Μετάβαση στο περιεχόμενο

Καρακορούμ (πόλη)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Καρακορούμ
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Καρακορούμ
47°11′51″N 102°49′26″E
ΧώραΜογγολία
Διοικητική υπαγωγήΟβορκχανγκάι
Ίδρυση1220
Έκταση2.072 km²
Υψόμετρο1.471 μέτρα
Πληθυσμός9.439 (2015)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Το Καρακορούμ, υπήρξε ιστορική πρωτεύουσα της Μογγολικής Αυτοκρατορίας μεταξύ 1235 και 1260. Σήμερα είναι έρημος δυτικά του Ουλάν Μπατόρ στην κοιλάδα Ορχόν στην ανατολική πλευρά αυτού του ποταμού. Συνορεύει με τον βόρειο τοίχο της μονής Erdene Dsuu. Λίγο νότια του βρίσκεται ο σημερινός οικισμός Χαρκορίν.

Η κοιλάδα του Όρχόν βρισκόταν στο επίκεντρο των Σιονγκ-νου, των Γκιόκτουρκ και της αυτοκρατορίας των Ουιγούρων. Η πρωτεύουσα των Γκιόκτουρκ Οτιούκεν βρισκόταν στα Όρη Χάνγκαϊ, η πρωτεύουσα των Ουιγούων Καραμπαλγκασούν βρισκόταν αντίστοιχα στην ίδια τοποθεσία στην οποία οικοδομήθηκε αργότερα το Καρακορούμ. Η τοποθεσία αυτή θεωρείται μια από τις αρχαιότερες γεωργικές εκτάσεις στην Μογγολία.[1] Ο Τζένγκις Χαν συγκέντρωσε τα στρατεύματα του για να προχωρήσει σε εκστρατεία απέναντι στην Αυτοκρατορία των Χορεσμίων στην ίδια τοποθεσία που ιδρύθηκε το Καρακορούμ (1218-1219).[2] Η ίδρυση της πόλης έγινε αμέσως μετά (1220) αλλά μέχρι το 1235 ήταν ένας μικρός οικισμός από κατοικίες Γιούρτα. Ο τρίτος γιος και διάδοχος του Τζένγκις Χαν Ογκεντέι Χαν μετά την νίκη του απέναντι στην αυτοκρατορία των Τζιν αποφάσισε εκεί να ιδρύσει την νέα του πρωτεύουσα και ανάκτορα.[3] Την περίοδο της βασιλείας του ο Ογκεντέι Χαν διέμενε στο Καρακορούμ, παρότρυνε όλη την αριστοκρατία των Μογγόλων να έρθει να οικοδομήσει νέες κατοικίες κοντά στα ανάκτορα του ώστε να επικεντρώσει την εξουσία του.[4] Τα πλεονεκτήματα της τοποθεσίας για την νέα πρωτεύουσα των Μογγόλων ήταν αμέτρητα και ο κατάλληλος τόπος για να γίνει το επίκεντρο της ανερχόμενης αυτοκρατορίας. Το κλίμα της περιοχής ήταν πιο θερμό και πιο υγρό σε σχέση με σήμερα, ικανό για τις καλλιέργειες, o ποταμός Ορχόν ο οποίος σε αντίθεση με άλλους έρεε από τον βορά προς τον νότο μπορούσε να τροφοδοτήσει όλες τις καλλιέργειες. Το σημαντικότερο πλεονέκτημα για την επιλογή της νέας πρωτεύουσας ήταν ότι θα μπορούσε από την συγκεκριμένη τοποθεσία να ελέγξει όλους τους μη Μογγολικούς πληθυσμούς.[5]

