Κοινοβούλιο των Μπαχαμών
Κοινοβούλιο των Μπαχαμών | |
|---|---|
| 15ο Κοινοβούλιο των Μπαχαμών | |
 | |
| Είδος | |
| Τύπος | Διθάλαμο |
| Σώματα | Γερουσία Βουλή των Αντιπροσώπων |
| Ιστορία | |
| Ίδρυση | 4 Μαρτίου 1729 |
| Ηγεσία | |
| Μονάρχης | Κάρολος Γ΄ Από 8 Σεπτεμβρίου 2022 |
| Γενικός Κυβερνήτης | Λαίδη Σίνθια Α. Πρατ Από 1 Σεπτεμβρίου 2023 |
| Πρόεδρος της Γερουσίας | |
| Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων | |
| Πρωθυπουργός | |
| Αρχηγός της Αντιπολίτευσης | |
| Δομή | |
| Έδρες | Γερουσία: 16 έδρες Βουλή: 39 έδρες |
 | |
της Γερουσίας πολιτικές ομάδες | Κυβέρνηση της Α.Μ.
Πιστότερη Αντιπολίτευση της Α.Μ.
|
 | |
της Βουλής πολιτικές ομάδες | Κυβέρνηση της Α.Μ.
Πιστότερη Αντιπολίτευση της Α.Μ.
|
| Εκλογές | |
της Βουλής εκλογικό σύστημα | Σύστημα απλής πλειοψηφίας |
της Βουλής τελευταία εκλογή | 12 Μαΐου 2026 |
της Βουλής επόμενη εκλογή | 2031 |
| Τόπος συνεδριάσεων | |
 | |
| Κτήριο Κοινοβουλίου των Μπαχαμών, Νασάου, Μπαχάμες | |
Το Κοινοβούλιο των Μπαχαμών είναι το διθάλαμο εθνικό κοινοβούλιο της Κοινοπολιτείας των Μπαχαμών. Το κοινοβούλιο αποτελείται επίσημα από τον μονάρχη (που εκπροσωπείται από τον γενικό κυβερνήτη), μια διορισμένη Γερουσία και μια εκλεγμένη Βουλή των Αντιπροσώπων. Συνεδριάζει σήμερα στο Κτήριο Κοινοβουλίου των Μπαχαμών στο Νασάου, την πρωτεύουσα της χώρας. Η δομή, οι λειτουργίες και οι διαδικασίες του κοινοβουλίου βασίζονται στο Πρότυπο του Ουέστμινστερ.
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αρχικά κατοικηθείσες από τους Λουκαγιανούς, κλάδο των αραουακανόφωνων Ταΐνο, οι Μπαχάμες ήταν ο τόπος της πρώτης αποβίβασης του Κολόμβου στον Νέο Κόσμο το 1492. Αν και οι Ισπανοί δεν αποίκησαν ποτέ τις Μπαχάμες, μετέφεραν τους ιθαγενείς Λουκαγιανούς σε σκλαβιά στην Ισπανιόλα. Τα νησιά παρέμειναν κυρίως έρημα από το 1513 έως το 1648, όταν Άγγλοι άποικοι από τις Βερμούδες εγκαταστάθηκαν στο νησί Ελευθέρα. Το 1670 ο βασιλιάς Κάρολος Β΄ παραχώρησε τα νησιά στους λόρδους ιδιοκτήτες των Καρολίνων, οι οποίοι νοίκιαζαν τα νησιά από τον βασιλιά με δικαιώματα εμπορίου, φορολογίας, διορισμού κυβερνητών και διοίκησης της χώρας.