Ισμαέλ Σαμπάδα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ισμαέλ «Ελ Μάγιο» Σαμπάδα
Mayo Zambada.jpg
Πραγματικό όνομαΙσμαέλ Σαμπάδα Γκαρσία
Γέννηση1 Ιανουαρίου 1948 (1948-01-01) (74 ετών)[1]
Ελ Άλαμο, Δήμος Κουλιακάν, Σιναλόα, Μέξικο[2]
ΕθνικότηταΜεξικανός
Ψευδώνυμο(α)Μάγιο,[3] M-Z,[4] Padrino[4]
ΙδιότηταΗγέτης του Καρτέλ Σιναλόα
Ύψος5 ft 9 in (1,75 m)
ΠροκάτοχοςΧοακίν «Ελ Τσάπο» Γκουσμάν
Συνεργάτης(ες)Χουάν Χοσέ Εσπαραγόζα Μορένο
Ποινική κατάστασηΦυγάς
ΣύζυγοςΡοσάριο Νιέμπλα Καρντόζα
Παιδιά7
Καταζητείται απόΜεξικό και ΗΠΑ
Ποσό αμοιβήςΜεξικό: $1.6 εκ.[5]
ΗΠΑ: $5 εκ.[1]
δεδομένα

Ο Ισμαέλ Σαμπάδα Γκαρσία (ισπανικά: Ismael Zambada García) (1 Ιανουαρίου 1948)[1] είναι Μεξικανός ύποπτος βαρόνος ναρκωτικών και ηγέτης του Καρτέλ Σιναλόα, ένα διεθνές εγκληματικό συνδικάτο με έδρα τη Σιναλόα, Μεξικό. Πριν αναλάβει την ηγεσία ολόκληρου του καρτέλ, εργάστηκε ως υλικοτεχνικός συντονιστής της Σαμπάδα-Γκαρσία φατριάς του, που επέβλεπε τη διακίνηση κοκαΐνης και ηρωίνης προς το Σικάγο κι άλλες πόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών με τρένα, πλοία, τζετ ή ναρκο-υποβρύχια.[6]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πρώην αγρότης που έγινε βαρόνος ναρκωτικών ξεκίνησε την εγκληματική του καριέρα κάνοντας λαθρεμπόριο μόλις μερικών κιλών ναρκωτικών τη φορά. Ωστόσο, ήταν μόνο για να αποκτήσει πρόσβαση πριν προχωρήσει στην αύξηση παραγωγής ηρωίνης και μαριχουάνας από τη συμμορία του, καθώς και να σταθεροποιήσει τη θέση του ως διακινητής κοκαΐνης από την Κολομβία. Όταν το 1989 ο βαρόνος ναρκωτικών Μιγκέλ Άνχελ Φέλιξ Γκαγιάρδο συνελήφθη, η οργάνωσή του χωρίστηκε σε δύο αντιτιθέμενες φατριές: το Καρτέλ Τιχουάνα του οποίου την ηγεσία κληρονόμησαν τα ανήψια και κληρονόμοι του, τα αδέλφια Αρεγιάνο Φέλιξ, και το Καρτέλ Σιναλόα του οποίου η ηγεσία έπεσε στους πρώην υπολοχαγούς Έκτορ Λουίς Πάλμα Σαλαζάρ, Αντριάν Γκόμεζ Γκονζάλεζ, Ισμαέλ Σαμπάδα Γκαρσία, Ιγνάσιο Κορονέλ Βιγιαρεάλ και Χοακίν Γκουσμάν Λοέρα (Ελ Τσάπο).[7] Οι βαρόνοι ναρκωτικών του Καρτέλ Σιναλόα δρούσαν στις πολιτείες Σιναλόα, Ντουράνγκο, Τσιουάουα, Σονόρα, Νουέβο Λεόν και Μιτσοακάν.[8]

Το 2006, η διοίκηση του Προέδρου Φελίπε Καλδερόν ξεκίνησε μία επίθεση κατά των δικτύων διακίνσης ναρκωτικών της χώρας.[9][10] Η οργάνωση Αρεγιάνο Φέλιξ (Καρτέλ Τιχουάνα), το μεγαλύτερο και πιο εξελιγμένο Μεξικανικό καρτέλ εκείνη την περίοδο, δέχτηκε το κύριο βάρος των κτυπημάτων. Εκμεταλλευόμενοι την πίεση που λάμβανε το Καρτέλ Τιχουάνα, άλλοι βαρόνοι ναρκωτικών, κυρίως οι Ισμαέλ Σαμπάδα και Χοακίν Γκουσμάν, ξεκίνησαν παρεισδύουν στα φρούρια του βορειοδυτικού Μεξικού, οδηγώντας σε έναν πλήρους κλίμακας πόλεμο.

