Ιωάννα της Άκρας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιωάννα της Άκρας
Joan of Acre.jpg
Γέννηση 1272
Άκρα
Θάνατος 23  Απριλίου 1307
Clare, Suffolk
Σύζυγος Ralph de Monthermer, 1st Baron Monthermer και Gilbert de Clare, 7th Earl of Gloucester
Τέκνα Gilbert de Clare, 8th Earl of Gloucester, Mary de Monthermer, Thomas de Monthermer, 2nd Baron de Monthermer, Margaret de Clare, Elizabeth de Clare και Eleanor de Clare
Γονείς Εδουάρδος Α΄ της Αγγλίας και Ελεονώρα της Καστίλης
Αδέλφια Εδουάρδος Β΄ της Αγγλίας, Ελεωνόρα της Αγγλίας, Μαργαρίτα της Αγγλίας, Ελισάβετ του Ρούντλαν, Μαίρη του Γούντστοκ, Τόμας του Μπρόδερτον, Αλφόνσο, Κόμης του Τσέστερ, Ερρίκος της Αγγλίας και Εδμόνδος του Γούντστοκ, 1ος κόμης του Κεντ

Η Ιωάννα της Άκρας (Απρίλιος/1272 - 23 Απριλίου/1307) ήταν Αγγλίδα πριγκίπισσα από τον βασιλικό Οίκο των Πλανταγενετών, δεύτερη κόρη του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Α' από την πρώτη σύζυγο του Ελεονώρα της Καστίλης, [1] το προσωνύμιο Άκρας έχει σχέση με την πόλη που γεννήθηκε στους Αγίους Τόπους την εποχή που οι γονείς της μετείχαν στην Σταυροφορία. [2] Παντρεύτηκε δυο φορές την πρώτη με τον Ριχάρδο του Κλάρε, 7ο κόμη του Γλούκεστερ έναν από τους πιο ισχυρούς άνδρες στο βασίλειο του πατέρα του, ο δεύτερο γάμος της έγινε μυστικά με τον Ράλφ του Μόνθερμερ έναν ευγενή της βασιλικής αυλής. Η Ιωάννα της Άκρας έμεινε γνωστή για τα πολλά θαύματα που έγιναν στον τάφο της και για τις αναφορές του ονόματος της στην λογοτεχνία.

Παιδικά χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ιωάννα της Άκρας γεννήθηκε την άνοιξη του 1272 στο βασίλειο της Άκρας που βρισκόταν στο σημερινό Ισραήλ την εποχή που οι γονείς της μετείχαν σε Σταυροφορία, ο παππούς της Ερρίκος Γ' ήταν ακόμα ζωντανός και ο πατέρας της δεν είχε ορκιστεί ακόμα βασιλιάς της Αγγλίας. Οι γονείς της αναχώρησαν από τους Αγίους Τόπους αμέσως μετά την γέννηση της, ταξίδευσαν στην Σικελία και στην Ισπανία, [3] και πριν επιστρέψουν στην Αγγλία άφησαν την Ιωάννα στην Γαλλία στο σπίτι της γιαγιά της Ιωάννας, κόμισσας του Πονθιέ. [4] Πέρασε πολλά χρόνια στην Αγγλία η γιαγιά της την ανέθρεψε με την βοήθεια ενός επισκόπου, [5] η Ιωάννα ευχαριστιόταν να παίζει στους αμπελώνες και στις ηλιόλουστες κοιλάδες, [6] το σπίτι της γιαγιάς της ήταν γνωστό για την πολύ δίκαιη επίβλεψη του. [7] Η Ιωάννα μεγάλωνε και ο πατέρας της ο οποίος αναζητούσε ισχυρούς γαμπρούς για τις κόρες του προκειμένου να αποκτήσει μεγαλύτερη πολιτική δύναμη μέσω συμμαχιών, [8] τακτοποίησε και τον γάμο της κόρης του Ιωάννας όταν ήταν 5 ετών με τον Χάρτμαν γιο του Γερμανού βασιλιά Ροδόλφου Α'. [9] Η Ιωάννα που είχε συνηθίσει να ζει ευχάριστα στην Γαλλία δεν ένοιωσε κανένα δέος όταν είδε τους γονείς της κρατώντας μια διακριτή απόσταση μαζί τους.