[1] Οι Μπαχάμες έγιναν βρετανική αποικία του στέμματος το 1718, όταν οι Βρετανοί περιόρισαν την πειρατεία. Μια Γενική Συνέλευση ιδρύθηκε το 1729· οι πρώτες εκλογές έγιναν τον Σεπτέμβριο και στις 29 Σεπτεμβρίου 1729 είκοσι τέσσερα μέλη που εκπροσωπούσαν τα νησιά Νιου Πρόβιντενς, Ελευθέρα και Νησί Χάρμπορ συγκεντρώθηκαν στο σπίτι του Σάμουελ Λόφορντ για να σχηματίσουν τη συνέλευση. Το νομοθετικό σώμα των Μπαχαμών είχε διθάλαμο χαρακτήρα από την ίδρυσή του το 1729, καθώς το Συμβούλιο του Κυβερνήτη ασκούσε τόσο εκτελεστικές όσο και νομοθετικές λειτουργίες. Το 1841 ο κυβερνήτης Φράνσις Κόκμπερν χώρισε το Συμβούλιο του Κυβερνήτη σε δύο ξεχωριστά συμβούλια: το Εκτελεστικό Συμβούλιο για τις εκτελεστικές λειτουργίες και το Νομοθετικό Συμβούλιο για τις νομοθετικές λειτουργίες της άνω βουλής. Το 1841 το νομοθετικό σώμα των Μπαχαμών απέκτησε πιο συγκεκριμένη δομή, με το Νομοθετικό Συμβούλιο να αποτελεί το ανώτερο νομοθετικό σώμα και τη Βουλή των Αντιπροσώπων το κατώτερο. Το Νομοθετικό Συμβούλιο μετονομάστηκε τελικά σε Γερουσία το 1964 και έγινε το ασθενέστερο σώμα, ενώ η Βουλή των Αντιπροσώπων έγινε το ανώτερο νομοθετικό σώμα. Η Γερουσία εξακολουθεί ωστόσο να είναι γνωστή ως άνω βουλή και η Βουλή των Αντιπροσώπων ως κάτω βουλή.[2] Οι Μπαχαμιανοί πέτυχαν αυτοδιοίκηση το 1964 και πλήρη ανεξαρτησία εντός της Κοινοπολιτείας των Εθνών στις 10 Ιουλίου 1973, διατηρώντας τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ ως μονάρχη. Το Κοινοβούλιο όπως είναι σήμερα συγκροτημένο ιδρύθηκε με το Κεφάλαιο 5 του Συντάγματος των Μπαχαμών, το οποίο τέθηκε σε ισχύ με την ανεξαρτησία της χώρας από το Ηνωμένο Βασίλειο.
Βουλή των Αντιπροσώπων
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Βουλή των Αντιπροσώπων είναι η κάτω βουλή. Αποτελείται από 39 μέλη (γνωστά ως βουλευτές), που εκλέγονται από επιμέρους εκλογικές περιφέρειες για πενταετή θητεία.[3] Όπως στο σύστημα Ουέστμινστερ, η κυβέρνηση μπορεί να διαλύσει το κοινοβούλιο και να προκηρύξει εκλογές οποιαδήποτε στιγμή. Η Βουλή των Αντιπροσώπων ασκεί όλες τις κύριες νομοθετικές λειτουργίες. Ο πρωθυπουργός είναι ο αρχηγός του κόμματος που ελέγχει την πλειοψηφία των εδρών της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Τελευταίες εκλογές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Κατάλογος προέδρων της Βουλής των Αντιπροσώπων
