Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κετεβάν Ανδρονικασβίλι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Κετεβάν Ανδρονικασβίλι
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1754[1][2]
Θάνατος3  Ιουνίου 1782[2]
Τιφλίδα
Τόπος ταφήςΜοναστήρι του Νταβίντ Γκαρέτζα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταβασιλική οικογένεια[2]
Οικογένεια
ΣύζυγοςΓεώργιος ΙΒ΄ της Γεωργίας
ΤέκναΔαβίδ της Γεωργίας
Ιωάννης της Γεωργίας
Νινό, Πριγκίπισσα της Μιγνκρελίας
Βαγράτ πρίγκιπας της Γεωργίας
Τεϊμουράζ της Γεωργίας
d:Q119852030
ΓονείςPapuna Andronikashvili[3]

Η Κετεβάν Ανδρονικασβίλι ( γεωργιανά: ქეთევან ანდრონიკაშვილი, 1754 – 3 Ιουνίου 1782) ήταν Γεωργιανή ευγενής και η πρώτη σύζυγος του μελλοντικού βασιλιά Γεωργίου ΙΒ' της Γεωργίας . Είναι γνωστή για τη νίκη του γεωργιανού ιππικού υπό την προσωπική της διοίκηση επί των Λεσγίνων ορειβατών το 1778.

Η πριγκίπισσα Κετεβάν γεννήθηκε στην οικογένεια Ανδρονικασβίλι, έναν από τους κορυφαίους ευγενείς οίκους του ανατολικού γεωργιανού βασιλείου του Καχέτι, ο οποίος ισχυριζόταν ότι είχε καταγωγή από τη βυζαντινή δυναστεία των Κομνηνών. Ο πατέρας της, πρίγκιπας Παπούνα Ανδρονικασβίλι, ήταν βασιλικός επιμελητής, μουραβί, της περιφέρειας Κιζίκι[4], ενώ η ταυτότητα της μητέρας της είναι άγνωστη. Είχε τρία αδέρφια: τον Μελχισεδέκ, τον Ιεσσαί και τον Ρεβάζ.

Η πριγκίπισσα Κετεβάν παντρεύτηκε τον Γεώργιο, τον πρωτότοκο γιο του βασιλιά Ηρακλή Β' και διάδοχο του θρόνου του Βασιλείου του Καρτλί και του Καχέτι, το 1766[4][5]. Ο γάμος βοήθησε τη φατρία των Ανδρονικασβίλι, ειδικά τον αδελφό της Κετεβάν, τον Ρεβάζ, να προωθήσουν την γενιά τους στη βασιλική αυλή ενάντια στην αντίπαλη φατρία, που υπέθαλπε η σύζυγος του Ηράκλειου Β', Νταρεγιάν Νταντιάνι[6]. Μέχρι το 1780, η πλευρά της Νταρεγιάν πέτυχε να μειώσει την επιρροή των Ανδρονικασβίλι, πείθοντας τον Ηράκλειο να απομακρύνει τον Ρεβάζ Ανδρονικασβίλι από το αξίωμα του επιμελητή της περιφέρειας Κιζίκι. Χρόνια αργότερα, το 1795, ο πρίγκιπας Ρεβάζ θα εμπόδιζε τα στρατεύματα των Κιζικιανών να έρθουν για βοήθεια στον πολιορκημένο βασιλιά Ηράκλειο, ο οποίος πολεμούσε απεγνωσμένα τους Πέρσες στην πρωτεύουσα του, την Τιφλίδα.[7]

Η 24χρονη Κετεβάν απέσπασε σεβασμό και θαυμασμό τον Οκτώβριο του 1778 για τον ρόλο της στη δράση στο Γαρτίσκαρι, ένα επεισόδιο μέσα στη μακροχρόνια σύγκρουση μεταξύ των Γεωργιανών και των Λεσγίνων. Έχοντας βρεθεί αντιμέτωπη με μια επιδρομική ομάδα 500 περίπου Λεσγίνων ορειβατών στον δρόμο προς την Τιφλίδα, η Κετεβάν οδήγησε προσωπικά τη συνοδεία της από 300 ιππείς σε μάχη και κέρδισε μια νίκη. Στο άκουσμα της είδησης αυτής, ο Ηράκλειος Β' συνάντησε τη νύφη του με πλήρεις στρατιωτικές τιμές στην είσοδο της Τιφλίδας.

Η πριγκίπισσα Κετεβάν πέθανε σε ηλικία 28 ετών στην Τιφλίδα το 1782 ως αποτέλεσμα των επιπλοκών του τελευταίου τοκετού της. Τάφηκε στο μοναστήρι του Νταβίντ Γκαρέτζα[8]. Ένα χρόνο αργότερα, ο πρίγκιπας Γεώργιος παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την πριγκίπισσα Μαριάμ Τσιτσισβίλι.