Το Ασημένιο Δέντρο του Καρακορούμ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι διάδοχοι του Ογκεντέι Χαν συνέχισαν το έργο του επεκτείνοντας το Καρακορούμ ως την μεγαλύτερη πόλη των Μογγόλων και το επίκεντρο της πολιτικής τους. Ο ανεψιός και διάδοχος του Μονγκέ Χαν ολοκλήρωσε τον μεγάλο Βουδιστικό ναό γνωστό ως "Στούπα" με κλασσικό ημισφαιρικό θόλο που χαρακτήριζε τις συγκεκριμένες κατασκευές.[6] Ο διάσημος Γάλλος καλλιτέχνης και χρυσοχόος Γκιγιόμ Μπουσιέ αιχμάλωτος των Μογγόλων σχεδίασε το περίφημο "Ασημένιο Δέντρο του Καρακορούμ" μέσα στην ανακτορική αυλή που παρέμεινε ως σύμβολο της πόλης.[7][8][9][10] Το μεγάλο δέντρο σύμβολο της πόλης κατασκευάστηκε από ασήμι και άλλα πολύτιμα μέταλλα στο κέντρο της αυλής και κάλυπτε με τα κλαδιά του ολόκληρα τα ανάκτορα. Τα ασημένια φρούτα κρέμονταν από τα κλαδιά του και στις τέσσερις άκρες του δέντρου κρέμονταν τέσσερα χρυσά φίδια που ανάβλυζαν, στην κορυφή κατασκευάστηκε με εντολή του αυτοκράτορα ένας άγγελος που κρατούσε μια σάλπιγγα. Την εποχή που ο αυτοκράτορας οργάνωνε μεγάλα γλέντια οινοποσίας, ο άγγελος ηχούσε την σάλπιγγα και το αλκοόλ έρεε από το στόμα των φιδιών και έπεφτε στις τέσσερις λεκάνες που βρίσκονταν αντίστοιχα στο δάπεδο.[11]

Ο Ουίλιαμ του Ρούμπρακ ένας Φραγκισκιανός μοναχός από την Κομητεία της Φλάνδρας και απεσταλμένος του Πάπα στην Μογγολική αυτοκρατορία έφτασε στο Καρακορούμ (1254). Ο Ουίλιαμ του Ρούμπρακ έκανε λεπτομερείς περιγραφές για το Καρακορούμ αλλά το υποτίμησε σημαντικά σε σχέση με το χωριό Σαιν-Ντενί κοντά στο Παρίσι όπου βρισκόταν η Βασιλική Σαιν-Ντενί. Οι αναφορές του περιγράφουν την Βασιλική του χωριού του ως δέκα φορές μεγαλοπρεπέστερη από τα ανάκτορα των Μογγόλων.[12] Οι περιγραφές του ωστόσο καταγράφουν το Καρακορούμ ως πολυεθνική πόλη με ανοχή σε όλες τις ξένες θρησκείες, δίνουν επίσης αναλυτική περιγραφή για το μεγάλο ασημένιο δέντρο στα ανάκτορα το οποίο χαρακτηρίζει ως το "σύμβολο της πόλης".[13][14] Ο Ουίλιαμ του Ρούμπρακ καταγράφει επίσης τις τέσσερις μεγάλες πύλες στις τέσσερις άκρες του Καρακορούμ, την συνοικία που ζούσαν οι Σαρακηνοί, δύο Τζαμιά και μια εκκλησία Νεστοριανών.[15][16]

Η μεταφορά της πρωτεύουσας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την διάλυση της (1260) η Μογγολική αυτοκρατορία διασπάστηκε σε ανεξάρτητα κράτη την Δυναστεία Γιουάν, το Ιλχανάτο, το Χανάτο Τσαγκατάι και την Χρυσή Ορδή. Ο Κουμπλάι Χαν κατόπιν ιδρυτής της Δυναστείας Γιουάν μετέφερε την πρωτεύουσα στο σημερινό Πεκίνο.[17] Το Καρακορούμ βρέθηκε από τότε σε παρακμή και μετετράπη σε ένα περιφερειακό διοικητικό κέντρο της Δυναστείας των Γιουάν (1271). Ο εμφύλιος που ακολούθησε ανάμεσα στους γιους του Τολούι Κουμπλάι και Αρίκ Μποκέ είχαν σημαντικές συνέπειες για την πόλη. Ο Κουμπλάι Χαν στέρησε από το Καρακορούμ την προμήθεια σιτηρών (1260), ο Καϊντού εγγονός του Ογκεντέι Χαν κατέλαβε την πόλη (1277) αλλά εκδιώχθηκε την επόμενη χρονιά από τον στρατό των Γιουάν.[18] Τα επόμενα χρόνια (1298-1299) ο στρατηγός Ουλούς Μπουκά λεηλάτησε τις αγορές του Καρακορούμ και τις προμήθειες σιτηρών. Το Καρακορούμ παρέμεινε πάντα ένα από τα στρατόπεδα των Τσινγκισίδων απογόνων του Τζένγκις Χαν για αυτό η αξία του ήταν πάντοτε σημαντική. Με την ίδρυση της Επαρχίας Λινγκμπέι που περιείχε σχεδόν ολόκληρη την Μογγολία (1307) έγινε το σημαντικότερο διοικητικό κέντρο των Γιουάν βόρεια από την Έρημο Γκόμπι.[19] Στις αρχές του 14ου αιώνα ανηγέρθησαν μια μεγάλη σειρά από νέα δημόσια κτίρια με επιγραφές με αποτέλεσμα να γνωρίσει μια νέα μεγάλη περίοδο ευημερίας. Το Καρακορούμ επεκτάθηκε ανατολικά (1299) και οι Βουδιστικοί ναοί με τον θολωτό τρούλο "Στούπα" ανακαινίστηκαν πολλές φορές (1311, 1342, 1386).[20] Με την κατάρρευση της δυναστείας των Γιουάν (1368) το Καρακορούμ έγινε η έδρα του Μπιλιγκτού Χαν (1370). Η Δυναστεία Μινγκ της Κίνας κατέλαβε την πόλη (1372) και αργότερα την ισοπέδωσε (1380). Το "Κουρουλτάι" που συστήθηκε (1415) προσπάθησε να την ανοικοδομήσει ξανά αλλά δεν υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα τα οποία το επιβεβαιώνουν. Το Καρακορούμ κατοικήθηκε ξανά τον 16ο αιώνα όταν ο Νταγιάν Χαν το έκανε πρωτεύουσα, από τότε άλλαξε πολλές φορές χέρια ανάμεσα στους Οϊράντ και τους Τσινγκισίδες μέχρι που ερημώθηκε.[21]

