Κυβερνήτης της Νέας Υόρκης
| Κυβερνήτης της Νέας Υόρκης
| |
|---|---|
Σημαία του Κυβερνήτη | |
| Προσφώνηση | Αυτού Εξοχότητα |
| Κατοικία | New York State Executive Mansion, Όλμπανι, Νέα Υόρκη |
| Διορισμός από | Πολιτειακό Σύνταγμα της Νέας Υόρκης |
| Διάρκεια θητείας | Τέσσερα έτη |
| Δημιουργία | 30 Ιουλίου 1777 |
| Αναπληρωτής | Ρόμπερτ Ντάφυ |
| Μισθός | $225.000 (2021)[1] |
| Ιστοσελίδα | Governor Kathy Hochul |
Ο Κυβερνήτης της Νέας Υόρκης είναι ο ανώτατος εκτελεστικός αξιωματούχος της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Ο κυβερνήτης είναι ο αρχηγός του εκτελεστικού κλάδου της πολιτειακής κυβέρνησης της Νέας Υόρκης και ο ανώτατος αρχηγός των στρατιωτικών και ναυτικών δυνάμεων της πολιτείας. Ο αξιωματούχος κατέχει τον διακριτικό τίτλο Αυτός/Αυτού Εξοχότητα ενόσω βρίσκεται στο αξίωμα.[2]
Κυβερνήτης εκλέχθηκε το 2010 ο Άντριου Κουόμο, Δημοκρατικός με προκάτοχό τον Ντέιβιντ Πάτερσον. Ο Κουόμo, κέρδισε την εκλογή κυβερνήτη του Νοεμβρίου 2010 και ορκίσθηκε 56ος κυβερνήτης της πολιτείας της Νέας Υόρκης την 1η Ιανουαρίου 2011. Έπειτα από καταγγελίες για σεξουαλική κακοποίηση, ο Κουόμο παραιτήθηκε από κυβερνήτης και πρώτη γυναίκα κυβερνήτης της Νέας Υόρκης ορκίστηκε στις 24 Αυγούστου 2021 η Κάθι Χότσουλ.
Εξουσίες και καθήκοντα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο κυβερνήτης έχει καθήκον να επιβάλλει τους πολιτειακούς νόμους, και την εξουσία να εγκρίνει ή να προβάλει βέτο σε νομοσχέδια που περνούν από το Πολιτειακό Νομοθετικό Σώμα της Νέας Υόρκης, να συγκαλεί το νομοθετικό σώμα, και να δίδει χάρη, εκτός από περιπτώσεις προδοσίας και παραπομπής.[A]
Ο κυβερνήτης της Νέας Υόρκης συχνά θεωρείται πιθανός υποψήφιος για Πρόεδρος. Δέκα κυβερνήτες έχουν υπάρξει υποψήφιοι των μεγάλων κομμάτων για πρόεδροι, και έξι - περιλαμβανομένων των Μάρτιν Βαν Μπιούρεν, Γκρόβερ Κλίβελαντ, Θίοντορ Ρούζβελτ, και Φράνκλιν Ρούζβελτ - έχουν κερδίσει. Έξι κυβερνήτες της Νέας Υόρκης έχουν χρηματίσει αντιπρόεδροι.[3] Επιπλέον δύο Κυβερνήτες της Νέας Υόρκης, οι Τζον Τζέι και Τσαρλς Έβανς Χιους, έχουν χρηματίσει Αρχιδικαστές των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το αξίωμα του Κυβερνήτη δημιουργήθηκε από το πρώτο Πολιτειακό Σύνταγμα της Νέας Υόρκης το 1777 για να συμπίπτει με το ημερλοογιακό έτος.[F] Μια τροποποίηση του 1874 εξέτεινε την θητεία στο αξίωμα στα τρία έτη,[G], αλλά το σύνταγμα του 1894 μείωσε πάλι την θητεία σε δύο έτη.[H]. Το πιο πρόσφατο σύνταγμα του 1938 εξέτενε την θητεία στα σημερινά τέσσερα έτη.[I]
Γραμμή διαδοχής
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το πολιτειακό σύνταγμα προβλέπει από το 1777 την εκλογή αναπληρωτή κυβερνήτη, ο οποίος επίσης είναι πρόεδρος της πολιτειακής γερουσίας, στην ίδια θητεία (με τις ίδιες διάρκειες θητείας όπως ο κυβερνήτης σε όλες τις συνταγματικές αναθεωρήσεις).[J] Αρχικά, σε ενδεχόμενο θανάτου, παραίτησης ή παραπομπής του κυβερνήτη, ή απουσίας του από την πολιτεία, ο αναπληρωτής κυβερνήτης θα αναλάμβανε τα καθήκοντα και τις εξουσίες του κυβερνήτη.[J] Since the 1938 constitution, the lieutenant governor explicitly becomes governor upon such vacancy in the office.[K]
