Κάρολος, δούκας της Βρετάνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κάρολος του Μπλουά
CarlosIdebritania.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Charles de Blois (Γαλλικά)
Γέννηση1319[1][2][3][4][5][6]
Μπλουά
Θάνατος29  Σεπτεμβρίου 1364[4][7]
Ωραί
Αιτία θανάτουΈπεσε στο καθήκον
ΕθνικότηταΓάλλοι
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
ΘρησκείαΧριστιανισμός
Eορτασμός αγίου29 Σεπτεμβρίου
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Οικογένεια
ΣύζυγοςΖαν ντε Παντιέβρ
ΤέκναΜαρί ντε Μπλουά-Σατιγιόν
Ζαν Α΄ ντε Σατιγιόν
ΓονείςΓκι Α΄ ντε Μπλουά-Σατιγιόν και Μαργαρίτα του Βαλουά
ΑδέλφιαΛουδοβίκος Β΄ του Μπλουά
Μαρί ντε Σατιγιόν
ΟικογένειαΟίκος του Μπλουά και Οίκος του Σατιγιόν
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Κάρολος, δούκας της Βρετάνης ή Κάρολος του Μπλουά-Σατιγιόν ή Κάρολος ο Άγιος (Μπλουά 1319 - 29 Σεπτεμβρίου 1364), νόμιμος δούκας της Βρετάνης (1341 - 1364) μέλος του Οίκου της Σατιγιόν ήταν δεύτερος γιος του Γκυ Α΄ του Σατιγιόν, κόμητος του Μπλουά και της Μαργαρίτας του Βαλουά αδελφής του Φιλίππου ΣΤ΄ της Γαλλίας. Αγιοποιηθήκε απο την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία για την μεγάλη του πίστη, η αγιοποίηση αργότερα ακυρώθηκε αλλά ο Κάρολος εξακολουθούσε να αναφέρεται ως Άγιος. Η πίστη του ήταν τόσο μεγάλη που δεν δίσταζε να βασανίζει την σάρκα του για να σώσει την ψυχή του, τοποθετούσε βότσαλα στα παπούτσια του και έδενε κόμπους στο δέρμα του ενώ κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί εξομολογείτο από φόβο μην κοιμηθεί αμαρτωλός. Ήταν ωστόσο παρά την μεγάλη του πίστη δυναμικός και γενναίος στρατιωτικός αρχηγός στο πεδίο της μάχης.

Στις 4 Ιουνίου 1337 παντρεύτηκε στο Παρίσι την Ζαν ντε Παντιέβρ ανιψιά και διάδοχο του δούκα Ιωάννη Γ΄. [8] Ο Κάρολος και η σύζυγος του Ιωάννη ήταν πρωταγωνιστές στον πόλεμο διαδοχής της Βρετάνης με αντιπάλους τον Οίκο του Μονφόρ ιδιαίτερα τον Ιωάννη του Μονφόρ (1341 - 1364), είχαν την υποστήριξη και του Γαλλικού στέμματος. Ο Κάρολος παρά την υπερβολική του πίστη δεν δίστασε καθόλου να διατάξει την σφαγή 1400 αμάχων στην πολιορκία του Κουιμπέ.[9] Μετά από μερικές επιτυχίες στην αρχή συνελήφθη αιχμαλωτος από τον Τόμας Ντάγκγουορθ για λογαριασμό των Άγγλων (1347).[10] Απελευθερώθηκε ύστερα από εννιά χρόνια αφού πρώτα πλήρωσε ένα μεγάλο ποσό μισού εκατομμυρίου εκιού ως λύτρα, με τον τρόπο αυτό έληξε ο Πόλεμος διαδοχής της Βρετάνης υπέρ των Μοντφόρ.

Ο Κάρολος πέθανε πολεμώντας στην μάχη του Αουράι (1364) με την δεύτερη συνθήκη του Γκεραντέ (1381) ορίστηκε το τέλος στον πόλεμο διαδοχής της Βρετάνης υπέρ των Μόντφορντ (1381).[11] Ο Κάρολος του Σατιλλόν ορίστηκε άγιος απο την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία αλλά η αγιοποίηση του ακυρώθηκε απο τον πάπα Γρηγόριο ΙΑ΄ ύστερα απο αίτημα του αντιπάλου του στον πόλεμο διαδοχής της Βρετάνης Ιωάννη Δ' της Βρετάνης γιου του Ιωάννη του Μονφόρ. Το 1904 ωστοσο αναφέρεται σαν Άγιος απο την Καθολική Εκκλησία και η μνημη του εορτάζεται στις 30 Σεπτεμβρίου.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τον γάμο του με την Ζαν ντε Παντιέβρ απέκτησε:

  • Ιωάννης Α΄ 1340-1404.
  • Γκυ.
  • Ερρίκος απεβ. 1400.
  • Μαρία 1345-1404, κυρία του Γκυζ, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Α΄ των Βαλουά δούκα του Ανζού.
  • Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Κάρολο δε λα Σέρδα κόμη του Ανγκουλέμ και κοντόσταυλο της Γαλλίας (Οίκος Ιβρέας-Καστίλης).

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 119270048. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 British Museum person-institution thesaurus. 170863. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 Faceted Application of Subject Terminology. 395435. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Charles-duke-of-Brittany. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003. I00005181. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 CERL Thesaurus. Consortium of European Research Libraries. cnp02141930. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. The Peerage. p11364.htm#i113636. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. Michael Prestwich, The Three Edwards: War and State in England, 1272-1377, (Routledge, 1993), 174.
  9. Jonathan Sumption, The Hundred Years War, Volume 1: Trial by Battle, (Faber & Faber, 1999), 434.
  10. Michael Jones, Creation of Brittany: A Late Medieval State, (The Hambledon Press, 1988), 265.
  11. France under Charles V and Charles VI, Francoise Autrand, The New Cambridge Medieval History: Volume 6, C.1300-c.1415, ed. Michael Jones, (Cambridge University Press, 2000), 441.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Michael Prestwich, The Three Edwards: War and State in England, 1272-1377, (Routledge, 1993)
  • Jonathan Sumption, The Hundred Years War, Volume 1: Trial by Battle, (Faber & Faber, 1999)
  • Michael Jones, Creation of Brittany: A Late Medieval State, (The Hambledon Press, 1988), 265.
  • France under Charles V and Charles VI, Francoise Autrand, The New Cambridge Medieval History: Volume 6, C.1300-c.1415, ed. Michael Jones, (Cambridge University Press, 2000)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Charles, Duke of Brittany της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).