Κοκκινόβραχος Αττικής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°11′01″N 23°50′10″E / 38.18361°N 23.83611°E / 38.18361; 23.83611

Κοκκινόβραχος
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Κοκκινόβραχος
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΔήμοςΩρωπού
Γεωγραφία και στατιστική
Περιφερειακή ενότηταΑνατολικής Αττικής
Υψόμετρο310
Πληθυσμός195 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΛιοσάτι

Ο Κοκκινόβραχος είναι περιοχή που βρίσκεται στον κάμπο των Αφιδνών, στους Ανατολικούς πρόποδες της Πάρνηθας της Δημοτικής Κοινότητας Αφιδνών που βρίσκεται μικρός παλαιός οικισμός. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Ωρωπού, στον οποίο εντάχθηκε με το πρόγραμμα Καλλικράτης η κοινότητα Αφιδνών. Ο οικισμός είναι αραιοκτισμένος, αποτελούμενος κυρίως από νεόκτιστα σπίτια γύρω από έναν πυρήνα που αποτελούσε το παλιό ομώνυμο αγρόκτημα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 310 μέτρων και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 195 κάτοικοι. Ο Κοκκινόβραχος χτίστηκε από Αρβανίτες κτηνοτρόφους και αρχικά έφερε την ονομασία Λιοσάτι. Το 1927 ο οικισμός μετονομάστηκε σε Κοκκινόβραχος, αν και εξακολουθεί να αναφέρεται ακόμη ως Λιοσάτι.[1]

Πορεία του πληθυσμού:

Έτος 2001 2011
Πληθ. 175 195

Ο Τζορτζ Φίνλεϊ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Λιοσάτι ήταν κατά πάσα πιθανότητα το κτήμα που αγόρασε ο Σκοτζέζος ιστορικός και φιλέλληνας Τζωρτζ Φίνλεϋ το 1830 από Τούρκους τσιφλικάδες, και συγκεκριμένα από τους γιους του μεγαλοτσιφλικά Κιαμίλ μπεή από την Κόρινθο.[2] Επειδή αυτό αναφέρεται στα ημερολόγιά του ως "Λίοσια", συνήθως συγχέεται με τα γνωστά Λίοσια στη δυτική Αθήνα. Την ονομασία "Λιόσια" την χρησιμοποιούν ωστόσο και οι παλιοί κάτοικοι του Κοκκινόβραχου εναλλακτικά με το "Λιοσάτι" μέχρι σήμερα. Υπέρ της εκδοχής ότι πρόκειται για το παλιό κτήμα του Φίνλεϊ συνηγορεί και μια αναφορά στο ημερολόγιό του: "Λίοσια. Βρήκα και πάλι μεγάλες ποσότητες πυρόλιθου σε Λιόσια και Αφίδνες" (άρα τοποθετεί τα μέρη αυτά μαζί), ενώ αμέσως μετά ανεφέρεται στην "βρύση της Μπελούσας", η οποία υπάρχει ακόμη στον Κοκκινόβραχο με το όνομα Μπελούσι, μαζί με το παρακείμενο εκκλησάκι, το οποίο επίσης αναφέρει. Γενικά, στην περιήγηση της Αττικής που περιγράφει στο ημερολόγιό του, ο Φίνλεϋ τοποθετεί τα "Λιόσια" κοντα στα Κιούρκα (Αφίδνες), το Καπανδρίτι, το Χαλκούτσι και τον Αγ. Μερκούριο, ποτέ όμως κοντά στην Αθήνα.[3] Ως "Λιόσια (κτήμα)" (Liosia [Gut]) αναγράφεται η περιοχή άλλωστε και στον λεπτομερή χάρτη της Αττικής των Ερνστ Κούρτιους (Ernst Curtius) και Γιόχαν Άουγκουστ Κάουπερτ (Johann August Kaupert) (Βερολίνο 1881-1900). Επίσης σώζεται μία παλιά διώροφη οικία που αναφέρεται από παλιούς κατοίκους του οικισμού ως "Σπίτι του Φίνλεϋ".

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Πανδέκτης, μετονομασίες
  2. [1]
  3. [Περιηγητές στη ρομαντική Αθήνα του 19ου αιώνα, εκδ. Ελευθεροτυπία, 2001]