Κάρολος των Βαλουά

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κάρολος των Βαλουά
Charles II, duc d'Orléans (1522-1545).jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Charles II d'Orléans (Γαλλικά)
Γέννηση 22  Ιανουαρίου 1522
Σαιν-Ζερμάν-αν-Λαι
Θάνατος 9  Σεπτεμβρίου 1545
Forest-Montiers
Αιτία θανάτου Πανώλη
Τόπος ταφής Βασιλική Σαιν-Ντενί
Χώρα πολιτογράφησης Γαλλία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα αριστοκράτης
Οικογένεια
Γονείς Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας και Κλαυδία της Βρεττάνης
Αδέλφια Μανταλένα των Βαλουά
Μαργαρίτα των Βαλουά
Charlotte of Valois
Ερρίκος Β΄ της Γαλλίας
Φραγκίσκος Γ΄ της Βρεττάνης
Οικογένεια Οίκος των Βαλουά
Θυρεός
Blason Charles II d’Angoulême (1522-1545).svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Κάρολος Β' της Ορλεάνης (22 Ιανουαρίου/1522 - 9 Σεπτεμβρίου/1545) ήταν Γάλλος πρίγκιπας απο τον Οίκο του Βαλουά γνωστός και ως δούκας της Ανγκουλέμης, τρίτος γιος του βασιλιά της Γαλλίας Φραγκίσκου Α' απο τον πρώτο γάμο του με την Κλαυδία της Βρεττάνης. Μετά τον πρόωρο θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού Φραγκίσκου (1536) πήρε τον τίτλο του δούκα της Ορλεάνης ως δεύτερος επιζών γιος του βασιλιά. Τον τίτλο κατείχε μέχρι τότε ο δεύτερος αδελφός του Ερρίκος που έγινε στην συνέχεια δελφίνος και μετέπειτα βασιλιάς.

Ευνοούμενος γιος του Φραγκίσκου Α'[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο πιο ωραίος και ο αγαπημένος γιος του βασιλιά Φραγκίσκου Α' αν και ευλογιά τον είχε τυφλώσει από το ένα μάτι. Η εύνοια του πατέρα τον έκανε εξαιρετικά άτακτο και κακομαθημένο. [1] Ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στην Γαλλική αριστοκρατία επειδή πίστευαν ότι τελικά θα καταφέρει ο Φραγκίσκος Α' να τον ορίσει διάδοχο. Το 1540 πήρε τον τίτλο του κόμητα του Κλερμόν.[2]

Το 1542 ο πατέρας του ξεκίνησε ξανά τον πόλεμο εναντίον του αυτοκράτορα των Αψβούργων Καρόλου Κουίντου και ο Κάρολος κυρίευσε ξανά το Λουξεμβούργο. Ο πόλεμος έληξε για άλλη μια φορά σε ήττα για τον Φραγκίσκο Α' με την ειρηνική συνθήκη του Κρεπί στις 19 Σεπτεμβρίου/1544 σύμφωνα με την οποία ο Κάρολος ήταν υποχρεωμένος να παντρευτεί πριγκίπισσα από την οικογένεια των Αψβούργων.

Εχθρότητες με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ερρίκο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

H πρώτη επιλογή ήταν να παντρευτεί την ινφάντα Μαρία της Ισπανίας κόρη του ίδιου του Καρόλου Ε' και της Ισαβέλλας της Πορτογαλίας, η δεύτερη επιλογή ήταν η αρχιδούκισσα Άννα της Αυστρίας κόρη του Φερδινάνδου Α' της Ουγγαριας και της Βοημίας και ανιψιά του Καρόλου Ε'. H συνθήκη του Κρεπί άφησε δυσαρεστημένο έντονα τον μεγαλύτερο αδελφό του Ερρίκο επειδή θεωρούσε οτι το Μιλάνο του ανήκει σαν κληρονομιά της συζύγου του Αικατερίνης των Μεδίκων. Ο Ερρίκος φοβήθηκε σε συνδυασμό με την εύνοια του πατέρας τους στον Κάρολο τον τεμαχισμό του μελλοντικού του βασιλείου που θα είχε σαν αποτέλεσμα την απώλεια της ισχύος του.[3]

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το μίσος ανάμεσα στα δυο αδέλφια έληξε με τον πρόωρο θάνατο του Καρόλου το 1545 σε ηλικία μόλις 23 ετών. Σύμφωνα με τις περισσότερες πληροφορίες αιτία του θανάτου ήταν η πανούκλα, κάποιοι άλλοι λένε ότι δηλητηριάστηκε από τον αδελφό του αλλά αυτό δεν είναι εξακριβωμένο.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Seward, Desmond (1973). Prince of the Renaissance: The Golden Life of François I. New York: Macmillan Publishing Co. p. 228.
  • Prime, Temple (1903). "Note on the County of Clermont". Notes Relative to Certain Matters Connected with French History. 1. De Vinne Press. p. 103. Retrieved 11 August 2016 – via Google Books. Charles, Duke of Orleans, was Count of Clermont from 1540 to 1545, when he died leaving no issue.
  • Seward, Desmond (1973). Prince of the Renaissance: The Golden Life of François I. New York: Macmillan Publishing Co. p. 241.


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Charles II de Valois, Duke of Orléans της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
  1. Seward, Desmond (1973). Prince of the Renaissance: The Golden Life of François I. New York: Macmillan Publishing Co. p. 228.
  2. Prime, Temple (1903). "Note on the County of Clermont". Notes Relative to Certain Matters Connected with French History. 1. De Vinne Press. p. 103. Retrieved 11 August 2016 – via Google Books. "Charles, Duke of Orleans, was Count of Clermont from 1540 to 1545, when he died leaving no issue."
  3. Seward, Desmond (1973). Prince of the Renaissance: The Golden Life of François I. New York: Macmillan Publishing Co. p. 241.