Ισαβέλλα των Βουρβόνων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ισαβέλλα των Βουρβόνων
Isabella of Bourbon Flemish School Hospice Comtesse.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Isabelle de Bourbon (Γαλλικά)
Γέννηση 1437
Θάνατος 25  Σεπτεμβρίου 1465
Αμβέρσα
Αιτία θανάτου φυματίωση
Συνθήκες θανάτου φυσικά αίτια
Τόπος ταφής Μπρυζ
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα κόμησσα
Οικογένεια
Σύζυγος Κάρολος της Βουργουνδίας
Τέκνα Μαρία της Βουργουνδίας
Γονείς Κάρολος Α΄, δούκας των Βουρβόνων και Άννα της Βουργουνδίας
Αδέλφια Μαργαρίτα των Βουρβόνων
Κατερίνα των Βουρβόνων
Μαρία των Βουρβόνων
Λουδοβίκος των Βουρβόνων
Κάρολος Β΄ των Βουρβόνων
Ιωάννης Β΄ των Βουρβόνων
Πέτρος Β΄ των Βουρβόνων
Λουδοβίκος των Βουρβόνων
Ιάκωβος των Βουρβόνων
Οικογένεια Οίκος των Βουρβόνων
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Ισαβέλλα των Βουρβόνων, κόμισσα του Χαρολάι (Isabelle de Bourbon, 1434 - 25 Σεπτεμβρίου 1465), δεύτερη σύζυγος του Καρόλου της Βουργουνδίας ήταν κόρη του Καρόλου Α΄ του Μπουρμπόν, δούκα των Βουρβόνων και της συζύγου του Αγνή της Βουργουνδίας, μητέρα της Μαρίας της Βουργουνδίας της διαδόχου της Βουργουνδίας. Ο πατέρας της ήταν ορκισμένος εχθρός με τον Κάρολο ΣΤ΄ της Γαλλίας γνωστό και σαν "κακό βασιλιά" και τον αντιβασιλιά Λουδοβίκο της Ορλεάνης.[1]

Εμφύλιος στην Γαλλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Γαλλία βρισκόταν στο αποκορύφωμα του Εκατονταετούς Πολέμου με την Αγγλία στην οποία οι Πλανταγενέτες βασιλείς διεκδικούσαν το Γαλλικό στέμμα σαν απόγονοι της Ισαβέλλας της Γαλλίας. Στην Γαλλία είχε ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στις πολιτικές μερίδες των Βουργουνδίων και των Αρμανιάκ οι οποίοι ήθελαν να ελέγξουν τον ανίκανο βασιλιά, η αντιπαλότητα αυξήθηκε επικίνδυνα μετά την δολοφονία του Λουδοβίκου της Ορλεάνης, αρχηγού των Αρμανιάκ. Μια ανακωχή κλείστηκε προσωρινά στα πρόθυρα της Αγγλικής επίθεσης, ο Ερρίκος Ε΄ της Αγγλίας εκμεταλλεύτηκε την πολιτική κατάσταση για να καταλάβει εύκολα την Γαλλία, ο εμφύλιος εξακολουθούσε να είναι ορατός αφού οι Βουργούνδιοι δεν έστειλαν στρατό να βοηθήσει τους Αρμανιάκ. Ο πατέρας της Ισαβέλλας Κάρολος ένας γνήσιος Αρμανιάκ διακρίθηκε στην μάχη του Αζινκουρ στην οποία η Γαλλία υπέστη συντριπτική ήττα, στην συνέχεια ο Ιωάννης Α΄ της Βουργουνδίας κατέλαβε το Παρίσι. Με τους Άγγλους να κατέχουν το βόρειο τμήμα της Γαλλίας και τους Βουργούνδιους την περιοχή του Παρισιού ο δελφίνος Κάρολος δραπέτευσε στον νότο, ο βασιλιάς Κάρολος ΣΤ΄ χρησιμοποίησε τον δελφίνο σαν μέσο για να κλείσει ειρήνη με τους Βουργούνδιους. Σε μια δεύτερη συνάντησε που προγραμματίστηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1419 στη γέφυρα του Μοντερώ ο Ιωάννης δολοφονήθηκε από τους άντρες του δελφίνου, αυτό ανέβασε κατακόρυφα την εμφύλια διαμάχη ανάμεσα στις δυο ομάδες.