Αν το αξίωμα του αναπληρωτή κυβερνήτη μείνει κενό, ο πρόεδρος pro tempore της πολιτειακής γερουσίας[4] ασκεί τα καθήκοντα του αναπληρωτή κυβερνήτη μέχρις ότου ο κυβερνήτης μπορεί να πάρει πίσω τα καθήκοντα του αξιώματος, ή την επόμενη εκλογή· ομοίως, αν μείνουν κενά αμφότερα τα αξιώματα, ο προσωρινός πρόεδρος δρα ως κυβερνήτης, με το αξίωμα του αναπληρωτή κυβερνήτη να παραμένει κενό. Αν ο προσωρινός πρόεδρος είναι ανίκανος να εκπληρώσει τα καθήκοντα, ο ομιλητής της βουλής είναι επόμενος στη γραμμή διαδοχής.[L] Ο αναπληρωτής κυβερνήτης εκλέγεται στο ίδιο ψηφοδέλτιο με τον κυβερνήτη, αλλά παίρνει το χρίσμα σε ξεχωριστή διαδικασία.[M]
Κατάλογος κυβερνητών της Νέας Υόρκης (1922-σήμερα)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Κυβερνήτης | Θητεία | Εκλογή | Αντικυβερνήτης | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Αρ. | Όνομα | Έναρξη | Λήξη | |||
| 42 | Αλ Σμιθ | 1 Ιανουαρίου 1923 | 31 Δεκεμβρίου 1928 | 1922 | Τζορτζ Ρ. Λουν | |
| 1924 | Σέιμουρ Λάουμαν | |||||
| 1926 | Έντγουιν Κόρνινγκ | |||||
| 44 | Φραγκλίν Ρούζβελτ | 1 Ιανουαρίου 1929 | 31 Δεκεμβρίου 1932 | 1928 | Χέρμπερτ Χ. Λέμαν | |
| 1930 | ||||||
| 45 | Χέρμπερ Χ. Λέμαν | 1 Ιανουαρίου 1933 | 2 Δεκεμβρίου 1942
(παραιτήθηκε) |
1932 | Μάικλ Ουίλιαμ Μπρέι | |
| 1936 | ||||||
| 1940 | ||||||
| 1944 | Τσαρλς Πολέτι | |||||
| 46 | Τσαρλς Πολέτι | 2 Δεκεμβρίου 1942 | 31 Δεκεμβρίου 1942 | (προσωρινός) | Τζο Ρ. Χάνλι | |
| 47 | Τόμας Ε. Ντιούι | 1 Ιανουαρίου 1943 | 31 Δεκεμβρίου 1954 | 1942 | Τόμας Γ. Ουάλας | |
| 1946 | Τζο Ρ. Χάνλι | |||||
| 1950 | Φρανκ Τ. Μουρ | |||||
| Άρθουρ Χ. Γουίκς | ||||||
| Ουόλτερ Τζ. Μαχάνι | ||||||
| 48 | Ο. Άβερελ Χάριμαν | 1 Ιανουαρίου 1955 | 31 Δεκεμβρίου 1958 | 1954 | Τζορτζ ΝτεΛούκα | |
| 49 | Νέλσον Ροκφέλερ | 1 Ιανουαρίου 1959 | 18 Δεκεμβρίου 1973
(παραιτήθηκε) |
1958 | Μάλκομ Ουίλσον | |
| 1962 | ||||||
| 1966 | ||||||
| 1970 | ||||||
| 50 | Μάλκομ Ουίλσον | 18 Δεκεμβρίου 1973 | 31 Δεκεμβρίου 1974 | (προσωρινός) | Γουόρεν Μ. Άντερσον | |
| 51 | Χιού Κάρι | 1 Ιανουαρίου 1975 | 31 Δεκεμβρίου 1982 | 1974 | Μέρι Αν Κρούπσακ | |
| 1978 | Μάριο Κουόμο | |||||
| 52 | Μάριο Κουόμο | 1 Ιανουαρίου 1983 | 31 Δεκεμβρίου 1994 | 1982 | Άλφρεντ ΝτελΜπέλο | |
| Γουόρεν Μ. Άντερσον | ||||||
| 1986 | Σταν Λαντλάιν | |||||
| 1990 | ||||||
| 53 | Τζορτζ Πατάκι | 1 Ιανουαρίου 1995 | 31 Δεκεμβρίου 2006
(παραιτήθηκε) |
1994 | Μπέτσι ΜακΚάφι | |
| 1998 | Μέρι Ντόνοχιου | |||||
| 2002 | ||||||
| 54 | Έλιοτ Σπίτζερ | 1 Ιανουαρίου 2007 | 17 Μαρτίου 2008
(παραιτήθηκε) |
2006 | Ντέιβιντ Πάτερσον | |
| 55 | Ντέιβιντ Πάτερσον | 17 Μαρτίου 2008 | 31 Δεκεμβρίου 2010 | (προσωρινός) | ||
| 56 | Άντριου Κουόμο | 1 Ιανουαρίου 2011 | 23 Αυγούστου 2021
(παραιτήθηκε) |
2010 | Ρόμπερτ Ντάφι | |
| 2014 | Κάθι Χόκουλ | |||||
| 2018 | ||||||
| 57 | Κάθι Χόκουλ | 24 Αυγούστου 2021 | Εν ενεργεία | (προσωρινή) | Άντρεα Στιούαρτ-Κάζινς | |
| Μπράιαν Μπέντζαμιν | ||||||
| Άντρεα Στιούαρτ-Κάζινς | ||||||
| 2022 | Αντόνιο Ντελγκάντο | |||||
Βλέπε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Kaplan, Thomas (3 Ιανουαρίου 2011). «Cuomo, Before Seeking a Wage Freeze, Says He Will Cut His Salary 5%». New York Times. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2011.
- ↑ books.google.com.
- ↑ Edward V. Schneier, John Brian Murtaugh, and Antoinette Pole, New York Politics: A Tale of Two States (2nd edition) (2010).
- ↑ The state constitutions refer to this position as the "temporary president of the senate".
