Κανόνες εμπλοκής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κανόνες εμπλοκής για την αποστολή Operation Provide Relief, 1992

Οι κανόνες εμπλοκής (Rules of Engagement ROE) είναι κανόνες ή οδηγίες προς στρατιωτικές δυνάμεις (ακόμη και άτομα) που καθορίζουν τις προϋποθέσεις, τις συνθήκες, τον βαθμό και τον τρόπο χρήσης της στρατιωτικής ισχύος, ή τις ενέργειες που μπορούν να εφαρμοστούν ή να εκληφθούν ως προκλητικές[1]. Παρέχουν εξουσιοδότηση ή/και περιορίζουν τη χρήση ισχύος και την ανάπτυξη ορισμένων ιδιαίτερων δυνατοτήτων. Σε ορισμένα έθνη-κράτη οι κανόνες εμπλοκής έχουν το status οδηγίας προς τις στρατιωτικές δυνάμεις, ενώ σε άλλα συνιστούν νόμιμες εντολές. Οι κανόνες εμπλοκής συνήθως δεν υπαγορεύουν πώς μπορεί να επιτευχθεί κάποιο αποτέλεσμα, αλλά υποδεικνύουν ποια μέτρα είναι μη αποδεκτά[2].

Παρόλο που οι κανόνες εμπλοκής εφαρμόζονται τόσο σε εσωτερικές όσο και διεθνείς αποστολές από τα περισσότερα στρατιωτικά σώματα, δεν χρησιμοποιούνται στις ΗΠΑ. Η χρήση ισχύος από τον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών στις ΗΠΑ καθορίζεται από τους Κανόνες για τη Χρήση της Δύναμης (Rules for the Use of Force).

Συνοπτική περιγραφή των κανόνων εμπλοκής, μπορεί να δημοσιευθεί πιθανώς για όλο το στρατιωτικό προσωπικό, ως δελτίο κανόνων εμπλοκής (ROE card), παρέχοντας στον στρατιώτη περίληψη οδηγιών για τη χρήση στρατιωτικής ισχύος μιας ιδιαίτερης αποστολής[3].

Έγκυρες πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ενώ πολλές χώρες έχουν δικούς τους κανόνες εμπλοκής, πολλές άλλες δεν το κάνουν. Υπάρχουν δύο κύρια εγχειρίδια διεθνών κανόνων εμπλοκής διαθέσιμα: Το Εγχειρίδιο του ΝΑΤΟ MC 362-1 (για τις χώρες του ΝΑΤΟ) και το Εγχειρίδιο Κανόνων Εμπλοκής, ελεύθερα διαθέσιμο από το Διεθνές Ινστιτούτο Ανθρωπιστικού Δικαίου (IIHL) στο Σαν Ρέμο. Δημιουργήθηκε από τους Άλαν Κόουλ, Φίλιπ Ντρου, Ρομπ Μακλόχλιν και τον καθηγητή Ντένις Μαντσάγκερ. Το Εγχειρίδιο του Σαν Ρέμο έχει μεταφραστεί από το αγγλικό πρωτότυπό του στα Γαλλικά, στα Κινεζικά, στα Αραβικά, στα Ισπανικά, στα Ουγγρικά, στα Ρωσικά, στα Βοσνιακά, και άλλες γλώσσες.[4] Στην Ελλάδα εφαρμόζονται σε ασκήσεις οι Εθνικοί Κανόνες Εμπλοκής (ΕΚΕ)[5][6]. Κανόνες εμπλοκής εφαρμόζονται και σε ειδικότερα σώματα, όπως για παράδειγμα το Πυροσβεστικό, (Εθνικοί Κανόνες Εμπλοκής Πυροσβεστικού Σώματος, ΕΚΕΠΣ) βάσει της επιστήμης της Πυρόσβεσης.[7]

Εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Διεθνές Ινστιτούτο Ανθρωπιστικού Δικαίου στο Σαν Ρέμο διεξάγει μαθήματα κανόνων εμπλοκής[8]. Εκεί σημαντικοί διεθνείς φορείς διδάσκουν ζητήματα σχετικά με κανόνες εμπλοκής, προσελκύοντας φοιτητές από όλον τον κόσμο. Παρόμοια εκπαίδευση διεξάγεται από το Ινστιτούτο για τον ΟΗΕ[9] και άλλους οργανισμούς.

Σημειώσεις-παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. NATO MC 362/1
  2. Cole, Drew, McLaughlin, Mandsager, (2009), San Remo Rules of Engagement Handbook, San Remo: International Institute for Humanitarian Law
  3. Cole, Drew, McLaughlin, Mandsager, (2009), San Remo Rules of Engagement Handbook, San Remo: International Institute for Humanitarian Law, σ.71
  4. iihl.org Sanremo Handbook on RoE
  5. «Εθνικοί Κανόνες Εμπλοκής». Θέματα για τις Ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2018. 
  6. «Ασκήσεις σε Ελλάδα και Κύπρο». Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2016. 
  7. «Η διαχείριση πυρκαγιάς συνέπεια της οποίας προήλθε θάνατος». Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2016. 
  8. Βλ. Seminars «Rules of Engagement (RoE)». Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2016. 
  9. «How are Rules of Engagement (ROE) prepared for United Nations peacekeeping missions?». Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2016.