Κάρολος Ζένος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κάρολος Ζένος
Albert Maignan - L'amiral Carlo Zeno.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1333[1]
Βενετία
Θάνατος 8  Μαΐου 1418
Βενετία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα αξιωματικός
Οικογένεια
Αδέλφια Νικολό Ζένο
Αντόνιο Ζένο

Ο Κάρολος Ζένος (ιταλικά: Carlo Zenο, 1333 - 8 Μαΐου 1418) ήταν θεολόγος και ναύαρχος της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, επίσης βάιλος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας την περίοδο 1366-1369 και Ρωμαιοκαθολικός ιερέας στην Πάτρα[2].

Ο Κάρολος Ζένος σε νεαρή ηλικία ήρθε στην Πάτρα όπου χρίστηκε ρωμαιοκαθολικός ιερέας από τον Λατίνο Αρχιεπίσκοπο της πόλης Άγγελο Α΄ Ατσαγιόλι κι άσκησε τα ιερατικά του καθήκοντα[2]. Αργότερα ο Αρχιεπίσκοπος τον έθεσε αρχηγό των στρατευμάτων της πόλης κατά την πολιορκία του 1366 από την Μαρία των Βουρβόνων[2]. Ο Ζένος παρόλο που η κατάσταση ήταν δύσκολη για τους πολιορκημένους κατάφερε με μια έφοδο να διαλύσει τον αντίπαλο στρατό και να λύσει την πολιορκία[2]. Μάλιστα τους κατεδίωξε έως τον Ζόγκλο και ξεκίνησε αυτός να τους πολιορκεί. Τέλος, με ξένη μεσολάβηση έλυσε την πολιορκία και σύναψε ειρήνη μαζί της. Αμέσως μετά για τις υπηρεσίες του διορίσθηκε βάιλος του Πριγκιπάτου από την Ιωάννα Α' της Νάπολης. Έπειτα από αυτό ο Ζένος εγκατέλειψε τον ιερατικό βίο, παντρεύτηκε αλλά η γυναίκα του πέθανε γρήγορα[2].

Ταξίδεψε για επτά χρόνια στην Ανατολή και οδήγησε τις διαπραγματεύσεις που η Τένεδος πέρασε στους Βενετούς το 1376. Το 1379 υπερασπίστηκε το Τρεβίζο εναντίον των Ούγγρων. Νίκησε έπειτα τους Γενουάτες στην λιμνοθάλασσα της Βενετίας το 1380 και αυτή η νίκη έσωσε από επικείμενη καταστροφή την ενετική δημοκρατία.

Διορίστηκε πρέσβης της Βενετίας στη Γαλλία και την Αγγλία. Νίκησε τον Jean II Le Meingre σε ναυμαχία κοντά στην Μεθώνη το 1403 , και έκανε με την ίδια επιτυχία εναντίον του Φραντσέσκο ντα Κανάρα, αλλά υπήρξε η υπόνοια ότι είχε δωροδοκηθεί από τον εν λόγω πρίγκιπα, καταδικάστηκε, αν και χωρίς απόδειξη, και έμεινε δύο χρόνια στη φυλακή.

Μετά τη απελευθέρωση του, έκανε προσκύνημα στα Ιεροσόλυμα. Με την επιστροφή του υπερασπίστηκε το βασιλιά της Κύπρου Λουζινιάν από επιθέσεις των Γενουατών. Επιστρέφοντας στη Βενετία, αφιερώθηκε στη γράμματα.

Οι αδελφοί του, Νικολό Ζένο και Αντόνιο Ζένο, εξόπλισαν πλοίο με δικά τους έξοδα κι επισκέφθηκαν μακρινές χώρες: πήγαν στη βόρεια Ευρώπη και ανακάλυψαν άγνωστα εδάφη που ονομάζονται Frisknd, Πολωνία, Engroveland, και Estotiland Icarcé. Πιστεύεται ότι τα μέρη αυτά ήταν οι Νήσοι Φερόε , η Ισλανδία, η Γροιλανδία, η Γη του Λαμπραντόρ και η Νέα Γη.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ιστορία της πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι το 1821, Στέφανος Θωμόπουλος, επιμέλεια Βασίλη Λάζαρη, Αχαϊκές εκδόσεις, ISBN 9607960084
  • Marie-Nicolas Bouillet et Alexis Chassang (dir.), « Carlo Zeno » dans Dictionnaire universel d’histoire et de géographie, 1878
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Carlo Zeno της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 (Ιταλικά) Ιταλική Βικιπαίδεια.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Ιστορία της πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι το 1821, Στέφανος Θωμόπουλος, επιμέλεια Βασίλη Λάζαρη, Αχαϊκές εκδόσεις, ISBN 9607960084