Ο Σαμπάδα ιστορικά έχει συνεργαστεί στενά με το Καρτέλ Χουάρεζ και την οικογένεια Καρίγιο Φουέντες, ενώ διατήρησε παράλληλους ανεξάρτητους δεσμούς με τους Κολομβιανούς προμηθευτές κοκαΐνης.[11] Ο Σαμπάδα είναι καταζητούμενος απο τη Γενική Εισαγγελία του Μεξικού από το 1998, όταν εκδόθηκε ποσό αμοιβής συνολικού ύψους $2.8 εκατομμυρίων για εκείνον και πέντε άλλων ηγετών του Καρτέλ Χουάρεζ.

Μέχρι το 2016, Σαμπάδα ηγείτο του Καρτέλ Σιναλόα μαζί με τον Χοακίν «Ελ Τσάπο» Γκουσμάν, οπότε και ο δεύτερος συνελήφθη. Σήμερα, είναι πιθανόν να έχει αναλάβει πλήρως τη διοίκηση του Καρτέλ Σιναλόα.[12]

Ο Σαμπάδα αποτελεί ίσως τον πιο ανθεκτικό και ισχυρό βαρόνο ναρκωτικών του Μεξικού. Ίσως να έχει υποβληθεί σε πλαστική επέμβαση και να μεταμφιέζεται για να μπορεί να κινείται σε όλο το Μεξικό.[13]

Διακίνηση ναρκωτικών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η οργάνωση του Σαμπάδα Γκαρσία, το Καρτέλ Σιναλόα, λαμβάνει ποσότητες πολλών τόνων κοκαΐνης, κυρίως μέσω θαλάσσης, από πηγές στην Κολομβία. Μετά την παραλαβή της κοκαΐνης, το καρτέλ χρησιμοποιεί μία ποικιλία μεθόδων, συμπεριλαμβανομένων αεροπλάνων, τρένων, αυτοκινήτων, πλοίων και τούνελ για να μεταφέρει την κοκαΐνη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέλη του καρτέλ εισάγουν την κοκαΐνη λαθραία σε κέντρα διανομής σε Αριζόνα, Καλιφόρνια, Ιλινόι και Νέα Υόρκη.[14]

Ο Σαμπάδα δρα κυρίως στις πολιτείες Σιναλόα και Ντουράνγκο, αλλά ασκεί επιρροή και σε ένα μεγάλο μέρος της δυτικής ακτής του Μεξικού (πλευρά Ειρηνικού ωκεανού), καθώς και στις πόλεις και πολιτείες Κανκούν, Κιντάνα Ρόο, Σονόρα, Μοντερρέι και Νουέβο Λεόν.

Ο Σαμπάδα έχει συμπεριληφθεί στη λίστα με τους Πιο Καταζητούμενους της Αμερικής[15][16] και το FBI προσφέρει αμοιβή μέχρι και $5 εκατομμύρια για οποιαδήποτε πληροφορία οδηγήσει στη σύλληψή του.[14]

Στις 20 Οκτωβρίου 2008, κάποιοι από τους συγγενείς του συνελήφθησαν στην Πόλη του Μεξικό με την κατηγορία της διακίνησης ναρκωτικών. Αυτοί που συνελήφθησαν ήταν ο αδελφός του, Χεσούς «Ο Βασιλιάς» Σαμπάδα, μαζί με τον γιο και τον ανηψιό του.[17] Ο γιος του, Ισμαέλ «Μαγίτο» Σαμπάδα Τζούνιορ είχε αναζητηθεί για συνωμοσία διανομής ελεγχόμενων ουσιών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο άλλος του γιος, Βισέντε Σαμπάδα Νιέμπλα, συνελήφθη από τον Μεξικανικό Στρατό στις 18 Μαρτίου 2009.[18]

