Κεντζίρο Σόντα
| Κεντζίρο Σόντα | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | 正田建次郎 (Ιαπωνικά) |
| Γέννηση | 25 Φεβρουαρίου 1902 Τατεμπαγιάσι |
| Θάνατος | 20 Μαρτίου 1977 Ασικάγκα |
| Τόπος ταφής | νεκροταφείο Τάμα |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ιαπωνία Ιαπωνική Αυτοκρατορία (έως 1947) |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Μητρική γλώσσα | Ιαπωνικά |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Ιαπωνικά Γερμανικά |
| Σπουδές | Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Τόκιο (έως 1926) Πανεπιστήμιο Φρίντριχ Βίλχελμ (1926–1927) Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν (1927–1929) |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | μαθηματικός πανεπιστημιακός |
| Εργοδότης | Πανεπιστήμιο της Οσάκα (1933–1965) Musashi University (1965–1977) |
| Οικογένεια | |
| Τέκνα | Akira Shōda |
| Γονείς | Teiichirō Shōda και Kinu Shōda |
| Αδέλφια | Hidesaburō Shōda |
| Συγγενείς | Hirayama Shin (πεθερός) και Μιτσίκο Σόντα (ανιψιά) |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | πρόεδρος (1954–1960) πρόεδρος (1946–1948) |
| Βραβεύσεις | Μεγάλη Κορδέλα της Τάξης του Ανατέλλοντος Ηλίου (1978) Τάγμα του Πολιτισμού (1969) Πρόσωπο Πολιτιστικής Αξίας (1969) βραβείο Ακαδημίας Επιστημών της Ιαπωνίας (1949) Τάγμα του Ιερού Θησαυρού (1974) |
Ο Κεντζίρο Σόντα[1] (ιαπωνικά: 正田 建次郎Shōda Kenjirō), γεννήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 1902 στο Τατεμπαγιάσι και πέθανε στις 20 Μαρτίου 1977 στην Ασικάγκα, ήταν Ιάπωνας μαθηματικός.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νεανική ηλικία και σταδιοδρομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Κεντζίρο Σόντα γεννήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 1902 στο Τατεμπαγιάσι, στο νομό Γκούνμα, σε μια πλούσια οικογένεια. Ήταν ο δεύτερος γιος του Τέιτσιρο Σόντα, ιδρυτή της εταιρείας αλεύρων Nisshin (Nisshin Seifun Group [2], μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες της Ιαπωνίας), μέλος της Βουλής των Αξιωματούχων, παππούς από πατέρα της αυτοκράτειρας Μισίκο και προπάππος του αυτοκράτορα Ναρουχίτο.
Αφού φοίτησε στο γυμνάσιο του Τόκιο και στο λύκειο της Ναγκόγια, ο Σόντα σπούδασε μαθηματικά στο Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Τόκιο. Ήταν υπό την επίβλεψη του Τέιτζι Τακάγκι, ενός από τους κορυφαίους μαθηματικούς της Ιαπωνίας εκείνη την εποχή, ο οποίος τον ώθησε να ασχοληθεί με την άλγεβρα. Ο Σόντα αποφοίτησε από το Τμήμα Μαθηματικών της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Τόκιο το 1925 και συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές υπό τον Τακάγκι.
Το 1925, κατά τη διάρκεια του δεύτερου έτους σπουδών του στη Μεταπτυχιακή Σχολή του Πανεπιστημίου του Τόκιο, ο Σόντα έλαβε υποτροφία που του επέτρεψε να σπουδάσει στη Γερμανία. Επειδή τον ενδιέφερε η θεωρία ομάδων, πήγε στο Βερολίνο για να συνεργαστεί με τον Ισάι Σουρ. Μετά από ένα χρόνο στο Βερολίνο, κατευθύνθηκε στο Γκέτινγκεν για να σπουδάσει με την Έμι Νέτερ, η σχολή της οποίας του επέτρεψε να διευρύνει σημαντικά τις γνώσεις του στα μαθηματικά. Το 1929 επέστρεψε στην Ιαπωνία. Λίγο αργότερα, άρχισε να γράφει την Αφηρημένη Άλγεβρα, ένα βιβλίο μαθηματικών στα ιαπωνικά για προχωρημένους φοιτητές. Δημοσιεύθηκε το 1932 και γρήγορα αναγνωρίστηκε ως σημαντική συμβολή στα μαθηματικά στην Ιαπωνία. Έγινε εγχειρίδιο αναφοράς και επανεκδόθηκε πολλές φορές. Το 1931, υποστήριξε τη διατριβή του με τίτλο Über direkt zerlegbare Gruppen1[3].
