Κάρολος το Παιδί

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κάρολος το Παιδί
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση847 (περίπου)[1]
Φραγκφούρτη
Θάνατος29  Σεπτεμβρίου 866[1]
Μπυζανσαί[1]
Τόπος ταφήςΣαντρ-Βαλ ντε Λουάρ
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμονάρχης[1]
Οικογένεια
ΓονείςΚάρολος ο Φαλακρός και Ερμεντρούδη της Ορλεάνης[1]
ΑδέλφιαΛουδοβίκος ο Τραυλός[2]
Λοθάριος ο Χωλός[2]
Καρλομάν (γιος του Καρόλου του Φαλακρού)[2]
Ντρόγκο[2]
Πιπίνος[2]
Κάρολος[2]
Ιουδήθ της Φλάνδρας[2]
Ροθίλδη[2]
Ερμεντρούδη[2]
Χίλντεγκαρντ[2]
Γκιζέλα[2]
Ροτρούδη[2]
ΟικογένειαΚαρολίγγεια Δυναστεία[1]
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΒασιλέας των Φράγκων

Ο Κάρολος το Παιδί ή Κάρολος ο Παις (Γαλλική γλώσσα : Charles l'Enfant, Λατινική γλώσσα : Karolus puer, 847866), Δούκας της Ακουιτανίας (855866) ήταν δεύτερος γιος του Καρόλου του Φαλακρού και της Ερμεντρούδης της Ορλεάνης, μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Λουδοβίκος ο Τραυλός. Αν υπολογιστούν ο πατέρας του και ο παππούς του, Καρλομάγνος ή Κάρολος Α΄ ο Μέγας των Φράγκων, ως βασιλείς της Ακουιτανίας, μπορεί να ονομαστεί και ως Κάρολος Γ΄ της Ακουιτανίας. Όταν πέθανε ο θείος του και νόμιμος βασιλιάς Πεπίνος Α΄ της Ακουιτανίας (838) ο παππούς του Λουδοβίκος ο Ευσεβής διόρισε νέο βασιλιά τον μικρότερο γιο του Κάρολο τον Φαλακρό αγνοώντας τον νόμιμο διάδοχο Πεπίνο Β΄. Ο Κάρολος ο Φαλακρός και ο Πεπίνος ο Νεότερος βρίσκονταν από τότε συνέχεια σε σύγκρουση για τον θρόνο της Ακουιτανίας. Ο Πεπίνος Β΄ έδιωξε τελικά τον Κάρολο με την βοήθεια των Βίκινγκ (845) αλλά ο Κάρολος ο Φαλακρός αργότερα τον συνέλαβε τον φυλάκισε και ανέλαβε ξανά την εξουσία (852). Οι Ακουιτανοί έντονα δυσαρεστημένοι από την κυβέρνηση του Καρόλου κάλεσαν τον ετεροθαλή αδελφό του Λουδοβίκο τον Γερμανικό να στείλει έναν γιο του να τον ανατρέψει. Ο Λουδοβίκος ο Νεότερος, δεύτερος γιος του Λουδοβίκου του Γερμανικού έφτασε με τον στρατό του στην Λιμόζ αλλά αναγκάστηκε να επιστρέψει πίσω στην Γερμανία (855).

Την ίδια χρονιά ο Κάρολος το Παιδί διορίστηκε από τον πατέρα του δούκας της Ακουιτανίας σαν υποτελής και διεκδικητής του Πεπίνου Β΄. Ο Πεπίνος δυσαρέστησε έντονα τους Ακουιτανούς επειδή χάρη στην συμμαχία του με τους Βίκινγκ απαρνήθηκε τον Χριστιανισμό και ασπάστηκε την Ειδωλολατρεία, κάλεσαν ξανά τον Κάρολο να αποκαταστήσει οριστικά τον Λουδοβίκο το Παιδί στον θρόνο. Ο στρατός των Δυτικών Φράγκων αιχμαλώτισε τον Πεπίνο Β΄ στην Τουλούζη (864), από τότε παρέμεινε φυλακισμένος στο Σανλίς μέχρι τον θάνατο του σε άγνωστο χρόνο. Σε αντίθεση με τους προκατόχους του Λουδοβίκο τον Ευσεβή, Πεπίνο Α΄ και Πεπίνο Β΄ o Κάρολος το Παιδί δεν είχε βασιλική εξουσία επειδή ο Κάρολος ο Φαλακρός ήθελε να έχει ολόκληρο τον έλεγχο στην περιοχή σαν βασιλιάς στην Δυτική Φραγκία. Ο Κάρολος ο Φαλακρός και ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουδοβίκος ο Τραυλός την εποχή που ζούσε ο πατέρας τους δεν μπορούσαν να εκδώσουν διατάγματα, να κάνουν δωρεές σε μοναστήρια και να χειριστούν την βασιλική περιουσία. Την εποχή που απουσίαζε ο βασιλιάς η εξουσία των ευγενών στην περιοχή αυξήθηκε κατακόρυφα. Σε ηλικία 15 ετών (862) ερωτεύτηκε μια άσημη γυναίκα που ήταν χήρα ενός κόμη με το όνομα Ουμβέρτος, ήθελε να την παντρευτεί κάτι που προκάλεσε την σφοδρή αντίδραση του πατέρα του, τον ανάγκασε να την χωρίσει με την βία (863). Την επόμενη χρονιά δέχτηκε ένα δολοφονικό χτύπημα ενός ξίφους στο κεφάλι σε ατύχημα σε ένα κυνήγι που συμμετείχε μαζί με τον επίσκοπο Άντο της Βιέννης, ο επίσκοπος αναγκάστηκε να πει ότι ο Κάρολος "αφορίστηκε επειδή υπέφερε".[3][4] Το χτύπημα τον άφησε σωματικά ανάπηρο, πέθανε άτεκνος στην Μπουρζ από τα τραύματα του (866).[5][6]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 309-310. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 308-313. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  3. Halsall, Guy. Warfare and Society in the Barbarian West, 450-900 (London: Routledge, 2003), σ.118
  4. Ado of Vienne, Chronicon: MGH SS2, ed. G.H. Pertz (Hanover, 1829), σ.323
  5. Halsall, Guy. Warfare and Society in the Barbarian West, 450-900 (London: Routledge, 2003), σ.118
  6. Callahan, σ. 34

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Callahan, Daniel F. "Eleanor of Aquitaine, the Coronation Rite of the Dukes of Aquitaine and the Cult of Saint Martial of Limoges" (pp. 29–36). The World of Eleanor of Aquitaine: Literature and Society in Southern France between the Eleventh and Twelfth Centuries, edd. Marcus Bull and Catherine Léglu. Woodbridge: Boydell Press, 2005.
  • Halsall, Guy. Warfare and Society in the Barbarian West, 450-900. London: Routledge, 2003.
  • McKitterick, Rosamond, The Frankish Kingdoms under the Carolingians

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Charles the Child της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Κάρολος το Παιδί
Γέννηση: 847 Θάνατος: 29 Σεπτεμβρίου 866
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Κάρολος ο Φαλακρός
Δούκας της Ακουιτανίας
Arms of Aquitaine and Guyenne.svg

855 - 866
Σε διεκδίκηση με τον Πεπίνο τον Νεότερο
855 - 864
Διάδοχος
Λουδοβίκος ο Τραυλός