Στις 24 Ιουνίου 2020, αποκαλύφθηκε πως ο Σαμπάδα ήταν πρόθυμος να δώσει στους πρώην κορυφαίους Μεξικανούς βαρόνους ναρκωτικών Ραφαέλ και Μιγκέλ Κάρο Κουιντέρο υψηλές θέσεις στο Καρτέλ Σιναλόα, αν εκείνοι συμφωνούσαν.[19] Ωστόσο, η προσπάθειά του να στρατολογήσει τα αδέλφια Κάρο Κουιντέρο χάλασε καθώς η υγεία του επιδεινώθηκε και οι γιοι του Ελ Τσάπο, οι οποίοι ήταν λιγότερο πρόθυμοι να τους δώσουν την ηγεσία, απέκτησαν περισσότερη επιρροή.[19]

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η σύζυγός του Ροσάριο Νιέμπλα Καρντόζα, ο αδελφός του Χεσούς, οι γιοι του Βισέντε Σαμπάδα Νιέμπλα (ψευδώνυμο «Ελ Βισεντίγιο», συνελήφθη),[20] Σεραφίν Σαμπάδα Ορτίζ (ψευδώνυμο «Ελ Σέρα», συνελήφθη κι αφέθηκε ελεύερος)[21] και Ισμαέλ Σαμπάδα Ιμπεριάλ (ψευδώνυμο «Ελ Μαγίτο Γκόρντο», συνελήφθη),[22][23] καθώς και οι τέσσερις κόρες του, Μαρία Τερέζα, Μιδιάμ Πατρίσια, Μόνικα ντελ Ροσάριο και Μοδέστα, έπαιξαν ενεργό ρόλο στη διανομή ναρκωτικών και στο ξέπλυμα μαύρου χρήματος.[24] Ο γαμπρός του, Χουάν Γκαμπριέλ Γκονζάλεζ Ιμπάρα, σύζυγος της Μιδιάμ Πατρίσια, πέθανε από ηλεκτροπληξία στο σπίτι του στο Κουλιακάν στις 18 Ιουνίου 2014.[25]

Ο Σαμπάδα βασίζεται σε αποστολές συναλλάγματος για τη μετακίνηση των ναρκωτικών διά μέσου των συνόρων των Ηνωμένων Πολιτειών με το Μεξικό.[6]

