Κωνσταντία της Αραγωνίας (1179-1222)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κωνσταντία της Αραγωνίας
KonstancieAragonska Uhry.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1179
Λισαβόνα
Θάνατος23  Ιουνίου 1222
Κατάνια
Αιτία θανάτουελονοσία
Τόπος ταφήςΚαθεδρικός Ναός του Παλέρμο
Χώρα πολιτογράφησηςΟυγγαρία
Οικογένεια
ΣύζυγοςΊμρε της Ουγγαρίας (από 1198)
Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν (1209–1222)[1]
ΤέκναΕρρίκος της Γερμανίας
Λαδίσλαος Γ΄ της Ουγγαρίας
Heinrich von Hohenstaufen, King of the Romans[2]
ΓονείςΑλφόνσος Β΄ της Αραγωνίας και Σάντσα της Καστίλλης, Βασίλισσα της Αραγωνίας
ΑδέλφιαΕλεονώρα της Αραγωνίας και της Καστίλλης
Σάντσα της Αραγωνίας
Αλφόνσος Β΄ της Προβηγκίας
Πέτρος Β΄ της Αραγωνίας
Φερδινάνδος της Αραγωνίας
ΟικογένειαΟίκος της Βαρκελώνης
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΑυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Κωνσταντία της Αραγωνίας (ισπανικά: Constanza de Aragón‎, 1179 - 23 Ιουνίου 1222) ήταν Ινφάντη της Αραγωνίας, έγινε μέσω των γάμων της βασίλισσα της Ουγγαρίας, βασίλισσα της Γερμανίας και της Σικελίας και Ρωμαία αυτοκράτειρα, διετέλεσε αντιβασίλισσα της Σικελίας την περίοδο 1212 - 1250. Η Κωνσταντία της Αραγωνίας, μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν μεγαλύτερη κόρη και δεύτερο παιδί του Βασιλιά της Αραγωνίας Αλφόνσου του Τροβαδούρου και της Σάντσας της Καστίλης.

Πρώτος γάμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το στέμμα της Κωνσταντίας της Αραγωνίας.

Ο πατέρας της πέθανε (1196) και ο μεγαλύτερος αδελφός της Πέτρος Β΄ της Αραγωνίας τακτοποίησε τον γάμο της με τον Ίμρε της Ουγγαρίας, η 19χρονη Κωνσταντία αναχώρησε για την Ουγγαρία. Ο γάμος έγινε το 1198, δύο χρόνια αργότερα γέννησε τον διάδοχο Λαδίσλαο Γ΄ της Ουγγαρίας (1200). Ο ετοιμοθάνατος Ίμρε έστεψε τον μικρό Λαδίσλαο συμβασιλέα (26 Αυγούστου 1204) και όρισε τον μικρότερο αδελφό του Ανδρέα κηδεμόνα μέχρι την ενηλικίωση του, πέθανε τρεις μήνες αργότερα (30 Νοεμβρίου 1204).[3] Ο Λαδίσλαος διαδέχτηκε τον πατέρα του αλλά ο Ανδρέας πήρε όλες τις εξουσίες, συμπεριφερόταν στον μικρό Λαδίσλαο και την μητέρα του σαν να είναι αιχμάλωτοι και δραπέτευσαν για την Βιέννη. Η Κωνσταντία και ο γιος της βρήκαν καταφύγιο στην αυλή του Λεοπόλδου ΣΤ΄ της Αυστρίας αλλά ο μικρός Λαδίσλαος πέθανε αμέσως μετά (7 Μαΐου 1205).

Επιστροφή στην Αραγωνία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ανδρέας Β΄ πήρε την σωρό του μικρού ανεψιού του και την έθαψε στην βασιλική κρύπτη του Σεκεσφεχερβάρ, ο Λεοπόλδος έστειλε την Κωνσταντία πίσω στην πατρίδα της. Όταν επέστρεψε στην Αραγωνία πήγε να συναντήσει την μητέρα της, η Σάντσα μετά τον θάνατο του συζύγου της είχε αποσυρθεί σε αβαείο που είχε ιδρύσει η ίδια, η Κωνσταντία αποσύρθηκε πέντε χρόνια μαζί της. Ο αδελφός της Πέτρος Γ΄ ήθελε να έχει καλές σχέσεις με τον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ για να νομιμοποιήσει το διαζύγιο του με την Μαρία του Μονπελιέ. Ο πάπας του ζήτησε το χέρι της χήρας αδελφής του για λογαριασμό του νέου βασιλιά Φρειδερίκου Β΄ από τον Οίκο των Χοενστάουφεν. Ο Πέτρος δέχτηκε πρόθυμα, η Κωνσταντία έφυγε για την Σικελία, δεν επέστρεψε ποτέ στην Αραγωνία και η μητέρα της πέθανε αμέσως μετά.

