Καλλίμαχος (γλύπτης)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Καλλίμαχος
NAMA Stèle d'Hègèsô.jpg
Γέννηση 5ος αιώνας π.Χ.
Ιδιότητα γλύπτης και αρχιτέκτονας

Ο Καλλίμαχος ήταν γλύπτης της Αρχαίας Ελλάδας που έζησε προς το τέλος του 5ου π.Χ. αιώνα. Αναφέρεται και ως τορευτής, δηλαδή αδριαντοποιός και είναι ασαφές αν η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα ή την Κόρινθο[1]. Ορισμένοι τον αναφέρουν ως ζωγράφο, αρχιτέκτονα, μαθητή του Πελοποννήσιου γλύπτη Πολύκλειτου αλλά και συνεργάτη των Φειδία, Ικτίνου, Καλλικράτη, Μνησικλή κατά την ανοικοδόμηση της Ακρόπολης που έγινε αμέσως μετά την ήττα των Περσών το 479 π.Χ. και εντάθηκε στα χρόνια του Περικλή. Σύμφωνα με τον Βιτρούβιο θεωρείται ο εμπνευστής του Κορινθιακού κιονόκρανου. Λέγεται ότι συνέλαβε την ιδέα βλέποντας ένα καλάθι με παιχνίδια, που βρισκόταν αφιερωμένα στον τάφο ενός κοριτσιού στην Κόρινθο, σκεπασμένο από μία τετράγωνη πλάκα και ανακατεμένο με φύλλα ακάνθου[2][3]. Ο Πλίνιος περιγράφει τον Καλλίµαχο ως περίφηµο χαλκουργό με εµµονή στις λεπτοµέρειες η οποία άγγιζε την υπερβολή[4]. Σύμφωνα µε τον Παυσανία ο Καλλίμαχος έφερε το επίθετο κατατηξίτεχνος[5].

Έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στον Καλλίμαχο εκτός από την έμπνευση του Κορινθιακού κιονόκρανου αποδίδονται από τους μελετητές αρκετά ακόμα έργα. Ένα από αυτά είναι οι Καρυάτιδες στο Ερέχθειο αν και σύμφωνα με άλλους φιλοτεχνήθηκαν από τον Αλκαμένη[6]. Πολύ γνωστό έργο του θεωρείται το ορειχάλκινο άγαλμα της Αφροδίτης για το οποίο υπάρχει μαρμάρινο άγαλμα στο μουσείο του Λούβρου.[7] Ένα άλλο η Επιτύμβια στήλη της Ηγησώς, που ανακαλύφθηκε το 1870 σε οικογενειακό ταφικό περίβολο του Κεραμεικού[8]. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι αυτός κατασκεύασε το περίφημο χρυσό λυχνάρι που έκαιγε χωρίς να σβήνει για δώδεκα μήνες στο εσωτερικό του Ερεχθείου μπροστά από το άγαλμα της Αθηνάς Πολιάδας[9].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Εκδοτική Αθηνών Α.Ε.». www.greekencyclopedia.com. http://www.greekencyclopedia.com/results.html. Ανακτήθηκε στις 2017-01-23. 
  2. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996, σελ. 285, τομ. 15. 
  3. Vitruvius Pollio, Τα δέκα βιβλία στην αρχιτεκτονική, Βιβλίο IV κεφάλαιο 1
  4. Πλίνιος, Φυσική Ιστορία, 34.92
  5. ὁ δὲ Καλλίμαχος <ὁ> τὸν λύχνον ποιήσας, ἀποδέων τῶν πρώτων ἐς αὐτὴν τὴν τέχνην, οὕτω σοφίᾳ πάντων ἐστὶν ἄριστος ὥστε καὶ λίθους πρῶτος ἐτρύπησε καὶ ὄνομα ἔθετο κατατηξίτεχνον, ἢ θεμένων ἄλλων κατέστησεν ἐφ᾽ αὑτῷ. - Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις/Αττικά, Ι.26.7
  6. «Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού | Ερέχθειο». odysseus.culture.gr. http://odysseus.culture.gr/h/2/gh251.jsp?obj_id=973. Ανακτήθηκε στις 2017-01-23. 
  7. «Aphrodite Genetrix type (Sculpture)». www.perseus.tufts.edu. http://www.perseus.tufts.edu/hopper/artifact?name=Aphrodite+Genetrix+type&object=Sculpture. Ανακτήθηκε στις 2017-01-23. 
  8. «Η επιτύμβια στήλη της νεαρής Ηγησούς που ενέπνευσε τον Παλαμά - ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ». www.mixanitouxronou.gr. http://www.mixanitouxronou.gr/pia-itan-i-neari-igiso-pou-ezise-stin-klasiki-athina-tou-5ou-eona-ke-to-telos-tis-apotipothike-se-epitimvia-stili-ston-keramiko-i-ikona-tis-na-perimeni-to-thanato-me-tharros-ke-iremia-enepnefse-ton/. Ανακτήθηκε στις 2017-01-23. 
  9. ... καὶ τοῦτο μὲν οὐκ ἐπέξειμι εἴτε οὕτως εἴτε ἄλλως ἔχει, λύχνον δὲ τῇ θεῷ χρυσοῦν Καλλίμαχος ἐποίησεν· ἐμπλήσαντες δὲ ἐλαίου τὸν λύχνον τὴν αὐτὴν τοῦ μέλλοντος ἔτους ἀναμένουσιν ἡμέραν, ἔλαιον δὲ ἐκεῖνο τὸν μεταξὺ ἐπαρκεῖ χρόνον τῷ λύχνῳ κατὰ τὰ αὐτὰ ἐν ἡμέρᾳ καὶ νυκτὶ φαίνοντι. ... - Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις/Αττικά, Ι.26.7

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]