Κυρίλο Μπουντάνοφ
O Κύριλο Ολεκσιόβιτς Μπουντάνοφ (ουκρανικά: Кирило Олексійович Буданов, γεννημένος στις 4 Ιανουαρίου 1986) είναι Ουκρανός στρατιωτικός που υπηρετεί ως επικεφαλής του γραφείου του προέδρου της Ουκρανίας από τον Ιανουάριο του 2026. Προηγουμένως ήταν επικεφαλής της Κεντρικής Διεύθυνσης Πληροφοριών του Υπουργείου Άμυνας της Ουκρανίας από τον Αύγουστο του 2020.[1] Ο Μπουντάνοφ διετέλεσε προηγουμένως αναπληρωτής διευθυντής ενός από τα τμήματα της Υπηρεσίας Εξωτερικών Πληροφοριών της Ουκρανίας. Κατέχει τον βαθμό του υποστράτηγου.[2]
Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Μπουντάνοφ γεννήθηκε στο Κίεβο στις 4 Ιανουαρίου 1986. Αποφοίτησε από το Ινστιτούτο Στρατού Ξηράς της Οδησσού το 2007.[3]
Καριέρα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μετά την αποφοίτησή του το 2007, ο Μπουντάνοφ ξεκίνησε στρατιωτική καριέρα στις ειδικές δυνάμεις της Κεντρικής Διεύθυνσης Πληροφοριών (HUR) του Υπουργείου Άμυνας της Ουκρανίας.[3]
Ρωσοουκρανικός πόλεμος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Το 2014, συμμετείχε στον πόλεμο στο Ντονμπάς, όπου τραυματίστηκε αρκετές φορές[3] και φέρεται να συμμετείχε σε μια σειρά απόρρητων ειδικών στρατιωτικών επιχειρήσεων.[4] Σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times του 2024, ο Μπουντάνοφ ήταν ένα από τα μέλη της επίλεκτης Μονάδας 2245 της Κεντρικής Διεύθυνσης Πληροφοριών της Ουκρανίας, η οποία είχε εκπαιδευτεί από τη CIA. Οι New York Times αναφέρουν ότι ο Μπουντάνοφ απέκτησε φήμη για τη συμμετοχή του σε τολμηρές επιχειρήσεις πίσω από τις εχθρικές γραμμές. Το 2016, ενώ ήταν ακόμη αντισυνταγματάρχης, φέρεται να ηγήθηκε μιας μονάδας ειδικών δυνάμεων σε αμφίβια επιδρομή στην υπό ρωσική κατοχή Κριμαία για την τοποθέτηση εκρηκτικών σε ένα αεροδρόμιο. Η μονάδα του Μπουντάνοφ έπεσε σε ενέδρα από ρωσική μονάδα κομάντο μετά την απόβαση. Οι ουκρανικές δυνάμεις σκότωσαν αρκετούς Ρώσους στρατιώτες πριν υποχωρήσουν σε ουκρανικό έδαφος. Σύμφωνα με τους New York Times, ο Μπουντάνοφ μεταφέρθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες για θεραπεία στο Εθνικό Στρατιωτικό Ιατρικό Κέντρο Γουόλτερ Ριντ, αφού τραυματίστηκε σε μάχες στο Ντονμπάς.[5]
Στις 4 Απριλίου 2019, το αυτοκίνητο Chevrolet Evanda του Μπουντάνοφ ανατινάχθηκε από έναν Ρώσο με έγγραφα στο όνομα «Αλεξέι Λομάκα», ο οποίος τοποθέτησε μια νάρκη, αλλά αυτή εξερράγη πρόωρα. Ο επιτιθέμενος και η ομάδα σαμποτάζ που υποτίθεται ότι θα ανατίναζαν τον Μπουντάνοφ συνελήφθησαν.[6][7]
Στις 5 Αυγούστου 2020, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι διόρισε τον Μπουντάνοφ επικεφαλής της Κεντρικής Διεύθυνσης Πληροφοριών του Υπουργείου Άμυνας.[1]
Στις 11 Μαρτίου 2022 έγινε πρόεδρος του Συντονιστικού Αρχηγείου για τη Μεταχείριση των Αιχμαλώτων Πολέμου.[8] Τον Σεπτέμβριο του 2022, ο Μπουντάνοφ συμμετείχε στη μεγαλύτερη επιχείρηση ανταλλαγής κρατουμένων μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσικής Ομοσπονδίας, όταν 215 Ουκρανοί υπερασπιστές επέστρεψαν στην πατρίδα τους, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 100 μαχητών και διοικητών του Τάγματος Αζόφ.[3]
Τον Φεβρουάριο του 2023, ο επικεφαλής του κοινοβουλευτικού μπλοκ «Υπηρέτης του Λαού», Ντάβιντ Αραχάμια, δήλωσε ότι ο Ολέξι Ρέζνικοφ θα αντικατασταθεί από τον Μπουντάνοφ ως υπουργός Άμυνας. Ωστόσο, η αντικατάσταση δεν πραγματοποιήθηκε και ο Μπουντάνοφ δεν διορίστηκε.[9][4] Ο Ρουστέμ Ουμέροφ αντικατέστησε τελικά τον Ρέζνικοφ.
