Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κανί Μασί

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Κανί Μασί
ΧώραΙράκ
Διοικητική υπαγωγήBarwari
Υψόμετρο1.250 μέτρα
Ζώνη ώραςUTC+03:00 (επίσημη ώρα)
δεδομένα (π • σ • ε )

Το Κανί Μασί (αραβ. كاني ماسي, κουρδ. کانی ماسێ) ή Αΐν Νούνι (αραβ. عينا دنونى , συρ. ܥܝܢܢܘ̈ܢܐ) είναι παραμεθόριο χωριό του βόρειου Ιράκ στο Κυβερνείο Ντοχούκ, στο Ιρακινό Κουρδιστάν. Τόσο η συριακή, όσο και η κουρδική ονομασία του χωριού μεταφράζονται ως «πηγή των ψαριών». Το Κανί Μασί απέχει σε ευθεία γραμμή 58 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την πρωτεύουσα του κυβερνείου, την πόλη Ντοχούκ ή Ντουχόκ, και μόλις 4 χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Τουρκία (ελάχιστη απόσταση, στα βορειοανατολικά του χωριού). Στο Κανί Μασί υπάρχουν δύο χριστιανικοί ναοί: του Αγίου Σάββα (Μαρ Σάουα) και της Αγίας Σολομονής (Μαρτ Σμούνε). [1]

Πήλινα αγγεία που χρονολογήθηκαν ως δημιουργημένα στο διάστημα μεταξύ 1415 και 1290 π.Χ. ανακαλύφθηκαν στην περιοχή του χωριού.[2] Ο ναός του Αγίου Σάββα ανεγέρθηκε τον 10ο αιώνα και το 1742 έγιναν εργασίες αποκαταστάσεώς του.[1] Ο πληθυσμός του Αΐν Νούνι το 1850 ήταν 20 οικογένειες, που ανήκαν όλες στην Εκκλησία της Ανατολής, υπαγόμενες στην Επισκοπή του Μπερουάρι, και είχαν μόνο έναν ναό σε λειτουργία και έναν ιερέα.[3] Πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το χωριό κατοικούσαν περίπου 350 Ασσύριοι.[1] Το χωριό λεηλατήθηκε από επιδρομές τουρκικών και κουρδικών δυνάμεων την άνοιξη του 1915, κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας των Ασσυρίων[4], αλλά οι κάτοικοι επέζησαν διαφεύγοντας υπό την ηγεσία του Αγά Πέτρου κοντά στην Ούρμια του Ιράν.[5] Τον χειμώνα 1915-1916 στο Ιράν 120 χωρικοί πέθαναν, περίπου 20 σκοτώθηκαν και 10 γυναίκες απάχθηκαν.[1] Οι κάτοικοι του Αΐν Νούνι επέστρεψαν τελικώς στο χωριό τους επτά χρόνια αργότερα.[5]

Στο χωριό κτίσθηκε ένα σχολείο το 1928, ενώ δέκα χρόνια αργότερα αναφέρεται ότι κατοικούσαν στο Αΐν Νούνι 70 οικογένειες.[1] Το 1957 στο χωριό κατοικούσαν 420 Ασσύριοι.[6] Με την έναρξη του Α΄ Ιρακινοκουρδικού Πολέμου το 1961, Κούρδοι επαναστάτες με επικεφαλής τον Μουσταφά Μπαρζανί επέδραμαν στο χωριό και σκότωσαν τον επίσκοπο, δύο ιερείς και πάνω από 15 άνδρες.[7] Ασσύριοι από τα γειτονικά χωριά απώθησαν τους Κούρδους[1] και οι κάτοικοι του Αΐν Νούνι κατέφυγαν σε πόλεις και κωμοπόλεις, επιστρέφοντας στο χωριό τους με τη λήξη του πολέμου το 1970.[8] Τον Σεπτέμβριο του 1987, κατά τον Πόλεμο Ιράν-Ιράκ, δυνάμεις από το Δημοκρατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (KDP) απέσπασαν το Αΐν Νούνι από τις Ταξιαρχίες Εθνικής Άμυνας και το κατείχαν επί ένα εξαήμερο.[9][10] Στις 27 Φεβρουαρίου 1988 το χωριό καταστράφηκε και ο πληθυσμός του, που εκείνη την ημέρα ήταν 180 οικογένειες Ασσυρίων, εκκενώθηκαν από την ιρακινή κυβέρνηση στα πλαίσια της Εκστρατείας Ανφάλ.[1] Είκοσι οικογένειες επέστρεψαν μετά την επιβολή των ζωνών απαγορεύσεως πτήσεων μετά τον Πόλεμο του Κόλπου[8] το 1991. Ωστόσο το επόμενο ήδη έτος αναφέρθηκε ότι Κούρδοι από γειτονικά χωριά είχαν καταλάβει παρανόμως 5 στρέμματα από τους χωρικούς του Αΐν Νούνι.[11]

Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις ίδρυσαν μία στρατιωτική βάση κοντά στο χωριό το 1996 στα πλαίσια των συγκρούσεων με τους Κούρδους.[12] Η Περιφερειακή Κυβέρνηση του Ιρακινού Κουρδιστάν κατάσχεσε παρανόμως 30 στρέμματα από έναν Ασσύριο στο χωριό το 2003 για την κατασκευή γραφείου του KDP.[11][13] Τότε ήταν που το χωριό έλαβε ως επίσημη την ονομασία Κανί Μασί ως μέρος της πολιτικής «κουρδοποιήσεως».[14] Στις αρχές του 2009 αναφέρεται ότι 23 εσωτερικά εκτοπισμένοι Ασσύριοι (9 οικογένειες) κατοικούσαν στο χωριό. Κατόπιν τα πράγματα βελτιώθηκαν: έως το 2011 η Ανώτατη Επιτροπή Χριστιανικών Υποθέσεων του Ιράκ έκτισε 58 σπίτια, έναν χριστιανικό ναό, και εγκατέστησε δύο ηλεκτρικές γεννήτριες για την ηλεκτροδότηση του χωριού.[6][15] Το 2012 στο χωριό κατοικούσαν 500 πιστοί της Ασσυριακής Εκκλησίας της Ανατολής.[16] Το χωριό κτυπήθηκε από την τουρκική πολεμική αεροπορία[17] στις 5 Σεπτεμβρίου 2018. Μαχητές του PKK συγκρούσθηκαν με δυνάμεις του τουρκικού στρατού κοντά στο Κανί Μασί στις 12 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.[18]

Στις 19 Μαρτίου 2019 το χωριό βλήθηκε από το τουρκικό πυροβολικό, με αποτέλεσμα να σημειωθούν ζημιές σε τρία σπίτια.[19] Κούρδοι μαχητές επιτέθηκαν στην τουρκική στρατιωτική βάση κοντά στο χωριό στις 19 Μαρτίου 2020, σκοτώνοντας 6 Τούρκους στρατιώτες.[20] Σύμφωνα με στοιχεία του 2021, μόνο 37 Ασσύριοι (σε 8 οικογένειες) κατοικούν πλέον στο Αΐν Νούνι.[21]


