Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κουσαΐ ιμπν Κιλάμπ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Κουσαΐ ιμπν Κιλάμπ
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα		قصيّ بن كلاب (Αραβικά) και قصي بن كلاب بن مرة بن كعب بن لؤي (Αραβικά)
Γέννηση1  Ιανουαρίου 400
Θάνατος480
Θρησκείαμονοθεϊσμός
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταέμπορος
αρχηγός φυλής
Οικογένεια
ΣύζυγοςHubba bint Hulail
ΤέκναΑμπντ Μανάφ ιμπν Κουσαΐ, Abd-al-Uzza ibn Qusai
Abd-al-Dar ibn Qusai
ΓονείςΚιλάμπ ιμπν Μουράχ και Fatimah bint Sa'd
ΑδέλφιαZuhrah ibn Kilab
δεδομένα

Ο Κουσαΐ ιμπν Κιλάμπ ιμπν Μουράχ, αραβ.: π. 400–480), γράφεται επίσης Κουσαγί, Κουσαγιΐ, ή Κοσαΐ, γεννημένος Ζαγίντ (αραβ.: ), [1] ήταν Ισμαηλίτης απόγονος τού Αβραάμ. Ορφανός νωρίς, θα αναδειχθεί σε αρχηγό τής Μέκκας και ηγέτης τής φυλής Κουραΐς. [2] Είναι περισσότερο γνωστός ως πρόγονος τού προφήτη τού Ισλάμ Μωάμεθ, καθώς και τού 3ου και 4ου χαλίφη Ρασιντούν, Ουθμάν και Αλί, και των μεταγενέστερων χαλιφών Ομεϋαδών, Αββασιδών και Φατιμιδών, μαζί με αρκετές από τις πιο εξέχουσες δυναστείες των Χασεμιτών στην Ανατολή. [3]

Η εποχή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πατέρας του ήταν ο Κιλάμπ ιμπν Μουράχ, ο οποίος απεβίωσε όταν ο Κουσαΐ ήταν βρέφος. Σύμφωνα με την ισλαμική παράδοση, ήταν απόγονος τού Ιμπραχίμ (Αβραάμ) μέσω τού γιου του Ισμαΐλ (Ισμαήλ). Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Ζουράχ ιμπν Κιλάμπ, ήταν ο πρόγονος τής φυλής Μπανού Ζουράχ. Μετά τον θάνατο τού πατέρα του, η μητέρα του, Φατιμά μπιντ Σαντ ιμπν Σαΐλ, παντρεύτηκε τον Ραμπιά ιμπν Χαράμ από τη φυλή Μπανί Αζρά, ο οποίος την πήρε μαζί του στη Συρία, όπου γέννησε έναν γιο που ονομάστηκε Νταράτζ. [4] Ο θείος του ήταν ο Ταΐμ ιμπν Μουράχ, ο οποίος ήταν από τους Κουραΐς αλ-Μπιτά (δηλαδή, Κουραΐς που ζούσαν κοντά στην Καάμπα στη Μέκκα). [4]

Η ζωή στη Συρία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κουσαΐ μεγάλωσε φερόμενος στον θετό του πατέρα, Ραμπιά, σαν πατέρα του. Όταν ξεκίνησε μία διαμάχη μεταξύ τού Κουσαΐ και ορισμένων μελών τής φυλής Ραμπιά, τον επιτίμησαν, και εξέφρασαν το γεγονός ότι ποτέ δεν τον θεωρούσαν δικό τους. Ο Κουσαΐ παραπονέθηκε στη μητέρα του, η οποία απάντησε «Ω, γιε μου», είπε, «η καταγωγή σου είναι ευγενέστερη από τη δική τους, είσαι γιος τού Κιλάμπ ιμπν Μουράχ, και ο λαός σου ζει κοντά στον Ιερό Οίκο στη Μέκκα». Εξαιτίας αυτού, ο Κουσαΐ έφυγε από τη Συρία, και επέστρεψε στη Μέκκα. [4]