Κατά τη διάρκεια των δεκαέξι χρόνων έγγαμου βίου της Κετεβάν και του Γεώργιου, απέκτησαν 12 παιδιά. Αυτά ήταν: [9] [10]

  1. Πρίγκιπας Δαβίδ (1 Ιουλίου 1767 – 25 Μαΐου 1819), πρίγκιπας-αντιβασιλέας της Γεωργίας (1800–1801).
  2. Πρίγκιπας Ιωάννης (16 Μαΐου 1768 – 15 Φεβρουαρίου 1819), λόγιος και συγγραφέας.
  3. Πριγκίπισσα Βαρβάρα (1769 ή 1770 – 1801), η οποία παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Σίμον-Ζοσιμέ Ανδρονικασβίλι το 1784 και απέκτησε τρία παιδιά.
  4. Πρίγκιπας Λουαρσάμπ (1771 – πριν από το 1798), ο οποίος πέθανε νέος.
  5. Πριγκίπισσα Σοφία (1771 – 28 Σεπτεμβρίου 1840), Κυρία του Ρωσικού Τάγματος της Αγίας Αικατερίνης, του Ήσσονος Σταυρού, που παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Λουαρσάμπ Ταρχάν Μουραβί το 1792, χωρίς παιδιά.
  6. Πριγκίπισσα Νινό (15 Απριλίου 1772 – 30 Μαΐου 1847), σύζυγος του Γκριγκόλ Νταντιάνι, πρίγκιπα της Μινγκρελίας, και αντιβασίλισσα της Μινγκρελίας (1804–1806).
  7. Πριγκίπισσα Σαλώμη (περ. 1773 – 3 Ιανουαρίου 1777), παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Αλέξανδρο της Ιμερετίας. [11]
  8. Πρίγκιπας Βαγράτ (8 Μαΐου 1776 – 8 Μαΐου 1841), συγγραφέας, γερουσιαστής της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
  9. Πριγκίπισσα Ριψίμε (1779 – 27 Μαΐου 1847), Κυρία του Ρωσικού Τάγματος της Αγίας Αικατερίνης, του Ήσσονος Σταυρού, που παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Ντιμίτρι Χολοκασβίλι το 1784 και απέκτησε δύο γιους.
  10. Πρίγκιπας Σολομών (1780 – πριν από το 1798), ο οποίος πέθανε νέος.
  11. Πριγκίπισσα Γκαϊάνε (27 Σεπτεμβρίου 1780 – 22 Ιουλίου 1820), η οποία παντρεύτηκε τον Γεώργιο, δούκα της Ξάνης, το 1794 και απέκτησαν απογόνους.
  12. Πρίγκιπας Τεϊμουράζ (23 Απριλίου 1782 – 25 Οκτωβρίου 1846), ιστορικός.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
16. Πρίγκιπας Γκαρσεβάν Ανδρονικασβίλι
 
 
 
 
 
 
 
8. Πρίγκιπας Μελχισεδέκ Ανδρονικασβίλι
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
4. Πρίγκιπας Ιεσσαί Ανδρονικασβίλι
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
2. Πρίγκιπας Παπούνα Ανδρονικασβίλι
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
1. Πριγκίπισσα Κετεβάν Ανδρονικασβίλι
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
3. άγνωστη γυναίκα
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  1. 00005371. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 1 2 3 «საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი» (Γεωργιανά, Αγγλικά) 00005371. Ανακτήθηκε στις 21  Μαρτίου 2018.
  3. Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003.
  4. 1 2 Nosch, Marie-Louise· Gillis, C. (10 Μαρτίου 2007). Ancient Textiles: Production, Crafts and Society (στα Αγγλικά). Oxbow Books. ISBN 978-1-78297-439-0.
  5. Seibt, Werner· Sanikidze, Tamaz (1981). Schatzkammer Georgien: mittelalterliche Kunst aus dem Staatlichen Kunstmuseum Tbilisi : Künstlerhaus Wien, 18. September bis 15. November 1981 (στα Γερμανικά). Gesellschaft bildender Künstler Österreichs, Künstlerhaus.
  6. Mikaberidze, Alexander (6 Φεβρουαρίου 2015). Historical Dictionary of Georgia (στα Αγγλικά). Rowman & Littlefield. ISBN 978-1-4422-4146-6.
  7. Tukhashvili, L. (1975). "რევაზ ანდრონიკაშვილი" [Revaz Andronikashvili]. ქართული საბჭოთა ენცილოპედია [Georgian Soviet Encyclopedia] (in Georgian). Vol. 1. Tbilisi. p. 106 or 451.
  8. Rogava, A. (1975). "ქეთევან ანდრონიკაშვილი" [Ketevan Andronikashvili]. ქართული საბჭოთა ენცილოპედია [Georgian Soviet Encyclopedia] (in Georgian). Vol. 1. Tbilisi. p. 106 or 451.
  9. Montgomery, Hugh, επιμ. (1980). Burke's Royal Families of the World, Volume 2. London: Burke's Peerage. σελίδες 67–68. ISBN 0850110297.
  10. Dumin, S.V., επιμ. (1996). - (στα Ρωσικά). Moscow: Linkominvest. σελ. 122.
  11. (στην ρωσική) Grebelsky, P. Kh., Dumin, S. V., Lapin, V. V. (1993), Дворянские роды Российской империи (Noble families of Russian Empire), vol. 3, p. 90. IPK Vesti.