Ιωάννης της Γκραβίνα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιωάννης της Γκραβίνα
Γέννηση
Θάνατος
Νάπολη
Τέκνα Ροβέρτος του Δυρραχίου, Κάρολος του Δυρραχίου και Λουδοβίκος του Δυρραχίου
Γονείς Κάρολος Β΄ της Νάπολης και Μαρία της Ουγγαρίας

Ο Ιωάννης του Δυρραχίου (Jean de Durazzo, 12945 Απριλίου 1336) ήταν κόμης της Γραυίνης, παλατινός κόμης Κεφαλληνίας και Ζακύνθου, δούκας του Δυρραχίου και πρίγκιπας της Αχαΐας και του Τάραντος από τον οίκο των Καπέτων-Ανζού.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το οικόσημο του Ιωάννη του Δυρραχίου

Νεώτερος υιός του Καρόλου Β΄ της Νάπολης και της Μαρίας της Ουγγαρίας και αδελφός του Καρόλου Μαρτέλου του Ανζού, του Αγίου Λουδοβίκου της Τουλούζης, του Ροβέρτου της Νάπολης και του Φιλίππου Α΄ του Τάραντος. Το 1315 διαδέχτηκε τον αδελφό του Πέτρο κόμη της Γραυίνης, όταν αυτός σκοτώθηκε στην μάχη του Μοντεκατίνι.

Τον Μάρτιο του 1318, νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα της Αχαΐας Ματθίλδη του Αινώ, χήρα του αποθανόντα το 1316 Λουδοβίκου της Βουργουνδίας, με σκοπό να φέρει το Πριγκιπάτο της Αχαΐας στην κατοχή των Ανδεγαυών. Ο γάμος αργότερα διαλύθηκε, αλλά το πριγκιπάτο έμεινε στην κατοχή του Ιωάννη.

Το 1323 διευθετήθηκε ειρηνικά η διένεξη μεταξύ του πρίγκιπα του Τάραντος Φιλίππου Α΄ και του αδελφού του Ιωάννη γύρω από την κληρονομιά του δολοφονηθέντα Δεσπότη της Ηπείρου και κόμη Κεφαλληνίας, Νικολάου Ορσίνι. Στην Συνθήκη που ακολούθησε, ο Ιωάννης έλαβε το πριγκιπάτο της Αχαΐας και την Παλατινή Κομητεία Κεφαλληνίας Ζακύνθου.

Ο Ιωάννης ξεκίνησε το 1325 με ισχυρό στόλο και κατέλαβε την Κεφαλλονιά και την Ζάκυνθο, καταλύοντας την εξουσία του Ιωάννη Β΄ Ορσίνι, ο οποίος, αρνούμενος να αναγνωρίσει την επικυριαρχία του Βασιλιά της Νάπολης, έφυγε από τα νησιά και οχυρώθηκε στην Άρτα. Στην συνέχεια ο Ιωάννης κατέπλευσε στην Γλαρέντζα, όπου συγκεντρώθηκαν οι Βαρόνοι του πριγκιπάτου της Αχαΐας και τον αναγνώρισαν σαν ηγεμόνα τους. Έτσι ο Ιωάννης έγινε Πρίγκιπας της Αχαΐας και του Τάραντος, Δούκας Δυρραχίου και κόμης Κεφαλληνίας Ζακύνθου.

Αργότερα, επέστρεψε στην Νάπολη, αφού απέτυχε στις επιχειρήσεις του στο πριγκιπάτο της Αχαΐας. Τον Ιωάννη διαδέχθηκε το 1333 ο ανιψιός του Ροβέρτος πρίγκιπας του Τάραντος, κατόπιν συμφωνίας και σε αντάλλαγμα στον Ιωάννη παραχωρήθηκαν τα δικαιώματα του βασιλείου της Αλβανίας και ένα δάνειο 5.000 χρυσών ουγγιών από τον Νικολό Ατσαγιόλι. Έκτοτε, και μέχρι το θάνατό του, ο Ιωάννης έφερε τον τίτλο δούκας του Δυρραχίου.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την δεύτερη σύζυγό του, Άννα του Περιγκόρ, παιδιά του ήταν:

  • Κάρολος 1323 - 1348, δούκας του Δυρραχίου, νυμφεύτηκε την κόρη του εξαδέλφου του Μαρία Καπέτων-Ανζού της Νάπολης
  • Λουδοβίκος 1324 - 1362, δούκας του Δυρραχίου, νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα Σανσεβερίνο. Είναι πατέρας του Καρόλου Γ' βασιλιά της Νάπολης
  • Ροβέρτος 1326 - 1356.

Δες επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Προηγούμενος
Ιωάννης Β΄ Ορσίνι
Παλατινός Κόμης Κεφαλληνίας
13251336
Επόμενος
Ροβέρτος του Τάραντος
Προκάτοχος
Ματθίλδη του Αινώ
Πρίγκηπας της Αχαΐας
Armoiries Achaïe.svg
13181333
Διάδοχος
Ροβέρτος του Τάραντος

Ανταπαιτητής: Ιάκωβος Γ΄ της Μαγιόρκας (13161349)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]