Ιωάννα του Κεντ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιωάννα του Κεντ
Joan of Kent.jpg
Γέννηση
Γούντστοκ
Θάνατος
Wallingford
Υπηκοότητα Ηνωμένο Βασίλειο
Σύζυγος Thomas Holland, 1st Earl of Kent, William de Montacute, 2nd Earl of Salisbury και Εδουάρδος ο μαύρος πρίγκηψ
Τέκνα Ριχάρδος Β΄ της Αγγλίας, Thomas Holland, 2nd Earl of Kent, John Holland, 1st Duke of Exeter, Joan Holland, Duchess of Brittany και Εδουάρδος της Ανγκουλέμ
Γονείς Εδμόνδος του Γούντστοκ, 1ος κόμης του Κεντ και Margaret Wake, 3rd Baroness Wake of Liddell
Αδέλφια John, 3rd Earl of Kent και Edmund, 2nd Earl of Kent

Η Ιωάννα, 4η κόμισσα του Κεντ και 5η βαρόνη του Λίντελ (29 Σεπτεμβρίου 1328 - 7 Αυγούστου 1385) είναι γνωστή στην ιστορία ως «η ισχυρή κυρία του Κεντ»,[1] σύζυγος του Εδουάρδου, του μαύρου πρίγκηπα μεγαλύτερου γιου και διαδόχου του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Γ΄ και μητέρα του μετέπειτα βασιλιά της Αγγλίας Ριχάρδου Β΄. Η Ιωάννα ήταν κόρη του Εδμόνδου του Γούντστοκ, 1ου κόμη του Κεντ και της Μαργαριτας Γουέι, 3ης βαρόνης του Λίντελ,[2] ο πατέρας της ήταν γιος του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Α΄ από την δεύτερη σύζυγο του Μαργαρίτα της Γαλλίας, κόρης του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου του Τολμηρού. Ο πατέρας της υποστήριξε τον ετεροθαλή αδελφό του βασιλιά Ριχάρδο Β΄ ο οποίος ήρθε σε σκληρή αντιπαράθεση με την βασίλισσα σύζυγο του Ισαβέλλα της Γαλλίας και τον ερωμένο της Ρογήρο Μόρτιμερ, ο πατέρας της εκτελέστηκε μετά την ανατροπή του Εδουάρδου Β΄ και η μητέρα της Μαργαρίτα φυλακίστηκε στο κάστρο του Αραντέλ μαζί με τα παιδιά της, η Ιωάννα ήταν τότε μόλις δυο ετών.

Πρώτος γάμος της Ιωάννας με τον Θωμά τον Ολλανδό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όταν ο νέος βασιλιάς Εδουάρδος Γ΄ ενηλικιώθηκε και πήρε την κατάσταση στα χέρια του ανατρέποντας την μητέρα του μαζί με τους σφετεριστές πήρε την μικρή ξαδέλφη του Ιωάννα υπό την προστασία του, η νέα βασίλισσα Φιλίππη του Αινώ ήταν επίσης δεύτερη ξαδέλφη της Ιωάννας.

Σε ηλικία 12 ετών (1340) παντρεύτηκε μυστικά τον Θωμά Ολλανδό της Άνω Ολλανδίας χωρίς να έχει πάρει πρώτα την συγκατάθεση του βασιλιά κάτι απαραίτητο για τις βασιλικές οικογένειες εκείνη την εποχή.[3] Τον επόμενο χειμώνα ενώ ο σύζυγος της απουσίαζε στο εξωτερικό (1341) οι συγγενείς της την πίεσαν να παντρευτεί τον Γουλιέλμο Μοντακού γιο και διάδοχο του 1ου κόμη του Σαλίσμπουρι, η Ιωάννα εν τω μεταξύ δεν τόλμησε να ομολογήσει τον γάμο της με τον Θωμά επειδή φοβήθηκε ότι με την επιστροφή του θα τον εκτελέσουν.[4] Μερικά χρόνια αργότερα ο Θωμάς επιστρέφοντας οριστικά από τις Σταυροφορίες ομολόγησε τα πάντα σχετικά με την σχέση του και τον μυστικό γάμο του με την Ιωάννα, ο κόμης του Σαλίσμπουρι όταν το έμαθε συνέλαβε την Ιωάννα και την κράτησε αιχμάλωτη σπίτι του.[5] Ο πάπας Κλήμης ΣΤ΄ εν τω μεταξύ (1349) ακύρωσε τον νέο γάμο της Ιωάννας με την κόμη του Σαλίσμπουρι νομιμοποιώντας τον πρώτο γάμο της Ιωάννας με τον Θωμά τον Ολλανδό με τον οποίο έζησε τα επόμενα 11 χρόνια μέχρι τον θάνατο του (1360).[6]

