Κιμ Μιν-σέοκ
| Κιμ Μιν-σέοκ | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 29 Μαΐου 1964 Γιόνγκντουνγκπο-γκου |
| Χώρα πολιτογράφησης | Νότια Κορέα |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Μητρική γλώσσα | Κορεατική γλώσσα |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Κορεατική γλώσσα |
| Σπουδές | Πανεπιστήμιο Ρούτγκερς |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός |
| Εργοδότης | Πανεπιστήμιο Χανγιάνγκ |
| Πολιτική τοποθέτηση | |
| Πολιτικό κόμμα/Κίνημα | Δημοκρατικό κόμμα της Νότιας Κορέας |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Κιμ Τζα-γιάνγκ
( 1993 - 2014 ) Λι Τάε-ριν ( 2019 ) |
| Τέκνα | 2 |
| Αδέλφια | Minwoong Kim |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | μέλος της Εθνοσυνέλευσης της Νότιας Κορέας (από 2020, Yeongdeungpo) μέλος της Εθνοσυνέλευσης της Νότιας Κορέας (2000–2002, Yeongdeungpo) μέλος της Εθνοσυνέλευσης της Νότιας Κορέας (1996–2000, Yeongdeungpo) μέλος της Εθνοσυνέλευσης της Νότιας Κορέας Πρωθυπουργός της Νοτίου Κορέας (2025–2026) |
O Κιμ Μιν-σέοκ (Kim Min-seok (κορεάτικα: 김민석, γεννήθηκε το 1964) είναι Νοτιοκορεάτης ακτιβιστής, παιδαγωγός και πολιτικός που χρημάτισε πρωθυπουργός της Νότιας Κορέας από τον Ιούλιο του 2025 έως την 1η Ιουλίου 2026.[1] Υπηρετεί ως μέλος της Εθνοσυνέλευσης για το Γιονγκντενγκπό B από το 2020, μια έδρα την οποία είχε και νωρίτερα, από το 1996 έως το 2002.
Γεννημένος στη Σεούλ, ο Κιμ έχει πτυχία από το Εθνικό Πανεπιστήμιο Σεούλ, το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, το Πανεπιστήμιο Τσινγκχουά και το Πανεπιστήμιο Ράτγκερς. Συνελήφθη για την κατάληψη του Αμερικανικού Πολιτιστικού Κέντρου στη Σεούλ. Εκλέχθηκε στη Βουλή στο πλαίσιο των εκλογών του 1996, και θεωρήθηκε ως ένα από τα ανερχόμενα αστέρια του Δημοκρατικού Κόμματος εκείνη την περίοδο. Ωστόσο, η ήττα του στις δημαρχιακές εκλογές της Σεούλ στις εκλογές του 2002 από τον Λι Μιουνγκ-μπακ συνέβαλε σε πτώση της δημοτικότητάς του. Ο Κιμ κατάφερε να επανέλθει στην πολιτική σκηνή όταν επανεκλέχθηκε ως βουλευτής για την εκλογική περιφέρεια Γεονγκντεούνγκπο 2η στις εκλογές του 2020, σηματοδοτώντας την επιστροφή του στη Βουλή έπειτα από 18 χρόνια. Είναι σύμβουλος του προέδρου Λι Τζάε-μιουνγκ.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Κιμ γεννήθηκε στη Σεούλ το 1964,[2] ο νεότερος από τρία παιδιά[3] που γεννήθηκαν από τους Κιμ Τζου-ουάν και Κιμ Τσουν-οκ.[4][5] Ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Κιμ Μιν-ουνγκ, είναι πάστορας της Εκκλησίας Γκίλμποτ στο Ρίβερ Ετζ του Νιού Τζέρσεϊ στις Ηνωμένες Πολιτείες.[6] Ο δεύτερος μεγαλύτερος αδελφός του, ο Κιμ Μιν-χουά,[3] πέθανε το 1987[7] λόγω τροχαίου δυστυχήματος.[8]