Πρώτος γάμος της Ιωάννας με τον ευγενή Γιλβέρτο του Κλάρε, κόμη του Γλούκεστερ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το δυστύχημα για τον βασιλιά Εδουάρδο Α' ήταν ότι ο μελλοντικός γαμπρός του πέθανε πριν συναντηθεί με την κόρη του, το έγγραφο αναφέρει οτι το σκάφος με το οποίο ταξίδευε να επισκεφτεί τον πατέρα του βρέθηκε σε ομίχλη, έχασε την ορατότητα και συνετρίβη σε έναν βράχο. [10] Ο πατέρας της βασιλιάς Εδουάρδος Α' αμέσως μετά τον θάνατο του Χάρτμαν τακτοποίησε νέο γάμο για λογαριασμό της Ιωάννας, [11] ο ισχυρός ευγενής Γιλβέρτος του Κλάρε, κόμης του Γλούκεστερ ήταν η πρώτη του επιλογή, ο Γιλβέρτος ήταν 42 ετών και 30 χρόνια μεγαλύτερο από την Ιωάννα. [12] Ο κόμης συμφώνησε με τον Άγγλο βασιλιά να γίνει κατάσχεση των εδαφών του ώστε να δοθούν ως προίκα στην σύζυγο του μαζί με 2.000 ασημένια μάρκα, [13] ο Γιλβέρτος ερωτεύτηκε παράφορα την Ιωάννα και προσπάθησε με κάθε μέσο να κερδίσει και τον δικό της έρωτα κάτι πολύ δύσκολο λόγω μεγάλης διαφοράς ηλικίας, [14] γι'αυτό της έκανε πολύ πλούσια δώρα και φορέματα. [15] Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 30 Απριλίου/1320 στο Αβαείο του Ουέστμινστερ, μαζί απέκτησαν 4 παιδιά : [16]

  • Γιλβέρτος ντε Κλάρε, 7ος κόμης του Χέρτφορντ
  • Ελεονόρα ντε Κλάρε
  • Μαργαρίτα ντε Κλάρε
  • Ελισάβετ ντε Κλάρε

Ο πρώτος σύζυγος της Ιωάννας, Γιλβέρτος ντε Κλάρε πέθανε στις 7 Δεκεμβρίου/1295. [17]

Δεύτερος μυστικός γάμος της Ιωάννας με τον Ράλφ του Μόνθερμερ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έναν χρόνο πριν τον θάνατο του πρώτου συζύγου της η Ιωάννα είχε πέσει σε έρωτα με τον Ράλφ του Μόνθερμερ έναν άρχοντα της αυλής του πατέρα του, [18] η Ιωάννα κατάφερε να πείσει τον πατέρα της να τον στέψει ιππότη, την εποχή αυτή ήταν μεγάλο σκάνδαλο για τις πριγκίπισσες να παντρευτούν κάποιον άρχοντα εμφανώς κατώτερης κοινωνικής τάξης γι'αυτό η Ιωάννα της Άκρας τον παντρεύτηκε κρυφά. [19] Ο πατέρας της σχεδίαζε νέο γάμο γι'αυτή με τον Αμεδαίο Ε' κόμη της Σαβοΐας στις 16 Μαρτίου/1297, η Ιωάννα βρέθηκε σε πολύ δύσκολη θέση επειδή είχε παντρευτεί χωρίς να το γνωρίζει ο ίδιος ο πατέρας της Εδουάρδος Α'. Η Ιωάννα έστειλε τα 4 μικρά παιδιά της στον πατέρα της με στόχο να μαλακώσει την οργή του αλλά ο Εδουάρδος δεν έδειξε να ενθουσιάζεται, [20] κατάλαβε τις προθέσεις της κόρης του έκανε κατάσχεση των εδαφών της και προγραμμάτισε τον γάμο της με τον Αμεδαίο της Σαβοίας. Η Ιωάννα προ τετελεσμένων γεγονότων ανέφερε στον πατέρα της τον μυστικό γάμο, εκείνος οργίστηκε και διέταξε την φυλάκιση του Ράλφ του Μόνθερμερ στο κάστρο του Μπρίστολ, [21] ο κόσμος του βασιλείου διχάστηκε σχετικά με τον γάμο αυτό αλλά οι περισσότεροι πήγαν με το μέρος της Ιωάννας. [22] Η Ιωάννα είπε κάποια στιγμή πειστικά στον πατέρα της ότι δεν είναι κακό να παντρεύονται άτομα τα οποία τα χωρίζει κοινωνική ανισότητα αν υπάρχει μεταξύ τους αγάπη και αυτό τον μαλάκωσε, αργότερα όταν έμαθε την εγκυμοσύνη της το καλοκαίρι του 1297 ο Εδουάρδος Α' δεν είχε καμιά άλλη επιλογή απο το να τον αναγνωρίσει για γαμπρό του. Το πρώτο τους η Μαρία παιδί γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1297 και ο βασιλιάς διέταξε την αποφυλάκιση του γαμπρού του, ο Ράλφ του Μόνθερμερ του έδωσε όρκο υποτέλειας και του παραχωρήθηκαν οι τίτλοι του κόμη του Γλούκεστερ και του κόμη του Έρτφορντ, [23] τα παιδιά τους ήταν :