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο πρώτος Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Μπαχαμών ανέλαβε το 1729 μετά την ίδρυση της Γενικής Συνέλευσης, που ξεκίνησε από τον Γούντες Ρότζερς. Ο πρώτος Πρόεδρος ήταν ο Τζον Κόλμπρουκ.[4]
| Όνομα | Ανέλαβε καθήκοντα | Άφησε τα καθήκοντα |
|---|---|---|
| Τζον Κόλμπρουκ | 29 Σεπτεμβρίου 1729 | 21 Αυγούστου 1734 |
| Τζέιμς Σκοτ | 21 Αυγούστου 1734 | 1743 |
| Φλορέντιους Κοξ | 1743 | 23 Φεβρουαρίου 1749 |
| Τζον Μακιντός | 23 Φεβρουαρίου 1749 | 9 Νοεμβρίου 1750 |
| Τζέιμς Στόου | 9 Νοεμβρίου 1750 | 9 Ιανουαρίου 1753 |
| Σάμιουελ Γκριν | 9 Ιανουαρίου 1753 | 27 Αυγούστου 1753 |
| Τσαρλς Μάρσαλ | 27 Αυγούστου 1753 | 1760 |
| Έσγουαρντ Στάιλς | 1760 | 11 Φεβρουαρίου 1760 |
| Ντάνιελ Λαρούχ | 11 Φεβρουαρίου 1760 | 18 Μαρτίου 1762 |
| Τζέιμς Γκουλντ | 18 Μαρτίου 1762 | 8 Ιουλίου 1766 |
| Έμπενεζερ Λαβ | 8 Ιουλίου 1766 | 1 Δεκεμβρίου 1766 |
| Ρόμπερτ Στέρλινγκ | 1 Δεκεμβρίου 1766 | 10 Νοεμβρίου 1768 |
| Τζορτζ Φρέιζερ | 10 Νοεμβρίου 1768 | 13 Δεκεμβρίου 1768 |
| Ρόμπερτ Στέρλινγκ | 13 Δεκεμβρίου 1768 | 7 Απριλίου 1772 |
| Νίκολας Γκάρνερ | 7 Απριλίου 1772 | 17 Δεκεμβρίου 1776 |
| Παρ Ρος | 17 Δεκεμβρίου 1776 | 12 Φεβρουαρίου 1782 |
| Νίκολας Γκάρνερ | 12 Φεβρουαρίου 1782 | 20 Απριλίου 1784 |
| Τζον Μπόιντ | 20 Απριλίου 1784 | 1 Φεβρουαρίου 1785 |
| Τόμας Ρόκερ | 1 Φεβρουαρίου 1785 | 19 Σεπτεμβρίου 1794 |
| Τζον Κέλσαλ | 19 Σεπτεμβρίου 1794 | 6 Οκτωβρίου 1795 |
| Τόμας Ρόκερ | 6 Οκτωβρίου 1795 | 7 Νοεμβρίου 1797 |
| Άρτσιμπαλντ Κάμπελ | 7 Νοεμβρίου 1797 | 30 Οκτωβρίου 1798 |
| Αλεξάντερ Κάμπελ Γουίλι | 30 Οκτωβρίου 1798 | 17 Νοεμβρίου 1800 |
| Τζέιμς Γουέμπστερ | 17 Νοεμβρίου 1800 | 6 Οκτωβρίου 1801 |
| Αλεξάντερ Κάμπελ Γουίλι | 6 Οκτωβρίου 1801 | 16 Μαρτίου 1802 |
| Τζέιμς Γουέμπστερ | 16 Μαρτίου 1802 | 22 Οκτωβρίου 1811 |
| Γουίλιαμ Κερ | 22 Οκτωβρίου 1811 | 3 Νοεμβρίου 1812 |
| Αλεξάντερ Γιανγκ | 3 Νοεμβρίου 1812 | 3 Νοεμβρίου 1813 |
| Τζέιμς Γουέμπστερ | 3 Νοεμβρίου 1813 | 5 Νοεμβρίου 1816 |