Δεύτερος γάμος της Ιωάννας με τον Εδουάρδο τον μαύρο πρίγκηπα, διάδοχο του Αγγλικού θρόνου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

O Εδουάρδος, ο μαύρος πρίγκιπας την ερωτεύτηκε εκφράζοντας σφοδρή επιθυμία να την παντρευτεί, ο έρωτας απέναντι της φάνηκε σε μια επιγραφή την οποία ο μαύρος πρίγκηπας έγραψε για την ίδια σε ένα ασημένιο κύπελλο το οποίος είχε πάρει ως λάφυρο στις νεανικές στρατιωτικές του εκστρατείες. Οι γονείς του όμως, Εδουάρδος Γ΄ και Φιλίππη, εξέφρασαν σοβαρές αντιρρήσεις για τον γάμο αυτό για δυο λόγους. Ο πρώτος ήταν ότι ο γάμος της με τον κόμη του Σαλίσμπουρι δεν είχε διαλυθεί και μπορούσε να νομιμοποιήσει σαν δικά του τα παιδιά που θα έκαναν, ο δεύτερος λόγος ήταν οι πολύ στενοί δεσμοί αίματος αφού ήταν πρώτη ξαδέλφη του ίδιου του βασιλιά. Ο πρώτος μυστικός γάμος έγινε μεταξύ τους (1360),[7] οι γονείς του τελικά συμβιβάστηκαν μετά την επέμβαση του πάπα ο οποίος έδωσε ολική απαλλαγή στο ζεύγος για τους δεσμούς συγγένειας, η επίσημη γαμήλια τελετή πραγματοποιήθηκε στο κάστρο του Ουίνδσορ στις 10 Οκτωβρίου 1361 παρουσία των γονέων του Εδουάρδου και του αρχιεπισκόπου του Καντέρμπερι.

Δούκισσα της Ακουιτανίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την επόμενη χρονιά (1362) ο σύζυγος της χρίστηκε, από τον πατέρα του Εδουάρδο Γ΄, δούκας της Ακουιτανίας η οποία ήταν τμήμα του Αγγλικού βασιλείου από την εποχή του γάμου του ιδρυτή της δυναστείας των Πλανταγενετών Ερρίκου Β΄ με την Ελεονώρα της Ακουιτανίας. Το νεαρό ζευγάρι μετακινήθηκε στο Μπορντό την πρωτεύουσα του δουκάτου όπου έζησε τα επόμενα 9 χρόνια, εκεί γεννήθηκαν και οι δυο γιοι τους από τους οποίους επέζησε μονάχα ο μικρότερος Ριχάρδος ο οποίος αργότερα έγινε βασιλιάς της Αγγλίας διάδοχος του παππού του. Η πιο σημαντική μάχη του συζύγου της σαν δούκα της Ακουιτανίας ήταν η αποκατάσταση στον θρόνο της Καστίλης του βασιλιά Πέτρου ο οποίος είχε ανατραπεί από τον σφετεριστή του θρόνου ετεροθαλή αδελφό του Ερρίκο, ο Πέτρος όμως δεν είχε μπορέσει να τον πληρώσει και αργότερα όταν έχασε την υποστήριξη του Εδουάρδου δολοφονήθηκε από τον αδελφό του. Ο μαύρος πρίγκηπας είχε μεγάλη ανάγκη από χρήματα επειδή οι εξεγέρσεις των κατοίκων ήταν ασταμάτητες λόγω της αυταρχικής του πολιτικής με αποτέλεσμα ιδιαίτερα την περίοδο που απουσίαζε από την περιοχή υπήρχε μεγάλος κίνδυνος ανατροπής του.

