Ιωάννης του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιωάννης του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση13ος αιώνας
Θάνατος10  Αυγούστου 1328
Hermannstein
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταστρατιωτικός[1]
ηγεμόνας
Οικογένεια
ΓονείςΌθων Α΄ του Νασσάου και Agnes of Leiningen
ΑδέλφιαΈμιχο Α΄ του Νασσάου-Χάνταμαρ
Ερρίκος του Νασσάου-Ζήγκεν
ΟικογένειαΟίκος του Νασσάου
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςδιοικητής/
Θυρεός
Otto Nassau wapen.svg

Ο Ιωάννης, γερμ. Johann (απεβ. 1328) από τον Οίκο του Νασσάου ήταν κόμης του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ (1303-1328). Η κτήση του περιελάμβανε το Μπάιλσταϊν.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο τρίτος (επιζήσας) γιος του Όθωνα Α΄ κόμη του βόρειου Νασσάου και της Αγνής, κόρης του Έμιχ Δ΄ κόμη του Λάινινγκεν. Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Ερρίκος και ο Έμιχο Α΄.

Κόμης του Ντίλενμπουργκ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως τρίτος γιος προοριζόταν να έχει εκκλησιαστική καριέρα και έγινε αρχιμανδρίτης (canon) στη Βορμς. To 1290 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Ερρίκος τον διαδέχθηκε. Όταν όμως απεβίωσε η μητέρα του το 1303, ο Ιωάννης άφησε τον κλήρο και ήλθε σε μακρά διαμάχη με τον Ερρίκο για την κληρονομιά. Τελικά οι τρεις αδελφοί μοίρασαν την πατρική κτήση: ο Ερρίκος έλαβε το Ζήγκεν, ο Έμιχο Α΄ το Χάνταμαρ και ο Ιωάννης το Ντίλενμπουργκ & Μπάιλσταϊν.

Διαμάχη με τους Έσσε για το Ντέρνμπαχ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1308 έλαβε το φέουδο του Χούντρεντ στο Κάλενμποεργκ από τον επίσκοπο της Βορμς. Το 1310 αγόρασε την κυριότητα του Μέρενμπεργκ[2]. Όπως και ο φιλόδοξος πατέρας του, διεκδίκησε το Χέρμπορνερ από τους κυρίους του Ντέρνμπαχ. Οι Νασσάου ήλθαν γι' αυτό σε διαμάχη με τους Έσσε, οι οποίοι αγόρασαν το κάστρο Νέρνμπαχ το 1309. Τρία έτη μετά έκαναν συμφωνία για τη λήξη της διαφωνίας.

Διαμάχη με τους Έσσε, υπέρ του Μάιντς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ιωάννης ήταν λαντγκράβος της Κάτω Έσσης, υποτελής του Ματθαίου αρχιεπισκόπου του Μάιντς. Όταν το 1311 απεβίωσε χωρίς άρρενα τέκνα, ο αδελφός του Όθων Α΄ λαντγκράβος της Έσσης έλαβε την Κάτω Έσση, αλλά ο αρχιεπίσκοπος διαφώνησε. Ο Ματθαίος συμμάχησε με τους Νασσάου και έθεσε τον Ιωάννη λοχαγό (hauptmann) του ενωμένου στρατού, που νίκησε τον Όθωνα Α΄ και μετά τον γιο του Ερρίκο Β΄ στη μάχη του Βέτσλαρ, έπεσε όμως στη μάχη.

Η κληρονομιά του Ντίλενμπουργκ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν άγαμος και τον κληρονόμησε ο αδελφός του Ερρίκος κόμης του Ζήγκεν. Αυτόν τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Όθων Β΄, ο οποίος κληρονόμησε το 1334 και το Χάνταμαρ από τον θείο του Έμιχο Α΄. Ο 5ος απόγονος του Όθωνα Β΄ είχε γιους, που ο πρώτος έγινε ιδρυτής του κλάδου των πριγκίπων της Οράγγης και ο δεύτερος ιδρυτής του κλάδου των βασιλέων της Ολλανδίας.

Υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
  2. Verein für Nassauische Altertumskunde und Geschichtsforschung: Nassauische Annalen: Jahrbuch des Vereins für Nassauische Altertumskunde und Geschichtsforschung, vols. 28-30, Verlag des Vereins für Nassauische Altertumskunde und Geschichtsforschung, Wiesbaden, 1896, Online

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Karl Menzel (1884), "Matthias (Erzbischof von Mainz)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 20, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 657–663
  • Johannes von Arnoldi, Geschichte der Oranien-Nassauischen Länder und ihrer Regenten, vol. 3, Neue Gelehrtenbuchhandlung, Hadamar, 1799, p. 85-91, Online
  • P. Wagner: Die Erwerbung der Herborner Mark durch die Grafen von Nassau, in: Annalen des Vereins für Nassauische Altertumskunde und Geschichtsforschung, vol. 32, 1901, Rud. Bechtold & Co, Wiesbaden, 1902, p. 26-44), Online
  • Jacob Wagner: Die Regentenfamilie von Nassau-Hadamar: Geschichte des Fürstenthums Hadamar, vol. 1, 2nd ed., Mechitharisten-Congregations-Buchhandlung, Vienna, 1863
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα John, Count of Nassau-Dillenburg της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).