Κατοχή των κρατών της Βαλτικής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η κατοχή των κρατών της Βαλτικής αναφέρεται στην στρατιωτική κατοχή των τριών Βαλτικών κρατών, της Εσθονίας, της Λετονίας και της Λιθουανίας, από την Σοβιετική Ένωση σύμφωνα με το πρωτόκολλο Μολότωφ-Ρίμπεντροπ του 1939. Η κατοχή ξεκίνησε τον Ιούνιο του 1940.[1][2] Μετά προσαρτήθηκαν στην Σοβιετική Ένωση ως ενωσιακές δημοκρατίες τον Αύγουστο του 1940 αν και οι περισσότερες δυτικές χώρες δεν αναγνώρισαν την ένταξή τους.[3][4] Στις 22 Ιουνίου 1941 η Ναζιστική Γερμανία επιτέθηκε στη Σοβιετική Ένωση και σε λίγες εβδομάδες κατέλαβε τα βαλτικά κράτη. Τον Ιούλιο του 1941 το Τρίτο Ράιχ ενσωμάτωσε την επικράτειά του στη Βαλτική στο νέο Ραϊχσκομισαριάτ Όστλαντ. Το 1944, μετά την Βαλτική εκστρατεία του Κόκκινου Στρατού, η Σοβιετική Ένωση ανακατέλαβε το μεγαλύτερο μέρος των βαλτικών κρατών, παγιδεύοντας τις εναπομείνατες γερμανικές δυνάμεις στην Κουρλάνδη μέχρι τη παράδοσή τους τον Μάιο του 1945.[5] Η σοβιετική "προσάρτηση-κατοχή" (γερμανικά: Annexionsbesetzung‎) ή κατοχή sui generis[6] των βαλτικών κρατών διήρκεσε μέχρι τον Αύγουστο του 1991, όταν οι τρεις χώρες ανέκτησαν την ανεξαρτησία τους.

Τα βαλτικά κράτη,[7][8] οι Ηνωμένες Πολιτείες[9][10] τα δικαστήρια των ΗΠΑ,[11] το Ευρωκοινοβούλιο,[12][13][14] το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων[15] και το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών[16] έχουν δηλώσει ότι αυτές οι τρεις χώρες κατελήφθησαν, προσαρτήθησαν και ενσωματώθηκαν παράνομα στην Σοβιετική Ένωση υπό διατάξεις του[17] συμφώνου Μολότωφ-Ρίμπεντροπ του 1939. Ύστερα ακολούθησε κατοχή από τη Ναζιστική Γερμανία από το 1941 έως το 1944 και μετά κατοχή από τη Σοβιετική Ένωση από το 1944 έως το 1991.[18][19][20][21][22][23][24][25] Η πολιτική της μη αναγνώρισης συνέβαλλε στην άνοδο της έννοιας της νομικής συνέχειας των Βαλτικών κρατών. Σύμφωνα με αυτή την έννοια, τα βαλτικά κράτη ήταν ντε γιούρε ανεξάρτητα, δηλαδή ήταν ανεξάρτητα κράτη υπό παράνομη κατοχή από το 1940 έως το 1991.[26][27][28]

Το 1989, λόγω ενός αναθεωρητισμού στην σοβιετική ιστορία που ξεκίνησε στην εποχή της περεστρόικα, η Σοβιετική Ένωση κατήγγειλε το μυστικό πρωτόκολλο του 1939 ανάμεσα σε αυτήν και τη Γερμανία.[29] Ωστόσο, η Σοβιετική Ένωση δεν αναγνώρισε την παρουσία της στη Βαλτική ως αποτέλεσμα προσάρτησης ή κατοχής[30] και θεωρούσε την Εσθονική, Λετονική και Λιθουανική ΣΣΔ ως 3 από τις 15 δημοκρατίες της Ένωσης. Το 1991 η Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία αναγνώρισε τα γεγονότα του 1940 ως "προσάρτηση".[31] Η εθνικιστική-πατριωτική[32] ρωσική ιστοριογραφία, καθώς και τα σχολικά βιβλία της Ρωσίας, συνεχίζουν να αποδέχονται τη θεωρία ότι τα βαλτικά κράτη εντάχθηκαν εθελουσίως στην Σοβιετική Ένωση και ότι οι λαοί τους έκαναν σοσιαλιστικές επαναστάσεις χωρίς σοβιετική επιρροή.[33]