Δεύτερος γάμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Φρειδερίκος Β΄ και η Κωνσταντία παντρεύτηκαν στην Μεσσήνη (15 Αυγούστου 1209), στην ίδια τελετή στέφτηκε βασίλισσα της Σικελίας, η ίδια ήταν 30 ετών και ο σύζυγος της μόλις 14. Ο Φρειδερίκος και η Κωνσταντία απέκτησαν σε δύο χρόνια το μοναδικό τους παιδί Ερρίκο (1211).[4] Ο σύζυγος της στέφτηκε βασιλιάς της Γερμανίας (9 Δεκεμβρίου 1212) αλλά ο Όθων Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήρθε σε σκληρή σύγκρουση μαζί του, η Κωνσταντία παρέμεινε αντιβασίλισσα στην Σικελία μέχρι την επιστροφή του Φρειδερίκου (1220). Ο Φρειδερίκος Β΄ είχε υπό τον έλεγχο του την νότια Γερμανία ο Όθων Δ΄ την βόρεια μέχρι την εκθρόνιση του (5 Ιουλίου 1215), η Κωνσταντία στέφτηκε με τον σύζυγο της βασίλισσα της Γερμανίας. Ο Πάπας Ονώριος Γ΄ έστεψε τον Φρειδερίκο Β΄ Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (22 Νοεμβρίου 1220), η Κωνσταντία στέφτηκε αυτοκράτειρα και ο γιος τους Ερρίκος έγινε βασιλιάς της Γερμανίας. Η Κωνσταντία πέθανε δύο χρόνια αργότερα στην Κατάνια από Ελονοσία, τάφηκε στον Καθεδρικό Ναό του Παλέρμο σε μία περίφημη σαρκοφάγο.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. costanza-d-aragona-imperatrice-regina-d-ungheria-e-di-sicilia.
  2. Darryl Roger Lundy: The Peerage.
  3. Érszegi & Solymosi 1981, σελ. 127.
  4. Steven Runciman, The Sicilian Vespers, (Cambridge University Press, 2000), 26.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Érszegi, Géza. Solymosi, László (1981). «Az Árpádok királysága, 1000–1301 [The Monarchy of the Árpáds, 1000–1301]». Στο: Solymosi, László, επιμ (στα ουγγρικά). Magyarország történeti kronológiája, I: a kezdetektől 1526-ig [Historical Chronology of Hungary, Volume I: From the Beginning to 1526]. Akadémiai Kiadó
  • Steven Runciman, The Sicilian Vespers, (Cambridge University Press, 2000)
  • Kamp, Norbert (1984). "Costanza d'Aragona, imperatrice, regina d'Ungheria e di Sicilia". Dizionario Biografico degli Italiani, Volume 30: Cosattini–Crispolto (in Italian). Rome: Istituto dell'Enciclopedia Italiana.
  • Uwe A. Oster: Die Frauen Kaiser Friedrichs II, Piper Verlag, Munich 2008.
  • Ingo Runde: Konstanze von Aragón, in: Die Kaiserinnen des Mittelalters, hrsg. von Amalie Fößel, Pustet, Regensburg 2011.
  • Austin Lane Poole: Filippo di Svevia e Ottone IV, in: Storia del mondo medievale, vol. V, 1999.
  • E.F. Jacob: Innocenzo III, in: Storia del mondo medievale, vol. V, 1999.
  • Michelangelo Schipa: L'Italia e la Sicilia sotto Federico II, in: Storia del mondo medievale, vol. V, 1999.
  • Maria Amalia Mastelloni: Il sarcofago antico di Costanza d'Aragona, in Federico e la Sicilia, dalla terra alla corona. Arti figurative e arti suntuarie, a cura di M. Andaloro, Palermo 1995.
  • Marek, Miroslav. "A listing of descendant of Petronilla I of Aragon". Genealogy.EU.