Γάμος με τον αντίπαλο της Κάρολο της Βουργουνδία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρά την μεγάλη εχθρότητα που είχε η οικογένεια της με τον νέο δούκα της Βουργουνδίας Φίλιππο τον Καλό ο δούκας αρραβώνιασε τον μοναδικό γιο και διάδοχο του Κάρολο τον Άφοβο με την Ισαβέλλα σαν αποτέλεσμα της ειρηνικής συνθήκης που έκλεισε ανάμεσα στις δυο πλευρές. Ο γάμος ανάμεσα στον Κάρολο και την Ισαβέλλα έγινε στην Λιλ στις 30 Οκτωβρίου 1454, το ζεύγος δέθηκε στενά με μεγάλη αγάπη περισσότερο λόγω της πίστης της Ισαβέλλας στον σύζυγο της.[2] Το 1459 η Ισαβέλλα έγινε νονά στον Ιωακείμ γιο του δραπέτη δελφίνου της Γαλλίας και της δεύτερης συζύγου του Καρλόττας της Σαβοΐας ο οποίος πέθανε σύντομα. Με την άνοδο του στον θρόνο ο δελφίνος εγκατέλειψε την σύζυγο του στην Βουργουνδία η οποία έμεινε υπό την εξάρτηση της Ισαβέλλας. Η Ισαβέλλα παρά το γεγονός οτι ήταν παραμελημένη όσο ζούσ μετά τον θάνατο της απέκτησε μεγάλη φήμη αφού μέσω της κόρης της έγινε υπόδειγμα πλούτου.

Τάφος και θρύλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ισαβέλλα ύστερα από μερικούς μήνες ασθένειας πέθανε από φυματίωση σε ηλικία 31 έτους πριν ο σύζυγος της κληρονομήσει τον πατέρα του.[3] Το ταφικό μνημείο της Ισαβέλλας ανεγέρθη στο αβαείο του Αγίου Μιχαήλ στην Αμβέρσα (1476). Διακοσμήθηκε με 24 αγαλματίδια ευγενών και γυναικών που έγερναν σε στάση πένθους γύρω από το μπρούτζινο αγαλματίδιο της Ισαβέλλας. Την εικονοκλαστική περίοδο (1566) Προτεστάντες κατέστρεψαν πολλά αγαλματίδια και εικόνες σε ναούς, ο δάσκαλος τους Ιωάννης Καλβίνος θεωρούσε ότι οι εικόνες στις εκκλησίες ήταν δείγμα ειδωλολατρίας, την ίδια εποχή εξαφανίστηκαν και τα αγαλματίδια στον τάφο της Ισαβέλλας. Δέκα από τα αγαλματίδια αυτά βρέθηκαν ωστόσο αργότερα στο Άμστερνταμ (1691) οι κάτοικοι της πόλης θεωρούσαν ότι τα αγαλματίδια παριστάνουν τους κόμητες και τις κόμισσες της πόλης τους. Ο Πέτρος ντε Βος (πέθανε το 1721) κληρικός της γραμματείας θεωρήθηκε οτι πούλησε τα αγαλματίδια τα οποία είχε κληρονομήσει από τον πατέρα του στην πόλη του Άμστερνταμ, δέχτηκε 4000 φιορίνια και μια σύνταξη 150 φιορινίων ετησίως. Τα ρούχα που φορούσαν τα αγάλματα αποτελούν ένδειξη της μόδας που επικρατούσε στην Βουργουνδία την εποχή της Ισαβέλλας ενώ τα αγάλματα παριστάνουν τους προγόνους της. Τα υφάσματα είχαν πολύ μακριά μανίκια όπως ήταν μακριές και οι ρόμπες, φορούσαν καλύμματα στο κεφάλι τόσο οι άντρες όσο και οι γυναίκες που είχαν ξυρισμένο το κεφάλι σύμφωνα με την μόδα της εποχής.


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Kiening, Christian. "Rhétorique de la perte. L'exemple de la mort d'Isabelle de Bourbon (1465)"
  2. Kiening, Christian. "Rhétorique de la perte. L'exemple de la mort d'Isabelle de Bourbon (1465)"
  3. Kiening, Christian. "Rhétorique de la perte. L'exemple de la mort d'Isabelle de Bourbon (1465)"

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Kiening, Christian. "Rhétorique de la perte. L'exemple de la mort d'Isabelle de Bourbon (1465)"
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Isabella of Bourbon της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).