Η ζωή στη Μέκκα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όταν ο Κουσαΐ ενηλικιώθηκε, ο Χουλαΐλ ιμπν Χουμπσιγιά, ο αρχηγός τής φυλής Μπανού Χουζαά, ήταν ο επίτροπος και φύλακας τής Καάμπα. Σύντομα ο Κουσαΐ ζήτησε και νυμφεύτηκε την κόρη τού Χουλαΐλ, Χουμπά. Όταν ο πεθερός του απεβίωσε μετά από μία μάχη, που κατέληξε σε διαιτησία, κληρονόμησε τα κλειδιά τής Καάμπα από τον Χουμπά. Ο Χουλαΐλ προτίμησε τον Κουσαΐ ως διάδοχό του από τούς δικούς του γιους, και σύμφωνα με τη διαθήκη τού Χουλαΐλ, ο Κουσαΐ πήρε την επιτροπεία τής Καάμπα μετά από αυτόν.

Ο Κουσαΐ έφερε τούς πλησιέστερους συγγενείς του από την οικογένεια Κουραΐς, και τούς εγκατέστησε στην κοιλάδα τής Μέκκας, εκτός από το Ιερό -τον αδελφό του Ζουράχ, τον θείο του Ταΐμ ιμπν Μουράχ, γιο ενός άλλου θείου του Μαχζούμ ιμπν Γιακαζά, και τούς άλλους εξαδέλφους του Τζουμά και Σαχμ, οι οποίοι ήταν λιγότερο στενοί. [5] Αυτοί και οι απόγονοί τους ήταν γνωστοί ως Κουραΐς αλ-Μπιτάχ («Κουραΐς τής Κοιλάδας»), ενώ οι πιο απομακρυσμένοι συγγενείς του εγκαταστάθηκαν στα φαράγγια των γύρω λόφων και στην ύπαιθρο πέρα από αυτήν, και ήταν γνωστοί ως Κουραΐς αẓ-Ẓawahir («Κουραΐς των Περιχώρων»).[2]

Ο Κουσαΐ κυβέρνησε ως βασιλιάς. Ανακατασκεύασε την Καάμπα από μία κατάσταση παρακμής, και ανάγκασε τον αραβικό λαό να κτίσει τα σπίτια του γύρω από αυτήν. Είναι γνωστό ότι έκτισε το πρώτο «δημαρχείο» στην Αραβική Χερσόνησο, μία ευρύχωρη κατοικία που ήταν γνωστή ως Βουλευτήριο. Οι ηγέτες διαφορετικών φυλών συναντιόντουσαν σε αυτήν την αίθουσα, για να συζητήσουν τα κοινωνικά, εμπορικά, πολιτιστικά και πολιτικά τους προβλήματα. Ο Κουσαΐ δημιούργησε νόμους, έτσι ώστε οι προσκυνητές που πήγαιναν στη Μέκκα να έχουν τροφή και νερό, τα οποία πληρώνονταν από έναν φόρο, που πλήρωνε ο λαός. Διένειμε τις ευθύνες τής φροντίδας των επισκεπτών κατά τη διάρκεια τού προσκυνήματος, τής φροντίδας τής Καάμπα, τού πολέμου και τής ειρήνευσης μεταξύ των μυριάδων φυλών που ζούσαν στη Μέκκα. [2]

Οι γιοί του

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κουσαΐ είχε πολλούς γιους, μερικοί από τούς οποίους ήταν ο Αμπντ (μητρικός προπάππους τής Φατιμά μπιντ Αμρ), ο Αμπντ-αλ-Νταρ, ο Αμπντ Μανάφ και ο Αμπντ-αλ-Ουζά.[2] Ένα αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό τής γραμμής τού Κουσαΐ ήταν, ότι σε κάθε γενιά υπήρχε ένας άνδρας, που ήταν εντελώς εξέχων. Μεταξύ των τεσσάρων γιων του, ο Αμπντ Μανάφ είχε ήδη τιμηθεί εν ζωή. Ωστόσο, ο Κουσαΐ προτιμούσε τον πρωτότοκο γιο του, τον Αμπντ-αλ-Νταρ, αν και ήταν ο λιγότερο ικανός από όλους, γι' αυτό και ξεχώρισε τον Αμπντ Μανάφ, τον δεύτερο γιο του, για την τιμή και το κύρος του. Λίγο πριν το τέλος τού Κουσαΐ, επένδυσε όλα τα δικαιώματα και τις εξουσίες του, και μεταβίβασε την ιδιοκτησία τού Βουλευτηρίου στον Αμπντ Μανάφ.