Η μετασοβιετική κυβέρνηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας και οι αξιωματούχοι της θεωρούν ότι η προσάρτηση των βαλτικών κρατών έγινε με βάση το διεθνές δίκαιο[34][35] και ότι η προσάρτηση έλαβε ντε γιούρε αναγνώριση στις συμφωνίες της Γιάλτας τον Φεβρουάριο του 1945 και τις συνεδριάσεις του Πότσδαμ τον Ιούλιο-Αύγουστο 1945, καθώς και στις συμφωνίες του Ελσίνκι το 1975,[36][37] οι οποίες τόνιζαν το απαράβατο των υπαρχόντων συνόρων.[38] Ωστόσο, η Ρωσία συμφώνησε να βοηθήσει στο ευρωπαϊκό αίτημα "για παροχή βοήθειας σε άτομα που απελάθηκαν από τα κατεχόμενα Βαλτικά κράτη" κατά την ένταξη της στο Συμβούλιο της Ευρώπης το 1996.[39][40][41] Επίσης, η Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία υπέγραψε ξεχωριστή συμφωνία με την Λιθουανία το 1991, αναγνώριζε την προσάρτηση του 1940 ως παραβίαση της κυριαρχίας της Λιθουανίας και αναγνώριζε την ντε γιούρε συνέχεια του λιθουανικού κράτους.[42][43]

Οι περισσότερες δυτικές κυβερνήσεις ισχυρίζονταν ότι η κυριαρχία των βαλτικών χωρών δεν καταπατήθηκε νόμιμα[44] και επομένως συνέχιζαν να αναγνωρίζουν τα Βαλτικά κράτη ως νόμιμες πολιτικές οντότητες που εκπροσωπούνταν από τις αποστολές που διορίστηκαν από τα Βαλτικά κράτη κατά τον μεσοπόλεμο. Οι αποστολές λειτουργούσαν στην Ουάσινγκτον και αλλού.[45][46] Τα βαλτικά κράτη επανέκτησαν την ντε φάκτο ανεξαρτησία τους το 1991 κατά την διάρκεια της διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης. Η Ρωσία άρχισε την απόσυρση των στρατευμάτων της από την Βαλτική (ξεκινώντας από την Λιθουανία) τον Αύγουστο του 1993 και η απόσυρση των στρατιωτών ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 1994.[47] Η Ρωσία τερμάτισε επίσημα την στρατιωτική της παρουσία στη Βαλτική τον Αύγουστο του 1998 με την απενεργοποίηση και κατεδάφιση του σταθμού ραντάρ Σκρούντα-1 στη Λιθουανία. Οι κατεδαφισμένες εγκαταστάσεις επαναπατρίσθηκαν στη Ρωσία και ο χώρος επέστρεψε στη Λετονία, με τον τελευταίο Ρώσο στρατιώτη να εγκαταλείπει τα Βαλτικά κράτη τον Οκτώβριο του 1999.[48][49]

Παρασκήνιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αριστερά είναι οι σφαίρες επιρροής Γερμανίας και Σοβιετικής Ένωσης σύμφωνα με το πρωτόκολλο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ. Δεξιά είναι η πραγματική αλλαγή των συνόρων το 1939-1940 υπέρ της Γερμανίας και της Σοβιετικής Ένωσης.

