Κρατικό Πανεπιστήμιο της Λευκορωσίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κρατικό Πανεπιστήμιο της Λευκορωσίας
Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт
Τύποςδημόσιο πανεπιστήμιο
Ίδρυση31 Οκτωβρίου 1921 (1921-10-31)
Προϊστάμενος ιδρύματοςAndrej Karol
Φοιτητές44 877 (incl. 2365 international)[1]
Προπτυχιακοί29 655
ΈδραΜινσκ
Nobel Laureates1
Χρώματα                        [2]
Ιστοσελίδαwww.bsu.by

Το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Λευκορωσίας (λευκορωσικά : Белару́скі дзяржа́ўны ўніверсітэ́т ; ρωσικά : Белору́сский госуда́рственный университе́т) είναι ένα πανεπιστήμιο στο Μινσκ της Λευκορωσίας. Ιδρύθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1921.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 25 Φεβρουαρίου 1919, η Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή της Λευκορωσικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας αποφάσισε την ίδρυση του πρώτου εθνικού πανεπιστημίου στην Λευκορωσία. Ωστόσο, η κατάληψη του Μινσκ από τον πολωνικό στρατό καθυστέρησε αυτά τα σχέδια και το πανεπιστήμιο άνοιξε τελικά στις 30 Οκτωβρίου 1921. Ο ιστορικός Uładzimier Pičeta έγινε ο πρώτος πρύτανης.

Αρχικά το πανεπιστήμιο αποτελούνταν από δυο σχολές (ιατρική και ανθρωπιστικές επιστήμες) στις οποίες φοιτούσαν 1,390 φοιτητές. Εργάζονταν 14 καθηγητές, 49 λέκτορες και 10 επισκέπτες καθηγητές, οι περισσότεροι από τους οποίους προέρχονταν από τα πανεπιστήμια της Μόσχας, του Καζάν και του Κιέβου. Το 1922, ιδρύθηκε η Παιδαγωγική Ακαδημία. Οι πρώτοι απόφοιτοι, που αποτελούνταν από 34 οικονομολόγους και 26 δικηγόρους, αποφοίτησαν το 1925. Το πανεπιστήμιο ξεκίνησε να προσφέρει προπτυχιακά προγράμματα σπουδών το 1927. Η κατασκευή της πανεπιστημιούπολης ξεκίνησε το φθινόπωρο του ίδιου έτους. Το 1928, το πανεπιστήμιο συνεμμετείχε στην δημιουργία του Ινστιτούτου του Λευκορωσικού Πολιτισμού που αργότερα αναμορφώθηκε με το όνομα Λευκορωσική Ακαδημία Επιστημών.

Το 1930, το πανεπιστήμιο αποτελούνταν από πέντε σχολές : ιατρική, παιδαγωγικά, οικονομικά, νομικά και σοβιετική ανάπτυξη, τεχνολογία της χημείας. Το ακαδημαϊκό προσωπικό ανερχόταν σε 49 καθηγητές, 51 βοηθούς καθηγητές, 44 λέκτορες και πάνω από 300 βοηθητικό προσωπικό. Τον Μάιο 1931, η Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία αποφάσισε να μεταφέρει κάποιες σχολές σε νέα κτίρια. Έτσι προέκυψαν η Ιατρική Σχολή στο Μινσκ, το Ανώτατο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, το Ινστιτούτο Οικονομικών Επιστημών, η Πολυτεχνική Σχολή της Λευκορωσίας και το Ινστιτούτο Νομικών Σπουδών στο Μινσκ (μετονομάστηκε σε Νομική Σχολή το 1955).

