Κατάλογος αρχηγών κράτους της Λιβύης

Το παρόν άρθρο αποτελεί κατάλογο των αρχηγών κράτους της Λιβύης από την ανεξαρτησία της χώρας το 1951.

Η Λιβύη βρίσκεται σε μια ταραχώδη κατάσταση από την έναρξη της κρίσης της Λιβύης που σχετίζεται με την Αραβική Άνοιξη το 2011. Η κρίση είχε ως αποτέλεσμα την κατάρρευση της Λιβυκής Αραβικής Τζαχιρίγιας και τη δολοφονία του Μουαμάρ Καντάφι, κατά την διάρκεια του Πρώτου Εμφύλιου Πολέμου και της εξωτερικής στρατιωτικής εμπλοκής.^[1]^[2]^[3] Η κρίση κορυφώθηκε από τη βία των φατριών μετά τον Πρώτο Εμφύλιο Πόλεμο, με αποτέλεσμα το ξέσπασμα του Δεύτερου Εμφυλίου Πολέμου, το 2014. ^[4] Η εξουσία της χώρας χωρίζεται ανάμεσα στην Κυβέρνηση της Εθνικής Σταθερότητας (ΚΕΣ/GNS) - που υποστηρίζεται από την Βουλή των Αντιπροσώπων - στο Τομπούρκ και της Κυβέρνησής της Εθνικής Ενότητας (ΚΕΕ/GNU) στην Τρίπολη και των αντίστοιχων υποστηρικτών τους, καθώς και διάφορων τζιχαντιστικών ομάδων και φυλετικών στοιχείων που ελέγχουν τμήματα της χώρας.

Αρχηγοί κράτους της Λιβύης (1951-σήμερα)

