην δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου προασπίζοντας τον «προμαχώνα του Φραγκλίνου». Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας προήχθη σε στρατηγό. Επέζησε της εξόδου και κατέφυγε στην Αττική όπου συμπολέμησε μαζί με τον Καραϊσκάκη[2].

Το 1827 έλαβε μέρος στην Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας και την περίοδο 1827 - 1829 εντάχθηκε στη δύναμη του Ριχάρδου Τσωρτς σε εκκαθαρίσεις της Αττικής από τους Τούρκους. Μετά την απελευθέρωση, το 1833, διορίστηκε στη νεοσύστατη τότε Ελληνική Βασιλική Χωροφυλακή ενώ στις 14 Σεπτεμβρίου του 1841, τοποθετήθηκε από την κυβέρνηση στην ηγεσία του σώματος, αποτελώντας τον πρώτο Έλληνα που καταλάμβανε αυτή τη θέση[6]. Στις 6 Σεπτεμβρίου του 1843, αντικαταστάθηκε από τον Σπυρομήλιο[7].

Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του συνταγματάρχη χωροφυλακής και απεβίωσε το 1868 στην Αθήνα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Σύγχρονος Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη, τ. 5ος, σ. 332.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Ήρωες του 1821: Κωνσταντίνος Βλαχόπουλος.
  3. Κόκκινου, 1974, Α΄, σ. 532 - 535.
  4. Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας, Επανέκδοσις υπό της βιβλιοθήκης της Βουλής, Αθήναι 1978, τόμος ΙΑ', σ. 199.
  5. Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας, Επανέκδοσις υπό της βιβλιοθήκης της Βουλής, Αθήναι 1972, τόμος Β', σ. 672.
  6. Αντωνίου, 1964, τ. Α', σ. 263.
  7. Αντωνίου, 1964, τ. Α', σ. 276.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κωνσταντίνου Σ. Αντωνίου, Ιστορία Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής 1833 - 1964, εκδόσεις Λαδιάς, Αθήναι 1964.
  • Διονυσίου Κοκκίνου, Η Ελληνική Επανάστασις, εκδόσεις Μέλισσα, έκτη έκδοσις, Αθήναι 1974.
  • "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου".

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]