Το 1941 το πανεπιστήμιο αποτελούνταν από έξι σχολές : χημεία, φυσική και μαθηματικά, βιολογία, ιστορία, γεωγραφία, γλώσσες. Υπήρχε επίσης μια σχολή που παρείχε εκπαίδευση μερικής απασχόλησης σε όσους εργάτες δούλευαν με πλήρη απασχόληση στα εργοστάσια καθώς και τμήματα εκμάθησης της πολωνικής γλώσσας. Γράφτηκαν 1337 προπτυχιακοί φοιτητές και 60 απόφοιτοι ενώ απασχολήθηκαν 17 καθηγητές, 41 αναπληρωτές καθηγητές και πάνω από 90 λέκτορες. Μετά την κατάληψη του Μινσκ από την ναζιστική Γερμανία τον Ιούνιο 1941, μερικοί από τους φοιτητές και το ακαδημαϊκό προσωπικό μετανάστευσαν προς την ανατολή αλλά πάνω από 450 από αυτούς έγιναν μέλη στον σοβιετικό στρατό. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, αρκετά ακαδημαϊκά κτίρια καταστράφηκαν ενώ άλλα χρησιμοποιήθηκαν από τους Γερμανούς ως νοσοκομεία και γραφεία. Τον Μάιο 1943, το Πανεπιστήμιο της Λευκορωσίας άνοιξε ξανά 12 χλμ βορειοδυτικά της Μόσχας. Εξοπλισμός, συγγράμματα, εκπαιδευτικά βοηθήματα, περίπου 18,000 τόμοι επιστημονικών μελετών προσφέρθηκαν ως δωρεές στο πανεπιστήμιο από τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Μόσχας. Τον Οκτώβριο 1943, περίπου 300 φοιτητές γράφτηκαν. Το πανεπιστήμιο επέστρεψε στο Μινσκ το καλοκαίρι 1944 και τα μαθήματα ξεκίνησαν αμέσως. Ένα μνημείο για τα κτίρια που καταστράφηκαν και για τους φοιτητές και το προσωπικό που πέθαναν στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ανεγέρθηκε μέσα στην πανεπιστημιούπολη το 1975.

Το 1949, το πανεπιστήμιο πήρε το όνομα του Βλάντιμιρ Λένιν προς τιμήν της 30ης επετείου της Λευκορωσικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Οι εγκαταστάσεις έρευνας που υπήρχαν πριν τον πόλεμο αποκαταστάθηκαν στο μεγαλύτερο μέρος τους μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1950. Το 1957, το πανεπιστήμιο αποτελούνταν από επτά σχολές και εργάζονταν 29 καθηγητές, 160 αναπληρωτές καθηγητές και 150 λέκτορες.

Το 1957, ο σημαντικός φασματοσκόπος Anton Sieŭčanka έγινε πρύτανης στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Λευκορωσίας. Ηγήθηκε του πανεπιστημίου για τα επόμενα 15 χρόνια και επέβλεψε την σημαντικότερη επέκτασή του. Το 1958, η Σχολή Φυσικής και Μαθηματικών διασπάστηκε σε δυο τμήματα, το Τμήμα Φυσικής και το Τμήμα Μαθηματικών. Τα Τμήματα Δημοσιογραφίας και Εφαρμοσμένων Μαθηματικών άνοιξαν το 1967 και το 1970, αντίστοιχα. Το Ινστιτούτο Εφαρμοσμένης Φυσικής ιδρύθηκε το 1971. Η εγγραφή αυξήθηκε ραγδαία, από τους 8,000 φοιτητές το 1962 στους 15,000 φοιτητές το 1970. Η κατασκευή ενός νέου κεντρικού κτιρίου του πανεπιστημίου έλαβε χώρα το 1958-1962 και τα νέα κτίρια για τα τμήματα Φυσικής και Χημείας παραδόθηκαν το 1966 και το 1969, αντίστοιχα.

