Καρλότα του Βελγίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Καρλότα
Πριγκίπισσα του Βελγίου
Αυτοκράτειρα του Μεξικού
Princess Charlotte of Belgium, Empress of Mexico.jpg
Αυτοκρατορική σύζυγος του Μεξικού
Περίοδος 10 Απριλίου 1864 – 15 Μαιου 1867
Στέψη 10 Απριλίου 1864
Προκάτοχος Άννα Μαρία ντε Ουάρτε ι Μουνίς
Διάδοχος Κατάργηση μοναρχίας
Γέννηση 7 Ιουνίου 1840
Παλάτι του Λάκεν, Βρυξέλλες, Βέλγιο
Θάνατος 19 Ιανουαρίου 1927 (86 ετών)
Μέισε, Βέλγιο
Τόπος ταφής Βασιλική Κρύπτη, Λάκεν
Σύζυγος Μαξιμιλιανός Α΄ του Μεξικού
Επίγονοι Θετοί
Αυγουστίν ντε Ιτουρμπίδε ι Γκριν
Σαλβαδόρ ντε Ιτουρμπίδε ι Μαρσάν
Πλήρες όνομα
   Μαρία Καρλότα Αμέλια Αυγούστα Βικτώρια Κλημεντίνη Λεοπολδίνα
Γαλλικά: Marie Charlotte Amélie Augustine Victoire Clémentine Léopoldine
Γερμανικά: Maria Charlotte Amelie Augusta Viκtoria Clementina Leopoldina
Ολλανδικά: Maria Charlotta Amelia Augusta Victoria Clementina Leopoldina
Ισπανικά: María Carlota Amelia Augusta Victoria Clementina Leopoldina
Οίκος Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα
(από την γέννηση)
Αψβούργων-Λωρραίνης
(από τον γάμο)
Πατέρας Λεοπόλδος Α΄ του Βελγίου
Μητέρα Πριγκίπισσα Λουίζα της Ορλεάνης
Θρησκεία Ρωμαιοκαθολικισμός
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Η Καρλότα του Βελγίου (Charlotte of Belgium, 7 Ιουνίου 184019 Ιανουαρίου 1927) ήταν η μοναχοκόρη του βασιλιά Λεοπόλδου Α΄ του Βελγίου και σύζυγος του αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού Α΄ του Μεξικού.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Καρλότα γεννήθηκε στις 7 Ιουνίου 1840 στο Λάκεν των Βρυξελλών και ήταν η μοναχοκόρη του βασιλιά Λεοπόλδου Α΄ του Βελγίου και της δεύτερης συζύγου του Λουίζας της Ορλεάνης. Ονομάσθηκε Καρλότα προς τιμήν της πρώτης συζύγου του πατέρα της, Πριγκίπισσα Καρλότα της Ουαλίας, η οποία πέθανε κατά τη διάρκεια του τοκετού το 1817.

Στα νιάτα της, η Καρλότα έμοιαζε με τη μητέρα της και διαπιστώθηκε ότι η ομορφιά της διέθετε ευαίσθητα χαρακτηριστικά. Σε συνδυασμό με την ιδιότητά της ως μοναδική κόρη του βασιλιά Λεοπόλδου, ήταν μια επιθυμητή νύφη.

Στις 27 Ιουλίου 1857 παντρεύτηκε τον δεύτερο εξάδελφό της Μαξιμιλιανό, Αρχιδούκα της Αυστρίας. Το ζευγάρι δεν απέκτησε παιδιά. Η Καρλότα μαζί με τον σύζυγό της, είχαν υιοθετήσει για καθαρά πολιτικούς λόγους, τα δύο εγγόνια του πρώην βασιλιά του Μεξικού Αυγουστίν Α΄, τον Αυγουστίν ντε Ιτουρμπίδε ι Γκριν και τον εξάδελφό του Σαλβαδόρ ντε Ιτουρμπίδε ι Μαρσάν και είχαν αποφασίσει να τα μεγαλώσουν ως κανονικούς διαδόχους του θρόνου του Μεξικού.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1860, ο φιλόδοξος Ναπολέων Γ΄ ξεκίνησε τη γαλλική παρέμβαση στο Μεξικό. Η Γαλλία, πρόθυμη να μετατρέψει το Μεξικό σε δορυφορικό κράτος, έψαξε για μια κατάλληλη φιγούρα για να υπηρετήσει ως ο ονομαστικός αυτοκράτορας του Μεξικού.

