Κιμ Τόρα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κιμ Τόρα
Official photo of Quim Torra (cropped).jpg
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση28 Δεκεμβρίου 1962, Μπλάνες
Θάνατος
ΕθνικότηταΙσπανός
Πολιτικό κόμμαΜαζί για την Καταλονία
ΣύζυγοςCarola Miró[1]
ΣπουδέςΑυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης (1980–1985)[2]
St. Ignatius College, Barcelona
ΕπάγγελμαΠρόεδρος της Κυβέρνησης της Καταλονίας
ΒραβεύσειςPremi Carles Rahola d'assaig (2009)[3]
ΥπογραφήFirma de Quim Torra i Pla.svg
ΑξίωμαPresident of Òmnium Cultural, Μέλος του Κοινοβουλίου της Καταλονίας, President of Sobirania i Justícia, Πρόεδρος της Ζενεραλιτάτ της Καταλονίας και Director of Contemporary issues research center

Ο Ζοακίμ «Κιμ» Τόρα (Joaquim Torra i Pla, Μπλάνες, Ζιρόνα, 28 Δεκεμβρίου 1962) είναι Καταλανός πολιτικός, εκδότης και δικηγόρος, πρόεδρος της Ζενεραλιτάτ της Καταλονίας από τις 17 Μαΐου 2018 ως τις 30 Σεπτεμβρίου 2020, μέλος του πολιτικού συνασπισμού Μαζί για την Καταλονία.[4] Προτού ψηφισθεί βουλευτής του Καταλανικού Κοινοβουλίου το 2017, εργάσθηκε ως δικηγόρος σε πολυεθνική εταιρεία και ως επικεφαλής εκδοτικού οίκου δικής του δημιουργίας ενώ κατείχε θέσεις τόσο στο δημαρχείο της Βαρκελώνης όσο και στην Κυβέρνηση της Καταλονίας.

Ιδεολογικά συντηρητικός και υπέρμαχος της ανεξαρτητοποίησης της περιφέρειας, εκλέχθηκε πρόεδρος της Καταλανικής Κυβέρνησης τον Μάιο του 2018 θέτοντας τέλος στο πάγωμα του αυτοδιοίκητου της Καταλονίας μετά από τη συμβολική ανακήρυξη της ανεξαρτησίας τον Οκτώβριο του 2017.[5]

Επαγγελματική και πολιτική πορεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τόρα, γεννημένος στην κωμόπολη Μπλάνες της επαρχία της Ζιρόνα είναι γόνος μεσοαστικής οικογένειας. Σπούδασε στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης από όπου και έλαβε το πτυχίο νομικής το 1985.[6] Εργάστηκε στην ελβετική εταιρεία ασφαλειών Winterthur μεταξύ 1987 και 2007, έτος που ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο A contra vent και επικεντρώθηκε στην ανάδειξη της καταλανικής λογοτεχνικής παράδοσης της εποχής της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας και της εξορίας των καταλανιστών κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του στρατηγού Φράνκο.[7]

Πολιτικά υπήρξε συνιδεάτης του δημάρχου της Βαρκελώνης Σαβιέ Τρίας, κινούμενος αρχικά στα πλαίσια του χριστιανοδημοκρατικού κόμματος Δημοκρατική Ένωση της Καταλονίας[8] και έπειτα της Ρεπουμπλικανικής Αριστεράς της Καταλονίας για να καταλήξει να συμμετάσχει στους εκλογικούς καταλόγους της επαρχίας της Βαρκελώνης του συνασπισμού Μαζί για την Καταλονία το 2017.[9] Με την προσωρινή κατάργηση του αυτοδιοίκητου της περιφέρειας από την ισπανική κυβέρνηση στα τέλη του έτους, την διεξαγωγή νέων εκλογών και την φυγή στο εξωτερικό του τέως προέδρου Κάρλες Πουτζδεμόν, ο Τόρα ψηφίσθηκε νέος πρόεδρος της Καταλανικής Κυβέρνησης τον Μάιο του 2018.[10]

Δικαστική υπόθεση και αποκλεισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 19 Δεκεμβρίου 2019, ο Τόρα καταδικάστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Καταλονίας (TSJC) σε ενάμιση χρόνο αποκλεισμό (inhabilitación) από την κατοχή εκλεγμένου αξιώματος ή / και από την άσκηση κυβερνητικών εξουσιών, επιπρόσθετα με πρόστιμο 30.000 € επειδή δεν υπάκουσε στην Κεντρική Εκλογική Επιτροπή (JEC) μη αποσύροντας τα κομματικά σύμβολα από το Palau de la Generalitat (τις κίτρινες κορδέλες και τα σύμβολα των φυλακισμένων ηγετών που είναι υπέρ της ανεξαρτησίας) και επειδή δεν διασφάλισε την ουδετερότητα του θεσμικού οργάνου κατά την προεκλογική εκστρατεία του Απριλίου.[11][12][13] Στη συνέχεια, ο Τόρα δεσμεύθηκε να ασκήσει έφεση κατά της ποινής, προσφεύγοντας στο Ανώτατο Δικαστήριο (TS).