Βασίλειο της Λιβύης (1951–1969)
No.	Ονοματεπώνυμο	Πορτρέτο	Διάρκεια ζωής	Βασιλεία			Dynasty
No.	Ονοματεπώνυμο	Πορτρέτο	Διάρκεια ζωής	Έναρξη	Λήξη	Διάρκεια	Dynasty
1	Ίδρις Α		1889–1983	24 Δεκεμβρίου 1951	1 Σεπτεμβρίου 1969	700855816560000000017 έτη, 251 ημέρες	Σενούσι
1	Ίδρις Α		1889–1983	Ο πρώτος και μόνος βασιλιάς της Λιβύης. Εκθρονίστηκε από το πραξικόπημα του 1969.^[5]
Δικτατορία του Καντάφι (1969–2011) [Επεξεργασία \| επεξεργασία κώδικα] Λιβυκή Αραβική Δημοκρατία (1969–1977) [Επεξεργασία \| επεξεργασία κώδικα]
No.	Ονοματεπώνυμο	Πορτρέτο	Διάρκεια ζωής	Θητεία			Πολιτικό κόμμα
No.	Ονοματεπώνυμο	Πορτρέτο	Διάρκεια ζωής	Έναρξη	Λήξη	Διάρκεια	Πολιτικό κόμμα
2	Μουαμάρ Καντάφι		1942–2011	1 Σεπτεμβρίου 1969	2 Μαρτίου 1977	70082366280000000007 έτη, 182 ημέρες	Στρατιωτικός / Αραβική Σοσιαλιστική Ένωση
2	Μουαμάρ Καντάφι		1942–2011	Πρόεδρος του Λιβυκού Επαναστατικού Συμβουλίου. Διέλυσε το ΡΕΣ στις 2 Μαρτίου 1977, μετά την υιοθέτηση της Διακήρυξης για την Εγκαθίδρυση της Εξουσίας του Λαού από το Γενικό Λαικό Κογκρέσο της Λιβύης.^[6]
Λιβυκή Αραβική Τζαμαχιρίγια (1977–2011) [Επεξεργασία \| επεξεργασία κώδικα]
(2)	Μουαμάρ Καντάφι		1942–2011	2 Μαρτίου 1977	2 Μαρτίου 1979	2 έτη	Στρατιωτικός / Ανεξάρτητος (Ισλαμιστής σοσιαλιστής)
(2)	Μουαμάρ Καντάφι		1942–2011	Γενικός Γραμματέας του Γενικού Λαϊκού Κογκρέσου. Ο Καντάφι αποκήρυξε όλες τις κυβερνητικές λειτουργίες στις 2 Μαρτίου 1979. Παρόλα αυτά, ως ηγέτης της επανάστασης, διατήρησε τον πλήρες έλεγχο της Λιβύης μέχρι που καθαιρέθηκε και σκοτώθηκε κατά την διάρκεια του Πρώτου Λιβυκού Εμφυλίου Πολέμου το 2011.^[7]^[8]^[9]
3	Αμπντούλ Ατί αλ-Ομπέιντι		1939–2023	2 Μαρτίου 1979	7 Ιανουαρίου 1981	70075842800000000001 έτος, 311 ημέρες	Ανεξάρτητος (Ισλαμιστής σοσιαλιστής)
3	Αμπντούλ Ατί αλ-Ομπέιντι		1939–2023	Γενικός Γραμματέας της Γενικής Λαικου Κογκρέσου.
4	Μοχάμεντ αζ-Ζαρούγκ Ρατζάμπ		born 1940	7 Ιανουαρίου 1981	15 Φεβρουαρίου 1984	70079804240000000003 έτη, 39 ημέρες	Ανεξάρτητος (Ισλαμιστής σοσιαλιστής)
4	Μοχάμεντ αζ-Ζαρούγκ Ρατζάμπ		born 1940	Γενικός Γραμματέας της Γενικού Λαικου Κογκρέσου.
5	Μίφτα αλ-Ούστα Ουμάρ		1935–2010	15 Φεβρουαρίου 1984	7 Οκτωβρίου 1990	70082095632000000006 έτη, 234 ημέρες	Ανεξάρτητος (Ισλαμιστής σοσιαλιστής)
5	Μίφτα αλ-Ούστα Ουμάρ		1935–2010	Γενικός Γραμματέας του Γενικού Λαικου Κογκρέσου.
6	Αμπντούλ Ραζάκ ασ-Σάουσα		1933–2016	7 Οκτωβρίου 1990	18 Ιανουαρίου 1992	70074045680000000001 έτος, 103 ημέρες	Ανεξάρτητος (Ισλαμιστής σοσιαλιστής)
6	Αμπντούλ Ραζάκ ασ-Σάουσα		1933–2016	Γενικός Γραμματέας του Γενικού Λαικου Κογκρέσου.
7	Μουχάμαντ ασ-Ζεντάνι		1937-	18 Ιανουαρίου 1992	3 Μαρτίου 2008	700850880960000000016 έτη, 45 ημέρες	Ανεξάρτητος (Ισλαμιστής σοσιαλιστής)
7	Μουχάμαντ ασ-Ζεντάνι		1937-	Γενικός Γραμματέας του Γενικού Λαικου Κογκρέσου.
8	Μίφτα Μουχάμεντ Κ'έμπα		1947-	3 Μαρτίου 2008	5 Μαρτίου 2009	70073173040000000001 έτος, 2 ημέρες	Ανεξάρτητος (Ισλαμιστής σοσιαλιστής)
8	Μίφτα Μουχάμεντ Κ'έμπα		1947-	Γενικός Γραμματέας του Γενικού Λαικου Κογκρέσου.
9	Ιμπαρέκ Σαμέχ		1952-	5 Μαρτίου 2009^[10]	26 Ιανουαρίου 2010	7007282528000000000327 ημέρες	Ανεξάρτητος (Ισλαμιστής σοσιαλιστής)
9	Ιμπαρέκ Σαμέχ		1952-	Γενικός Γραμματέας του Γενικού Λαικου Κογκρέσου.
10	Μοχάμεντ Αμπού αλ-Κασίμ αλ-Ζουάι		1952-	26 Ιανουαρίου 2010^[11]	23 Αυγούστου 2011	70074961520000000001 έτος, 209 ημέρες	Ανεξάρτητος (Ισλαμιστής σοσιαλιστής)
10	Μοχάμεντ Αμπού αλ-Κασίμ αλ-Ζουάι		1952-	Γενικός Γραμματέας του Γενικού Λαικου Κογκρέσου. Καθαιρέθηκε κατά την διάρκεια της Μάχης της Τρίπολης το 2011.
Μεταβατική περίοδος (2011–σήμερα) [Επεξεργασία \| επεξεργασία κώδικα]
11	Μουσταφά Αμπντούλ Τζαλίλ		1952-	5 Μαρτίου 2011	8 Αυγούστου 2012	70074503600000000001 έτος, 156 ημέρες	Ανεξάρτητος
11	Μουσταφά Αμπντούλ Τζαλίλ		1952-	Πρόεδρος του Εθνικού μεταβατικού Συμβουλίου. Σε εξέγερση μέχρι τις 23 Αυγούστου 2011, με έδρα το Μπεγκάζι.
—	Μοχάμεντ αλ-Σαλίμ		1935-	8 Αυγούστου 2012	9 Αυγούστου 2012	70048640000000000001 ημέρα	Ανεξάρτητος
—	Μοχάμεντ αλ-Σαλίμ		1935-	Προσωρινός Πρόεδρος του Γενικού Εθνικού Κογκρέσου. Συμβολικός αρχηγός του κράτους για την παράδοση της εξουσίας από το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο.
12	Μοχάμεντ Μαγκαριάφ		1940-	9 Αυγούστου 2012	28 Μαιου 2013	7007252288000000000292 ημέρες	Κόμμα Εθνικού Μετώπου
12	Μοχάμεντ Μαγκαριάφ		1940-	Πρόεδρος του Γενικού Εθνικού Κογκρέσου. Παραιτήθηκε για νομικούς λόγους στις 14 Μαιου 2013.
—	Γκιούμα Αχμέντ Αντίγκια		1950-	28 Μαιου 2013	25 Ιουνίου 2013	700624192000000000028 ημέρες	Ανεξάρτητος
—	Γκιούμα Αχμέντ Αντίγκια		1950-	Προσωρινός Πρόεδρος του Γενικού Εθνικού Κογκρέσου.
13	Νουρί Μπουσαχμάιν		1956-	25 Ιουνίου 2013	5 Απριλίου 2016	70078773920000000002 έτη, 285 ημέρες	Ανεξάρτητος
13	Νουρί Μπουσαχμάιν		1956-	Πρόεδρος του Γενικού Εθνικού Κογκρέσου. Σε εξέγερση, με έδρα την Τρίπολη. Παγκοσμίως αναγνωρισμένος μέχρι τις 4 Απριλίου 2014.