Οι απόγονοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι ακόλουθες δυναστείες ισχυρίζονται ότι κατάγονται από τον Κουσαΐ:

Αφρική:

    • Η δυναστεία των Αλουοϊτών του Μαρόκου (μέσω του Μοχάμεντ Ναφς αζ Ζακίγιαχ μπιν Αμπντουλάχ αλ Καμάλ)[8]
    • Η δυναστεία των Ιδρισιδών της Δυτικής Αφρικής (μέσω του Idris ibn Abdullah ) [9]
    • Δυναστεία Senussi της Λιβύης (μέσω Idris ibn Abdullah ως δόκιμοι της δυναστείας Idrisid
    • Ισακίδες :
      • Η δυναστεία Tolje'lo του σουλτανάτου Isaaq (μέσω του Sheikh Ishaaq bin Ahmed ) [10]
      • Η δυναστεία Guled του σουλτανάτου Isaaq (μέσω του Sheikh Ishaaq bin Ahmed ) [10]
      • Η δυναστεία Ainanshe του σουλτανάτου Habr Yunis (μέσω του Sheikh Ishaaq bin Ahmed ) [10]

Ινδοπερσία:

    • Δυναστεία των Σαφαβιδών της Περσίας (μέσω του Abul Qasim Humza bin Musa al Kadhim)[11]
    • Alid of Tabaristan (μέσω Zayd bin Hassan al Muthana)
    • Η δυναστεία των Ζαϊντί του Ταμπαρστάν (μέσω του Ζαΐντ ιμπν Αλί)[7]
    • Δυναστεία Μπάρχα Συμπεριλαμβανομένων των μεταγενέστερων Ναουάμπ της Σαμπάλχερα (μέσω του Ζάιντ ιμπν Αλί)[12]
    • Δυναστεία των Ροχίλα, συμπεριλαμβανομένων των μεταγενέστερων Ναουάμπ του Ραμπούρ (μέσω του Ζάιντ ιμπν Αλί ως δόκιμων της δυναστείας Μπάρχα)[13]
    • Οι Αγά Χαν (μέσω του Ισμαήλ ιμπν Τζαφάρ ως δόκιμοι της δυναστείας των Φατιμιδών)[14]
    • Η δυναστεία Νταουντπότα, συμπεριλαμβανομένων των μεταγενέστερων Ναουάμπ του Μπαβαλπούρ και του Σινδ (Καλχόρα) (μέσω του Αμπάς ιμπν Μουταλίμπ ) [15]
    • Οι σουλτάνοι του Μυσόρ (μέσω του Κατάδα ιμπν Ιντρίς ως δόκιμοι της Χασεμιτικής δυναστείας)
    • Δυναστεία Σαμπζουάρι (μέσω του Αλί αλ Ρεζά)[16]
    • Δυναστεία Νατζάφι της Βεγγάλης . Συμπεριλαμβανομένων των μεταγενέστερων Nawabs του Murshidabad και της οικογένειας Tabatabai του Ιράν (μέσω του Ibrahim Tabataba ibn Ismail al Dibaj)
    • Ο Τζαλαλουντίν Σουρκ-Πος Μπουχάρι, απόγονος του Κουσάι Μπιν Κιλάμπ μέσω του 10 σιίτη ιμάμη Αλί Αλ Χάντι.

