Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κυβέρνηση Άλντο Μόρο 1963

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
1η Κυβέρνηση του Άλντο Μόρο
Ημερομηνία σχηματισμού4 Δεκεμβρίου 1963
Ημερομηνία διάλυσης22 Ιουλίου 1964
Πρόσωπα και δομές
Αρχηγός ΚράτουςΑντόνιο Σένι
Πρόεδρος Κυβέρνησης Άλντο Μόρο
Αριθμός Υπουργών25
Συμμετέχοντα κόμματαΧριστιανική Δημοκρατία
Ιταλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα
Ιταλικό Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα
Ιταλικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα
Κατάσταση στο νομοθετικό σώμαΚυβέρνηση συνεργασίας
ΔιάδοχηΚυβέρνηση Άλντο Μόρο 1964

Η 1η Κυβέρνηση Μόρο (ιταλ. Governo Moro I), ήταν το 19ο υπουργικό συμβούλιο της Ιταλικής Δημοκρατίας, με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Άλντο Μόρο, που υπηρέτησε από τις 4 Δεκεμβρίου 1963 έως τις 22 Ιουλίου 1964, για συνολικά 231 ημέρες, ή 7 μήνες και 18 ημέρες. Το υπουργικό συμβούλιο περιγράφεται ως μια οργανική κεντροαριστερή κυβέρνηση. [1]

Κυβερνητικά κόμματα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κυβέρνηση συγκροτήθηκε από τα ακόλουθα κόμματα:

Κόμμα Ιδεολογία Ηγέτης
Χριστιανική Δημοκρατία (DC) Χριστιανική δημοκρατία Άλντο Μόρο
Ιταλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSI) Δημοκρατικός σοσιαλισμός Πιέτρο Νένι
Ιταλικό Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSDI) Κοινωνική δημοκρατία Τζουζέπε Σάραγκατ
Ιταλικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (PRI) Κοινωνικός φιλελευθερισμός Ορόνζο Ρεάλε

Σύνθεση του συνασπισμού

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Επίσημη φωτογραφία της κυβέρνησης Μόρο μετά την ορκωμοσία στο Παλάτσο ντελ Κουιρινάλε.
  • Χριστιανική Δημοκρατία (DC): πρωθυπουργός, 15 υπουργοί, 26 υφυπουργοί
  • Ιταλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSI): αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, 5 υπουργοί, 10 υφυπουργοί
  • Ιταλικό Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSDI): 3 υπουργοί, 5 υφυπουργοί
  • Ιταλικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (PRI): 1 υπουργός, 1 υφυπουργός

Πτώση της κυβέρνησης

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 24 Ιουνίου 1964 καθώς η κυβέρνηση οριστικοποιεί το σχέδιο προϋπολογισμού της, σε συναντήσεις με πολιτικά κόμματα και συνδικάτα, αναδύονται διαφωνίες εντός της πλειοψηφίας σχετικά με το ζήτημα των ιδιωτικών σχολείων. Η κυβέρνηση θέλει να συμπεριλάβει στον προϋπολογισμό ένα κονδύλι για τη χρηματοδότηση αυτών των ιδρυμάτων με 149 εκατομμύρια ευρώ.[2]

Μια μέρα αργότερα με 228 ψήφους κατά, 221 υπέρ και 56 αποχές, η κυβέρνηση ηττάται στη ψήφιση του Κεφαλαίου 88 του προϋπολογισμού που αφορούσε τη χρηματοδότηση των ιδιωτικών σχολείων. Μόνο το DC ψήφισε υπέρ. Το PSI, το PSDI, το PSIUP και το PRI απείχαν, ενώ το PLI και το MSI τάχθηκαν κατά. Η αντιπολίτευση ζήτησε την παραίτηση της κυβέρνησης. Το απόγευμα, μετά από μια σύντομη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ο Μόρο πήγε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να υποβάλει την παραίτησή του. [3]

  1. Luca Verzichelli· Maurizio Cotta (Ιουλίου 2012). «Technicians, technical government and non-partisan ministers. The Italian experience» (PDF). CirCap. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2014.
  2. Il Messaggero, 25 giugno
  3. Il messaggero, 26 giugno