Η επέκταση του Κρατικού Πανεπιστημίου της Λευκορωσίας συνεχίστηκε μετά την συνταξιοδότηση του Σεβτσένκο. Το 1975 το Τμήμα Ηλεκτρονικής διαχωρίστηκε από το Τμήμα Φυσικής και το 1989 ιδρύθηκαν τα Τμήματα Φιλοσοφίας και Οικονομικών. Τα ερευνητικά ινστιτούτα για την επίλυση των φυσικών-χημικών και πυρηνικών προβλημάτων άνοιξαν το 1978 και το 1986, αντίστοιχα. Το 1980, κατασκευάστηκε μια δεύτερη πανεπιστημιούπολη στα προάστια του Μινσκ.

Μετά την ανεξαρτησία της Λευκορωσίας το 1991, το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Λευκορωσίας αναγνωρίστηκε επίσημα ως ένα ηγετικό ίδρυμα ανώτατης εκπαίδευσης στο νέο έθνος. Δημιουργήθηκαν νέα τμήματα και ινστιτούτα : το Τμήμα Διεθνών Σχέσεων (1995), το Κρατικό Ινστιτούτο Κοινωνικών Τεχνολογιών (2003), η Σχολή Ευελπίδων (2003), το Θεολογικό Ινστιτούτο Αγίων Μεθοδίου και Κυρίλλου (2004), το Τμήμα Ανθρωπιστικών Σπουδών (2004) ; το Ινστιτούτο Διοίκησης Επιχειρήσεων και Τεχνολογίας (2006), το Ινστιτούτο Σινολογίας (2007). Το 2008 το Τμήμα Δημοσιογραφίας επανιδρύθηκε ως Ινστιτούτο Δημοσιογραφίας. Το πανεπιστήμιο ίδρυσε επίσης κέντρα για την προετοιμασία εισαγωγής στο πανεπιστήμιο και κέντρα δια βίου μάθησης. Αρκετά νέα εκπαιδευτικά κέντρα ιδρύθηκαν επίσης : Centers for Particle and High Energy Physics (1993), Ozonosphere Monitoring (1997), Applied Problems in Mathematics and Informatics (2000) και Human Problems (2000). Νέα κτίρια κατασκευάστηκαν για τα Τμήματα Βιολογίας, Φιλοσοφίας, Κοινωνικών Επιστημών, Διεθνών Σχέσεων και για το Ινστιτούτο Δημοσιογραφίας. Την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα, ανεγέρθηκαν στην πανεπιστημιούπολη μνημεία σημαντικών ιστορικών μορφών της Λευκορωσίας - Francysk Skaryna, Mikołaj Hussowczyk, Euphrosyne of Polotsk, Cyril of Turaw, Symon Budny και Wasyl Ciapiński.

Δομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Λευκορωσίας είναι ένα σύμπλεγμα ακαδημαϊκής, ερευνητικής, κοινωνικής και πολιτιστικής, διοικητικής ενότητας. Υπάρχουν 16 τμήματα μέσα στην πανεπιστημιούπολη. Το Κρατικό Πανεπιστήμιο έχει 4 εκπαιδευτικά ινστιτούτα που παρέχουν εκπαίδευση σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο.

Υπάρχει ένας αριθμός ινστιτούτων που διεξάγουν εκπαίδευση και προχωρημένη εκπαίδευση τόσο στους νέους όσο και στους ενήλικες.

Επιστημονικά ερευνητικά ινστιτούτα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Research Institute of Nuclear Problems
  • Research Institute of physics-chemistry problems
  • Research Institute of applied physics problems
  • Research Institute of applied problems of Mathematics and informatics

Εθνικά ερευνητικά κέντρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • National Research Centre of Ozonosphere monitoring
  • National Scientific and Educational Centre of Particles and High-Energy Physics

Ρεπουμπλικανικά ερευνητικά κέντρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Republican Centre for Human Studies

Inter-departmental centres[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Inter-departmental Centre of national parks and preserves
  • Inter-departmental Centre research center «Life safety»

Κέντρα με χρήση μοναδικού ερευνητικού εξοπλισμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Belarusian inter-university center of research facilities
  • Centre of sharing use of devices and equipment of faculty of biology
  • Laboratory of physical-and-chemical methods of research RI PCP
  • Centre of nanotechnologies and physical electronics