Στις 3 Ιανουαρίου 2020 η JEC καθόρισε την εκτέλεση της ποινής του TSJC σχετικά με την εκλογή του Τόρα ως μέλους του κοινοβουλίου της Καταλονίας και αποφάνθηκε να απωλέσει ο Τόρα την κοινοβουλευτική του έδρα. [14][15] Η JEC άφησε ανοιχτή την ερμηνείαγια το εάν η απώλεια της έδρας συνεπάγεται επίσης τον αποκλεισμό από τη θέση του προέδρου της περιφερειακής κυβέρνησης. Ο Τόρα κάλεσε πάλι τον TS να διευκρινίσει την απόφαση της JEC, σχετικά με το αν η εκλογική αρχή είχε πράγματι την εξουσία να τον αποσύρει από την κοινοβουλευτική έδρα. Η δεύτερη προσφυγή ενώπιον του TS από τον Τόρα απορρίφθηκε.

Εφαρμόζοντας την απόφαση της JEC, ο γραμματέας του Κοινοβουλίου της Καταλονίας αφαίρεσε τη βουλευτική ιδιότητα από τον Τόρα στις 27 Ιανουαρίου 2020. [16][17] Τελικά ο Τόρα κηρύχθηκε έκπτωτος από τη θέση του προέδρου με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Καταλονίας, το οποίο επικύρωσε την ποινή αποκλεισμού του για 1,5 έτος και την επιβολή προστίμου ύψους 30.000 ευρώ.[18]


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. www.ara.cat/politica/Catalunya-impossible-Quim-Torra_0_2012199010.html. Ανακτήθηκε στις 12  Μαΐου 2018.
  2. www.parlament.cat/web/composicio/diputats-fitxa/index.html?p_codi=1980&p_legislatura=#biografia. Ανακτήθηκε στις 11  Μαΐου 2018.
  3. www.premiscarlesrahola.cat/elspremis/.
  4. «Elecciones Catalanas: Los nuevos 135 diputados del Parlament de Catalunya». La Vanguardia. http://www.lavanguardia.com/politica/20171222/433822338283/lista-diputados-elecciones-catalanas-parlament-de-catalunya.html. Ανακτήθηκε στις 2018-06-24. 
  5. «Quim Torra pren possessió com a 131è president de la Generalitat». Generalitat de Catalunya (στα Καταλανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2018. 
  6. «Quim Torra, un indepedentista irreductible fiel a Puigdemont» (στα es-ES). RTVE.es. 2018-05-10. http://www.rtve.es/noticias/20180510/quim-torra-abogado-independentista-exlider-omnium-como-candidato-jxcat-generalitat/1731384.shtml. Ανακτήθηκε στις 2018-06-24. 
  7. «Joaquim Torra i Pla | enciclopèdia.cat». www.enciclopedia.cat (στα Καταλανικά). Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2018. 
  8. «Per què sóc d´El Matí i de Reagrupament» (στα ca). El Matí Digital. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-06-25. https://web.archive.org/web/20180625025610/http://www.elmati.cat/article/439/per-que-soc-d-el-mati-i-de-reagrupament. Ανακτήθηκε στις 2018-06-24. 
  9. «Junts per Catalunya, la llista del PDECat que encapçalarà Puigdemont». VilaWeb.cat (στα Καταλανικά). Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2018. 
  10. «El parlament investeix Quim Torra president de la Generalitat». VilaWeb.cat (στα Καταλανικά). Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2018. 
  11. Quim Torra, condenado a un año y medio de inhabilitación por negarse a retirar los lazos amarillos (Ισπανικά)
  12. El TSJC condena a Quim Torra a un año y medio de inhabilitación por no retirar la pancarta de Palau (Ισπανικά)
  13. El TSJC condemna Torra a un any i mig d'inhabilitació i a una multa de 30.000 € (Καταλανικά)
  14. La Vanguardia. Quim Torra inhabilitado por la JEC. La Vanguardia, 4 Ιανουαρίου 2020 08:07. Consultado el 5 de enero de 2020
  15. Pérez, Fernando J. (3 Ιανουαρίου 2020). «La Junta Electoral destituye a Quim Torra tras su condena por desobediencia». El País. https://elpais.com/politica/2020/01/03/actualidad/1578047198_459983.html. 
  16. Mondelo, Víctor (27 Ιανουαρίου 2020). «Torrent retira el escaño a Torra y la legislatura queda vista para sentencia». El Mundo. https://www.elmundo.es/cataluna/2020/01/27/5e2ea7fc21efa033518b457e.html. 
  17. Regué, Julia; Pascual, Roger (27 Ιανουαρίου 2020). «El veto a Torra en el Parlament fractura el Govern». El Periódico. https://www.elperiodico.com/es/politica/20200127/secretario-parlament-ordena-retirar-acta-torra-7823642. 
  18. Πάνος Κιτσικόπουλος, Ισπανία: Έκπτωτος ο Κιμ Τόρα, euronews.com, 28 Σεπτεμβρίου 2020.