Κάρολος Β΄ του Μπράουνσβαϊγκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κάρολος Β΄
Charles II, Duke of Brunswick-Lüneburg (1804-1873).jpg
δούκας του Μπράουνσβαϊκ
Περίοδος 1815 - 1830
Προκάτοχος Φρειδερίκος-Γουλιέλμος
Διάδοχος Γουλιέλμος
Γέννηση 30 Οκτωβρίου 1804 (1804-10-30)
Θάνατος 19 Αυγούστου 1873 (68 ετών)
Οίκος Γουέλφων
Πατέρας Φρειδερίκος Γουλιέλμος
Μητέρα Μαρία της Βάδης
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Κάρολος Β΄ (30 Οκτωβρίου 1804 - 18 Αυγούστου 1873) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν δούκας του Μπράουνσβαϊκ (1815-1830). Ήταν εκκεντρικός και ο λαός εξεγέρθηκε εναντίον του. Ήταν καλός σκακιστής.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Μπράουνσβαϊκ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Γουλιέλμου δούκα του Μπράουνσβαϊκ και της Μαρίας, κόρης του Καρόλου-Γουλιέλμου πρίγκιπα της Βάδης. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1815 και έτσι τον διαδέχθηκε. Επειδή ήταν 11 ετών, τέθηκε υπό την κηδεμονία του συζύγου της θείας του Γεωργίου Δ΄, που τότε ήταν διάδοχος της Βρετανίας και του Ανοβέρου. Όταν έγινε 18 ετών και έπρεπε να αναλάβει την εξουσία, ο Γεώργιος Δ΄, που τώρα ήταν βασιλιάς, διαφώνησε λέγοντας ότι η ενηλικίωση είναι στα 21 έτη· τελικά συμβιβάστηκαν να θεωρηθεί ενήλικας στα 19 έτη.

Το 1827 δήλωσε άκυρους ορισμένους νόμους που θεσπίστηκαν κατά την ανηλικιότητά του και αυτό προκάλεσε διαφωνία με το Ανόβερο. Η Γερμανική Συνομοσπονδία παρενέβη στην αντιπαράθεση και όρισε να γίνουν αποδεκτοί οι νόμοι της περιόδου της κηδεμονίας του, πράγμα στο οποίο πειθάρχησε.

Γενικά η διοίκησή του ήταν άστοχη και διεφθαρμένη, προκαλώντας την αντιπάθεια του λαού. Το 1830 ήταν στο Παρίσι όταν ξέσπασε η Ιουλιανή Επανάσταση και διέφυγε στο Μπράουνσβαϊκ. Εκεί ανακοίνωσε την πρόθεσή του να καταστείλει τις επαναστατικές τάσεις με τα όπλα. Τότε τον Σεπτέμβριο, καθώς επέστρεφε από το θέατρο με το άλογο, του επιτέθηκαν πετώντας του πέτρες και την επόμενη ημέρα πολύς όχλος εισέβαλλε στο ανάκτορο, που καταστράφηκε από πυρκαϊά. Ο Κάρολος Β΄ διέφυγε· τρεις ημέρες μετά έφθασε ο αδελφός του Γουλιέλμος, που ο λαός τον υποδέχθηκε με χαρά και ανέλαβε αντιβασιλιάς. Ένα έτος μετά ανακήρυξε τον εαυτό του δούκα, αλλά ο Κάρολος Β΄ έκανε απεγνωσμένες προσπάθειες να τον καθαιρέσει διπλωματικά ή με τη βία. Όμως κανείς μονάρχης δεν ήθελε να τον υποστηρίξει, έτσι πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του στο Παρίσι και στο Λονδίνο. Στην τελευταία πόλη ο εκδότης Μπ. Γκρέγκορυ δημοσίευσε άρθρα για το δούκα στον «Σάτυρο», ο δούκας αντέδρασε και προκλήθηκε μεγάλη αντιπαράθεση. Όταν το 1873 ξέσπασε ο πόλεμος μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας, μετέβη στη Γενεύη όπου απεβίωσε άγαμος στο Hôtel Beau-Rivage. Άφησε τον αξιοσημείωτο πλούτο του στην πόλη της Γενεύης με τον όρο να κατασκευαστεί ένας γοτθικός τάφος του.

Σχόλια του Τύπου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όπως αναφέρουν κείμενα της εποχής του, ο εκκεντρικός Κάρολος Α΄ έκανε με τις περούκες, τα διαμάντια και τις τρέλες του να μιλά γι' αυτόν όλη η Ευρώπη. Όταν εκδότες έγραφαν ότι ήταν ομοφυλόφιλος, τους έκανε μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση. Το 1830 η εφημερίδα Weekly Dispatch έγραψε γι αυτόν άρθρο και ο δούκας έκανε αγωγή δυσφήμισης και δικαιώθηκε. Το 1849 όμως έγινε αναδημοσίευση από την ίδια εφημερίδα: ο δούκας βρήκε το αντίτυπο του 1830 στο αρχείο της εφημερίδας και στο Βρετανικό Μουσείο και σε νέα μήνυση κέρδισε τη δίκη εναντίον του εκδότη της Χάμερ. Αυτό έγινε δεδικασμένο για μεταγενέστερες υποθέσεις.

Σκακιστής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1858, μαζί με τον αριστοκράτη Ισουάρ κόμη ντε Βωβενάργκ, αντιμετώπισαν τον δεινό σκακιστή Πωλ Μόρφυ από την Αμερική. Η παρτίδα παίχθηκε στο κτήριο της Όπερας, κατά τη διάρκεια της Νόρμας, στο θεωρείο του δούκα, που ήταν όπως και ο Μόρφυ λάτρης της Όπερας. Ο δούκας και ο κόμης είχαν τα μαύρα και έπαιζαν από κοινού. Είναι η διάσημη παρτίδα της Όπερας.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Charles II, Duke of Brunswick της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).