Κλεόβουλος Κλώνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Κλεόβουλος Κλώνης
Γέννηση 1907
Θάνατος 1988
Ιδιότητα σκηνογράφος και ζωγράφος
Εργοδότης Εθνικό Θέατρο

Ο Κλεόβουλος Κλώνης (1907-1988) ήταν σκηνογράφος του Εθνικού Θεάτρου.

Γεννήθηκε στην Κούταλη της Προποντίδος το 1907. Ζωγράφος και σκηνογράφος. Μεγάλωσε στον Πειραιά, τελείωσε εκεί το Γυμνάσιο και γράφτηκε στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά την διάρκεια των σπουδών του δημοσίευσε θαυμάσια σκίτσα σε εφημερίδες και περιοδικά. Στο δημοσιογραφικό χώρο έκανε την γνωριμία του Σπύρου Μελά ο οποίος πρώτος τον ενθάρρυνε να ασχοληθεί με την σκηνογραφία όταν ίδρυσε το 1926 μαζί με την Μαρίκα Κοτοπούλη την «Ελεύθερη Σκηνή».

Το 1930 ο Κλώνης, επιτυχημένος πλέον σκηνογράφος, ήταν ο πρώτος που προσλήφθηκε στο «Εθνικό Θέατρο» για να το επισκευάσει και να το παραδώσει στον θίασο προς χρήση.

Από την πρώτη παράσταση του θεάτρου αυτού (1932) και ως την συνταξιοδότησή του (1963) ο Κλώνης σχεδίασε και κατασκεύασε πάνω από 1.000 σκηνικά

Από το 1932 ως το 1951 υπήρξε αποκλειστικός και από το 1961 πρώτος σκηνογράφος του Εθνικού Θεάτρου, ενώ παράλληλα από το 1935 και ως την έξοδό του από την ενεργό δράση διευθυντής των τεχνικών υπηρεσιών και εργαστηρίων του Ιδρύματος.

O γενικός γραμματέας του Εθνικού Θεάτρου Κωστής Μπαστιάς, σκίτσο του Κλεόβουλου Κλώνη το 1931.

Ο Κλώνης σκηνογράφησε έργα όλων των εποχών, όλων των στύλ και όλων των θεατρικών ειδών, από την αρχαία ελληνική τραγωδία ως τον Ζιρωντού. Τα σκηνικά του είχαν αρχιτεκτονική δόμηση και πλαστική αντίληψη. Ο Κλώνης έκτισε κυριολεκτικά τα σκηνικά του χωρίς αυτό να σημαίνει πως κατέφυγε στο νατουραλισμό, μολονότι ο νατουραλισμός με το σκηνικό που σχεδίασε (1933) για το Φυντανάκι του Παντελή Χόρν θριάμβευσε κατά τρόπον ανεπανάληπτο για την Ελλάδα.

Ο Κλώνης είναι ο πρώτος σκηνογράφος στον κόσμο που ανέλαβε να λύσει τα σκηνογραφικά προβλήματα της αναβίωσης του αρχαίου δράματος σε αρχαία υπαίθρια θέατρα και σε αυτόν τον τομέα θα μείνουν ανεπανάληπτες οι λύσεις του στην Ηλέκτρα (1938) στους Πέρσες (1939) στη Ορέστεια (σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη) και τον Ιππόλυτο (σκηνοθεσία Ροντήρη) στην Επίδαυρο και στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού.

Ο Κλώνης εκτός από ευαίσθητος σκηνογράφος υπήρξε και άκρως ενημερωμένος τεχνικός του θεάτρου. Στα 60 χρόνια της δημιουργικής εργασίας του ανακαίνισε πολλές φορές τον εξοπλισμό σκηνής και τα εργαστήρια του Εθνικού Θεάτρου, ώστε να ανταποκρίνονται σ όλες τις απαιτήσεις των συγχρόνων σκηνοθεσιών και των προχωρημένων αισθητικών σχολών.

Ο Κλεόβουλος Κλώνης απεβίωσε στις 2 Δεκεμβρίου του 1988 και κηδεύτηκε στο Α΄Νεκροταφείο της Αθήνας.