Καρτέλ Κάλι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το Καρτέλ Κάλι (ισπανικά: Cartel de Cali) ήταν ένα καρτέλ ναρκωτικών με έδρα τη νότια Κολομβία, γύρω από την πόλη Κάλι και το τμήμα Valle del Cauca. Ιδρυτές του ήταν οι Gilberto Rodríguez Orejuela ,Chepe Santacruz και Miguel Rodríguez Orejuela.Αξίζει να σημειωθεί, ότι για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα το καρτέλ του Κάλι δρούσε  παράλληλα και ενίοτε συνεργαζόταν τόσο με το καρτέλ του Μεντεγίν του Εσκομπάρ όσο και με τα μεξικανικά καρτέλ. Το καρτελ εγινε αυτονομο από τον Πάμπλο Εσκομπάρ και τους συνεργάτες του στο Μεντεγίν το 1987, όταν ο Χέλμερ «Πάτσο» Ερέρα εντάχθηκε σε ένα εκτελεστικό συμβούλιο τεσσάρων ατόμων που διοικούσε το καρτέλ.[2] Στο αποκορύφωμα της βασιλείας του Καρτέλ του Κάλι από το 1993-1995, αναφέρθηκε ότι είχαν τον έλεγχο πάνω από το 80% της παγκόσμιας αγοράς κοκαΐνης και λέγεται ότι ήταν άμεσα υπεύθυνοι για την ανάπτυξη της αγοράς κοκαΐνης στην Ευρώπη, ελέγχοντας το 80% της αγορά και εκεί.[3] Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, η διεθνής αυτοκρατορία διακίνησης ναρκωτικών του Καρτέλ του Κάλι ήταν μια εγκληματική επιχείρηση 7 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως. [1] [2]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Καρτέλ Κάλι δημιουργήθηκε από τους αδελφούς Rodriguez Orejuela και τον Santacruz, όλοι προερχόμενοι από υψηλότερο κοινωνικό υπόβαθρο σε σχέση με τους περισσότερους διακινητές της εποχής. Η αναγνώριση αυτού του κοινωνικού υπόβαθρου εμφανίστηκε στο ψευδώνυμο της ομάδας ως "Los Caballeros de Cali" ("Κύριοι του Κάλι"). Η ομάδα αρχικά συγκεντρώθηκε ως ένα κύκλωμα απαγωγέων γνωστό ως "Las Chemas", του οποίου ηγήθηκε ο Luis Fernando Tamayo García. Οι Las Chemas ενεπλάκησαν σε πολλές απαγωγές, συμπεριλαμβανομένων των δύο Ελβετών πολιτών: ενός διπλωμάτη, του Herman Buff, και ενός μαθητή, του Zack "Jazz Milis" Martin. Οι απαγωγείς φέρεται να έφεραν στην συμμορία περίπου 700.000 δολάρια ως λύτρα. Η ομάδα ενεπλάκη αρχικά στη διακίνηση μαριχουάνας. Λόγω του χαμηλού ποσοστού κέρδους του προϊόντος και των μεγάλων ποσών που απαιτούνται για τη διακίνηση για την κάλυψη πόρων, η νεοσύστατη ομάδα αποφάσισε να στρέψει το ενδιαφέρον της σε ένα πιο προσοδοφόρο ναρκωτικό, την κοκαΐνη. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, το καρτέλ έστειλε τον Hélmer Herrera στην πόλη της Νέας Υόρκης για να δημιουργήσει ένα κέντρο διανομής, σε μια εποχή που η Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών των Ηνωμένων Πολιτειών (DEA) θεωρούσε την κοκαΐνη λιγότερο σημαντική από την ηρωίνη. Η ηγεσία του Καρτέλ του Κάλι αποτελούνταν από τους Gilberto Rodríguez Orejuela , Miguel Rodríguez Orejuela , José Santacruz Londoño και Hélmer Herrera. Μερικοί κορυφαίοι συνεργάτες ήταν ο Victor Patiño Fomeque , ο Henry Loaiza Ceballos , το πρώην μέλος του αντάρτικου José Fedor Rey και ο Phanor Arizabaleta-Arzayus. [3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Αναστάση, Τάσος (27 Φεβρουαρίου 2020). «Οι κύριοι του Κάλι - Ένα από τα πιο αιμοσταγή καρτέλ του κόσμου» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2022. 
  2. Δαρζάνου, Κυριακή· Δαρζάνου, Κυριακή (29 Δεκεμβρίου 2020). «Καρτέλ Κάλι: Ένα από τα πιο αιμοσταγή καρτέλ του κόσμου | Ιστορία». MAXMAG | Πολιτισμός, Τέχνες, Διασκέδαση, Ομορφιά. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2022. 
  3. «Καρτέλ "Κάλι": Νεκρός ο Χιλμπέρτο Ροντρίγκεζ Ορεχουέλα». antenna.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2022. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Cali Cartel στο Wikimedia Commons