Φοίτησε στο Λύκειο Σουνγκσίλ και σπούδασε κοινωνιολογία στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Σεούλ.[9] Το 1982 ο αδελφός του Κιμ Μιν-ουνγκ πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να σπουδάσει πολιτική επιστήμη στο Πανεπιστήμιο του Ντέλαγουερ, αλλά σύντομα άλλαξε γνώμη και έγινε πάστορας.[6] Ωστόσο, ηγήθηκε ενός κινήματος για την επανένωση ενώ βρισκόταν εκεί, και για αυτό δεν μπόρεσε να επιστρέψει στη Νότια Κορέα έως το 2002[10] λόγω παραβίασης του Νόμου Εθνικής Ασφάλειας.[6][3] Τρία χρόνια αργότερα, ο Κιμ Μιν-σοκ εξελέγη πρόεδρος του Φοιτητικού Συμβουλίου στο πανεπιστήμιό του αλλά καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 5 ετών και 6 μηνών για την κατάληψη του Αμερικανικού Πολιτιστικού Κέντρου] στην οποία πρωταγωνίστησε.[3][8] Απελευθερώθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1988, αφού του δόθηκε χάρη από τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο Ρο Τε-γου.[4] Μετά την κράτησή του, η μητέρα του Κιμ Τσουν-οκ ίδρυσε το Συμβούλιο για το Κίνημα Οικογενειών υπέρ της Δημοκρατίας, μια φιλοδημοκρατική οργάνωση.[3] Η Κιμ επισκέφθηκε τον μεγαλύτερο γιο της το 1999, καθώς μέχρι τότε δεν μπορούσε να ταξιδέψει λόγω της απόρριψης της αίτησής της για βίζα από την πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών στη Σεούλ, εξαιτίας της ακτιβιστικής δράσης του νεότερου γιου της.[6]
Το 1987, η Κιμ έχασε τον δεύτερο γιο της, τον Κιμ Μιν-χουά.[3] Στο νεκροτομείο του νοσοκομείου, την επισκέφθηκε ο Κιμ Ντε-τζουνγκ, που αργότερα έγινε πρόεδρος της χώρας.[8] Εκείνη την περίοδο, ο ίδιος ο Κιμ Μιν-σοκ ήρθε πιο κοντά με τον μελλοντικό Πρόεδρο.[8][11]
Ο Κιμ έλαβε πτυχίο Juris Master από το Πανεπιστήμιο Τσινγκχουά στην Κίνα το 2010.[12]
Πρώιμη πολιτική σταδιοδρομία (1990–92)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Κιμ ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα το 1990, όταν προσχώρησε στο Δημοκρατικό Κόμμα, γνωστό και ως «Μικροί Δημοκράτες», υπό την ηγεσία του Λι Κι-τεκ.[11] Συνεπώς, δεν ανήκε στο ίδιο κόμμα με τον Κιμ Ντε-τζουνγκ, ο οποίος τότε ηγείτο του Κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας (PDP), μέχρις ότου το PDP και οι Μικροί Δημοκράτες συγχωνεύθηκαν και επανιδρύθηκαν ως το Δημοκρατικό Κόμμα το 1991.[11]
Πριν διεξαχθούν οι εκλογές του 1992, ο Κιμ προτάθηκε ως υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος για την περιφέρεια Γεονγκντεούνγκπο 2η από τους συμπροέδρους Κιμ Ντε-τζουνγκ και Λι Κι-τεκ.[8][11] Αντιμετώπισε τον πρώην αναπληρωτή πρωθυπουργό της Νότιας Κορέας και υποψήφιο του κυβερνώντος Δημοκρατικού Φιλελεύθερου Κόμματος (DLP), Ρα Ουνγκ-μπε, αλλά ηττήθηκε από τον υποψήφιο του DLP με διαφορά 260 ψήφων.[13][14] Ζήτησε επανακαταμέτρηση, αλλά η διαφορά αυξήθηκε ελαφρώς κατά 25 ψήφους.[13][14]
Μετά την ήττα, ο Κιμ μετέβη στις Ηνωμένες Πολιτείες για να σπουδάσει Δημόσια Διοίκηση στο John F. Kennedy School of Government του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ.[8][9] Επέστρεψε στη Νότια Κορέα πριν από τις τοπικές εκλογές του 1995, όπου βοήθησε τον υποψήφιο του κόμματός του για δήμαρχο της Σεούλ, τον Τσο Σουν.[8] Προσέλκυσε τις ψήφους της νεολαίας[15] και ο Τσο εξελέγη στο αξίωμα.[16]
