Καθολική υγειονομική περίθαλψη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η 'καθολική υγειονομική περίθαλψη είναι ένα σύστημα υγειονομικής περίθαλψης που παρέχει υγειονομική περίθαλψη και ασφάλιση σε όλους τους κατοίκους μιας χώρας. Είναι οργανωμένο γύρω από την παροχή ενός συγκεκριμένου πακέτου παροχών σε όλα τα μέλη μιας κοινωνίας με απώτερο σκοπό την παροχή προστασίας από οικονομικούς κινδύνους και την καθολική πρόσβαση στην υγεία.

Ορισμένα καθολικά συστήματα χρηματοδοτούνται από την κυβέρνηση, πχ ασφαλιστικά ταμεία, ενώ άλλα βασίζονται στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες.

Τα πρώτα βήματα προς ένα τέτοιο σύστημα έγιναν στη Γερμανία το 1883, με τον νόμο περί ασφάλισης ασθενείας. Οι εργοδότες είχαν την εντολή να παρέχουν ασφάλιση για τραυματισμούς και ασθένειες για τους εργαζόμενους με χαμηλά εισοδήματα. Το σύστημα χρηματοδοτήθηκε και διαχειριζόταν από εργαζόμενους και εργοδότες μέσω «πόρων ασθενείας», τα οποία αντλήθηκαν από τις μειώσεις των μισθών των εργαζομένων και των εργοδοτικών εισφορών. Άλλες χώρες ακολουθούν το σύστημα. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο νόμος περί εθνικής ασφάλισης του 1911 προέβλεπε κάλυψη, όχι εξειδικευμένη ή νοσοκομειακή περίθαλψη, για τους μισθωτούς, καλύπτοντας περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού.

Κατά την πρωθυπουργία Βενιζέλου συστάθηκαν «Εθνικά Νοσοκομεία» [1]τα ταμεία Ηθοποιών, Εργαζομένων ΔΕΗ κτλ , έπειτα τα νομοθετήματα και τις συμβάσεις του Παπαναστασίου οι υπηρεσίες υγείας στην Ελλάδα γίνονται πιο προσιτές. Με τον νόμο 6298/1934 ιδρύθηκε το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, το πρώτο ασφαλιστικό ταμείο ευρείας κάλυψης, που όμως ξεκίνησε τη λειτουργία του την 1 Ιανουαρίου 1937.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]