  • Μαρία του Μόνθερμερ
  • Ιωάννα του Μόνθερμερ
  • Τόμας του Μόνθερμερ
  • Εδουάρδος του Μόνθερμερ

Η Ιωάννα της Άκρας ήταν το τέταρτο από τα επιζήσαντα παιδιά του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Α' και της πρώτης συζύγου του Ελεονώρας της Προβηγκίας, πολλά από τα αδέλφια της πέθαναν σε νηπιακή ηλικία και άλλα στην εφηβεία. [24] Τα παιδιά από τον πρώτο γάμο του Εδουάρδου Α' που επέζησαν ήταν εκτός από την ίδια την Ιωάννα οι 4 αδελφές της Ελεονώρα, Μαργαρίτα, Μαρία και Ελισάβετ από τα αγόρια επέζησαν μόνο ο μικρότερος Εδουάρδος, πρίγκηπας της Ουαλίας ο οποίος θα είναι τελικά και ο διάδοχος του ίδιου του βασιλιά. [25] Έζησε 4 χρόνια στην αυλή της γιαγιάς της από μητέρα στο Πονθιέ, ο Εδουάρδος Α' δεν είχε στενές σχέσεις με όλα του τα παιδιά αλλά ήταν περισσότερο ανεκτικός και τρυφερός στις κόρες του σε σχέση με τους γιους του. [26] Ο πατέρας της παρόλα αυτά δεν της συγχώρησε ποτέ την ιστορία του μυστικού της γάμου με τον Ράλφ του Μόνθερμερ παρόλο που τελικά αναγκάστηκε να τον δεχτεί, [27] την έκοψε σημαντικά τα προνόμια, τους τίτλους και τον μισθό αλλά όταν γέννησε το πρώτο εγγόνι του με τον Μόνθερμερ το πανηγύρισε περισσότερο από ότι όταν γεννήθηκε η ίδια δίνοντας μεγαλύτερη αμοιβή στον αγγελιοφόρο. [28] Η ίδια και ο δεύτερος σύζυγος της κρατούσαν στενές σχέση με τον αδελφό της και διάδοχο Εδουάρδο της Ουαλίας, όταν συγκρούστηκε με τον πατέρα του και του πήρε την βασιλική σφραγίδα του έδωσε η Ιωάννα την δική του. [29]