Κοινοβουλευτική σταδιοδρομία (1996–2002)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στις εκλογές του 1996 ο Κιμ προτάθηκε ως υποψήφιος του NCNP για την περιφέρεια Γεονγκντεούνγκπο 2η και αντιμετώπισε τον Τσόι Γιονγκ-χαν, ηθοποιό, παρουσιαστή και υποψήφιο του κυβερνώντος Κόμματος Νέεας Κορέας (NKP).[17] Επέλεξε το σύνθημα: «Τον Κιμ στο Κοινοβούλιο, τον Τσόι στη Σκηνή» (김민석을 국회로, 최불암은 무대로).[17] Κατάφερε να νικήσει τον διάσημο ηθοποιό· όντας μόλις 32 ετών,[9] ήταν ο νεότερος βουλευτής και ο υποψήφιος της αντιπολίτευσης με τις περισσότερες ψήφους στη Σεούλ.[8]
Τράβηξε την προσοχή του κοινού κατά τη διάρκεια των ακροάσεων για το σκάνδαλο Hanbo το 1997, που προέκυψε λόγω του CEO Γιονγκ Τε-σού, ο οποίος εμπλεκόταν σε διάφορες υποθέσεις διαφθοράς.[18] Παρότι δεν έλαβε απαντήσεις από τον Τζονγκ, απέδειξε ότι οι μαρτυρίες του ήταν σε μεγάλο βαθμό κατασκευασμένες.[18] Από αυτό το γεγονός, πολλοί τον αποκάλεσαν «Σταρ των Ακροάσεων» (청문회 스타).[18]
Στα τέλη του 1999, όταν το NCNP επρόκειτο να επανιδρυθεί ως το Δημοκρατικό Κόμμα της Χιλιετίας (MDP), υπηρέτησε ως εκπρόσωπος της Προπαρασκευαστικής Επιτροπής.[8] Ίδρυσε επίσης τη δική του οργάνωση με το όνομα Youth Korea για να ενισχύσει τη βάση στήριξής του.[8] Στις 29 Οκτωβρίου επιλέχθηκε ως ένας από τους «20 Νεανικούς Ηγέτες της Ασίας για τη Χιλιετία» από το Asiaweek, ένα περιοδικό ειδήσεων στα αγγλικά με έδρα το Χονγκ Κονγκ, μαζί με την Τσου Μι-ε.[19] Τον Ιανουάριο του 2000 επιλέχθηκε ξανά ως ένας από τους «100 Παγκόσμιους Ηγέτες του 2000» από το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF).[20]
Ο Κιμ επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2000, αλλά το MDP και ο εταίρος του συνασπισμού, η Συμμαχία Φιλελεύθερων Δημοκρατών (ALDE), δεν πέτυχαν την πλειοψηφία. Ωστόσο, στις 17 Μαΐου 2000, ο ίδιος και κάποιοι άλλοι βουλευτές προκάλεσαν αντιδράσεις όταν επισκέφθηκαν ένα καραόκε μπαρ με την ονομασία Millennial NHK μετά την τελετή μνήμης της παραμονής για την Εξέγερση της Γκουανγκτζού.[21][22] Επικρίθηκε επίσης στο τέλος του έτους όταν τάχθηκε εναντίον της μειοψηφικής πτέρυγας του κόμματος και υποστήριξε την πλειοψηφική πτέρυγα για την κομματική αναμόρφωση.[8]
Παρακμή στην πολιτική καριέρα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Έκτοτε, η πολιτική του καριέρα παρήκμασε και δεν κατάφερε να επιστρέψει. Στις εκλογές του 2004 ο Κιμ έθεσε υποψηφιότητα για την περιφέρεια Γεονγκντεούνγκπο 1η με στόχο την επιστροφή του στο Κοινοβούλιο, όμως εν μέσω της παραπομπής του προέδρου Ρο Μου-χιούν, η υποστήριξη προς το MDP κατακρημνίστηκε. Ο Κιμ ήρθε επίσης πίσω από τους Γκο Τζιν-χουά και Κιμ Μιουνγκ-σεοπ.[23] Μόλις ένα μήνα αργότερα, συνελήφθη για κατηγορίες διαφθοράς που σχετίζονταν με τη δράση του στις τοπικές εκλογές του 2002.[24] Καταδικάστηκε σε οκτώ μήνες φυλάκιση με αναστολή εκτέλεσης τεσσάρων ετών.[25] Εξαιτίας αυτού, η υποψηφιότητά του για τις εκλογές του 2008 απορρίφθηκε από το Ενωμένο Δημοκρατικό Κόμμα (UDP).[26][27] Παρά την εκλογή του ως αντιπροέδρου κατά τις εσωκομματικές εκλογές της 6ης Ιουλίου,[28] συνελήφθη ξανά στο τέλος του έτους για κατηγορίες διαφθοράς.[29] Τον Μάιο του 2010, έθεσε υποψηφιότητα για το χρίσμα του δημάρχου της Μπουσάν με το Δημοκρατικό Κόμμα ενώ βρισκόταν εν μέσω δίκης, αλλά ηττήθηκε από τον Κιμ Τζονγκ-κιλ.[30] Τρεις μήνες αργότερα, καταδικάστηκε σε πρόστιμο έξι εκατομμυρίων γουόν (~6.000 δολάρια ΗΠΑ) και του απαγορεύτηκε η ενασχόληση με την πολιτική για πέντε χρόνια.[31]