Ανατολική Ασία:

    • Σουλτάνοι του Σιάκ (μέσω του Ahmad al Muhajir ως δόκιμοι του Ba alawi)[17]
    • Η δυναστεία Bendahara των Pahang και Terengannu (μέσω του Ahmad al Muhajir ως δόκιμων του Ba alawi)
    • Δυναστεία Μπολκία του Μπρουνέι (μέσω του Αχμάντ αλ Μουχατζίρ ως δόκιμων των Μπα αλαουιτών)
    • Η δυναστεία Jamal al layl του Perak και του Perlis (μέσω του Ahmad al Muhajir ως μαθητών του Ba alawi)
    • Σουλτάνοι του Ποντιανάκ (μέσω του Ahmad al Muhajir ως δόκιμοι του Ba alawi) [17]
  • Ομεϋάδες

Το Χαλιφάτο των Ομεϋαδών (661–750) ήταν το δεύτερο από τα τρία μεγάλα Αραβικά Χαλιφάτα που ιδρύθηκαν μετά το τέλος του Χαλιφάτου Ρασιντούν (632–661)

Δείτε επίσης

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναφορές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ Ibn Ishaq. The Life of Muhammad. σελ. 3.
  2. 1 2 3 4 Lings, Martin (1983). Muhammad: His Life Based on the Earliest Sources. George Allen & Unwin. σελ. 6. ISBN 0946621330.
  3. ↑ Ibn Hisham. The Life of the Prophet Muhammad. 1. σελ. 181.
  4. 1 2 3 Maqsood, Ruqaiyyah Waris. «The Prophet's Line Family No 3 – Qusayy, Hubbah, and Banu Nadr to Quraysh». Ruqaiyyah Waris Maqsood Dawah. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2013.
  5. ↑ Armstrong, Karen (2001). Muhammad: A Biography of the Prophet. Phoenix. σελ. 66. ISBN 0946621330.
  6. ↑ Vachon, Auguste· Boudreau, Claire (1998). Genealogica & Heraldica: Ottawa 1996 (στα Αγγλικά). University of Ottawa Press. σελ. 236. ISBN 978-0-7766-1600-1.
  7. 1 2 Vachon, Auguste· Boudreau, Claire (1998). Genealogica & Heraldica: Ottawa 1996 (στα Αγγλικά). University of Ottawa Press. σελ. 238. ISBN 978-0-7766-1600-1.
  8. 1 2 3 Vachon, Auguste· Boudreau, Claire (1998). Genealogica & Heraldica: Ottawa 1996 (στα Αγγλικά). University of Ottawa Press. σελ. 235. ISBN 978-0-7766-1600-1.
  9. ↑ Vachon, Auguste· Boudreau, Claire (1998). Genealogica & Heraldica: Ottawa 1996. University of Ottawa Press. σελ. 235. ISBN 978-0-7766-1600-1.
  10. 1 2 3 Andrzejewski, B. W. (April 1962). «A Pastoral Democracy: A Study of Pastoralism and Politics among the Northern Somali of the Horn of Africa». International Affairs 38 (2): 275–275. doi:10.2307/2610467. ISSN 1468-2346. http://dx.doi.org/10.2307/2610467.
  11. ↑ Morimoto, Kazuo (2010). «The Earliest ʿAlid Genealogy for the Safavids: New Evidence for the Pre-dynastic Claim to Sayyid Status». Iranian Studies 43 (4): 447–469. doi:10.1080/00210862.2010.495561.
  12. ↑ Abul Fazl (2004). The Āʼīn-i Akbarī (2nd έκδοση). Sang-e-Meel Publications. ISBN 9693515307.
  13. ↑ Khan, Muhammad Najm-ul-Ghani (1918). Akhbar-us-Sanadeed, vol. 1. Lucknow: Munshi Nawal Kishore. σελίδες 79–83 (85–89).
  14. ↑ Vachon, Auguste· Boudreau, Claire (1998). Genealogica & Heraldica: Ottawa 1996 (στα Αγγλικά). University of Ottawa Press. σελ. 237. ISBN 978-0-7766-1600-1.
  15. ↑ Punjab States Gazetteers Bahawalpur State Vol.36 (Volume 36 έκδοση). 1908. σελ. 47.
  16. ↑ Khan, Shah Nawaz (1952). Maasir al Umara. Calcutta: Calcutta Oriental Press. σελίδες 259–262.
  17. 1 2 Vachon, Auguste· Boudreau, Claire (1998). Genealogica & Heraldica: Ottawa 1996 (στα Αγγλικά). University of Ottawa Press. σελ. 233. ISBN 978-0-7766-1600-1.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Κουσαΐ_ιμπν_Κιλάμπ&oldid=11557540"