Κανταΐφι

Ένα τυπικό καταΐφι.

Το καταΐφι (τουρκικά: Kadayif), ή κανταΐφι, αποτελεί ένα σιροπιαστό γλυκό του ταψιού, το οποίο συναντάται σε πολλές παραδοσιακές κουζίνες των χωρών της Μέσης Ανατολής και των περιοχών που κάποτε ανήκαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Κύριο συστατικό του γλυκού είναι η ζύμη καταΐφι, μια ινώδης, θρυμματισμένη ζύμη, η οποία παράγεται από σιτάρι και νερό. Η συγκεκριμένη ζύμη, η οποία έχει την ιδιαιτερότητα να μοιάζει με νήματα, χρησιμοποιείται επίσης στην παρασκευή αλμυρών ορεκτικών. Συνήθως, το γλυκό περιέχει ξηρούς καρπούς, όπως αμύγδαλο, φουντούκι και φιστίκι, ενώ η γλυκιά του γεύση ενισχύεται με τη χρήση μελιού, προσφέροντας του τραγανότητα και έντονη γλυκύτητα.

Η ακριβής καταγωγή του καταϊφιού είναι αβέβαιη, καθώς πολλές χώρες διεκδικούν την πρωτοτυπία της δημιουργίας του, με την προέλευση του να χάνεται μεταξύ των χωρών της νοτιοανατολικής Μεσογείου. Ωστόσο, η επικρατέστερη θεωρία αναφέρει ότι το γλυκό δημιουργήθηκε στο Αφιόν Καραχισάρ της Μικράς Ασίας (σημερινή Τουρκία). Το καταΐφι είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στις αραβικές χώρες, όπως ο Λίβανος και η Αίγυπτος, ενώ έχει σημαντική παρουσία στην Ελλάδα, καθώς και στις άλλες χώρες του πρώην Οθωμανικό κόσμου. Συνηθίζεται να σερβίρεται με παγωτό καϊμάκι και συνοδεύεται κυρίως από ελληνικό καφέ, ενώ σε πιο σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να συνοδεύεται από ρακί ή ούζο.

Εκδοχές

Οι δημοφιλέστερες εκδοχές του γλυκού είναι το κιουνεφέ καταΐφι («konafah» κατά την πρωτότυπη ονομασία του), το σαράι εκμέκ κανταΐφ, το μπούρμα κανταΐφι, το εκμέκ καταΐφι με ντοντουρμά, εκμέκ καταΐφι με καϊμάκι και το κιουνεφέ καταΐφι με τυρί. Ωστόσο η επικρατέστερη είναι η πιο απλή εκδοχή στην οποία προστίθεται αμύγδαλο, κανέλλα και μέλι.

Στις μέρες μας το κανταΐφι, αν και καταναλώνεται όλο το χρόνο, θεωρείται παραδοσιακά το επίσημο κέρασμα, που προσφέρεται τις ημέρες των Χριστουγέννων.

Σε μια άλλη χώρα της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τη Βοσνία το κανταΐφι έχει ένα διαφορετικό στυλ, γίνεται με την τοποθέτηση ενός στρώματος από σύρμα κανταΐφι, έπειτα ένα στρώμα από μια γέμιση από ψιλοκομμένα καρύδια και τέλος ένα ακόμα στρώμα σύρματος κανταΐφι. Τα αρτοσκευάσματα είναι βαμμένα με λιωμένο βούτυρο, ψημένα μέχρι χρυσαφί και μετά διαβρέχονται σε ζάχαρη ή σιρόπι μελιού.