Κρίστοφερ Κλαρκ
| Κρίστοφερ Κλαρκ | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 14 Μαρτίου 1960[1][2] Σίδνεϊ[3] |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αυστραλία[4][5][6] |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Μητρική γλώσσα | Αγγλικά |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γερμανικά Αγγλικά[7] Ισπανικά |
| Σπουδές | Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου Πέμπροουκ Κόλετζ |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | ιστορικός της σύγχρονης εποχής ιστορικός διδάσκων πανεπιστημίου βιογράφος |
| Εργοδότης | Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Nina Lübbren |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Βραβεύσεις | Prize of the Historical College (2010) Wolfson History Prize (2007)[8] Εταίρος της Βρετανικής Ακαδημίας Knight Bachelor Pour le Mérite[9] Μεγαλός Ταξιάρχης του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας με αστέρα (2022)[10] Μετάλιο Καρλομάγνου για τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ (2022)[11] |
| Ιστότοπος | |
| www | |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο σερ Κρίστοφερ Μ. Κλαρκ (αγγλ. Christopher Munro Clark, γενν. 14 Μαρτίου 1960) είναι Αυστραλός ιστορικός που σταδιοδρόμησε στην Αγγλία. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον Αγγλοαμερικανό ιστορικό Κρίστοφερ Φ. Κλαρκ, που γεννήθηκε το 1953.
Ο Κ.Μ. Κλαρκ γεννήθηκε στο Σίδνεϊ και σπούδασε ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ και κατόπιν στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου[12] (1985-1987), ολοκληρώνοντας τις σπουδές του με τη λήψη διδακτορικού από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ το 1991.
Ο Κλαρκ είναι ο 22ος κάτοχος της βασιλικής έδρας της Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, διαδεχθείς τον Ρίτσαρντ Τζ. Έβανς το 2014. Αναγνωρίσθηκε ως ιστορικός κύρους με το πολυβραβευμένο έργο του Σιδηρούν Βασίλειον: Η άνοδος και η πτώση της Πρωσίας, 1600-1947, αλλά έγινε ευρύτερα γνωστός από το 2012 με το βιβλίο του Οι υπνοβάτες. Πώς η Ευρώπη προχώρησε στον Πόλεμο το 1914. Σε αυτό καταδεικνύει τους σύνθετους λόγους για τους οποίους οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις προχώρησαν τυφλά σε έναν καταστροφικό για όλους πόλεμο παρά το ότι γνώριζαν τα επιμέρους δεδομένα. Συνέγραψε επίσης σημαντική κριτική βιογραφία του τελευταίου «Κάιζερ» Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Brockhaus Enzyklopädie» (Γερμανικά) F.A. Brockhaus. 1796. clark-christopher. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ (Γερμανικά) Munzinger Personen. 00000029786. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ www
.history ..org .uk /resources /secondary _resource _7825 _171 .html - ↑ www
.washingtonpost ..com /opinions /david-ignatius-has-the-ukraine-crisis-been-defused /2014 /04 /17 /edf7e192-c66d-11e3-8b9a-8e0977a24aeb _story .html - ↑ www
.cbc ..ca /news /world /the-100-year-conflict-that-is-the-first-world-war-1 .2721971 - ↑ www
.cbc ..ca /m /touch /news /story /1 .2721971 - ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 124729623. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2015.
- ↑ «All winners of the Wolfson History Prize». (Αγγλικά) Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2025.
- ↑ Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2021.
- ↑ «Ordensverleihung an Hasselmann, List, Assmanns und Clark». 2 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2022.
- ↑ «Der Historiker Christopher Clark erhält Karlsmedaille». 19 Μαΐου 2022.
- ↑ «The Governing Body's Invitation Dinner». St Catharine's College Society Magazine: 18. Σεπτέμβριος 1992. https://www.society.caths.cam.ac.uk/Public_Magazines/1992r.pdf. Ανακτήθηκε στις 5 July 2023.