Το 2014 ο Κιμ εντάχθηκε ως σύμβουλος στο νεοσύστατο Δημοκρατικό Κόμμα, γνωστό και ως Εξωκοινοβουλευτικοί Δημοκρατικοί ή Δημοκρατικό (Κ).[32] Στις 30 Ιανουαρίου 2016 εκλέχθηκε συμπρόεδρος του κόμματος, μαζί με τον πρώην κυβερνήτη της Νότιας Τζεόλα Παρκ Τζουν-γιουνγκ.[33] Στις εκλογές του 2016 συμμετείχε ως 2ος στη λίστα του κόμματος[34] αλλά δεν εξελέγη, καθώς το κόμμα δεν πέρασε το όριο του 3%. Τον Σεπτέμβριο το κόμμα ανακοίνωσε τη συγχώνευσή του με το Δημοκρατικό Κόμμα της Κορέας (DPK).[35]
Επιστροφή στον κοινοβουλευτικό βίο (2020–2025)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στις 16 Ιανουαρίου 2020 ο Κιμ ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για την περιφέρεια Γεονγκντεούνγκπο 2η στις εκλογές του 2020.[36] Κατά την ανακοίνωσή του, δήλωσε ότι έπρεπε να ξεκινήσει εκ νέου από την ιδιαίτερη εκλογική του περιφέρεια, αν και είχε ευκαιρίες να κατέβει σε άλλες περιοχές.[36] Συμμετείχε στις εσωκομματικές εκλογές του DPK και νίκησε τον εν ενεργεία Σιν Κιονγκ-μιν.[2][37] Κατά ειρωνεία της τύχης, ο Σιν έγινε ο πρώτος εν ενεργεία βουλευτής που ηττήθηκε σε προκριματικές εκλογές του DPK.[37]
Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, ο Κιμ αγωνίστηκε υπό το σύνθημα «Να κάνουμε την Γεονγκντεούνγκπο, Ιλντεούνγκπο» (κορεατικά: 영등포를 일등포로 만들겠습니다);[3][38] η λέξη ιλντεούνγκ σημαίνει "1η θέση" στα κορεατικά. Δεσμεύτηκε να αποκαταστήσει το Νταεμπάνγκτσεον, εμπνευσμένος από το μανιφέστο του Λι Μιουνγκ-μπακ (για την αποκατάσταση του Τσουνγκγιετσέον), με τον οποίο είχε αναμετρηθεί πριν από 18 χρόνια.[3]
Στο exit poll της 15ης Απριλίου, ο Κιμ ήρθε πίσω από τον υποψήφιο του Ενωμένου Μέλλοντος Παρκ Γιονγκ-τσαν (Κιμ: 46,9%, Παρκ: 48,3%).[39] Παρ' όλα αυτά, το επίσημο αποτέλεσμα έδειξε ότι ο Κιμ έλαβε 50,2%[40] και νίκησε τον Παρκ με διαφορά 5,9%.[41]
Ο Κιμ υποστήριξε ότι ο νόμος κατά των διακρίσεων με προστασία των ΛΟΑΤΚ ατόμων παραβιάζει την ελευθερία της θρησκείας και της έκφρασης της χριστιανικής κοινότητας. Είπε: «Εάν η ομοφυλοφιλία επιλεγεί από όλους τους ανθρώπους, η ανθρωπότητα δεν μπορεί να διατηρηθεί» και «Επομένως, δεν μπορεί να είναι καθολική αξία ή σχετικιστική περιοχή που μπορεί να υποστηριχθεί ακόμη κι αν αλλάξει η θέση.» Επίσης υποστήριξε ότι «Μπορεί να υπάρξουν περιπτώσεις όπου οι άνθρωποι έρχονται σε επαφή με την ομοφυλοφιλία λόγω υπαρξιακών ανησυχιών, αλλά κοιτάζοντας την πρόσφατη πραγματικότητα, είναι σαφές ότι υπάρχουν περιπτώσεις επαφής ή διάδοσής της λόγω της κοινωνικής ατμόσφαιρας.» Υποστήριξε επίσης: «Το λιγότερο που μπορεί να γίνει είναι να προληφθούν οι σεξουαλικές τάσεις που παρασύρονται από την κοινωνική ατμόσφαιρα και να διασφαλιστεί η θρησκευτική ελευθερία να τις επισημάνει και να τις επικρίνει.»