| Λιούις Κερ | 5 Νοεμβρίου 1816 | 10 Δεκεμβρίου 1828 |
| Τόμας Μπράουν Γουίλι | 10 Δεκεμβρίου 1828 | 31 Μαΐου 1831 |
| Τζορτζ Κάμπελ Άντερσον | 31 Μαΐου 1831 | 6 Ιουνίου 1838 |
| Τζον Γκρέι Μίντοους | 6 Ιουνίου 1838 | 6 Ιουνίου 1839 |
| Τζορτζ Κάμπελ Άντερσον | 6 Ιουνίου 1839 | 6 Νοεμβρίου 1866 |
| Μπρους Μπέρνσαϊντ | 6 Νοεμβρίου 1866 | 14 Φεβρουαρίου 1867 |
| Τζορτζ Κάμπελ Άντερσον | 14 Φεβρουαρίου 1867 | 24 Ιουνίου 1868 |
| Όρμοντ Ντρίμι Μάλκολμ | 24 Ιουνίου 1868 | 15 Δεκεμβρίου 1897 |
| Ρόμπερτ Χένρι Σόιερ | 15 Δεκεμβρίου 1897 | 30 Μαΐου 1898 |
| Φράνσις Άμπραχαμ Χολμς | 30 Μαΐου 1898 | 17 Δεκεμβρίου 1913 |
| Χάρκορτ Γκλάντστοουν Μάλκολμ | 2 Φεβρουαρίου 1914 | 26 Δεκεμβρίου 1936 |
| Γουίλιαμ Κρίστοφερ Μπάρνετ Τζόνσον | 29 Δεκεμβρίου 1936 | 1 Σεπτεμβρίου 1942 |
| Όντρεϊ Κένεθ Σόλομον | 1 Σεπτεμβρίου 1942 | 4 Νοεμβρίου 1946 |
| Άσα Χιούμπερτ Πρίτσαρντ | 4 Νοεμβρίου 1946 | 6 Δεκεμβρίου 1962 |
| Ρόμπερτ Σιμονέτ | 6 Δεκεμβρίου 1962 | 9 Φεβρουαρίου 1967 |
| Άλβιν Ρούντολφ Μπρέινεν | 9 Φεβρουαρίου 1967 | 18 Οκτωβρίου 1972 |
| Άρλινγκτον Μπάτλερ | 18 Οκτωβρίου 1972 | 20 Οκτωβρίου 1977 |
| Κλίφορντ Ντάρλινγκ | 20 Οκτωβρίου 1977 | 14 Νοεμβρίου 1991 |
| Μάιλο Μπάτλερ Τζούνιορ | 14 Νοεμβρίου 1991 | 2 Σεπτεμβρίου 1992 |
| Βέρνον Σιμονέτ | 2 Σεπτεμβρίου 1992 | 9 Απριλίου 1997 |
| Ρόουμ Ιτάλια Τζόνσον | 9 Απριλίου 1997 | 22 Μαΐου 2002 |
| Όσβαλντ Ίνγκραχαμ | 22 Μαΐου 2002 | 23 Μαΐου 2007 |
| Άλβιν Σμιθ | 23 Μαΐου 2007 | 23 Μαΐου 2012 |
| Κένταλ Μέιτζορ | 23 Μαΐου 2012 | 24 Μαΐου 2017 |
| Χάλσον Μούλτρι | 24 Μαΐου 2017 | Σεπτέμβριος 2021 |
| Πατρίσια Ντεβό | 6 Οκτωβρίου 2021 | Εν ενεργεία |
Γερουσία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Γερουσία (άνω βουλή) αποτελείται από 16 μέλη που διορίζονται από τον γενικό κυβερνήτη. Εννέα από αυτούς τους γερουσιαστές επιλέγονται με συμβουλή του πρωθυπουργού, τέσσερις με συμβουλή του αρχηγού της αντιπολίτευσης και τρεις με συμβουλή του πρωθυπουργού μετά από διαβούλευση με τον αρχηγό της αντιπολίτευσης. Η Γερουσία εξουσιοδοτείται από το Σύνταγμα να ψηφίζει νομοσχέδια με τον ίδιο τρόπο όπως η Βουλή ή να προβαίνει σε τέτοιες τροποποιήσεις στο νομοσχέδιο που κρίνει αναγκαίες. Οι τροποποιήσεις