Καλή Βρύση Δράμας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Καλή Βρύση
Άποψη του οικισμού
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Καλή Βρύση
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΔήμοςΠροσοτσάνης
Γεωγραφία και στατιστική
ΝομόςΔράμας
Πληθυσμός705 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΓκόρνιτσα[1]

Η Καλή Βρύση είναι χωριό του δήμου Προσοτσάνης του νομού Δράμας στην Ανατολική Μακεδονία. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός της Καλής Βρύσης ανέρχεται στους 705 κατοίκους[2].

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Καλή Βρύση είναι κτισμένη 23 χλμ. βορειοδυτικά της Δράμας, στις υπώρειες του Μενοίκιου Όρους[3] και στη δυτική πλευρά της πεδιάδας της Προσοτσάνης[4]. Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων της Καλής Βρύσης σχετίζονται με τις καλλιέργειες, την κτηνοτροφία και την εξόρυξη μαρμάρων[1]. Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο[5] και χρονολογείται στα τέλη του 19ου αιώνα[6].

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το αρχαίο ιερό του θεού Διόνυσου στην Καλή Βρύση Προσoτσάνης Δράμας.

Στην ευρύτερη περιοχή έχουν ανακαλυφθεί αρχαιότητες που χρονολογούνται από την Ύστερη Εποχή του Χαλκού, το ιερό του Διονύσου του 4ο αιώνα π.Χ., καθώς και ρωμαϊκές επιγραφές[1]. Κατά τα μέσα της δεκαετίας του 1890 στο χωριό (το οποίο ήταν γνωστό ως Γκόρνιτσα) λειτουργούσε ελληνικό σχολείο με 80 μαθητές, ενώ γύρω στο 1905 αναφέρεται από τον Έλληνα σχολικό επιθεωρητή Γ. Χατζηκυριακού ως ένας αποκλειστικά χριστιανικός οικισμός με 120 σπίτια[1]. Την ίδια περίοδο αναφέρεται πως περίπου το 1/3 των κατοίκων είχε προσχωρήσει (για διάφορους λόγους) στη βουλγαρική Εξαρχία. Παράλληλα, το χωριό έγινε στόχος Βούλγαρων κομιτατζήδων, οι οποίοι σκότωσαν το 1905 τον πρόεδρο του χωριού, Δημήτριο Μάρτζιο και το επόμενο έτος τον μακεδονομάχο ιερέα Ιωάννη Παπαεμμανουήλ ή Παπαοικονόμου. Από την άλλη πλευρά, αρκετοί κάτοικοι της Γκόρνιτσας, όπως ο Ιωάννης Μάρτζιος, ο Βασίλειος Κάλλιας, η οικογένεια Λιόκα κλπ έδρασαν ως αντάρτες ή πράκτορες του Μακεδονικού Κομιτάτου[1][7].

Το χωριό, όπως και ο υπόλοιπος νομός Δράμας, περιήλθε στην Ελλάδα ως αποτέλεσμα του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου. Αργότερα εγκαταστάθηκαν σε αυτό Έλληνες πρόσφυγες από τις περιοχές της Ανατολικής Θράκης, του Πόντου και της Μικράς Ασίας[1], ενώ το 1927 μετονομάστηκε σε Καλή Βρύση. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το χωριό περιήλθε μαζί με το μεγαλύτερο μέρος της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης στη Βουλγαρία. Στα τέλη του 1941, οι βουλγαρικές δυνάμεις Κατοχής προχώρησαν στην εκτέλεση 12 κατοίκων στο πλαίσιο αντιποίνων για την εξέγερση της Δράμας[8].

Διοικητικά, μετά την ενσωμάτωσή της στο ελληνικό κράτος, η Καλή Βρύση υπήχθη αρχικά στην επαρχία Ζίχνης του νομού Σερρών, ενώ το 1925 περιήλθε στην επαρχία Δράμας του ομώνυμου νομού. Από το 1997 ανήκει στον δήμο Προσοτσάνης.

Πρόσωπα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απογραφές πληθυσμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απογραφή 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 1508[4] ; ; ; 1066[2] 705[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 «Σύντομο ιστορικό Καλής Βρύσης». kepaam.gr. ΚΕ.Π.Α.Α.Μ. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2019. 
  2. 2,0 2,1 2,2 «Δημογραφικά στοιχεία Δήμου Προσοτσάνης». prosotsani.gr. Δήμος Προσοτσάνης. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2019. 
  3. «Καλή Βρύση Δράμας». kalivrisi.gr. Πολιτιστικός Σύλλογος Καλής Βρύσης. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Οκτωβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2019. 
  4. 4,0 4,1 Σπύρου Δ. Δημητράκου, Γεωγραφία. Άτλας Παγκόσμιος. Ελλάς, Εκδόσεις Δέλτα, Αθήναι 1970, τόμος Β΄, σελ. 639.
  5. «Γιορτή Αγίου Νικολάου». kalivrisi.gr. Πολιτιστικός Σύλλογος Καλής Βρύσης. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Οκτωβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2019. 
  6. «Διαδρομή στη Δράμα: Δράμα – Προσοτσάνη – Καλή Βρύση – Ποταμός Αγγίτης - Σπήλαιο Μααρά - Κοκκινόγεια». jti-rhodope.eu. Οδηγός Ταξιδιώτη: Ανατολική Μακεδονία & Θράκη. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2019. 
  7. «Ο Μακεδονικός Αγώνας στην περιφέρεια της Δράμας». kepaam.gr. ΚΕ.Π.Α.ΑΜ. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2019. 
  8. Σπύρος Κουζινόπουλος, Δράμα 1941. Μια παρεξηγημένη εξέγερση, εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2011, σελ. 172.