Πανεπιστήμιο της Οσάκα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 1933, ο Σόντα διορίστηκε καθηγητής στη Σχολή Θετικών Επιστημών του Αυτοκρατορικού Πανεπιστημίου της Οσάκα, το οποίο ιδρύθηκε το 1931, ως το όγδοο Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο της Ιαπωνίας και ως εκ τούτου το δεύτερο στην περιοχή Κανσάι, για την προώθηση των βιομηχανιών στην Οσάκα, εστιάζοντας, επομένως, στις φυσικές επιστήμες, τη μηχανική και την ιατρική ειδικότερα.
Η δεκαετία του 1930 ήταν μια δύσκολη περίοδος για τους Ιάπωνες ερευνητές. Ωστόσο, ο Σόντα συνέχισε να ασχολείται με τη μάθηση. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, εξελέγη ο πρώτος πρόεδρος της Μαθηματικής Εταιρείας της Ιαπωνίας το 1946, όταν η προηγούμενη εταιρεία διαχωρίστηκε σε Μαθηματική Εταιρεία της Ιαπωνίας και Φυσική Εταιρεία της Ιαπωνίας[4][5]. Σε αυτόν τον ρόλο, πέτυχε την ανοικοδόμηση των ιαπωνικών μαθηματικών τόσο θεωρητικά όσο και οργανωτικά. Εργάστηκε επίσης για τη διατήρηση του επιπέδου της διδασκαλίας στο Πανεπιστήμιο της Οσάκα ως μέλος του διδακτικού προσωπικού. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δημοσίευσε τη Γενική Άλγεβρα, ένα ακόμη εγχειρίδιο στα ιαπωνικά. Το 1949, ο Σόντα τιμήθηκε με το Βραβείο της Ιαπωνικής Ακαδημίας σε αναγνώριση των εξαιρετικών επιτευγμάτων του. Την ίδια χρονιά, εξελέγη κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Οσάκα.
Το 1955, ο Σόντα διορίστηκε πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Οσάκα, θέση στην οποία παρέμεινε για έξι χρόνια. Τα επιτεύγματά του ως πρόεδρος περιλαμβάνουν την ίδρυση δύο νέων σχολών: της Φιλοσοφικής Σχολής και της Σχολής Μηχανικών Επιστημών, και οι δύο με έδρα την Τογιονάκα της Οσάκα. Η Σχολή Μηχανικών Επιστημών ήταν μια φιλόδοξη προσπάθεια σύνθεσης δύο παραδοσιακών κλάδων: της επιστήμης και της μηχανικής. Ορισμένοι επικρίνουν τη Σχολή Επιστημών της Μηχανικής ως κάτι λιγότερο από ένα αντίγραφο της Σχολής Μηχανικής, ενώ άλλοι αναγνωρίζουν ότι συνέβαλε στην προώθηση της ακαδημαϊκής συνεργασίας μεταξύ πολλαπλών κλάδων, συμπεριλαμβανομένων των θετικών επιστημών, της μηχανικής και ενίοτε της ιατρικής επιστήμης.
Οι φοιτητές και οι απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Οσάκα θυμούνται τον Σόντα ως ιδρυτή του Κυπέλλου Σόντα, το οποίο δίνεται στη νικήτρια ομάδα πέντε ατόμων σε διαγωνισμό στίβου. Ο Σόντα ανησυχούσε ότι οι περισσότεροι φοιτητές είχαν έλλειψη φυσικής αγωγής και της έδιναν πολύ λίγη σημασία. Με αυτό το Κύπελλο προσπάθησε να επικαλεστεί το ενδιαφέρον των φοιτητών για αθλητικές δραστηριότητες. Το πέτυχε και το Κύπελλο Σόντα διεκδικείται κάθε χρόνο από πολλούς φοιτητές.
Όταν η θητεία του ως προέδρου έληξε το 1961, ο Σόντα εγκατέλειψε το Πανεπιστήμιο της Οσάκα, αλλά επέστρεψε αιφνιδίως ως καθηγητής στη Σχολή Μηχανικών Επιστημών που ιδρύθηκε εκείνη τη χρονιά και διορίστηκε ο πρώτος κοσμήτοράς της. Μετά τη συνταξιοδότησή του από το Πανεπιστήμιο της Οσάκα, εξακολουθούσε να εργάζεται για τη βελτίωση του ιαπωνικού εκπαιδευτικού συστήματος στον τομέα αυτό. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Μουσάσι στο Τόκιο και διετέλεσε πρόεδρός του. Το 1969 του απονεμήθηκε το παράσημο του Τάγματος Πολιτισμού και το 1974 του απονεμήθηκε το Μεγάλο Κορδόνι του Τάγματος του Ιερού Θησαυρού.