Βασιλομήτωρ της Αγγλίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1371 ο σύζυγος της δεν ήταν ικανός να διατηρηθεί στα καθήκοντα του ως δούκας της Ακουιτανίας λόγω της ασθένειας του και επέστρεψε στον πατέρα του στην Αγγλία, την επόμενη χρονιά (1372) συμμετείχε στην τελευταία αποτυχημένη εκστρατεία του πατέρα του στην Γαλλία από τότε η κατάσταση της υγείας του χειροτέρεψε άσχημα μέχρι τον θάνατο του (1376). Την επόμενη χρονιά πέθανε και ο πεθερός της βασιλιάς Εδουάρδος Γ΄ (21 Ιουνίου 1377) και επόμενος βασιλιάς έγινε ο γιος της Ριχάρδος Β΄ σε ηλικία μόλις 10 ετών, ο γιος της όταν ενηλικιώθηκε βρέθηκε αντιμέτωπος με την Επανάσταση των Χωρικών.

Η Ιωάννα ήταν μια ήρεμη και αγαπητή δύναμη στην Αγγλία ως βασιλομήτωρ και μπόρεσε σε πολλές περιπτώσεις να συγκρατήσει τα λαϊκά πλήθη που είχαν εξεγερθεί στον αυταρχικό γιο της λόγω της αγάπης που είχαν στην ίδια. Αναφέρθηκε μια περίπτωση όταν επέστρεφε από προσκύνημα στο ιερό του Μπέκετ (1381) όπου συνάντησε μπροστά της εξαγριωμένους διαδηλωτές οι οποίοι όχι μόνο δεν την ενόχλησαν αλλά την χαιρέτησαν με φιλιά και της πρόσφεραν προστασία για το υπόλοιπο ταξίδι της επιστροφής της. Το 1385 ο Σερ Ιωάννης ο Ολλανδός γιος της Ιωάννας από τον πρώτο της γάμο ήρθε σε σύγκρουση με τον Ραλφ Στάφφορτ, γιο του δεύτερου κόμη του Στάφφορτ ο οποίος ήταν ευνοούμενος της βασίλισσας Άννας της Βοημίας και κατά συνέπεια του ίδιου του βασιλιά Ριχάρδου Β΄. Ο Ραλφ Στάφφορτ σκοτώθηκε και ο Σερ Ιωάννης ο Ολλανδός κατέφυγε στο ιερό του Αγίου Ιωάννη στο Μπέβερλι, όταν ο Ριχάρδος Β΄ επέστρεψε διέταξε την εκτέλεση του. Η βασιλομήτωρ πριν εκτελέσουν τον Ιωάννη τον Ολλανδό που ήταν επίσης γιος της παρακάλεσε τον Ριχάρδο Β΄ να μείνει 4 μέρες μαζί του, ο Ριχάρδος το δέχθηκε αλλά την πέμπτη μέρα πριν την εκτέλεση του πέθανε η ίδια η Ιωάννα, ο Ριχάρδος Β΄ συγκινημένος από τον θάνατο της μητέρας του χάρισε στον ετεροθαλή αδελφό του την ζωή και τον έστειλε για προσκύνημα στους Αγίους Τόπους.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τον πρώτο σύζυγο της Θωμά Ολλανδό, 1ο κόμη του Κεντ παιδιά της ήταν:

  • Θωμάς Ολλανδός, 2ος κόμης του Κεντ.
  • Ιωάννης Ολλανδός, 1ος κόμης του Έξετερ.
  • Λαίδη Ιωάννα Ολλανδού (1356 - 1384) που παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ε΄, δούκα της Βρετάνης.
  • Λαίδη Μαώ Ολλανδού (1359 - 1391).
  • Εδμόνδος Ολλανδός.

Με τον δεύτερο σύζυγο της Εδουάρδο τον μαύρο πρίγκηπα παιδιά της ήταν:

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Tait
  2. Alison Weir, Britain's Royal Families
  3. Wentersdorf p. 205.
  4. Wentersdorf, p. 206
  5. Wentersdorf, p. 212
  6. Douglas Richardson. Plantagenet Ancestry: A Study In Colonial And Medieval Families, 2nd Edition, 2011. pg 313-14.
  7. Wentersdorf, p. 217

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Tait, James (1892). "Joan". Dictionary of National Biography. 29: 392–393.
  • The Times Kings & Queens of The British Isles by Thomas Cussans (page 92)
  • Wentersdorf, Karl P. (1979). "The clandestine marriages of the Fair Maid of Kent". Journal of Medieval History.



Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Joan of Kent της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).