Θάνατος της Ιωάννας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ιωάννα πέθανε στις 23 Απριλίου/1307 στην βίλα της Κλάρε στο Σάφφολκ, [30] η αιτία θανάτου της παραμένει άγνωστη οι περισσότερες πιθανότητες είναι επιπλοκές από την γέννα όπως στις περισσότερες γυναίκες που πέθαιναν πρόωρα εκείνη την εποχή αλλά αυτό δεν έχει εξακριβωθεί. [31] Σε 7 μήνες μετά τον θάνατο της πέθανε και ο πατέρας της οπότε ο δεύτερος σύζυγος της Ράλφ του Μόνθερμερ έχασε αυτόματα τον τίτλο του κόμη του Γλούκεστερ, μεταφέρθηκε αυτόματα στον πρώτο γιο της από τον πρώτο της γάμο Γιλβέρτο ντε Κλάρε, 7ος κόμη του Χέρτφορντ που ήταν και ο νόμιμος κάτοχος, ο Ράλφ του Μόνθερμερ συνέχιζε να κατέχει το δουκάτο στην Σκωτία το οποίο του είχε παραχωρηθεί από τον πεθερό του βασιλιά Εδουάρδο Α'. Ο τάφος της Ιωάννας της Άκρας στην μονή Αυγουστινιανών μοναχών της Κλάρας έγινε τόπος μεγάλου ενδιαφέροντος, το 1357 50 χρόνια μετά τον θάνατο όταν η κόρη της Ελισάβετ άνοιξε τον τάφο της βρήκε το σώμα της μητέρας της άθικτο κάτι το οποίο για την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία ήταν ένδειξη αγιότητας. [32] Το περιστατικό καταγράφεται στα χρονικά του 15ου αιώνα αλλά οι λεπτομέρειες το κάνουν αβέβαιο, καταγράφηκαν και πολλά θαύματα γύρω απο τον τάφο της αλλά τελικά δεν αποδείχτηκαν επαρκή για να προχωρήσει η αγιοποίηση της.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Weir (2008), pp. 83-84
  2. Green (1850), p.318
  3. Green 1850,p.319
  4. Parsons (1995), p.39
  5. Parsons (1995), p.40
  6. Green (1850), p 319
  7. Green (1850), p.320
  8. Green (1850), p.321
  9. Green (1850), p321.
  10. Green (1850), p.323
  11. Oxford, p. 626.
  12. Green (1850), p.327
  13. Green (1850), p.328
  14. Green (1850), p329.
  15. Green 1850, p329
  16. Oxford, p. 626
  17. Joan or Joanna of Acre, Countess." Oxford, p. 626
  18. Green (1850), p.342
  19. Green (1850), p.343
  20. Green (1850) p.345
  21. Oxford, p. 626
  22. Higginbotham (2009), p.3
  23. Oxford, p.627
  24. Prestwich (1988), p.51
  25. Prestwich (1988), p.52
  26. Prestwich (1988), p.52
  27. Higginbotham (2009), p.2
  28. Prestwich (1988), p.55
  29. Prestwich (1988), p.53
  30. Oxford, p.627
  31. Higginbotham (2009), p.4
  32. Higginbotham (2009), p.4

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Carpenter, David (2004). The Struggle for Mastery: The Penguin History of Britain 1066–1284. London, UK: Penguin.
  • Costain, Thomas. A History of the Plantagenets, Vol III.
  • Durand, Ursin; Clémencet, Charles; Dantine, Maur-François (1818). L'art de verifier les dates des faits historiques, des chartes, des chroniques et autres anciens monuments depuis la naissance de notre-seigneur (in French). 12. Paris, France: n.p.
  • Green, Mary Anna Everett. Lives of the Princesses of England. London: Henry Colburn, 1850.
  • Hamilton, J. S. (2010). The Plantagenets: History of a Dynasty. London, UK: Continuum.
  • Howell, Margaret (2004). "Eleanor [Eleanor of Provence] (c.1223–1291), queen of England, consort of Henry III". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). *Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/8620. (Subscription or UK public library membership required.)
  • Lee, Sidney, ed. (1892). "Joan of Acre". Dictionary of National Biography. 29. London: Smith, Elder & Co. p. 390.
  • O'Callaghan, Joseph F. (1975). A History of Medieval Spain. Ithaca, US: Cornell University Press.
  • Parsons, John Carmi. Eleanor of Castile. New York: St. Martin’s Press, 1995.
  • Parsons, John Carmi (2004). "Eleanor [Eleanor of Castile] (1241–1290), queen of England, consort of Edward I". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). *Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/8619. (Subscription or UK public library membership required.)
  • Prestwich, Michael (1988). Edward I. Berkeley, US and Los Angeles, US: University of California Press.
  • Underhill, Frances Ann (1999). For Her Good Estate: The Life of Elizabeth de Burgh. New York: St. Martin's Press.
  • Weir, Alison (2008). Britain's Royal Families, The Complete Genealogy. London: Vintage Books.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Joan of Acre της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).