Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ισοσκελές τραπέζιο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ισοσκελές τραπέζιο με , και .

Στην ευκλείδεια γεωμετρία, ισοσκελές τραπέζιο είναι ένα τραπέζιο στο οποίο οι μη παράλληλες πλευρές είναι ίσες.

Από αυτή την ιδιότητα έπεται ότι και οι προσκείμενες στις βάσεις του γωνίες είναι ανά δύο ίσες.[1][2]:127-128[3]:78[4]

Ένα ισοσκελές τραπέζιο που είναι και ορθογώνιο είναι ένα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο.

  • Σε κάθε ισοσκελές τραπέζιο με , , και ύψη του τα και , ισχύει ότι
  • Ένα τραπέζιο είναι ισοσκελές αν και μόνο αν οι προσκείμενες σε μία βάση γωνίες του είναι ίσες.[1][2]:127-128[3]:78[4]
  • Ένα τραπέζιο είναι ισοσκελές αν και μόνο αν οι διαγώνιοί του είναι ίσες.[4]
  • Ένα τραπέζιο είναι ισοσκελές αν και μόνο αν είναι εγγράψιμο.[4]
Η μεσοκάθετος των βάσεων.
  • Σε κάθε ισοσκελές τραπέζιο το σημείο τομής των διαγωνίων του και το σημείο τομής των μη-παράλληλων πλευρών του ανήκουν στην κοινή μεσοκάθετο των βάσεών του.[1]:106[4]

Σε κάθε ισοσκελές τραπέζιο με , και ισχύουν οι παρακάτω μετρικές σχέσεις:

  • Το μήκος των διαγωνίων του δίνεται από τον τύπο
  • Το μήκος του ύψους του ισοσκελούς τραπεζίου δίνεται από τον τύπο
  • Η ακτίνα του περιγεγραμμένου του κύκλου δίνεται από τον τύπο
.

Έστω ένα ισοσκελές τραπέζιο με και . Ονομάζουμε , , και . Το εμβαδόν του ισοσκελούς τραπεζίου δίνεται από τους εξής τύπους:

,
όπου είναι η ημιπερίμετρος του τραπεζίου.

Ειδικές περιπτώσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ορθογώνιο παραλληλόγραμμο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ορθογώνιο παραλληλόγραμμο.

Ένα ισοσκελές τραπέζιο που είναι και ορθογώνιο, δηλαδή έχει μία από τις γωνίες του ορθές είναι ένα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο.

Τρεις πλευρές ίσες

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ισοσκελές τραπέζιο με τρεις πλευρές ίσες.

Μία ειδική περίπτωση του ισοσκελούς τραπεζίου είναι αυτό που έχει τις δύο μη-παράλληλες πλευρές και μία από τις βάσεις ίσες.

Περαιτέρω ανάγνωση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 3 Ταβανλής, Χ. Επίπεδος Γεωμετρία. Αθήνα: Ι. Χιωτελη.
  2. 1 2 Νικολάου, Νικολαος Δ. (1973). Θεωρητική Γεωμετρία. Αθήνα: Οργανισμός Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων.
  3. 1 2 Αλεξίου, Κ. Τ. (1975). Θεωρητική Γεωμετρία Τεύχος Α'. Αθήνα.
  4. 1 2 3 4 5 Αναστάσιος Ι., Σκιαδάς (1973). Γεωμετρία: Επιπεδομετρία Τεύχος Α' (2η έκδοση). Αθήνα. σελ. 70.