Πρωθυπουργία (2025–σήμερα)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μετά την εκλογή του Λι Τζάε-μιουνγκ ως προέδρου της Νότιας Κορέας στις προεδρικές εκλογές του 2025, ο Κιμ διορίστηκε πρωθυπουργός της Νότιας Κορέας.[1] Η υποψηφιότητά του ανέμενε την έγκριση από την Εθνοσυνέλευση της Νότιας Κορέας.[42] Η διήμερη κοινοβουλευτική ακρόαση επιβεβαίωσης ξεκίνησε στις 24 Ιουνίου 2025.[43][44] Η δεύτερη και τελική ακρόαση επιβεβαίωσης του Κιμ στην Εθνοσυνέλευση πραγματοποιήθηκε στις 25 Ιουνίου 2025.[45] Η Εθνοσυνέλευση ενέκρινε την υποψηφιότητα του Κιμ στις 3 Ιουλίου 2025 με ψήφους 173 υπέρ και 3 κατά, ενώ το Λαϊκό Κόμμα Εξουσίας της αντιπολίτευσης απείχε από την ψηφοφορία.[46]
Προσωπική ζωή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Κιμ Μιν-σόκ παντρεύτηκε για πρώτη φορά την Κιμ Τζα-γιόνγκ, παρουσιάστρια ειδήσεων γνωστή από την εκπομπή World Trend Music, την οποία γνώρισε σε μια καφετέρια στη νέα πτέρυγα της Κορεατικής Ραδιοτηλεοπτικής Υπηρεσίας (KBS) τον Ιούνιο του 1992.[8] Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 6 Μαρτίου 1993[47] και απέκτησαν έναν γιο και μία κόρη.[48][49] Τον Μάρτιο του 2015 αναφέρθηκε ότι είχαν ήδη χωρίσει τον Δεκέμβριο του 2014.[49][50]
Στις 24 Νοεμβρίου 2019 ο Κιμ ανακοίνωσε μέσω Facebook ότι θα ξαναπαντρευτεί στις 12 Δεκεμβρίου.[48] Παντρεύτηκε τη Λι Τε-ριν[51] στην εκκλησία Σινγκίλ.[2]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Seung-yeon, Kim (4 Ιουνίου 2025). «DP's Lee taps top campaign aide Kim Min-seok as prime minister». Yonhap News Agency. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2025.
- 1 2 3 김민석, 20년만에 3選 도전.... 민주당 당내경선에서 승리. 27 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 김민석 "영등포를 일등포로... 대방천 복원 추진하겠다". 23 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- 1 2 옥문이 활짝 열렸다 시국사범 풀리던 날 친지들과 감격의 재회. 27 Φεβρουαρίου 1988. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ 구색 갖추기, 색깔 맞추기. 10 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- 1 2 3 4 김민석의원 모친, 미국서 17년만에 장남 상봉. 14 Ιουνίου 1999. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ «Kim Choon-ok on Facebook». 18 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 [서울시장] 김민석 후보, 30代시장 '젊은서울' 표방. 24 Απριλίου 2002. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- 1 2 3 «'12월 재혼' 김민석, 예비신부 누구? "보통의 시민, 같은 교회 다니며…"». 26 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ 김민석 전 의원 행보 인터넷 논쟁 치열. 15 Νοεμβρίου 2002. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- 1 2 3 4 김민석이 박용찬을 제치고 18년 만에 국회에 재입성했다. 16 Απριλίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ 한겨레. «韩总理被提名人金民锡为回应其清华大学硕士学位相关质疑公开赴华航班记录». china.hani.co.kr. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2025.