Μετά τις εκλογές του 2014, η κυβέρνηση χωρίστηκε ανάμεσα στην νεοεκλεγείσα Βουλή των Αντιπροσώπων και στο απερχόμενο Γενικό Εθνικό Κογκρέσο, έχοντας ως αποτέλεσμα τον Δεύτερο Λιβυκό Εμφύλιο Πόλεμο. Οι εκλογές του 2014 ανακηρύχθηκαν άκυρες από το Ανώτατο Δικαστήριο της Λιβύης τον Νοέμβριο του 2014.

—	Αμπού Μπακρ Μπαίρα		1941-	4 Αυγούστου2014	5 Αυγούστου 2014	70048640000000000001 ημέρα	Ανεξάρτητος
—	Αμπού Μπακρ Μπαίρα		1941-	Προσωρινός Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Λιβύης. Συμβολικός αρχηγός του κράτους για την αλλαγή της εξουσίας.
14	Αγκίλα Σαλέχ Ίσα		1944-	5 Αυγούστου 2014	15 Μαρτίου 2021	70082085264000000006 έτη, 222 ημέρες	Ανεξάρτητος
14	Αγκίλα Σαλέχ Ίσα		1944-	Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Λιβύης. Σε εξέγερση, με έδρα το Τομπρούκ. Παγκοσμίως αναγνωρισμένος μέχρι τις 12 Μαρτίου 2016.

Μετά την ορκωμοσία του Προεδρικού Συμβουλίου και της Εθνικής Κυβέρνησης, η εξουσία παρέμεινε χωρισμένη ανάμεσα στην Βουλή των Αντιπροσώπων και την Κυβέρνηση Εθνικής Λύτρωσης. Αμέσως μετά το Ανώτατο Συμβούλιο της Επανάστασης ιδρύθηκε επίσης.

15	Φαγέζ αλ Ζαράζ		1960-	30 Μαρτίου 2016	15 Μαρτίου 2021	70081564704000000004 έτη, 350 ημέρες	Ανεξάρτητος
15	Φαγέζ αλ Ζαράζ		1960-	Πρόεδρος του Προεδρικού Συμβουλίου. Υπηρέτησε ταυτοχρόνως και ως πρωθυπουργός. Παγκοσμίως αναγνωρισμένος, με έδρα την Τρίπολη.
16	Μοχάμεντ αλ Μενφί		1976-	15 Μαρτίου 2021	Εν ενεργεία	70081575072000000004 έτη, 362 ημέρες	Ανεξάρτητος
16	Μοχάμεντ αλ Μενφί		1976-	Πρόεδρος του Προεδρικού Συμβουλίου. Αναγνωρισμένος παγκοσμίως, με έδρα την Τρίπολη.

