Κυβέρνηση Σίλβιο Μπερλουσκόνι 2008
 | |
 Επίσημη φωτογραφία της κυβέρνησης Μπερλουσκόνι μετά την ορκωμοσία στο Παλάτσο ντελ Κουιρινάλε | |
| Ημερομηνία σχηματισμού | 8 Μαΐου 2008 |
|---|---|
| Ημερομηνία διάλυσης | 16 Νοεμβρίου 2011 (1.288 ημέρες) |
| Πρόσωπα και δομές | |
| Αρχηγός Κράτους | Τζόρτζιο Ναπολιτάνο |
| Πρόεδρος Κυβέρνησης | Σίλβιο Μπερλουσκόνι |
| Αριθμός Υπουργών | 25 (συμπεριλαμβανομένου του Πρωθυπουργού) |
| Συνολικός αριθμός Μελών | 30 (συμπεριλαμβανομένου του Πρωθυπουργού) |
| Συμμετέχοντα κόμματα | Forza Italia Λέγκα του Βορρά Εθνική Συμμαχία |
| Κατάσταση στο νομοθετικό σώμα | Κυβέρνηση πλειοψηφίας |
| Ιστορία | |
| Θητεία νομοθετικού σώματος | XVI Νομοθετική Συνέλευση (2008–2013) |
| Προηγούμενη | Δεύτερη κυβέρνηση Πρόντι |
| Διάδοχη | Κυβέρνηση Μόντι |
Η 4η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι ήταν η 60ή κυβέρνηση της Ιταλίας, με θητεία από τις 8 Μαΐου 2008 έως τις 16 Νοεμβρίου 2011. [1] Ήταν η τέταρτη κυβέρνηση με επικεφαλής τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ο οποίος στη συνέχεια έγινε ο μακροβιότερος πρωθυπουργός της Ιταλίας της Ιταλικής Δημοκρατίας (3340 ημέρες θητείας). Η κυβέρνηση υποστηρίχθηκε από έναν συνασπισμό μεταξύ του Λαού της Ελευθερίας (PdL) και της Λέγκας του Βορρά (LN), μαζί με άλλα μικρότερα κεντροδεξιά κόμματα.
Κατά τον σχηματισμό της, η κυβέρνηση περιελάμβανε 22 υπουργούς και 39 υφυπουργούς, συνολικά 61 μέλη. Στο τέλος της θητείας της, το υπουργικό συμβούλιο αποτελούνταν από 24 υπουργούς, 4 υφυπουργούς και 39 υφυπουργούς, συνολικά 67 μέλη. Με 1287 ημέρες θητείας, ήταν η δεύτερη σε μακροβιότητα στην ιστορία της Ιταλικής Δημοκρατίας, μετά τη 2η κυβέρνηση του Μπερλουσκόνι (1409 ημέρες από το 2001 έως το 2005).
Σχηματισμός
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μετά την ξαφνική πτώση της δεύτερης κυβέρνησης Πρόντι στις 24 Ιανουαρίου, τη διάλυση του συνασπισμού «Ένωση» και την επακόλουθη πολιτική κρίση (η οποία άνοιξε το δρόμο για νέες γενικές εκλογές τον Απρίλιο του 2008 ), ο Μπερλουσκόνι, ο Τζιανφράνκο Φίνι και άλλοι ηγέτες του κόμματος συμφώνησαν τελικά στις 8 Φεβρουαρίου 2008 να σχηματίσουν ένα κοινό ψηφοδέλτιο με την ονομασία «Ο Λαός της Ελευθερίας, που συμμάχησε με τη Λέγκα του Βορρά του Ουμπέρτο Μπόσι και με το Σικελικό Κίνημα για Αυτονομία του Ραφαέλε Λομπάρντο. [2]
Στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 13/14 Απριλίου 2008, αυτός ο συνασπισμός κέρδισε τον κεντροαριστερό συνασπισμό του Βάλτερ Βελτρόνι και στα δύο σώματα του ιταλικού κοινοβουλίου.
Ο Μπερλουσκόνι και οι υπουργοί του ορκίστηκαν στις 8 Μαΐου 2008.
