Κουκρινίκσι
| Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
| Κουκρινίκσι | |
|---|---|
Οι Μ. Κουπριγιάνοβ, Ρ. Κρίλοβ και Ν. Σκολόβ το 1933. | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Ψευδώνυμο | Кукрыниксы |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | σχεδιαστής αφίσας γελοιογράφος σχεδιαστής |
Οι Κουκρινίκσι (ρωσικά: Кукрыниксы) ήταν μία ομάδα από τρεις Καρακιτουριστές στην Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών με αναγνωρίσιμο στυλ. Στην αγγλική βιβλιογραφία, ο όρος αποδίδεται ηχητικά ως Kukryniksy.
Ο όρος Κουκρινίκσι είναι ακρωνύμιο το οποίον παράγεται από τα αρχικά των ονομάτων των μελών: "Κου" για τον Μιχαήλ Κουπριάνοβ (Михаил Васильевич Куприянов, 1903–1991), "Κρι" για τον Περφύρη Κρίλοβ (Порфирий Никитич Крылов, 1902–1990), και "Νικ" και "σ" για τον Νικολάι Σοκόλοβ (Николай Александрович Соколов, 1903–2000). Οι τρεις τους είχαν γνωριστεί σε μία σχολή τέχνης της Μόσχας, την VKhUTEMAS, στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Οι τρεις καλλιτέχνες άρχισαν να σκιτσάρουν Καρικατούρες υπογράφοντας με την συλλογική αυτή υπογραφή το 1924.
Κατέκτησαν πανεθνική φήμη στην δεκαετία του 1930, αφού κατά την άνοδο του φασισμού άρχισαν να σκιτσάρουν για το περιοδικό Κροκοντίλ, μία σατιρική έκδοση της Μόσχας. Έλαβαν διεθνή αναγνώριση για τις σατιρικές τους επιθέσεις στον Αδόλφο Χίτλερ, τον Μπενίτο Μουσολίνι, τον Φρανθίσκο Φράνκο, αλλά και άλλα μέλη του φασιστικού και ναζιστικού χώρου, όπως ο Χάινριχ Χίμλερ ή ο Γιόζεφ Γκαίμπελς. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Κουκρινίκσι έφτιαξαν τα "παράθυρα TASS" (πολιτικές αφίσες) με καρικατούρες αντιστοίχου περιεχομένου, καθώς και αφίσες μη σατιρικού περιεχομένου. Μετά το τέλος του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, συνέχισαν να σχεδιάζουν πολιτικά θέματα στην σειρά τους με τίτλο "Ψυχρός Πόλεμος" (1945 - δεκαετία του 1980).
Εικονογράφησαν ακόμα έναν αριθμό βιβλίων, όπως αυτά του Ιλφ και του Πετρόφ, του Νικολάι Γκόγκολ, του Μιχαήλ Σάλτικοφ-Στσεδρίν, του Αντόν Τσεχοφ, του Μαξίμ Γκορκί, του Νικολάι Λεσκόφ, του Μιγκέλ ντε Θερβάντες.
Οι Κουκρινίκσι δημιούργησαν ακόμα ζωγραφικά έργα Σοσιαλιστικού ρεαλισμού εμπνευσμένα από ιστορικά, πολιτιστικά, όσο και προπαγανδιστικά θέματα.
Ως μεμονωμένοι καλλιτέχνες, τα μέλη της ομάδας είναι ακόμη γνωστά ως καλλιτέχνες που ζωγράφιζαν τοπία και πορτρέτα.
Και οι τρεις τους τιμήθηκαν με τον τιμητικό τίτλο του Λαϊκού καλλιτέχνη της ΕΣΣΔ (1958). Τιμήθηκαν ακόμα και με διάφορα άλλα βραβεία.
Πάνω από χίλια έργα των Κουκρινίκσι σώζονται στην συλλογή του Alexandre Gerese, τα οποία έχουν επαναφερθεί στην αρχική τους κατάσταση.
Βραβεία και διακρίσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Βραβείο Λένιν (1965)
- Τέσσερα Βραβεία Στάλιν πρώτου βαθμού (1942, 1947, 1949, 1951)
- Βραβείο Στάλιν δεύτερου βαθμού (1950)
- Πολιτικό Βραβείο της ΕΣΣΔ (1975)
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Βιβλία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Абрамовский, И.П. (1977). «Кукрыниксы». Kukryniksy (στα Ρωσικά). Moscow: Искусство. σελίδες 83–97.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Εργασία της Λάμπικ Κομικλόπεδίας.
- «Kykryniksy's posters». Плакаты.Ру. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2011.
- Το VADS: το online πόρο για τις οπτικές τέχνες - Imperial War Museum Posters of Conflict
- Βιογραφία του Κρυλόφ Πορφίρι, μέλος του Κουκρινίκσι
- Συλλογή καρτών καρκατούρας Κουκρινίκσι[νεκρός σύνδεσμος]
- Κουκρινίκσι, το τέλος