Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κρις Άντερσον (συγγραφέας)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Κρίς Άντερσον
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα		Chris Anderson (Αγγλικά)
Γέννηση9 Ιουλίου 1961 (63 ετών)
Λονδίνο, Αγγλία, Ηνωμένο Βασίλειο
ΚατοικίαΜπέρκλι
Χώρα πολιτογράφησηςΑμερικανός[1]
Βρετανός[1]
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά[2]
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο Τζόρτζ Ουάσινγκτον
Πληροφορίες ασχολίας
ΙδιότηταCEO της εταιρείας 3D Robotics, συγγραφέας, επιχειρηματίας
ΕργοδότηςWired (2001–2012)[3]
Οικογένεια
Τέκνα5
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμααρχισυντάκτης
ΒραβεύσειςGerald Loeb Award (2007)
Ιστότοπος
about.me/andersonchris
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Ο Κρις Άντερσον (γεννημένος στις 9 Ιουλίου 1961) είναι Αγγλό-Αμερικανός συγγραφέας και επιχειρηματίας. Ήταν στο περιοδικό The Economist για επτά χρόνια πριν ενταχθεί στο περιοδικό Wired το 2001, όπου ήταν επικεφαλής συντάκτης μέχρι το 2012. Είναι γνωστός για το άρθρο του 2004 με τίτλο "The Long Tail", το οποίο αργότερα επεκτάθηκε στο βιβλίο του 2006, The Long Tail: Why the Future of Business Is Selling Less of More. Είναι συνιδρυτής και σημερινός διευθύνων σύμβουλος της 3D Robotics, μιας εταιρείας παραγωγής drone.

Ζωή και εργασία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτα χρόνια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Άντερσον γεννήθηκε στο Λονδίνο. Η οικογένειά του μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες όταν ήταν πέντε. Εγγράφηκε σε πρόγραμμα σπουδών φυσικής στο Πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσιγκτον και συνέχισε να σπουδάσει κβαντική μηχανική και επιστημονική δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, στο Μπέρκλεϋ. Αργότερα έκανε έρευνα στο Εθνικό Εργαστήριο του Λος Αλάμος.

Καριέρα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ξεκίνησε την καριέρα του με μια περίοδο έξι ετών ως συντάκτης σε δύο επιστημονικά περιοδικά, Nature και Science. Στη συνέχεια, εντάχθηκε στο The Economist το 1994, όπου παρέμεινε για επτά χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων είχε τοποθετηθεί στο Λονδίνο, το Χονγκ Κονγκ και τη Νέα Υόρκη σε διάφορες θέσεις, που κυμαίνονταν από τον Τεχνολογικό Συντάκτη έως τον Συντάκτη Αμερικανικών Επιχειρήσεων. Έλαβε την θέση του συντάκτη του περιοδικού Wired το 2001.

Ο Άντερσον μιλάει στο Μπόλτ Χολ στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ.

Το 2004, το άρθρο του "The Long Tail" στο Wired επεκτάθηκε σε βιβλίο το 2006, με τίτλο The Long Tail: Why the Future of Business Is Selling Less of More. Εμφανίστηκε στη λίστα των Best Sellers μη λογοτεχνικών πεχογραφημάτων της εφημερίδας New York Times. Το βιβλίο υποστηρίζει ότι τα προϊόντα με χαμηλή ζήτηση ή με χαμηλό όγκο πωλήσεων μπορούν συλλογικά να δημιουργήσουν καλύτερο μερίδιο αγοράς από τους ανταγωνιστές τους, ή να ξεπεράσουν τα σχετικά λίγα τρέχοντα bestsellers και blockbusters, υπό την προϋπόθεση ότι το κατάστημα ή το κανάλι διανομής είναι αρκετά μεγάλο. Το βιβλίο χάρησε στον Άντερσον το 2007 το Βραβείο Gerald Loeb για την κατηγορία Business Book.[4]

Το επόμενο βιβλίο του, Free: The Future of a Radical Price (2009) εξετάζει τα πλεονεκτήματα μιας στρατηγικής όπου τα προϊόντα και οι υπηρεσίες δίνονται εξ αρχής στους πελάτες δωρεάν, και πώς οι επιχειρήσεις μπορούν να επωφεληθούν περισσότερο μακροπρόθεσμα. Ο Άντερσον κατηγορήθηκε για λογοκλοπή περιεχομένου από την Αγγλική Βικιπεδία για το βιβλίο του. [5] Ο Άντερσον απάντησε πως διαφωνούσε με την κριτική που δέχτηκε και υποστήριξε ότι η αναφορά των παραπομπών αποφεύγεται λόγω της μεταβαλλόμενης φύσης του περιεχομένου στην Αγγλική Βικιπεδία. Ωστόσο, όλο αυτό το γεγονός τον οδήγησε να ενσωματώσει σημειώσεις στο κείμενο, και οι ψηφιακές εκδόσεις του Free διορθώθηκαν με την αναθεώρηση. Το Free έκανε το ντεμπούτο του με το νούμερο 12 στη λίστα των Best Sellers της εφημερίδας New York Times. Ήταν επίσης διαθέσιμο με δωρεάν λήψη για περιορισμένο χρονικό διάστημα, και εκτιμάται ότι λήφθηκαν 200.000 έως 300.000 ψηφιακά αντίτυπα τις πρώτες δύο εβδομάδες. Το πλήρες ηχητικό βιβλίο παραμένει δωρεάν.