Θέματα υγείας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Ιούνιο του 2020, ο πρώην πράκτορας της δίωξης ναρκωτικών (DEA), Μάικ Βίγκιλ, αποκάλυψε πως ο Σαμπάδα «έπασχε από διαβήτη».[19]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Narcotics Rewards Program: Ismael Zambada-Garcia». U.S. Department of State. 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2020. 
  2. Flores, Linaloe R. (2011-02-20). «Cuna de narcos se hunde en la miseria» (στα Ισπανικά). El Universal. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-12-07. https://web.archive.org/web/20121207141956/http://www.eluniversal.com.mx/estados/79633.html. Ανακτήθηκε στις 2020-10-01. 
  3. De la Luz González, María (2009-03-19). «Detienen al hijo de El Mayo Zambada» (στα Ισπανικά). El Universal. Mexico City. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-10-08. https://web.archive.org/web/20121008161039/http://www.eluniversal.com.mx/notas/584798.html. Ανακτήθηκε στις 2020-10-01. 
  4. 4,0 4,1 Scherer, Julio (2010-04-04). «El Mayo dice que Calderón perderá la guerra antinarco» (στα Ισπανικά). El Informador. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 April 2012. https://web.archive.org/web/20120420185946/http://www.informador.com.mx/mexico/2010/190925/6/el-mayo-dice-que-calderon-perdera-la-guerra-antinarco.htm. Ανακτήθηκε στις 2020-10-01. 
  5. «Mexico's most wanted traffickers, at $2 million». Associated Press. 2009-03-27. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2009-03-27. https://web.archive.org/web/20090327123250/https://www.google.com/hostednews/ap/article/ALeqM5hEF2DTDXyyzoKSxZMlHivEQ3JhGgD973UF7G0. Ανακτήθηκε στις 2012-10-04. 
  6. 6,0 6,1 «UNITED STATES OF AMERICA v. JESUS VICENTE ZAMBADA-NIEBLA» (PDF). United States District Court for the Northern District of Illinois. 11 Οκτωβρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 17 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2020. 
  7. Michael D. Lyman (14 Οκτωβρίου 2010). Drugs in Society: Causes, Concepts and Control (6η έκδοση). Elsevier. σελ. 292. ISBN 1437744508. 
  8. Aguilar Valenzuela, Rubén (2011-08-24). «El Cártel del Pacífico» (στα ισπανικά). El Economista. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2014-07-25. https://web.archive.org/web/20140725081303/http://eleconomista.com.mx/columnas/columna-especial-politica/2011/08/24/cartel-pacifico. Ανακτήθηκε στις 2020-10-02. 
  9. «President to send more troops to northeastern Mexico». CNN. 20 Φεβρουαρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2013. 
  10. «México ofrece millonarias recompensas por 37 líderes del narco». Univision. 2009-03-29. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-12-05. https://web.archive.org/web/20131205105841/http://noticias.univision.com/mexico/noticias/article/2009-03-23/mexico-ofrece-millonarias-recompensas-por. Ανακτήθηκε στις 2011-12-14. 
  11. Ramón J. Miró (Φεβρουάριος 2003). ORGANIZED CRIME AND TERRORIST ACTIVITY IN MEXICO, 1999-2002 (PDF). Washington D.C.: Library of Congress. σελ. 49. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2020. 
  12. Winslow, Don (2016-01-08). «'El Chapo's' capture: Is the mission really accomplished?». CNN News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-01-06. https://web.archive.org/web/20180106120333/http://www.cnn.com/2016/01/08/opinions/winslow-el-chapo-capture/index.html. Ανακτήθηκε στις 2020-10-02. 
  13. Michael Tarm (9 Αυγούστου 2011). «Did feds cut deal with Mexican kingpin's son?». Associated Press. NBC News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2020. 
  14. 14,0 14,1 «Ismael Zambada-Garcia». United States Department of State. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2020. 
  15. «America's Most Wanted». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουνίου 2007. 
  16. Will Weissert (2009-02-11). «Portrait of a Mexican Drug Lord». CBS News. CBS Interactive. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-10-21. https://web.archive.org/web/20121021164618/http://www.cbsnews.com/stories/2003/10/24/world/main579960.shtml. Ανακτήθηκε στις 2012-10-04. 
  17. «Top drug cartel suspect arrested in Mexico». CNN. 2008-10-22. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2008-10-25. https://web.archive.org/web/20081025092131/http://edition.cnn.com/2008/WORLD/americas/10/22/mexico.drug.arrest.ap/index.html. Ανακτήθηκε στις 2012-10-04. 
  18. «Mexico captures high-level cartel member». NBC News. 19 Μαρτίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2020. 
  19. 19,0 19,1 19,2 Juliana Fregoso (24 Ιουνίου 2020). «"Va a caer antes de que muera de viejo", la advertencia de Mike Vigil a Caro Quintero, "el Narco de Narcos"». Infobae. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2020. 
  20. «Vicente Zambada Niebla se declara culpable por narcotráfico en EU». CNN Mexico (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2016. 
  21. «Quedó en libertad en Estados Unidos Serafín Zambada, hijo del capo narco "Mayo" Zambada». Infobae.com. 6 Σεπτεμβρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2020. 
  22. Tania L. Montalvo (11 Ιανουαρίου 2016). «Cinco décadas sin ser atrapado: así es 'el Mayo' Zambada, líder del Cártel de Sinaloa». Animal Político. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2020. 
  23. «Los lujos que exhibía el hijo de El Mayo - Univision». univision.com. 14 Νοεμβρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2020. 
  24. «Zambada Garcia Financial Network» (PDF). United States Department of the Treasury. Μάιος 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 21 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2012. 
  25. Valdez, Cynthia (2014-06-19). «Muere electrocutado yerno de 'El Mayo' Zambada» (στα Ισπανικά). Milenio. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2014-06-24. https://web.archive.org/web/20140624183612/http://www.milenio.com/policia/yerno_de_Ismael_El_Mayo_Zambada-cartel_de_sinaloa-El_Chapo_0_320368123.html. Ανακτήθηκε στις 2020-10-02. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]