Το πρωί της 24ης Αυγούστου 1939, η Σοβιετική Ένωση υπέγραψαν ένα σύμφωνο μη επίθεσης δεκαετούς διαρκείας, το σύμφωνο Μολότωφ-Ρίμπεντροπ. Το σύμφωνο περιείχε ένα μυστικό πρωτόκολλο που διαιρούσε τα κράτη της Βόρειας και Ανατολικής Ευρώπης σε γερμανικές και σοβιετικές σφαίρες επιρροής.[50] Στον βορρά, η Φινλανδία, η Εσθονία και η Λετονία τοποθετήθηκαν στην Σοβιετική σφαίρα επιρροής.[50] Η Πολωνία ήταν χωρισμένη σε γερμανική και σοβιετική σφαίρα επιρροής, ενώ σχεδιαζόταν και ο διαμελισμός της Πολωνίας στο γεγονός του "πολιτικού επανακανονισμού" της. Συγκεκριμένα: οι περιοχές ανατολικά των ποταμών Νάρεφ, Βιστούλα και Σαν θα προσαρτούνταν στη Σοβιετική Ένωση και η Γερμανία θα προσαρτούσε όλες τις περιοχές δυτικά των ποταμών αυτών.[50] Η Λιθουανία, η οποία γειτνίαζε με την Ανατολική Πρωσία, ανήκε στην γερμανική σφαίρα επιρροής. Ωστόσο ένα δεύτερο μυστικό πρωτόκολλο μετέφερε το μεγαλύτερο μέρος της Λιθουανίας στη Σοβιετική Ένωση.[51] Σύμφωνα με αυτό το μυστικό πρωτόκολλο, η Λιθουανία θα επανακτούσε την ιστορική της πρωτεύουσα, το Βίλνιους, το οποίο βρισκόταν υπό τον έλεγχο της Πολωνίας.

Μετά το τέλος της σοβιετικής επέμβασης στην Πολωνία στις 6 Οκτωβρίου, οι Σοβιετικοί πίεσαν την Φινλανδία και τα βαλτικά κράτη να υπογράψουν συμφωνίες αμοιβαίας βοήθειας. Οι Σοβιετικοί αμφισβήτησαν την ουδετερότητα της Εσθονίας μετά την απόδραση ενός πολωνικού υποβρυχίου στις 18 Σεπτεμβρίου. Στις 24 Σεπτεμβρίου, ο εσθονός υπουργός εξωτερικών δέχτηκε τελεσίγραφο από τη Μόσχα. Οι Σοβιετικοί ζητούσαν την υπογραφή συμφωνίας αμοιβαίας βοήθειας, η οποία θα οδηγούσε στην ίδρυση στρατιωτικών βάσεων στην Εσθονία.[52][53] Οι Εσθονοί δεν είχαν άλλη επιλογή από το να δεχθούν την εγκατάσταση ναυτικών, αεροπορικών και στρατιωτικών βάσεων σε δύο εσθονικά νησιά και το λιμάνι του Παλντίσκι.[52] Η αντίστοιχη συμφωνία υπεγράφη στις 28 Σεπτεμβρίου για να ακολουθήσει η Λετονία στις 5 Οκτωβρίου και η Λιθουανία στις 10 Οκτωβρίου. Οι συμφωνίες επέτρεψαν στην Σοβιετική Ένωση να εγκαταστήσει στρατιωτικές βάσεις στις επικράτειες των βαλτικών κρατών για την διάρκεια του ευρωπαϊκού πολέμου[53], ενώ δέχτηκαν την στάθμευση 25.000 σοβιετικών στρατιωτών στην Εσθονία, 30.000 στην Λετονία και 20.000 στην Λιθουανία ξεκινώντας από τον Οκτώβριο του 1939.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Taagepera, Rein (1993). Estonia: return to independence. Westview Press. σελ. 58. ISBN 978-0-8133-1199-9. 
  2. Ziemele, Ineta (2003). «State Continuity, Succession and Responsibility: Reparations to the Baltic States and their Peoples?». Baltic Yearbook of International Law (Martinus Nijhoff) 3: 165–190. doi:10.1163/221158903x00072. 
