Κέρδος (λογιστική)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το κέρδος, στη λογιστική, είναι ένα εισόδημα που διανέμεται στον ιδιοκτήτη σε μια κερδοφόρα διαδικασία παραγωγής στην αγορά (επιχείρηση). Το κέρδος είναι ένα μέτρο κερδοφορίας το οποίο είναι το κυριότερο ενδιαφέρον του ιδιοκτήτη για τη διαδικασία σχηματισμού εισοδήματος από την παραγωγή στην αγορά. Υπάρχουν διάφορα μέτρα κέρδους για κοινή χρήση.

Ο σχηματισμός εισοδήματος στην παραγωγή της αγοράς είναι πάντα μια ισορροπία μεταξύ της παραγωγής εισοδήματος και της διανομής εισοδήματος. Το εισόδημα που παράγεται κατανέμεται πάντοτε στους ενδιαφερόμενους παραγωγούς ως οικονομική αξία κατά την περίοδο αναθεώρησης. Το κέρδος είναι το μερίδιο του σχηματισμού εισοδήματος που ο ιδιοκτήτης είναι σε θέση να διατηρήσει στον εαυτό του στη διαδικασία διανομής εισοδήματος. Το κέρδος είναι μία από τις σημαντικότερες πηγές οικονομικής ευημερίας, διότι σημαίνει εισοδήματα και ευκαιρίες ανάπτυξης της παραγωγής. Οι λέξεις εισόδημα και κέρδος είναι υποκατάστατα σε αυτό το πλαίσιο.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Courbois, R.; Temple, P. (1975). La methode des "Comptes de surplus" et ses applications macroeconomiques. 160 des Collect,INSEE,Serie C (35). σελ. 100. 
  • Craig, C.; Harris, R. (1973). «Total Productivity Measurement at the Firm Level». Sloan Management Review (Spring 1973): 13–28. 
  • Genesca, G.E.; Grifell, T. E. (1992). «Profits and Total Factor Productivity: A Comparative Analysis». Omega. the International Journal of Management Science 20 (5/6): 553–568. doi:10.1016/0305-0483(92)90002-O. 
  • Gollop, F.M. (1979). «Accounting for Intermediate Input: The Link Between Sectoral and Aggregate Measures of Productivity Growth». Measurement and Interpretation of Productivity (National Academy of Sciences). 
  • Hulten, C. R. (January 2000). «Total Factor Productivity: A Short Biography». NBER Working Paper No. 7471. doi:10.3386/w7471. 
  • Hulten, C. R. (September 2009). «Growth Accounting». NBER Working Paper No. 15341. doi:10.3386/w15341. 
  • Jorgenson, D.W.; Ho, M.S.; Samuels, J.D. (2014). «Long-term Estimates of U.S. Productivity and Growth» (PDF). Tokyo: Third World KLEMS Conference. http://www.worldklems.net/conferences/worldklems2014/worldklems2014_Ho.pdf. 
  • Kurosawa, K (1975). «An aggregate index for the analysis of productivity». Omega 3 (2): 157–168. doi:10.1016/0305-0483(75)90115-2. 
  • Loggerenberg van, B.; Cucchiaro, S. (1982). «Productivity Measurement and the Bottom Line». National Productivity Review 1 (1): 87–99. doi:10.1002/npr.4040010111. 
  • Pineda, A. (1990). A Multiple Case Study Research to Determine and respond to Management Information Need Using Total-Factor Productivity Measurement (TFPM). Virginia Polytechnic Institute and State University. 
  • Riistama, K.; Jyrkkiö E. (1971). Operatiivinen laskentatoimi (Operative accounting). Weilin + Göös. σελ. 335. 
  • Saari, S. (2006a). Productivity. Theory and Measurement in Business. Productivity Handbook (In Finnish). MIDO OY. σελ. 272. 
  • Saari, S. (2011). Production and Productivity as Sources of Well-being. MIDO OY. σελ. 25. 
  • Saari, S. (2006). «Productivity. Theory and Measurement in Business» (PDF). Espoo, Finland: European Productivity Conference. http://www.mido.fi/Index_tiedostot/Productivity%202006.htm. 

Περαιτέρω ανάγνωση και εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]