Κερρητανοί

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Οι Κερρητανοί ήταν ιβηρική φυλή που κατοικούσε στην σημερινή ευρύτερη περιοχή της Σερδάνια και στην κοιλάδα του ποταμού Σέγρε. Ο κύριος αστικός τους πυρήνας βρισκόταν στη θέση Καστελσιουτάτ, στα όρια της σημερινής Λίβια. Γείτονές τους ήταν από τα νότια οι Ιλεργέτες και από τα ανατολικά οι Σάρδονες.

Το όνομα Κερρητανοί (ή Cerretani και Ceretes στα λατινικά) τους δόθηκε από ελληνορωμαίους συγγραφείς όπως τον Αβιηνός[1], τον Στράβωνα[2] και τον Σίλιο Ιταλικό[3]. Ο Ζοάν Κορομίνες θεωρεί την γραφή του ονόματός τους με δύο «r» λανθασμένη και καρπό της άκυρης ετυμολογικής σύνδεσης με την λέξη cerrum, όντας γι'αυτόν σωστή μονάχα η μορφή με ένα «r», από την οποία και προέκυψαν και τα συγγενικά τοπωνύμια της Σερδάνια (Ceretania στα λατινικά, Cerdanya στα καταλανικά).[4]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η άφιξη των Κερρητανών στα Πυρηναία μας είναι άγνωστη μα σίγουρα συνέβη πολύ πριν από την άφιξη των Κελτών κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. Ως φυλή χαρακτηριζόταν από έναν αγροτικό τρόπο ζωής και ήταν ξακουστοί για την παρασκευή αλλαντικών και συγκεκριμένα ενός είδους μάλλον παρόμοιου με το σημερινό ισπανικό χαμόν[5]. Υποτάχθηκαν στον Αννίβα το 218 π.Χ. κι έπειτα στους Ρωμαίους κατά το 200 π.Χ.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Έργο Ora Maritima, στ. 544. http://www.thelatinlibrary.com/avienus.ora.html
  2. Στο Έργο του "Γεωγραφικά", βιβλίο 3, κεφ. 4, παρ. 11 αναφέρει: «Αὐτῆς δὲ τῆς Πυρήνης τὸ μὲν Ἰβηρικὸν πλευρὸν εὔδενδρόν ἐστι παντοδαπῆς ὕλης καὶ τῆς ἀειθαλοῦς͵ τὸ δὲ Κελτικὸν ψιλόν͵ τὰ δὲ μέσα περιέχει καλῶς οἰκεῖσθαι δυναμένους αὐλῶνας. ἔχουσι δ᾽ αὐτοὺς Κερρητανοὶ τὸ πλέον τοῦ Ἰβηρικοῦ φύλου͵ παρ᾽ οἷς πέρναι διάφοροι συντίθενται ταῖς Κανταβρικαῖς ἐνάμιλλοι͵ πρόσοδον οὐ μικρὰν τοῖς ἀνθρώποις παρέχουσαι.» https://el.wikisource.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CF%89%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%BA%CE%AC/%CE%93
  3. Σύμφωνα με τη γαλλική μετάφραση του 1878: "Les Cerrétans, anciens soldats de Tirynthe, et le Vascon, toujours sans casque, s'empressèrent d'apporter leurs secours." http://remacle.org/bloodwolf/historiens/italicus/table.htm
  4. Bi - C : els noms de lloc i noms de persona de totes les terres de llengua Catalana. (1. ed. έκδοση). Barcelona: Curial Ed. Catalanes. 1995. ISBN 84-7256-902-0. 
  5. Στο ίδιο απόσπασμα το αλλαντικό αυτό εκφράζεται με τη λέξη «πέρναι» που σύμφωνα με το λεξικό Λίντελ-Σκοτ σημαίνει «χοιρομέρι», από την λατινική λέξη «perna».


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Cerretains της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).