Ιωάννης Α. Βαλαωρίτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιωάννης Α. Βαλαωρίτης
Ioannis Valaoritis.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση17  Ιουνίου 1855
Θάνατος16  Μαρτίου 1914
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
τραπεζίτης
Οικογένεια
ΤέκναΑριστοτέλης Ι. Βαλαωρίτης
ΓονείςΑριστοτέλης Βαλαωρίτης
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Λευκάδας)
πληρεξούσιος
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ιωάννης Βαλαωρίτης (17 Ιουνίου 1855- 16 Μαρτίου 1914) ήταν τραπεζίτης.

Γεννήθηκε στην Λευκάδα και ήταν γιος του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη και της Ελοΐζας Τυπάλδου. Σπούδασε νομικά και ιδιώτευσε για αρκετά χρόνια ως δικηγόρος. Τα επόμενα χρόνια ο Ιωάννης Βαλαωρίτης ανέλαβε πολλές πολιτικές θέσεις, όπως γενικός γραμματέας της εταιρείας σιδηροδρόμων Θεσσαλίας ενώ από το 1891 άρχισε να εργάζεται για την Εθνική τράπεζα, όταν και ανέλαβε γενικός γραμματέας αυτής. Το 1895 έγινε υποδιοικητής της Εθνικής τράπεζας και το 1911 αντικατέστησε στην θέση του προέδρου τον απερχόμενο Γεώργιο Στρέιτ. Εκλέχτηκε με τις εκλογές Αύγουστου 1910 πληρεξούσιος της Λευκάδας στην Α' αναθεωρητική βουλή. Πέθανε εξαιτίας σύγκρουσης ατμοπλοίου με σκάφος, στο οποίο επέβαινε ανοιχτά του Πειραιά.

Είχε συγγράψει αρκετά έργα, μεταξύ αυτών και την ιστορία της Εθνικής Τράπεζας. Διέμενε μόνιμα στην Αθήνα. Παιδιά του ήταν ο Κωνσταντίνος Βαλαωρίτης, διπλωμάτης, ο Αριστοτέλης Ι. Βαλαωρίτης και η Ελένη, σύζυγος Φίλιππου Δραγούμη. Εγγονός του είναι ο διάσημος ποιητής Νάνος Βαλαωρίτης και δισέγγονή του η ηθοποιός Ναταλία Δραγούμη.

Έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άρθρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η Λατινική Νομισματική Ένωσις και τα αργυρά κέρματα – Μέτρα προς αντικατάστασιν των εν Ελλάδι κυκλοφορούντων χαρτίνων κερμάτων δι ’ αργυρών, Οικονομική Ελλάς (μέρος α'), 19/2/1903.
  • Η Λατινική Νομισματική Ένωσις και τα αργυρά κέρματα – Μέτρα προς αντικατάστασιν των εν Ελλάδι κυκλοφορούντων χαρτίνων κερμάτων δι ’ αργυρών, Οικονομική Ελλάς (μέρος β'), 26/2/1903.
  • Το ζήτημα των αργυρών κερμάτων, Αθήναι, 8/6/1908.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]