Χρονοδιάγραμμα

Επόμενες εκλογές

Βλέπε επίσης

Παραπομπές

↑ «Libya mired in chaos 10 years after Arab Spring». Agence France-Presse. France 24. 10 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2022.
↑ «10 years since Kadhafi death, stability still eludes Libya». Agence France-Presse. France 24. 19 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2022.
↑ «Feature: Libyans struggling in poverty, chaos 10 years after NATO intervention». Xinhua News Agency. 7 Μαΐου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2022.
↑ «Libya's Second Civil War: How did it come to this?». Conflict News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.

National Post View (24 Φεβρουαρίου 2015). «National Post View: Stabilizing Libya may be the best way to keep Europe safe». National Post. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.
↑ «KING IDRIS, OUSTED IN '69 BY QADDAFI, DIES IN CAIRO». The New York Times. 26 Μαΐου 1983. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2021.
↑ «Libya Reorganizes Government». The New York Times. 4 Μαρτίου 1977. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2021.
↑ Wynne-Jones, Jonathan (19 Μαρτίου 2011). «Libyan minister claims Gaddafi is powerless and the ceasefire is 'solid'». The Daily Telegraph. London. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2011.
↑ «Gaddafi: Libya dignity under attack». Al Jazeera. 2 Μαρτίου 2011. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2011. Libyan leader Muammar Gaddafi has said that he is not a president and so cannot resign his position, and that power is in the hands of the people, during a televised public rally in the capital, Tripoli.
↑ Neil MacFarquhar (20 Οκτωβρίου 2011). «An Erratic Leader, Brutal and Defiant to the End». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2021.
↑ «Limited Reshuffle in GP Congress, GP Committee». The Tripoli Post. 6 Μαρτίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2021.
↑ «Friend of Gaddafi named to head Libyan parliament». afran.ir. 27 Ιανουαρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2021.

[1] «Libya mired in chaos 10 years after Arab Spring». Agence France-Presse. France 24. 10 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2022.

[2] «10 years since Kadhafi death, stability still eludes Libya». Agence France-Presse. France 24. 19 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2022.

[3] «Feature: Libyans struggling in poverty, chaos 10 years after NATO intervention». Xinhua News Agency. 7 Μαΐου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2022.

[4] «Libya's Second Civil War: How did it come to this?». Conflict News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.

National Post View (24 Φεβρουαρίου 2015). «National Post View: Stabilizing Libya may be the best way to keep Europe safe». National Post. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2015.

[5] «KING IDRIS, OUSTED IN '69 BY QADDAFI, DIES IN CAIRO». The New York Times. 26 Μαΐου 1983. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2021.

[6] «Libya Reorganizes Government». The New York Times. 4 Μαρτίου 1977. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2021.

[telegraph_gaddafi-7] Wynne-Jones, Jonathan (19 Μαρτίου 2011). «Libyan minister claims Gaddafi is powerless and the ceasefire is 'solid'». The Daily Telegraph. London. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2011.

[jazeera_gaddafi-8] «Gaddafi: Libya dignity under attack». Al Jazeera. 2 Μαρτίου 2011. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2011. Libyan leader Muammar Gaddafi has said that he is not a president and so cannot resign his position, and that power is in the hands of the people, during a televised public rally in the capital, Tripoli.

[nyt_gaddafi-9] Neil MacFarquhar (20 Οκτωβρίου 2011). «An Erratic Leader, Brutal and Defiant to the End». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2021.

[10] «Limited Reshuffle in GP Congress, GP Committee». The Tripoli Post. 6 Μαρτίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2021.

[11] «Friend of Gaddafi named to head Libyan parliament». afran.ir. 27 Ιανουαρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2021.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

Αρχηγοί κράτους της Λιβύης (1951-σήμερα)

Δικτατορία του Καντάφι (1969–2011)

Λιβυκή Αραβική Δημοκρατία (1969–1977)

Λιβυκή Αραβική Τζαμαχιρίγια (1977–2011)

Μεταβατική περίοδος (2011–σήμερα)

Χρονοδιάγραμμα

Επόμενες εκλογές

Βλέπε επίσης

Παραπομπές