Κουνιμούνδος των Γεπιδών
| Κουνιμούνδος των Γεπιδών | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 6ος αιώνας |
| Θάνατος | 566 Παννονία |
| Αιτία θανάτου | θάνατος στη μάχη |
| Συνθήκες θανάτου | ανθρωποκτονία |
| Θρησκεία | Αρειανισμός |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | βασιλιάς |
| Οικογένεια | |
| Τέκνα | Ροζαμούνδη (σύζυγος του Αλβοΐνου) |
| Γονείς | Θουρισίνδος των Γεπιδών |
| Αδέλφια | Τουρισμόδος των Γεπιδών |
Ο Κουνιμούνδος, λατιν.: Cunimundus, (απεβ. το 567) ήταν ο τελευταίος βασιλιάς των Γεπιδών, ο οποίος έπεσε στον Λομβαρδο-Γεπιδικό Πόλεμο (567) εναντίον των Λομβαρδών και των Αβάρων τής Πανονίας.
Πόλεμος με τους Λομβαρδούς
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η εποχή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι Γεπίδες κατείχαν τη σημαντική πόλη του Σιρμίου (σημερινή Σρέμσκα Μιτρόβιτσα, Σερβία) από το 536, αφού την κατέλαβαν από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α΄. Μέχρι το 549 οι Γεπίδες βρίσκονταν σε πόλεμο με τούς Λομβαρδούς. Οι Λομβαρδοί ζήτησαν και έλαβαν βοήθεια από τον Ιουστινιανό Α΄ με τη μορφή στρατού 15.000 ανδρών. Αυτή ήταν μία σχετικά μεγάλη δύναμη, και οι Γεπίδες γρήγορα κατέληξαν σε ανακωχή με τούς Λομβαρδούς, αλλά μόνο όσο οι Ρωμαίοι στρατιώτες βρίσκονταν στην περιοχή. Υπήρχε, λίγο πολύ, μία μακρά διαμάχη μεταξύ των λαών τού Θουρισίνδου και τού Αυδοΐνου, τότε βασιλιά των Λομβαρδών.
Η εξουσία του
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Κουνιμούνδος διαδέχθηκε τον Θουρισίνδο ως βασιλιάς. Σύμφωνα με πολλαπλές πηγές, ο πρώην βασιλιάς ήταν ο πατέρας του Κουνιμούνδου, και η έχθρα που είχαν και οι δύο για τούς Λομβαρδούς φέρεται να οφειλόταν εν μέρει στη δολοφονία τού Τουρισμόνδου, αδελφού τού Κουνιμούνδου (γιου τού Θουρισίνδου), από τον Αλβοΐνο.
Ο ανοικτός πόλεμος με τούς Λομβαρδούς, με επικεφαλής πλέον τον Αλβοΐνο, ξεκίνησε ξανά το 565. Ο Κουνιμούνδος ζήτησε βοήθεια από τον νέο Ρωμαίο Αυτοκράτορα, Ιουστίνο Β΄, και υποσχέθηκε το Σίρμιο σε αντάλλαγμα. Ο Ιουστίνος δέχθηκε και οι Γεπίδες είχαν ένα προσωρινό πλεονέκτημα, παρόλο που ο Κουνιμούνδος τελικά δεν κατάφερε να απελευθερώσει το Σίρμιο.
Οι Λομβαρδοί αργότερα σχημάτισαν συμμαχία με τούς Αβάρους. Ο Κουνιμούνδος έκανε την ίδια προσφορά στον Ιουστίνο Β΄ όπως και πριν, και αυτή τη φορά, όταν ο Ιουστίνος δέχθηκε, ο βασιλιάς των Γεπιδών παρέδωσε το Σίρμιο στούς Ρωμαίους. Όπως αποδείχθηκε, ωστόσο, τα Ρωμαϊκά στρατεύματα παρέλειψαν να συμμετάσχουν με τούς Γεπίδες στη μάχη τους, αλλά κράτησαν το Σίρμιο, και παρόλο που ούτε οι Άβαροι εμφανίστηκαν, οι Λομβαρδοί νίκησαν τις δυνάμεις τού Κουνιμούνδου το 567. Σύμφωνα με τα γραπτά τού Παύλου τού Διακόνου, ο Αλβοΐνος σκότωσε τον ηττημένο βασιλιά, και μετέτρεψε το κρανίο του σε κύπελο γνωστό ως skull ή πάτερα. Αλλά οι Λομβαρδοί αναγκάστηκαν να μετακινηθούν στην Ιταλία από τούς Αβάρους το 568. Έτσι, εδάφη τού βασιλείου των Γεπιδών κυβερνήθηκαν από αυτούς.
Μετά την ήττα των Γεπιδών, ο Αλβοΐνος ανάγκασε την κόρη τού Κουνιμούνδου, Ροζαμούνδη, να τον παντρευτεί. Ο Παύλος ο Διάκονος αναφέρει, ότι κατά τη διάρκεια ενός γλεντιού στη Βερόνα, ο Αλβοΐνος ζήτησε από τη Ροζαμούνδη να πιει ένα ποτό με τον πατέρα της, αναγκάζοντάς την στην πραγματικότητα να πιει από το κρανίο εκείνου. Ταπεινωμένη, η Ροζαμούνδη αργότερα πήρε εκδίκηση, δολοφονώντας τον Αλβοΐνο στον ύπνο του. [1]
Στη λογοτεχνία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το ζοφερό τέλος τού Κουνιμούνδου και της Ροζαμούνδης αναφέρονται στην ιστορία τού Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν "Ο Χαμένος Δρόμος", όταν ο ήρωας τού έργου Αλβοΐνος ρωτάει τον πατέρα του, Όσβιν Έρολ, για την προέλευση τού ονόματός του:
- ...και ο Όσβιν διηγήθηκε στον γιο του την ιστορία του Αλβόιν, γιου του Αυδόιν, του Λομβαρδού βασιλιά· και της μεγάλης μάχης των Λομβαρδών και των Γεπιδών, που θυμόταν ως τρομερή, ακόμη και τον ζοφερό 6ο αιώνα· και των βασιλέων Θουρισίνδου και Κουνιμούνδου, και της Ροζαμούνδας. «Δεν είναι καλή ιστορία για λίγο πριν τον ύπνο», είπε, καταλήγοντας ξαφνικά με τον Αλβόιν να πίνει από το στολισμένο με λίθους κρανίο του Κουνιμούνδου... — Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν, Ο Χαμένος Δρόμος.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ασίμωφ, Ισαάκ . Οι Σκοτεινοί Αιώνες . Βοστώνη: Εταιρεία Houghton Mifflin, 1968.
- Διάκονος, Παύλος . Historia Langobardorum .
- <i id="mwQg">Εγκυκλοπαίδεια Britannica</i> Ενδέκατη Έκδοση . 1911.
- Γκίμπον, Έντουαρντ . Η Ιστορία της Παρακμής και της Πτώσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας . Τόμος 4, Κεφάλαιο XLV.
- Κερ, Γουίλιαμ Πάτον . Έπος και Ρομαντισμός: Δοκίμια για τη Μεσαιωνική Λογοτεχνία, σελ. 67. 1908.
- Προκόπιος . Πόλεμοι του Ιουστινιανού .
- Schmidt, Ludwig . Älteste Geschichte der Langobarden .
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Moorhead, John (2005). «Ostrogothic Italy and the Lombard invasions». Στο: Fouracre, Paul, επιμ. The Cambridge Medieval History, Volume 1 c.500–c.700. Cambridge University Press. σελ. 153. ISBN 978-0-521-36291-7.