  3. Kaplan, Robert B.; Jr, Richard B. Baldauf (1 Ιανουαρίου 2008). Language Planning and Policy in Europe: The Baltic States, Ireland and Italy (στα Αγγλικά). Multilingual Matters. σελ. 79. ISBN 9781847690289. Most Western countries had not recognised the incorporation of the Baltic States into the Soviet Union, a stance that irritated the Soviets without ever becoming a major point of conflict. 
  4. Kavass, Igor I. (1972). Baltic States. W. S. Hein. The forcible military occupation and subsequent annexation of the Baltic States by the Soviet Union remains to this day (written in 1972) one of the serious unsolved issues of international law 
  5. Davies, Norman (2001). Dear, Ian, επιμ. The Oxford companion to World War II. Michael Richard Daniell Foot. Oxford University Press. σελ. 85. ISBN 978-0-19-860446-4. 
  6. Mälksoo (2003), p. 193.
  7. The Occupation of Latvia Αρχειοθετήθηκε 2007-11-23 στο Wayback Machine. at Ministry of Foreign Affairs of the Republic of Latvia
  8. «22 September 1944 from one occupation to another». Estonian Embassy in Washington. 22 Σεπτεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2009. For Estonia, World War II did not end, de facto, until 31 August 1994, with the final withdrawal of former Soviet troops from Estonian soil. 
  9. Feldbrugge, Ferdinand; Gerard Pieter van den Berg; William B. Simons (1985). Encyclopedia of Soviet law. BRILL. σελ. 461. ISBN 90-247-3075-9. On March 26, 1949, the US Department of State issued a circular letter stating that the Baltic countries were still independent nations with their own diplomatic representatives and consuls. 
  10. Fried, Daniel (14 Ιουνίου 2007). «U.S.-Baltic Relations: Celebrating 85 Years of Friendship» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 19 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2009. From Sumner Wells' declaration of July 23, 1940, that we would not recognize the occupation. We housed the exiled Baltic diplomatic delegations. We accredited their diplomats. We flew their flags in the State Department's Hall of Flags. We never recognized in deed or word or symbol the illegal occupation of their lands. 
  11. Lauterpacht, E.; C. J. Greenwood (1967). International Law Reports. Cambridge University Press. σελίδες 62–63. ISBN 0-521-46380-7. The Court said: (256 N.Y.S.2d 196) "The Government of the United States has never recognized the forceful occupation of Estonia and Latvia by the Soviet Union of Socialist Republics nor does it recognize the absorption and incorporation of Latvia and Estonia into the Union of Soviet Socialist republics. The legality of the acts, laws and decrees of the puppet regimes set up in those countries by the USSR is not recognized by the United States, diplomatic or consular officers are not maintained in either Estonia or Latvia and full recognition is given to the Legations of Estonia and Latvia established and maintained here by the Governments in exile of those countries 
  12. Motion for a resolution on the Situation in Estonia by the European Parliament, B6-0215/2007, 21.5.2007; passed 24.5.2007. Retrieved 1 January 2010.
  13. Dehousse, Renaud (1993). «The International Practice of the European Communities: Current Survey». European Journal of International Law 4 (1): 141. doi:10.1093/oxfordjournals.ejil.a035821. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2007-09-27. https://web.archive.org/web/20070927233741/http://www.ejil.org/journal/Vol4/No1/sr1.html. Ανακτήθηκε στις 2006-12-09. 
  14. European Parliament (January 13, 1983). «Resolution on the situation in Estonia, Latvia, Lithuania». Official Journal of the European Communities. C 42/78. http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/8/80/Europarliament13011983.jpg. 