  1. Micheal Walther, Ein idealer Ort für ein festes Lager. Zur Geographie des Orchontals und der Umgebung von Charchorin (Karakorum), in: Dschingis Khan und seine Erben, σ. 128
  2. Micheal Weiers, Geschichte der Mongolen, Stuttgart 2004, σ. 76
  3. Hans–Georg Hüttel, Karakorum – Eine historische Skizze, in: Dschingis Khan und seine Erben, σσ. 133–137
  4. Reichert, Susanne. Craft production in the Mongol empire: Karakorum and its artisans. Vor-und Frühgeschichtliche Archäologie, Rheinische Friedrich-Wilhelms-Universität Bonn, 2020
  5. Ulambayar Erdenebat, Jargalan Burentogtokh, and William Honeychurch, The Archaeology of the Mongol Empire, in: The Mongol World, ed. Timothy May and Michael Hope, London, 2022, σσ. 507-533
  6. Hans–Georg Hüttel, Karakorum – Eine historische Skizze, in: Dschingis Khan und seine Erben, σσ. 133–137
  7. https://www.smithsonianmag.com/history/genghis-khans-treasures-118867438/
  8. http://www.silk-road.com/artl/paxmongolica.shtml
  9. Juan González de Mendoza (2 December 2021). The History of the Great and Mighty Kingdom of China and the Situation Thereof, Τομ. 2, 1 (of 2). Litres, σ. 11
  10. Mongolia, Land of Inspiration. Irmuun Press, 2008, σ. 81
  11. "Genghis Khan and the making of the Modern World " Jack Weatherford, σ. 170
  12. Rockhill 1900, σ. 220
  13. Rockhill 1900, σ. 208
  14. Hans-Georg Hüttel, Der Silberbaum im Palast des Ögedei Khan, in: Dschingis Khan und seine Erben, σ. 152
  15. Hans–Georg Hüttel, Karakorum – Eine historische Skizze, in: Dschingis Khan und seine Erben, σσ. 133–137
  16. Rockhill 1900, σ. 220
  17. Matsuda, K., and A. Ochir. "Research on the extant inscriptions of the Mongol Empire and the Yuan Dynasty in Mongolia: the report of the achievements of the Bichees project." (2013)
  18. Rolf Trauzettel, Die Yüan-Dynastie, in: Michael Weiers (editor), Die Mongolen, Beiträge zu ihrer Geschichte und Kultur, Darmstadt 1986, σ. 230
  19. Bemmann, Jan, Sven Linzen, Susanne Reichert, and Lkh. Munkhbayar. “Mapping Karakorum, the Capital of the Mongol Empire.” Antiquity 96, no. 385 (2022): 159–178
  20. Hans–Georg Hüttel, Karakorum – Eine historische Skizze, in: Dschingis Khan und seine Erben, σσ. 133–137
  21. Hans–Georg Hüttel, Karakorum – Eine historische Skizze, in: Dschingis Khan und seine Erben, σσ. 133–137

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]