Πτώση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στις 10 Οκτωβρίου, η Βουλή των Αντιπροσώπων απέρριψε τον νόμο για τον προϋπολογισμό του Κράτους που πρότεινε η κυβέρνηση. Ως αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος, ο Μπερλουσκόνι υπέβαλε πρόταση για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στη Βουλή στις 14 Οκτωβρίου, την οποία κέρδισε με μόλις 316 ψήφους έναντι 301, την ελάχιστη απαιτούμενη για να διατηρήσει την πλειοψηφία. Ένας αυξανόμενος αριθμός βουλευτών συνέχισε να προσχωρεί στην αντιπολίτευση και στις 8 Νοεμβρίου η Βουλή ενέκρινε τον νόμο για τον προϋπολογισμό του Κράτους που είχε απορριφθεί προηγουμένως, αλλά με μόνο 308 ψήφους και 1 αποχή, ενώ τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν συμμετείχαν στην ψηφοφορία, για να τονίσουν ότι ο Μπερλουσκόνι έχασε την πλειοψηφία του. Μεταξύ άλλων, η υποτιθέμενη αποτυχία του να αντιμετωπίσει την κρίση χρέους της Ιταλίας, με εκτιμώμενο χρέος 1,9 τρισεκατομμυρίων ευρώ (2,6 τρισεκατομμύρια δολάρια), ώθησε τον Μπερλουσκόνι να παραιτηθεί από το αξίωμά του.[3]
Ψηφοφορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]14–15 Μαΐου 2008 Αποτελέσματα ψήφου εμπιστοσύνης για την 1η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι | |||
|---|---|---|---|
| Βουλή των Αντιπροσώπων | Ψήφος | Κόμμα | Ψήφοι |
| Βουλή των Αντιπροσώπων |  Ναι |
PdL, LN, MpA | 335 / 611 |
 |
PD, UdC, IdV, SVP–ALD, Others | 275 / 611 | |
| Αποχή | Άλλοι | 1 / 611 | |
| Γερουσία της Δημοκρατίας | Ναι |
PdL, LN, MpA | 173 / 322 |
|
PD, IdV, UdC–SVP–AUT, Others | 137 / 312 | |
| Αποχή | Άλλοι | 2 / 312 | |
Αρχική σύνθεση του συνασπισμού
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Λαός της Ελευθερίας (PdL): Πρωθυπουργός, 17 υπουργοί, 30 υφυπουργοί
- Forza Italia (FI): Πρωθυπουργός, 12 υπουργοί, 17 υφυπουργοί
- Εθνική Συμμαχία (AN): 4 υπουργοί, 8 υφυπουργοί
- Χριστιανική Δημοκρατία για Αυτονομίες (DCA): 1 υπουργός
- Liberal Populars (PL): 1 υφυπουργός
- Ανεξάρτητοι : 4 υφυπουργοί
- Λέγκα του Βορρά (LN): 4 υπουργοί, 5 υφυπουργοί
- Κίνημα Αυτονομίας (MpA): 2 υφυπουργοί
- Χριστιανική Δημοκρατία (DC): 1 υφυπουργός
- Ανεξάρτητοι : 1 υφυπουργός
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Governo Berlusconi IV». www.governo.it (στα Ιταλικά). 11 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2019.
- ↑ «Svolta di Berlusconi, arriva il Pdl: "Forza Italia-An sotto stesso simbolo"» (στα Ιταλικά). La Stampa. 8 Φεβρουαρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Οκτωβρίου 2013.
- ↑ Donadio, Rachel· Povoledo, Elisabetta (12 Νοεμβρίου 2011). «Berlusconi Steps Down, and Italy Pulses With Change». The New York Times (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2026.
Κυβερνήσεις της Ιταλικής Δημοκρατίας | ||
|---|---|---|
| Συντακτική Συνέλευση (1946–1948) |  | |
| Νομοθετική Συνέλευση Ι (1948–1953) | ||
| Νομοθετική Συνέλευση II (1953–1958) | ||
| Νομοθετική Συνέλευση III (1958–1963) | ||
| Νομοθετική Συνέλευση IV (1963–1968) | ||
| Νομοθετική Συνέλευση V (1968–1972) | ||
| Νομοθετική Συνέλευση VI (1972–1976) | ||
| Νομοθετική Συνέλευση VII (1976–1979) | ||
| Νομοθετική Συνέλευση VIII (1979–1983) | ||
| Νομοθετική Συνέλευση IX (1983–1987) | ||
| Νομοθετική Συνέλευση X (1987–1992) | ||
| Νομοθετική Συνέλευση XI (1992–1994) | ||
| Νομοθετική Συνέλευση XII (1994–1996) | ||
| Νομοθετική Συνέλευση XIII (1996–2001) | ||
| Νομοθετική Συνέλευση XIV (2001–2006) | ||
| Νομοθετική Συνέλευση XV (2006–2008) | ||
| Νομοθετική Συνέλευση XVI (2008–2013) | ||
| Νομοθετική Συνέλευση XVII (2013–2018) | ||
| Νομοθετική Συνέλευση XVIII (2018–2022) | ||
| Νομοθετική Συνέλευση XIX (2022–σήμερα) | ||