  15. European Court of Human Rights cases on Occupation of Baltic States
  16. «Seventh session Agenda item 9» (PDF). United Nations, Human Rights Council, Mission to Estonia. 17 Μαρτίου 2008. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2009. The Molotov–Ribbentrop Pact in 1939 assigned Estonia to the Soviet sphere of influence, prompting the beginning of the first Soviet occupation in 1940. After the German defeat in 1944, the second Soviet occupation started and Estonia became a Soviet republic. [νεκρός σύνδεσμος]
  17. Mälksoo, Lauri (2003). Illegal Annexation and State Continuity: The Case of the Incorporation of the Baltic States by the USSR. Leiden – Boston: Brill. ISBN 90-411-2177-3. 
  18. "The Soviet Red Army retook Estonia in 1944, occupying the country for nearly another half century." Frucht, Richard, Eastern Europe: An Introduction to the People, Lands, and Culture, ABC-CLIO, 2005 (ISBN 978-1-57607-800-6), p. 132
  19. «Russia and Estonia agree borders». BBC. 18 May 2005. http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/4559187.stm. Ανακτήθηκε στις April 29, 2009. «Five decades of almost unbroken Soviet occupation of the Baltic states of Estonia, Latvia and Lithuania ended in 1991» 
  20. Country Profiles: Estonia, Latvia, Lithuania at UK Foreign Office
  21. The World Book Encyclopedia (ISBN 0-7166-0103-6)
  22. The History of the Baltic States by Kevin O'Connor (ISBN 0-313-32355-0)
  23. Saburova, Irina (1955). «The Soviet Occupation of the Baltic States». Russian Review (Blackwell Publishing) 14 (1): 36–49. doi:10.2307/126075. 
  24. See, for instance, position expressed by the European Parliament, which condemned "the fact that the occupation of these formerly independent and neutral States by the Soviet Union occurred in 1940 following the Molotov/Ribbentrop pact, and continues." European Parliament (January 13, 1983). «Resolution on the situation in Estonia, Latvia, Lithuania». Official Journal of the European Communities. C 42/78. http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/8/80/Europarliament13011983.jpg. 
  25. "After the German occupation in 1941–44, Estonia remained occupied by the Soviet Union until the restoration of its independence in 1991." KOLK AND KISLYIY v. ESTONIA (European Court of Human Rights 17 January 2006). Text
  26. David James Smith, Estonia: independence and European integration, Routledge, 2001, (ISBN 0-415-26728-5), pXIX
  27. Parrott, Bruce (1995). «Reversing Soviet Military Occupation». State building and military power in Russia and the new states of Eurasia. M.E. Sharpe. σελίδες 112–115. ISBN 1-56324-360-1. 
  28. Van Elsuwege, Peter (Απριλίου 2004). Russian-speaking minorities in Estonian and Latvia: Problems of integration at the threshold of the European Union (PDF). Flensburg Germany: European Centre for Minority Issues. σελ. 2. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 23 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2019. The forcible incorporation of the Baltic states into the Soviet Union in 1940, on the basis of secret protocols to the Molotov-Ribbentrop Pact, is considered to be null and void. Even though the Soviet Union occupied these countries for a period of fifty years, Estonia, Latvia and Lithuania continued to exist as subjects of international law. 
  29. The Forty-Third Session of the UN Sub-Commission Αρχειοθετήθηκε 2015-10-19 στο Wayback Machine. at Google Scholar
  30. Marek (1968). p. 396. "Insofar as the Soviet Union claims that they are not directly annexed territories but autonomous bodies with a legal will of their own, they (The Baltic SSRs) must be considered puppet creations, exactly in the same way in which the Protectorate or Italian-dominated Albania have been classified as such. These puppet creations have been established on the territory of the independent Baltic states; they cover the same territory and include the same population."
  31. Zalimas, Dainius "Commentary to the Law of the Republic of Lithuania on Compensation of Damage Resulting from the Occupation of the USSR" - Baltic Yearbook of International Law. Martinus Nijhoff Publishers, (ISBN 978-90-04-13746-2)
  32. Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο <ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα Sokolov.
  33. Cole, Elizabeth A. (2007). Teaching the violent past: history education and reconciliation. Rowman & Littlefield. σελίδες 233–234. ISBN 978-0-7425-5143-5. 
