Καστέλλο ντελ Βαλεντίνο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 45°3′14.5080″N 7°41′12.7237″E / 45.054030000°N 7.686867694°E / 45.054030000; 7.686867694

Καστέλλο ντελ Βαλεντίνο
Valentino castle.jpg
Το Καστέλλο ντελ Βαλεντίνο: στο βάθος η ανατολική πτέρυγα.
Είδοςσατώ[1]
ΔιεύθυνσηViale Mattioli, 39, - Torino[2]
Γεωγραφικές συντεταγμένες45°3′15″N 7°41′13″E
Διοικητική υπαγωγήΤορίνο[3]
ΧώραΙταλία[3]
ΙδιοκτήτηςΠολυτεχνείο του Τορίνο
Όροφοι4
Προστασίαιταλικό πολιτισμικό αγαθό[2] και τμήμα μνημείου παγκόσμιας κληρονομιάς (από 1997)
Ιστότοπος
Επίσημος ιστότοπος
Commons page Πολυμέσα

Το Καστέλλο ντελ Βαλεντίνο, ιταλ. Castello del Valentino, είναι ένα ιστορικό κτήριο βορειοδυτικά του Τορίνο, στην Ιταλία. Βρίσκεται στο Πάρκο ντελ Βαλεντίνο και είναι η έδρα του Τμήματος Αρχιτεκτονικής της Πολυτεχνικής Σολής του Τορίνο. Ήταν μία από τις κατοικίες του βασιλικού Οίκου της Σαβοΐας και περιλαμβάνεται στον κατάλογο των Τόπων Παγκοσμίου Κληρονομίας της ΟΥΝΕΣΚΟ από το 1997.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Εμμανουήλ-Φιλιβέρτος δούκας της Σαβοΐας αγόρασε το αρχαίο κάστρο, που υπήρχε εδώ, μετά από τη συμβουλή του Αντρέα Παλλάντιο. Το όνομα του κάστρου μνημονεύεται από το 1275 και μάλλον προέρχεται από τον Άγιο Βαλεντίνο, που τα λείψανά του βρίσκονται στον γειτονικό ναό.

Η τωρινή κατασκευή οφείλεται στην πριγκίπισσα Χριστίνα-Μαρία των Βουρβόνων (1606-1663), σύζυγο του Βίκτωρα-Αμεδαίου Α΄ (εγγονού του Εμμανουήλ-Φιλιβέρτου]]). που κατοίκησε εδώ από το 1630. Ο αρχιτέκτονας Κάρλο ντι Καστελλαμόντε ανακαίνισε δραστικά την κατασκευή, με τη βοήθεια του γιου του Αμεντέο ντι Καστελλαμόντε. Οι εργασίες ξεκίνησαν από το 1633 και διήρκεσαν ως το 1660.

Έχει σχήμα Π: είναι ένα ορθογώνιο χωρίς τη δυτική πλευρά, με τέσσερις πύργους, έναν σε κάθε γωνία. Η ευρεία εσωτερική αυλή έχει μαρμάρινο δάπεδο. Εκτός από το ισόγειο υπάρχουν δύο όροφοι· οι στέγες αποτελούν ψευδο-όροφο σε γαλλικό στυλ. H πρόσοψη φέρει έναν μεγάλο θυρεό του Οίκου της Σαβοΐας. Κάθε πλαϊνή πτέρυγα προεκτείνεται με μία στοά. Στη δυτική πλευρά που δεν έχει κτίσμα, υπάρχει κιγκλίδωμα. Στο ορθογώνιο κτήριο έχει προεκταθεί η ανατολική του πλευρά προς το νότο με μία πτέρυγα, κατά μήκος του ποταμού Πάδου.

Ελάσσονες μετατροπές έγιναν στις αρχές του 19ου αι. και επίσης τότε Γαλλικά στρατεύματα μετέφεραν την επίπλωση του 17ου αι, που είχε. Για το επόμενο ήμισυ του αιώνα το ανάκτορο ήταν σχεδόν εγκαταλελειμμένο και περιήλθε σε κατάσταση ερείπωσης. Το 1860 εκτελέστηκαν οι ανακαινίσεις, όταν επελέγη ως η έδρα του Τμήματος Μηχανικών. Τα πρόσφατα έτη αποκαταστάθηκε περισσότερο.

Σήμερα είναι το κεντρικό κτήριο του Τμήματος Αρχιτεκτονικής της Πολυτεχνικής Σχολής του Τορίνο. Οι Βοτανικοί Κήποι του Πανεπιστημίου του Τορίνο είναι ένας ιστορικός βοτανικός κήπος στην περιοχή του κάστρου.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πινακοθήκη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. archINFORM. 7663. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2018.
  2. 2,0 2,1 dati.beniculturali.it.
  3. 3,0 3,1 archINFORM. 7663. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Castello del Valentino της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).