αυτές πρέπει στη συνέχεια να εγκριθούν από τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Η Γερουσία μπορεί ακόμη και να απορρίψει εντελώς ένα νομοσχέδιο που έχει ψηφιστεί από τη Βουλή. Ωστόσο, αν η Βουλή ψηφίσει το νομοσχέδιο σε δύο διαδοχικές συνόδους και η Γερουσία το απορρίψει κάθε φορά, η Βουλή των Αντιπροσώπων μπορεί να στείλει το νομοσχέδιο απευθείας στον γενικό κυβερνήτη χωρίς τη συναίνεση της Γερουσίας. Αν η Βουλή ψηφίσει ένα χρηματικό νομοσχέδιο και το στείλει στη Γερουσία για συναίνεση, και αν η Γερουσία δεν δώσει τη συναίνεσή της εντός ενός μηνός από τη λήψη του νομοσχεδίου, το χρηματικό νομοσχέδιο αποστέλλεται στον γενικό κυβερνήτη για κύρωση ακόμη και αν η Γερουσία δεν έχει συναινέσει.[7] Σε μια ιστορική ψηφοφορία, η δικηγόρος Σάρον Γουίλσον εξελέγη ομόφωνα για δεύτερη θητεία ως πρόεδρος της Γερουσίας, σημειώνοντας την πρώτη φορά που μια γυναίκα επανεξελέγη στην ηγεσία αυτού του νομοθετικού σώματος. Υπηρέτησε προηγουμένως ως πρόεδρος της Γερουσίας από το 2002 έως το 2007 και διαδέχθηκε τη Λιν Χολοβέσκο, η οποία υπηρέτησε ως πρόεδρος της Γερουσίας από το 2007 έως το 2012. Την διαδέχθηκαν η Κάθριν Φορμπς-Σμιθ, στη συνέχεια η Μίλντρεντ Χολ-Γουάτσον και έπειτα η Λασέλ Αντέρλεϊ.
Νομοθετικές λειτουργίες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Το Κοινοβούλιο εξουσιοδοτείται από το Άρθρο 52(1) του Συντάγματος να θεσπίζει νόμους για την ειρήνη, την τάξη και την καλή διακυβέρνηση των Μπαχαμών. Το Σύνταγμα εξουσιοδοτεί επίσης το Κοινοβούλιο να:
- καθορίζει τα προνόμια, τις ασυλίες, τις εξουσίες και τις διαδικασίες τόσο της Γερουσίας όσο και της Βουλής των Αντιπροσώπων·
- τροποποιεί ή αναθεωρεί οποιαδήποτε από τις διατάξεις του συντάγματος·
- ορίζει τους αξιωματούχους που αποτελούν το προσωπικό του Γενικού Κυβερνήτη·
- ορίζει τον αριθμό των Δικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου και του Εφετείου· και
- εγκρίνει τον προϋπολογισμό της Κυβέρνησης.[8]
Το Κοινοβούλιο ασκεί επίσης εποπτεία των οικονομικών της κυβέρνησης μέσω της Επιτροπής Δημοσίων Λογαριασμών. Το Κοινοβούλιο αποτελεί επίσης το φόρουμ όπου συζητούνται η δημόσια πολιτική και ζητήματα εθνικής σημασίας.