  34. Combs, Dick (2008). Inside The Soviet Alternate Universe. Penn State Press. σελίδες 258, 259. ISBN 978-0-271-03355-6. The Putin administration has stubbornly refused to admit the fact of Soviet occupation of Latvia, Lithuania and Estonia following World War II, although Putin has acknowledged that in 1989, during Gorbachev's reign, the Soviet parliament officially denounced the Molotov-Ribbentrop Pact of 1939, which led to the forcible incorporation of the three Baltic states into the Soviet Union. 
  35. Bugajski, Janusz (2004). Cold peace. Greenwood Publishing Group. σελ. 109. ISBN 0-275-98362-5. Russian officials persistently claim that the Baltic states entered the USSR voluntarily and legally at the close of World War II and failed to acknowledge that Estonia, Latvia, and Lithuania were under Soviet occupation for fifty years. 
  36. МИД РФ: Запад признавал Прибалтику частью СССР, grani.ru, May 2005
  37. Комментарий Департамента информации и печати МИД России в отношении "непризнания" вступления прибалтийских республик в состав СССР, Ministry of Foreign Affairs (Russia), 7 May 2005
  38. Khudoley (2008), Soviet foreign policy during the Cold War, The Baltic factor, p. 90.
  39. Zalimas, Dainius (2004-01-01). «Commentary to the Law of the Republic of Lithuania on Compensation of Damage Resulting from the Occupation of the USSR». Baltic Yearbook of International Law (Martinus Nijhoff Publishers) 3: 97–164. doi:10.1163/221158903x00063. ISBN 978-90-04-13746-2. https://books.google.com/books?id=7j82fTuPRr8C&pg=PA157. 
  40. Parliamentary Assembly (1996). «OPINION No. 193 (1996) on Russia's request for membership of the Council of Europe». Council of Europe. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2011. 
  41. Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο <ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα CoEoccupied.
  42. Zalimas, Dainius (2004-01-01). «Commentary to the Law of the Republic of Lithuania on Compensation of Damage Resulting from the Occupation of the USSR». Baltic Yearbook of International Law (Martinus Nijhoff Publishers) 3: 97–164. doi:10.1163/221158903x00063. ISBN 978-90-04-13746-2. https://books.google.com/books?id=7j82fTuPRr8C&pg=PA116. 
  43. Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο <ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα RussLithTreaty.
  44. Quiley, John (2001). «Baltic Russians: Entitled Inhabitants or Unlawful Settlers?». Στο: Ginsburgs, George. International and national law in Russia and Eastern Europe [Volume 49 of Law in Eastern Europe]. Martinus Nijhoff Publishers. σελ. 327. 
  45. «Baltic article». The World & I (Washington Times Corp) 2 (3): 692. 1987. 
  46. Shtromas, Alexander; Faulkner, Robert K.; Mahoney, Daniel J. (2003). «Soviet Conquest of the Baltic states». Totalitarianism and the prospects for world order: closing the door on the twentieth century. Applications of political theory. Lexington Books. σελ. 263. ISBN 9780739105337. 
  47. Baltic Military District globalsecurity.org
  48. The Weekly Crier (1999/10) Αρχειοθετήθηκε 2013-06-01 στο Wayback Machine. Baltics Worldwide. Accessed 11 June 2013.
  49. Russia Pulls Last Troops Out of Baltics The Moscow Times. 22 October 1999.
  50. 50,0 50,1 50,2 Text of the Nazi-Soviet Non-Aggression Pact, executed August 23, 1939
  51. Christie, Kenneth, Historical Injustice and Democratic Transition in Eastern Asia and Northern Europe: Ghosts at the Table of Democracy, RoutledgeCurzon, 2002, (ISBN 0-7007-1599-1)
  52. 52,0 52,1 Hiden & Salmon (1994). p. 110.
  53. 53,0 53,1 The Baltic States: Estonia, Latvia and Lithuania by David J. Smith, Page 24, (ISBN 0-415-28580-1)