Η επιλογή ήταν ο Μαξιμιλιανός, ο οποίος δεν είχε καμία πραγματική εξουσία στην Ιταλία και ήταν πρόθυμος για έναν πιο απαιτητικό ρόλο. Στις 10 Απριλίου 1864 ο Μαξιμιλιανός στέφθηκε αυτοκράτορας του Μεξικού και η Καρλότα ως σύζυγός του αυτοκράτειρα. Τρία χρόνια αργότερα ο αυτοκράτορας Μαξιμιλιανός καταλήφθηκε από τις δυνάμεις του Μεξικού και εκτελέστηκε στις 19 Ιουνίου 1867.

Μετά τη δολοφονία του Μαξιμιλιανού η Καρλότα επέστρεψε στο Βέλγιο και μαζί με την νύφη της, βασίλισσα Μαρία Ενριέττα, εγκαταστάθηκαν στο Παλάτι Μπουσού στο Μέισε. Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο βασιλιάς Λεοπόλδος Β΄ νοιαζόταν για την αδελφή του. Η χήρα Καρλότα έγραψε ένα γράμμα για τη βαθιά ευγνωμοσύνη της φροντίδας που έλαβε από τον αδελφό της και τα ανίψια της.

Έμεινε βαθιά ερωτευμένη με τον σύζυγό της. Μετά το θάνατό του, λάτρευε όλα τα σωζόμενα υπάρχοντα που είχε απολαύσει από κοινού.

Πέθανε από πνευμονία που προκλήθηκε από τη γρίπη στις 19 Ιανουαρίου 1927 στο Παλάτι Μπουσού σε ηλικία 86 ετών. Θάφτηκε στη Βασιλική Κρύπτη της Εκκλησίας της Παναγίας του Λάκεν.

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 7 Ιουνίου 1840 – 27 Ιουλίου 1857: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Καρλότα του Βελγίου, Πριγκίπισσα της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα
  • 27 Ιουλίου 1857 – 10 Απριλίου 1864: Η Αυτοκρατορική και Βασιλική Υψηλότητα Η Αρχιδούκισσα Καρλότα της Αυστρίας, Πριγκίπισσα Καρλότα του Βελγίου, Πριγκίπισσα της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα, Δούκισσα της Σαξονίας, Βασιλική Πριγκίπισσα της Ουγγαρίας και της Βοημίας
  • 10 Απριλίου 1864 – 15 Μαΐου 1867: Η Αυτοκρατορική της Μεγαλειότητα Καρλότα, Αυτοκράτειρα του Μεξικού
  • 15 Μαΐου 1867– 19 Ιανουαρίου 1927: Η Αυτοκρατορική της Μεγαλειότητα Η Αυτοκράτειρα Καρλότα του Μεξικού

Τιμητικές διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Flag of the Habsburg Monarchy.svg Αυστριακή Αυτοκρατορία: Ντάμα του Τάγματος του Έναστρου Σατυρού - Ordre de la Croix étoilée autro-hongrois.jpg[1]
  • Flag of Spain.svg Ισπανία: 525η Ντάμα του Τάγματος της Βασίλισσας Μαρίας Λουίζας - Order of Queen Maria Luisa (Spain) - ribbon bar.png
  • Malteserkreuz.svg Μάλτα: Ντάμα Μεγαλόσταυρου της Τιμής και της Αφοσίωσης του Κυρίαρχου Στρατιωτικού Τάγματος της Μάλτας - SMOM-gc.svg[2]
  • Flag of the Second Mexican Empire (1865-1867).svg Μεξικανική Αυτοκρατορία: Μεγαλόσταυρος του Αυτοκρατορικού Τάγματος του Αγίου Καρόλου - Imperial Order of Saint Charles (Mexico) - ribbon bar.gif (Δεύτερη Μεξικανική Αυτοκρατορία).