Στις 20 Μαρτίου 1977, ο Σόντα πέθανε αιφνιδιαστικά ενώ οδηγούσε με την οικογένειά του. Μεταθανάτια ανυψώθηκε στον δεύτερο βαθμό στην επίσημη σειρά προτεραιότητας και του απονεμήθηκε ο Μεγάλος Κορδόνι του Τάγματος του Ανατέλλοντος Ηλίου.
Γάμος και οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Κεντζίρο Σόντα παντρεύτηκε δύο φορές. Η πρώτη του σύζυγος ήταν η Τάμι Χιραγιάμα, κόρη του αστρονόμου Σιν Χιραγιάμα. Κατά τη διάρκεια αυτού του γάμου απέκτησε έναν γιο και δύο κόρες. Μετά το θάνατο της πρώτης του συζύγου, ο Σόντα παντρεύτηκε τη Σαντάκο Ίτο, κόρη του Εϊζαμπούρο Ίτο, επιστημονικού μηχανικού και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Κιούσου. Το ξαναπαντρεμένο ζευγάρι απέκτησε έναν γιο.
Μετά το θάνατό του, η οικογένειά του συνεισέφερε ένα μέρος της κληρονομιάς του σε ορισμένα ακαδημαϊκά ιδρύματα, συμπεριλαμβανομένου του Πανεπιστημίου της Οσάκα. Το Πανεπιστήμιο της Οσάκα χρησιμοποίησε τα χρήματα για να φτιάξει έναν μικρό κήπο κοντά σε δύο από τους πρώην χώρους εργασίας του: τη Σχολή Θετικών Επιστημών και τη Σχολή Μηχανικών Επιστημών και του έδωσε το όνομά του. Ο «Κήπος Σόντα», ένας σιωπηλός φιλόξενος χώρος, βρίσκεται στη γωνία του κεντρικού δρόμου της πανεπιστημιούπολης, δίπλα στο κτίριο του Cyber Media Center στην Τογιονάκα, με πλάτη πυκνό δάσος μπαμπού. Μερικές φορές οι άνθρωποι στην Toyonaka διοργανώνουν εκεί τα πάρτι τους, όπως ένα πάρτι καλωσορίσματος για τους πρωτοετείς φοιτητές ή ένα μπάρμπεκιου μόνο για διασκέδαση και επικοινωνία.
Η αυτοκράτειρα Μίτσικο είναι μία από τις ανιψιές του.
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Lovett, Stephen (5 Ιουλίου 2022). Abstract Algebra: A First Course. CRC Press. ISBN 978-1-000-60544-0.
- Rowe, David E. (9 Ιανουαρίου 2021). Emmy Noether – Mathematician Extraordinaire. Springer Nature. ISBN 978-3-030-63810-8.
- Schappacher, Norbert (15 Ιουνίου 2022). Framing Global Mathematics: The International Mathematical Union between Theorems and Politics. Springer Nature. ISBN 978-3-030-95683-7.
- Hollings, Christopher (16 Ιουλίου 2014). Mathematics across the Iron Curtain: A History of the Algebraic Theory of Semigroups. American Mathematical Society. ISBN 978-1-4704-1493-1.
- Soc, Japan Scientific· Taketoshi, Ono (9 Νοεμβρίου 1995). Emotion, Memory and Behavior: Studies on Human and Nonhuman Primates. CRC Press. ISBN 978-0-8493-7777-8.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Kenjiro Shoda - Biography». Maths History (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2024.
- ↑ «Company Info | Nisshin Seifun Group». www.nisshin.com. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2024.
- ↑ «Kenjiro Shoda - The Mathematics Genealogy Project». mathgenealogy.org. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2024.
- ↑ «日本数学会 歴代理事長一覧». The Mathematical Society of Japan. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2020.
- ↑ «日本数学会 日本数学会のあゆみ». The Mathematical Society of Japan. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- O'Connor, John J.; Robertson, Edmund F., «Κεντζίρο Σόντα», MacTutor History of Mathematics archive, University of St Andrews, http://www-history.mcs.st-andrews.ac.uk/Biographies/Shoda.html.
- Hirosi Nagao: Kenjiro Shoda 1902–1977, Osaka Journal of Mathematics, Band 15, Heft 1, 1978, S. I-V.
- Shōda Kenjirō in der Datenbank zbMATH