  1. 1 2 3 4 5 6 7 Donabed (2015), σελίδες 310-311.
  2. ↑ «2,500-year-old beer jars found in northern Iraq». Daily Sabah. 26 August 2018. https://www.dailysabah.com/history/2018/08/26/2500-year-old-beer-jars-found-in-northern-iraq. Ανακτήθηκε στις 27 April 2020.
  3. ↑ Wilmshurst (2000), σελ. 150.
  4. ↑ Yacoub (2016), σελ. 124.
  5. 1 2 Eshoo (2004), σελ. 2.
  6. 1 2 «Kanimase (Aina D None)». Ishtar TV. 9 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2020.
  7. ↑ Donabed (2015), σελ. 144.
  8. 1 2 Eshoo 2004, σελ. 2· Khan 2008, σελ. 2.
  9. ↑ Genocide in Iraq: The Anfal Campaign Against the Kurds. Human Rights Watch. Human Rights Watch. Ιούλιος 1993. σελ. 75. ISBN 9781564321084. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2020.
  10. ↑ Malovany (2017), σελ. 357.
  11. 1 2 «Universal Periodic Review of the State of Iraq: Annex: Table for 94 cases showing the land grab of the Assyrian villages». Assyrian Aid Society. 28 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2020.
  12. ↑ Gish (2013), σελίδες 185-186.
  13. ↑ «The Struggle to Exist Part I: An Introduction to the Assyrians and their Human Rights Situation in the New Iraq» (PDF). Assyria Council of Europe. Φεβρουάριος 2010. σελ. 107. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2020.
  14. ↑ «The Struggle to Exist Part I: An Introduction to the Assyrians and their Human Rights Situation in the New Iraq» (PDF). Assyria Council of Europe. Φεβρουάριος 2010. σελ. 121. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2020.
  15. ↑ «The Struggle to Exist Part I: An Introduction to the Assyrians and their Human Rights Situation in the New Iraq» (PDF). Assyria Council of Europe. Φεβρουάριος 2010. σελ. 112. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2020.
  16. ↑ «Christian Communities in the Kurdistan Region». Iraqi Kurdistan Christianity Project. 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2020.
  17. ↑ «Turkish Airstrikes Threaten Assyrian Villages in Northern Iraq». Assyrian Policy Institute. 6 September 2018. https://www.assyrianpolicy.org/post/turkish-airstrikes-threaten-assyrian-villages-in-northern-iraq. Ανακτήθηκε στις 27 April 2020.
  18. ↑ «VIDEO: Turkish army, PKK battle near northern border of Kurdistan Region». Kurdistan 24. 13 December 2018. https://www.kurdistan24.net/en/news/930dc076-836b-41b7-9150-d8392bea5b2e. Ανακτήθηκε στις 27 April 2020.
  19. ↑ «Turkish artillery shells hit Kani Masi town centre: Mayor». Rudaw Media Network. 19 March 2019. https://www.rudaw.net/english/kurdistan/190320192. Ανακτήθηκε στις 8 September 2020.
  20. ↑ «Six Turkish soldiers killed in Amadiya, South Kurdistan». Firat News Agency. 21 March 2020. https://anfenglishmobile.com/women/six-turkish-soldiers-killed-in-amadiya-south-kurdistan-42448. Ανακτήθηκε στις 8 September 2020.
  21. ↑ «Population Project». Shlama Foundation. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2021.
  • Awde, Nicholas· Lamassu, Nineb· Al-Jeloo, Nicholas (2007). Aramaic (Assyrian/Syriac) Dictionary & Phrasebook. Hippocrene Books. 
  • Brauer, Erich (1993). The Jews of Kurdistan. Wayne State University Press. 
  • Donabed, Sargon George (2015). Reforging a Forgotten History: Iraq and the Assyrians in the Twentieth Century. Edinburgh University Press. 
  • Eshoo, Majed (2004). The Fate Of Assyrian Villages Annexed To Today's Dohuk Governorate In Iraq And The Conditions In These Villages Following The Establishment Of The Iraqi State In 1921 (PDF). Μτφρ. Mary Challita. 
  • Gish, Peggy Faw (2013). Walking Through Fire: Iraqis' Struggle for Justice and Reconciliation. Wipf and Stock Publishers. 
  • Joseph, Isya (1972). Devil Worship: The Sacred Books and Traditions of the Yezidiz. Gorham Press. 
  • Khan, Geoffrey (2008). The Neo-Aramaic Dialect of Barwar. Brill. 
  • Malovany, Pesach (2017). Wars of Modern Babylon: A History of the Iraqi Army from 1921 to 2003. University Press of Kentucky. 
  • Wilmshurst, David (2000). The Ecclesiastical Organisation of the Church of the East, 1318–1913. Peeters Publishers. 
  • Yacoub, Joseph (2016). Year of the Sword: The Assyrian Christian Genocide, A History. Μτφρ. James Ferguson. Oxford University Press. 


Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Κανί_Μασί&oldid=11044772"