Ερευνητικά κέντρα Κρατικού Πανεπιστημίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Centre of Applied Problems of Mathematics and Informatics
  • Education Development Centre
  • Centre for youth studies
  • Centre of Sociological and Political studies
  • Centre for international studies
  • Centre for international technologies
  • Centre of informational resources and communications]
  • Centre of IT security
  • Childhood development Centre
  • Centre for Olympic training

Η ερευνητική δραστηριότητα πραγματοποιείται από 25 Ερευνητικά Κέντρα και 115 Επιστημονικά Εργαστήρια. Το Πανεπιστήμιο έχει 4 ερευνητικά ινστιτούτα :

Το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Λευκορωσίας περιλαμβάνει επίσης 12 επιστημονικές-παραγωγικές επιχειρήσεις, μεταξύ των οποίων είναι οι εξής :

  • Unitehprom BSU (Small-scale chemical and equipment production of various purpose);
  • Unihimprom BSU (Development of the technology of diesel biofuel production from vegetable oils and other accompanying products);
  • Unidragmet BSU (treatment of man-caused waste containing precious and non-ferrous metals treatment);
  • Adamas BSU (Production of diamond monocrystals and instruments made of them);
  • Engineering department of BSU (Production of computers, traffic controllers and systems of traffic control, software&hardware for medical experts);
  • Active BSU (production of training devices for physical experiment, vacuum engineering and forage additives;
  • Sand BSU (production of tests systems for drug detection).

Πρυτάνεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Uładzimier Pičeta (1921-1929)
  • Jazep Karanieŭski (1929-1931)
  • Ivan Jermakoŭ (1931-1934)
  • Anani Dziakaŭ (1934-1935)
  • Alaksiej Kučynski (1936-1937)
  • Ničypar Bładyka (1937)
  • Uładzimier Babraŭnicki (1938)
  • Parfion Savicki (1938-1944)
  • Uładzimier Tamaševič (1946-1949)
  • Ivan Čymburh (1949-1952)
  • Kanstancin Łukašoŭ (1952-1957)
  • Anton Sieŭčanka (1957-1972)
  • Usievaład Sikorski (1972-1978)
  • Uładzimier Bieły (1978-1983)
  • Leanid Kisialeŭski (1983-1989)
  • Fiodar Kapucki (1990-1995)
  • Alaksandar Kazulin (1996-2003)
  • Vasil Stražaŭ (2003-2008)
  • Siarhiej Abłamiejka (2008-2017)
  • Andrei Karol (από το 2017)

Σημαντικοί απόφοιτοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Svetlana Alexievich, δημοσιογράφος και συγγραφέας, νικήτρια του Νόμπελ Λογοτεχνίας 2015
  • Stanisłaŭ Šuškievič, πολιτικός και επιστήμονας, πρώτος ηγέτης της ανεξάρτητης Λευκορωσίας μετά την κατάλυση της Σοβιετικής Ένωσης
  • Ivan Mielež, συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας και δράματος
  • Hienadź Buraŭkin, διπλωμάτης και ποιητής
  • Aleś Adamovič, συγγραφέας και κριτικός λογοτεχνίας
  • Uładzimier Arłoŭ, ιστορικός, συγγραφέας, πολιτικός και ποιητής
  • Miečysłaŭ Hryb, πολιτικός, πρόεδρος του Ανωτάτου Σοβιετικού Συμβουλίου της Λευκορωσίας
  • Fiodar Fiodaraŭ, φυσικός
  • Anatol Hryckievič, ιστορικός
  • Natalla Piatkievič, πολιτικός
  • Pavał Sieviaryniec, πολιτικός
  • Iryna Chalip, δημοσιογράφος
  • Sunday Adelaja, δημοσιογράφος
  • Volha Čuprys, ακαδημαϊκός και πρώτη γυναίκα αντιπρύτανης του ίδιου Πανεπιστημίου

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]