Κατάλογος προέδρων της Γερουσίας των Μπαχαμών
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο πρόεδρος είναι ο προεδρεύων της Γερουσίας των Μπαχαμών. Παρακάτω ακολουθεί κατάλογος των κατόχων του αξιώματος:
| Όνομα | Ανέλαβε καθήκοντα | Άφησε τα καθήκοντα |
|---|---|---|
| Σερ Τζορτζ Γ. Κ. Ρόμπερτς | Ιανουάριος 1964 | Ιούνιος 1964 |
| Σερ Λέοναρντ Τζ. Νόουλς, CBE[9][10] | 1964 | 1972 |
| Σερ Τζέραλντ Κας, GCMG, GCVO, OBE, JP[11] | 1972 | 1973 |
| Λαίδη Ντόρις Λουίζ Τζόνσον[12] | 1973 | 1982 |
| Έντουιν Κόλμπι[13] | 1982 | 1992 |
| Τζον Χένρι Μπόστγουικ[14] | 1992 | Μάιος 2002 |
| Σάρον Ρ. Γουίλσον[12][15] | Μάιος 2002 | Μάιος 2007 |
| Λιν Χολοβέσκο[12] | Μάιος 2007 | Μάιος 2012 |
| Σάρον Ρ. Γουίλσον[12] | Μάιος 2012 | Μάιος 2017 |
| Κάθριν Φορμπς-Σμιθ[16][17] | Μάιος 2017 | Δεκέμβριος 2019 |
| Μίλντρεντ Χολ-Γουάτσον[18][17] | Δεκέμβριος 2019 | Οκτώβριος 2021 |
| Λασέλ Αντέρλεϊ[19][17] | Οκτώβριος 2021 | Εν ενεργεία |
Νομοθετική διαδικασία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι περισσότεροι νόμοι που ψηφίζονται από το Κοινοβούλιο αφορούν την τροποποίηση ή την αναθεώρηση υφιστάμενων νόμων. Το Άρθρο 52(2) του Συντάγματος εξουσιοδοτεί το Κοινοβούλιο να θεσπίζει νόμους με την ψήφιση νομοσχεδίου. Ένα νομοσχέδιο πρέπει να ψηφιστεί τόσο από τη Βουλή των Αντιπροσώπων όσο και από τη Γερουσία και στη συνέχεια πρέπει να εγκριθεί επίσημα από τον γενικό κυβερνήτη, προτού γίνει νόμος. Υπάρχουν σήμερα τέσσερις κύριες κατηγορίες νομοσχεδίων: δημόσια, χρηματικά, ιδιωτικών μελών και ιδιωτικά νομοσχέδια.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Diocesan History». © Copyright 2009 Anglican Communications Department. 2009. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2009.
- ↑ «History of Parliament — House of Assembly — Government». Bahamas.gov.bs. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2017.
- ↑ «The Constitution of the Commonwealth of the Commonwealth of the Bahamas» (PDF). Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2020.
- ↑ Dwight C. Hart (2004) The Bahamian Parliament, 1729-2004: Commemorating the 275th anniversary, Jones Publishing, p118
- ↑ Hart (1729–2002 period)
- ↑ «The Bahamas reference annual». 1985.
- ↑ «Restrictions on the Power of the Senate». Government of the Bahamas.
- ↑ «Functions of Parliament». Government of the Bahamas.
- ↑ «Who's who in the Bahamas government, 1953-1978». Research Committee for the Silver Jubilee of the Progressive Liberal Party. 21 Απριλίου 1978 – μέσω Google Books.
- ↑ Knowles, Sir Leonard J. (21 Απριλίου 1989). «Elements of Bahamian Law». Business & Law Publishers (Bahamas) – μέσω Google Books.
- ↑ «His Excellency Sir Gerald Cash, CGMG, GCVO, OBE, JP, Governor-General of the Commonwealth of The Bahamas, 1979 – 1988» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 30 Ιουνίου 2018.
- 1 2 3 4 «Worldwide Guide to Women in Leadership». guide2womenleaders.com.
- ↑ Europa World Year Book 1985
- ↑ «Bahamasnet: Government». 15 Νοεμβρίου 1999. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Νοεμβρίου 1999.
- ↑ «The Bahamas Government». 13 Δεκεμβρίου 2002. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Δεκεμβρίου 2002.
- ↑ media. «K. Forbes Smith to be selected as FNM Senate President - Bahamaspress.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2018.
- 1 2 3 «Senate of The Bahamas». data.ipu.org. Inter-Parliamentary Union.
- ↑ Scott, Rachel (6 Δεκεμβρίου 2019). «Mildred Hall-Watson elected as Senate president». The Nassau Guardian. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2021.
- ↑ «Bahamas: History made as women to serve as House speaker and President of the Senate». The Habari Network. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- The Constitution of the Commonwealth of the Bahamas, The Government of the Bahamas, accessed 15 March 2013.