Στις 21 Απριλίου 2023, το περιφερειακό δικαστήριο του Λεφόρτοβο στη Μόσχα της Ρωσίας εξέδωσε ένταλμα σύλληψης κατά του Μπουντάνοφ σε σχέση με την ουκρανική επίθεση του 2022 στη γέφυρα της Κριμαίας.[10] Ο Μπουντάνοφ σχολίασε το ένταλμα, δηλώνοντας: «Είμαι ευχαριστημένος. Αυτό είναι ένας καλός δείκτης της δουλειάς μας και υπόσχομαι να εργαστώ ακόμα καλύτερα».[11]
Ένας εκπρόσωπος των ουκρανικών στρατιωτικών υπηρεσιών πληροφοριών δήλωσε το 2023 ότι είχαν γίνει περισσότερες από δέκα απόπειρες δολοφονίας εναντίον του Μπουντάνοφ. Τον Νοέμβριο του 2023, η σύζυγός του, Μαριάννα Μπουντάνοβα, δηλητηριάστηκε με απροσδιόριστα βαρέα μέταλλα, πιθανώς από δηλητηριασμένα τρόφιμα, και αρκετοί υπάλληλοι του οργανισμού είχαν ήπια συμπτώματα δηλητηρίασης.[12]
Στις 8 Φεβρουαρίου 2024, ο Μπουντάνοφ αναγνωρίστηκε ως Ήρωας της Ουκρανίας από τον Πρόεδρο Ζελένσκι.[13]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 «Указ Президента України №308/2020: Про призначення К.Буданова начальником Головного управління розвідки Міністерства оборони України» [Decree of the President of Ukraine No. 308/2020: On the appointment of K. Budanov as the head of the Main Directorate of Intelligence of the Ministry of DefenCe of Ukraine]. President.gov.ua (στα Ουκρανικά). 5 Αυγούστου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Δεκεμβρίου 2023.
- ↑ «Указ Президента України №564/2023: Про присвоєння військового звання» [Decree of the President of Ukraine No. 564/2023: On the assignment of a military rank]. President.gov.ua (στα Ουκρανικά). 7 Σεπτεμβρίου 2023. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2023.
- 1 2 3 4 «Взвод № 1. НВ називає 25 найвпливовіших українських військових» [Platoon No. 1. NV names the 25 most influential Ukrainian military personnel]. New Voice (στα Ουκρανικά). Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2023.
- 1 2 «Factbox: Who is Kyrylo Budanov, Ukraine's potential next defence minister?». Reuters. 6 Φεβρουαρίου 2023. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Φεβρουαρίου 2023.
- ↑ Entous, Adam· Schwirtz, Michael (25 Φεβρουαρίου 2024). «The Spy War: How the C.I.A. Secretly Helps Ukraine Fight Putin». The New York Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2024.
- ↑ «Воєнна розвідка України отримала нового очільника» [Ukraine's military intelligence got a new head]. Defence Express (στα Ουκρανικά). 6 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2024.
- ↑ «Крим, Донбас, гібридні війни, дезінформація: новий начальник ГУР назвав завдання на посаді» [Crimea, Donbas, hybrid wars, disinformation: the new head of the Main Directorate of Intelligence named the tasks of the office]. Novynarnia (στα Ουκρανικά). 10 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2020.
- ↑ «Кабінет Міністрів України постанова від 11 березня 2022 р. № 257: Про утворення Координаційного штабу з питань поводження з військовополоненими» [Cabinet of Ministers of Ukraine resolution of 11 March 2022 No. 257: On the formation of the Coordination Headquarters for the Treatment of Prisoners of War]. Кmu.gov.ua (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2023.
- ↑ Sabbagh, Dan (5 Φεβρουαρίου 2023). «Ukraine's defence minister to be moved from post, says Zelenskiy ally». The Guardian. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2024.
- ↑ Alexey Morozov (21 Απριλίου 2021). «Moscow court issues arrest warrant for Ukraine's intel chief over FSB's accusations of him setting up Crimea bridge explosion» (στα αγγλικά). Novaya Gazeta Europe. Wikidata Q120722235. https://novayagazeta.eu/articles/2023/04/21/moscow-court-issues-arrest-warrant-for-ukraines-intel-chief-over-fsbs-accusations-of-him-setting-up-crimea-bridge-explosion-en-news.
- ↑ Roman Kravets; Valentyna Romanenko (21 Απριλίου 2023). «Ukraine's Defence Intelligence Chief reacts to "arrest in absentia" in Russia: I am pleased» (στα αγγλικά). Ukrainska Pravda. Wikidata Q120722204. https://www.pravda.com.ua/eng/news/2023/04/21/7398888.
- ↑ Lukiv, Jaroslav (28 Νοεμβρίου 2023). «Ukraine spy chief's wife poisoned, says Kyiv». BBC News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιανουαρίου 2024.
- ↑ Martin Fornusek (9 Φεβρουαρίου 2024). «Zelensky grants Hero of Ukraine award to Zaluzhnyi». The Kyiv Independent.