Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κενταύρια η ακανθώδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Κενταύρια η ακανθώδης (Centaurea spinosa), Νήσος Λήμνος (27-6-2025)

Η Κενταύρια η ακανθώδης (επιστημονική ονομασία Centaurea spinosa), γνωστή στην Ελλάδα και με το όνομα Αλίφονας, ανήκει στην οικογένεια των Σύνθετων (Asteraceae).[1] Είναι ένας ενδημικός θάμνος της Ανατολικής Μεσογείου που ξεχωρίζει για το χαρακτηριστικό ημισφαιρικό του σχήμα και την έντονη ακανθώδη μορφή του. Αποτελεί ένα από τα πιο εμβληματικά είδη της παράκτιας χλωρίδας του Αιγαίου.[2]

Το όνομα του γένους, Centaurea, προέρχεται από τον Κένταυρο Χείρωνα της ελληνικής μυθολογίας, ο οποίος φέρεται να χρησιμοποιούσε τα φυτά αυτά για θεραπεία. Το ειδικό επίθετο spinosa (ακανθώδης) περιγράφει τη μορφολογία των κλαδιών του, που καταλήγουν σε σκληρά αγκάθια.

Γεωγραφική Κατανομή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι ένα σχεδόν ενδημικό είδος της περιοχής του Αιγαίου. Εκτείνεται από τις ακτές της ηπειρωτικής Ελλάδας (Αττική, Εύβοια) και τα νησιά του Αιγαίου (Κυκλάδες, Κρήτη, Βόρειο Αιγαίο) έως τα δυτικά παράλια της Τουρκίας.[3][4][2]

Οικολογία και Ενδιαίτημα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η C. spinosa είναι ένα ψαμμόφιλο και χασμόφυτο είδος, απόλυτα προσαρμοσμένο σε ακραίες παραθαλάσσιες συνθήκες. Απαντάται σε αμμοθίνες, βραχώδεις ακτές και παραθαλάσσια φρύγανα.[4] Το ημισφαιρικό της σχήμα («σχήμα μαξιλαριού») την προστατεύει από τους ισχυρούς ανέμους και το αλάτι, ενώ οι ακανθώδεις κλάδοι αποτρέπουν τη βόσκηση. Αποτελεί κυρίαρχο είδος σε έναν ιδιαίτερο τύπο μεσογειακής βλάστησης (φρύγανα), γνωστό ως "Maritime Centaurea spinosa phrygana".[5]Το είδος χαρακτηρίζει τον τύπο οικοτόπου του δικτύου Natura 2000 με κωδικό 5410 (West Mediterranean clifftop phryganas / Φρύγανα των βράχων), όπου συχνά κυριαρχεί σχηματίζοντας τις δικές του φυτοκοινωνίες.

Πρόκειται για έναν πολυετή θάμνο που σχηματίζει πυκνά, σφαιρικά «μαξιλάρια» με διάμετρο που μπορεί να φτάσει το 1 μέτρο. Το χρώμα του είναι συνήθως γκριζοπράσινο ή ασημί λόγω του πυκνού χνουδιού (τομέντου) που καλύπτει τα φύλλα του.Τα κλαδιά του είναι εξαιρετικά διακλαδισμένα και καταλήγουν σε σκληρά, αιχμηρά αγκάθια, προσφέροντας προστασία στο φυτό από τη βόσκηση.Τα άνθη του εμφανίζονται από τα μέσα Μαΐου έως τον Ιούλιο. Είναι μικρά, συνήθως λευκά ή κρεμ, συχνά με απαλές μωβ ή ροζ λεπτομέρειες.[2] Θεωρείται μελισσοκομικό φυτό, καθώς αποτελεί πηγή νέκταρος και γύρης για τις μέλισσες κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.[1]

  1. 1 2 «Centaurea spinosa L». Honeybeeroutes. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2026.
  2. 1 2 3 «Centaurea spinosa L. 1753». www.greekflora.gr. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2026.
  3. «Centaurea spinosa | Euro+Med-Plantbase». europlusmed.org. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2026.
  4. 1 2 «Centaurea spinosa L. | Flora of Greece – An annotated checklist». portal.cybertaxonomy.org. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2026.
  5. Géhu, Jean-Marie; Costa, Manuel; Biondi, E.; Franck, Jacques; Arnold, N. (1987). «Données sur la végétation littorale de la Crète (Grèce)». Ecologia mediterranea 13 (1): 93–105. doi:10.3406/ecmed.1987.1615. ISSN 0153-8756. https://doi.org/10.3406/ecmed.1987.1615.
  • Biondi, E. (2000). Coastal plant communities of the Aegean islands. Plant Biosystems.
  • Dafis, S., et al. (1996). Directive 92/43/EEC: The Greek Habitat Project NATURA 2000.
  • Davis, P. H. (1975). Flora of Turkey and the East Aegean Islands, Vol. 5. Edinburgh.
  • Dimopoulos, P., et al. (2013). Vascular Plants of Greece: An Annotated Checklist. Berlin: BGBM.
  • European Commission (2013). Interpretation Manual of European Union Habitats.
  • Géhu, J. M., et al. (1987). Données sur la végétation littorale de la Crète (Grèce). Phytocoenologia.
  • Linnaeus, C. (1753). Species Plantarum. (Η αρχική περιγραφή του είδους).
  • Rechinger, K. H. (1944). Flora aegaea. Flora der Inseln und Halbinseln des Ägäischen Meeres. Denkschriften, Akademie der Wissenschaften in Wien. Mathematisch-Naturwissenschaftliche Klasse 105(1) (as Centaurea tragacanthoides Rech. f.).
  • Strid, A. & Tan, K. (1991). Mountain Flora of Greece. Edinburgh University Press.
  • Tutin, T. G., Heywood, V. H., Burges, N. A., Valentine, D. H., Walters, S. M. & Webb, D. A. (eds.) (1964–1980). Flora Europaea 1-5. Cambridge: Cambridge University Press (as Centaurea spinosa subsp. spinosa).