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. . https://dcms.lds.org/delivery/DeliveryManagerServlet?dps_pid=IE7470759. 
  2. Buyers, Christopher (2009). «Mexico—The Habsburg Dynasty—Genealogy». The Royal ark (royalark.net). Ανακτήθηκε στις 1 March 2013. 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Prince Michael of Greece (1998). The Empress of Farewells: The Story of Charlotte, Empress of Mexico. New York. .
  • del Paso, Fernando (1987). Noticias del Imperio. México. 
  • Bibesco, Princesse Marthe (1962). Charlotte et Maximilien. Paris. 
  • Castelot, André (1985). Maximiliano y Carlota. La Tragedia de la Ambición. México. 
  • Corti, Conte Egon Caesar (1924). Maximilian und Charlotte von Mexiko. Nach dem bisher unveröffentlichten Geheimarchive des Kaisers Maximilian und sonstigen unbekannten Quellen. 2 vols. Zurich, Leipzig, Viena. 
  • Corti, Conte Egon Caesar (1953). Maximilian von Mexiko. Die Tragödie eines Kaisers. Francfort del Meno. 
  • Desternes, Suzanne. Chandet, Henriette (1964). Maximilien et Charlotte. Paris. 
  • Gómez Tepexicuapan, Amparo (2001). Igler, Susanne. Spiller, Roland, επιμ. Carlota en México. Más nuevas del imperio. Francfort del Meno: Estudios interdisciplinarios acerca de Carlota de México, σελ. 27–40. 
  • Miguel de Grecia (2000). La Emperatriz del Adiós. El trágico destino del emperador Maximiliano y su mujer Carlota. Barcelona. 
  • Harding, Bertita (1934). Phantom Crown: The story of Maximilian and Carlota of Mexico. New York. 
  • Haslip, Joan (1972). The Crown of Mexico: Maximilian and his Empress Carlota (2nd έκδοση). New York. 
  • Hyde, Montgomery H. (1946). Mexican Empire. The history of Maximilian and Carlota of Mexico. London. 
  • Igler, Susanne (2002). Carlota de México. Mexico. 
  • ——— (2006). Carlota de México. Grandes Protagonistas de la Historia Mexicana (2nd έκδοση). 
  • ——— (2007). De la intrusa infame a la loca del castillo: Carlota de México en la literatura de su 'patria adoptiva'. Frankfurt: Peter Lang. 
  • Kerckvoorde, Mia (1981). Charlotte: La passion et la fatalité. Paris. 
  • Maria y Campos, Armando (1944). Carlota de Bélgica: La infortunada Emperatriz de México. México. 
  • Praviel, Armand (1937). La vida trágica de la emperatriz Carlota. Buenos Aires. 
  • Ridley, Jasper (2001). Maximilian & Juarez. London: Phoenix Press. 
  • Vázquez-Lozano, Gustavo (2016). Emperor Maximilian I of Mexico: The Life of the Only European Monarch in Mexico. Cambridge: Charles River Editors. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Καρλότα του Βελγίου
Νεότερος κλάδος του Οίκου των Βέττιν
Γέννηση: 7 Ιουνίου 1840 Θάνατος: 19 Ιανουαρίου 1927
Αυτοκρατορικός Οίκος του Μεξικού
Κενό
Τελευταίος που έφερε τον τίτλο ήταν
Άννα Μαρία ντε Ουάρτε ι Μουνίς
Αυτοκρατορική σύζυγος του Μεξικού
10 Απριλίου 1864 – 15 Μαΐου 1867
Η μοναρχία καταργήθηκε
Τίτλοι σε διεκδίκηση
Κενό
Τελευταίος που έφερε τον τίτλο ήταν
Άννα Μαρία ντε Ουάρτε ι Μουνίς
— ΚΑΤ' ΟΝΟΜΑ —
Αυτοκρατορική σύζυγος του Μεξικού
15 Μαΐου 1867 – 19 Ιουνίου 1867