- 1 2 영등포을 재검표/당락에 변동없어. 13 Αυγούστου 1992. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- 1 2 30년후배와 격돌 민심배운 나웅배(의원탐구:7). 23 Αυγούστου 1992. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ 뉴스데스크 서울시장 만들기에 바쁜 세 후보의 선거진영[김경중]. 22 Μαΐου 1995. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ «[6.27 선거] 새 서울시장 조순 그는 누구인가». 28 Ιουνίου 1995. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- 1 2 현역 의원 제치고 18년 만에 3선 도전…김민석 누구?. 27 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- 1 2 3 «[한보청문회]「스타」기근속 김민석 의원 분투». 8 Απριλίου 1997. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ 김민석/추미애 의원 '아시아 새천년 정치리더 20인'에 선정. 29 Οκτωβρίου 1999. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ 민주당 김민석 의원 '글로벌 리더'에 선정. 25 Ιανουαρίου 2000. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ «'5.18 전야제 술자리' 당사자 해명». 25 Μαΐου 2000. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ 민주당 386세대 의원들 5.18 전야제 직후 술판 벌여 물의[윤도한]. 25 Μαΐου 2000. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ 접전지역 이모저모…출구조사 패배 종로 박진. 16 Απριλίου 2004. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ "김민석, SK에서 2억원 수수". 3 Μαΐου 2004. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ «'SK돈 수수' 김민석 前의원 항소심도 집유». 18 Φεβρουαρίου 2005. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ 김민석 "도로열린당 공천에 반노는 공천배제". 12 Μαρτίου 2008. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ 통합민주당 공천 '배제 4人 지역구'에 눈 쏠려. 24 Μαρτίου 2008. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ 송영길·김민석·안희정 386출신 3명 전면포진. 6 Ιουλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ «'7억 불법 정치자금' 김민석 최고위원 구속기소». 12 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ 민주당 부산시장, 김정길 후보 확정…김민석 "절반의 승리". 10 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ 김민석 '쓸쓸한 퇴장'…벌금 600만원 확정. 19 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ [혼돈의 새정치聯]'민주당' 당명 원외정당 21일 창당. 17 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ 신민당-원외 민주당, '민주당'으로 통합…박준영·김민석 공동대표(종합). 30 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ [뉴스 속으로] 기독자유당 이윤석 "동성애 반대"…개혁국민신당 박세준 "발효의학 활성화". 9 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ 더불어민주당, 원외 민주당과 합당… 약칭 '민주당' 사용. 18 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- 1 2 김민석, 영등포을 출마 선언…"신경민, 무제한 경선 토론하자". 16 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- 1 2 김민석, 신경민 꺾고 20년만에 재도전…與 경선 첫 현역 탈락. 26 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ «[4·15 현장] 김민석 서울 영등포을 후보 "영등포를 '일등포'로 만드는 데 올인"». 23 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ [출구조사-서울 영등포을] 통합당 박용찬 48.3%, 민주당 김민석 46.9%. 15 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ 김민석, 출구조사 결과 뒤집고 영등포을 당선.."멀리 길게보는 정치로 보답할 것". 16 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ 사전투표 참여자 50대 가장 많아…14곳 결과 바꿨다. 16 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ Min-ho, Jung (4 Ιουνίου 2025). «President nominates Rep. Kim Min-seok as prime minister». The Korea Times. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2025.
- ↑ Min-kyung, Jung (24 Ιουνίου 2025). «Parties clash at PM nominee's confirmation hearing». Korea Herald. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2025.
- ↑ «Parties clash at PM nominee's confirmation hearing». KBS World. 24 Ιουνίου 2025. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2025.
- ↑ Haye-eh, Kim (25 Ιουνίου 2025). «Rival parties clash during confirmation hearing for PM nominee». Yonhap News Agency. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2025.
- ↑ «(3rd LD) Kim Min-seok officially appointed as S. Korean PM following Nat'l Assembly approval». Yonhap. 3 Ιουλίου 2025.
- ↑ 김민석씨 3월 결혼...아나운서 김자영씨와. 31 Ιανουαρίου 1993. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- 1 2 김민석 전 의원, 다음달 12일 결혼…"야인생활 쉽지 않았다". 25 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- 1 2 [국회] 김민석-김자영 '이혼'…정가의 화제 된 이유는. 13 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ '김민석 이혼' 김자영 전 아나운서 현재 근황은? "후학 양성 중". 13 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
- ↑ [격전지를 가다]역대전적 4대4 '영등포을'…김민석vs박용찬vs이정현. 31 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Κιμ Μιν-σέοκ στο Wikimedia Commons