Το τρίτο βιβλίο του Άντερσον, Makers: The New Industrial Revolution (2012), βασίστηκε στο άρθρο του, γραμμένο το 2010, με τίτλο "Atoms Are the New Bits". Το βιβλίο περιγράφει πώς οι επιχειρηματίες χρησιμοποιούν το open source design και την τρισδιάστατη εκτύπωση ως πλατφόρμα για την αναβίωση της αμερικανικής κατασκευής. Οι ιδέες που περιέγραψε, όπως ο πληθοπορισμός ιδεών, η αξιοποίηση των διαθέσιμων εργαλείων σχεδιασμού και παραγωγής χαμηλότερου κόστους και η αναθεώρηση των επιλογών για την εξωτερική ανάθεση της παραγωγής με υψηλή περιουσία κεφαλαίου, επισημάνθηκαν στο άρθρο "Από το να το κάνεις μόνος σου, στο να το κάνουμε μαζί", του περιοδικού Harvard Business Review τον Φεβρουάριο του 2012.

Περίπου το 2017, ο Άντερσον ξεκίνησε το DIYRobocars, μια κοινότητα που κατασκευάζει και κατεβάζει σε αγώνεςαυτόνομα αυτοκινήτα χαμηλής κλίμακας χρησιμοποιώντας την οπτική υπολογιστή και τη βαθιά μάθηση. [6]

Επιχειρήσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2007, ο Άντερσον ίδρυσε το GeekDad, ένα a do-it-yourself blog που έγινε αργότερα μέρος του Wired.com. Ήταν ο αρχισυντάκτης μέχρι να παραδοθεί ο ρόλος του στον Κεν Ντένμιντ, και τώρα υπηρετεί ως ομότιμος συντάκτης του GeekDad. Την ίδια χρονιά, ο Άντερσον ίδρυσε το Booktour.com, μια δωρεάν ηλεκτρονική υπηρεσία που συνδέει τους συγγραφείς σε περιοδεία με το κοινό. Τον Σεπτέμβριο του 2011, το Booktour.com φαλίρισε.

Τον Οκτώβριο του 2007, ο Άντερσον, ο οποίος έχει περιγραφεί ως «λάτρης της εναέριας αναγνώρισης», πέταξε ένα τηλεχειριζόμενο αεροσκάφος, που υποτίθεται ήταν εξοπλισμένο με κάμερα, πάνω από το Εθνικό Εργαστήριο Λώρενς στο Μπέρκλεϋ, προκαλώντας ανησυχίες για την ασφάλεια όταν το αεροσκάφος έπεσε σε ένα δέντρο. Ο ενθουσιασμός του έγινε η έμπνευση για τη συνίδρυση της 3D Robotics, μια ρομποτική παραγωγή spin-off του DIYdrones.com το 2009. Η 3D Robotics παράγει την σειρά των αυτόματων πιιλότων Ardupilot, η οποία βασίζεται στην πλατφόρμα Arduino.

Τον Μάιο του 2007, ο Άντερσον εμφανίστηκε ως ένας από τους 100 κορυφαίους στοχαστές στον ετήσιο κατάλογο του περιοδικού Time για το έτος 2007.

Προσωπική ζωή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Άντερσον ζει σήμερα στην Ορίντα της Καλιφόρνια, με τη σύζυγό του και τα πέντε παιδιά του.[7] Γνώρισε τη γυναίκα του ενώ δούλευε στο επιστημονικό περιοδικό, Nature. Έχει διπλή Αμερικανική-Αγγλική υπηκοότητα.

Έργα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Anderson, Chris (2006). The Long Tail: Why the Future of Business Is Selling Less of More. New York: Hyperion. ISBN 978-1-4013-0966-4. 
  • Anderson, Chris (2009). Free: The Future of a Radical Price. New York: Hyperion. ISBN 978-1-4013-2290-8. 
  • Anderson, Chris (2012). Makers: The New Industrial Revolution. New York: Crown Business. ISBN 978-0-3077-2095-5. 

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 «Five things about me that may or may not be relevant». 4 Αυγούστου 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2012.
  2. ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 155546518. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. ↑ techcrunch.com/2012/11/02/longtime-wired-editor-in-chief-chris-anderson-departing-to-be-full-time-ceo-at-robotics-startup/.
  4. ↑ «2007 Gerald Loeb Award Winners Announced by UCLA Anderson School of Management». Business Wire. 25 Ιουνίου 2007. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2019.
  5. ↑ Jaquith, Waldo (23 Ιουνίου 2009). «Chris Anderson's Free Contains Apparent Plagiarism». The Virginia Quarterly Review. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2009.
  6. ↑ «Chris Anderson on Robocars, Drones and Wired Magazine». wandb.ai. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2021.
  7. ↑ Gustin, Sam (1 Οκτωβρίου 2012). «How the 'Maker' Movement Plans to Transform the U.S. Economy». Time.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Κρις_Άντερσον_(συγγραφέας)&oldid=11452894"